Gisteren vierden velen het feest van de arbeid. Wij vieren elke dag dat we gezond genoeg zijn om een bijdrage te kunnen leveren aan onze maatschappij. Daarom vierden wij gisteren iets anders: de eerste communie van onze dochter! Ondanks het kwakkelweer van vorige week, was het gisteren een stralende dag. Het was de communicantjes van harte gegund!
Dochterlief was bloednerveus. Desondanks deed ze het schitterend! Ze is een jaartje jonger dan de andere communicanten maar dat was er niet aan te zien. Wij fier met andere woorden.
Maar wat me nog trotser maakt, is hoe ze ons dagelijks in al haar onschuld laat zien dat ze het hart op de juiste plaats heeft. Als eerste zag ze tijdens haar feest dat het glas van haar peter leeg was en stond ze klaar om bij te vullen. Niemand had haar iets gezegd of gevraagd. Toen haar neefje zich bezeerde aan zijn hoofd, liep zij spontaan als eerste naar binnen om een coldpack voor de stakkerd te halen.
Het zijn die kleine dingen die ons als ouders doen stralen. Natuurlijk vinden we het super als ze in de kerk ernstig naar voren schrijdt, natuurlijk vinden we het aangenaam dat de deken van dienst haar spitsvondigheid looft. Maar wij zijn vooral blij met haar persoonlijkheidje. We zijn geen kerkgangers maar ze toont ons dat ze net als wij enkele waarden in het leven erg belangrijk vindt. En dat mag ook eens gezegd worden. Doe zo verder meid, we zijn fier op je!
