Categorie: culinair

  • Recept: koekjestaart

    Recept: koekjestaart

    Simpel om te maken en altijd prijs bij kinderen! ze worden je grootste fans als je dit op tafel zet 🙂

    Ik gebruik al enkele jaren het recept dat ik van een collega kreeg. Voel je vrij om er wat aan te sleutelen. Je maakt de koekjestaart zo hoog, lang en breed als je zelf wil. Met dit recept maak ik er eentje van 4 koekjes lang en 3 koekjes breed in +/- 4 lagen.

     

    Ingrediënten

    250 gr suiker

    250 cl melk

    250 gr smeerboter (ik gebruik Planta, met Alpro Soja heb ik het nog niet geprobeerd)

    3 soeplepels vanillepuddingpoeder

    koffie-extract

    petit-beurre koekjes

     

    Voorbereiding:

    Suiker en vanillepuddingpoeder mengen, aan de kook brengen met de melk. Goed blijven roeren. Na 1 à 2 minuten koken het boeltje laten afkoelen. geregeld roeren zodat er zich geen vel kan vormen op je pudding.

    De boter in en kom doen maar niet laten smelten. Zorg wel dat je boter op kamertemperatuur is. De afgekoelde pudding geleidelijk aan onder de boter mengen tot je een gladde massa krijgt. Koffie-extract toevoegen naar smaak. Et voilà: een variant op crème au beurre die nooit mislukt.

    Koffie zetten (ik gebruik meestal een filter).

    Suikerwater maken: veel suiker met een beetje water aan de kook brengen en laten inkoken. Niet te lang want dan krijg je caramel.

    Koffie en suikerwater mengen, een scheutje Amaretto of Triple Sec toevoegen (naar smaak).

    Het echte werk:

    Elk koekje kort in het koffie/suikermengsel soppen en op je presenteervorm leggen.

    Als je een laag klaar hebt: besmeren met crème au beurre.

    IMG_1024

    Zo verder stapelen tot de gewenste hoogte. let wel: hoe hoger je de koekjestaart maakt, hoe zwaarder die is bij het opeten.

    Als je voldoende lagen hebt: de overschot van je crème au beurre gebruiken om alles dicht te metsen: bovenkant en zijkanten bestrijken met de crème au beurre.

    Afwerken naar keuze met bijvoorbeeld hagelslag en even laten opstijven in de koelkast.

    IMG_1025

    Dit recept is niet geschikt voor de diëtende medemens.

    Kinderen kliederen graag mee.

    Koekjestaart is de dag nadien altijd lekkerder dus et niet alles meteen op…

  • Recepten delen

    Recepten delen

    Via mijn hoofdberoep krijg ik maandelijks maaltijdcheques van Edenred. Dat is het vroegere Accor. Edenred heeft een aantal interessante zijsprongen voor haar aangeslotenen. Van bij de opstart ben ik fan van hun Bénéficio Club. Daar vind je massa’s voordelen, netjes gesorteerd in categorieën. Een minder bekend initiatief dat Edenred sponsort is het FOOD – programma: Fighting Obesity through Offer and Demand.

    Op de bijhorende website van FOOD vind je veel interessante informatie. Onlangs las ik in de nieuwsbrief van Edenred een oproep voor recepten die konden dienen voor de blog van Ideal Meal. Dat moet je mij geen 2 keer vragen! Met plezier stuurde ik enkele recepten door. Met de bronvermelding en met de variaties die wij er zelf in aanbrachten. Gezonde voeding is nu eenmaal iets wat ons interesseert.

    Als bedankje van Edenred vond ik vandaag dit in de bus:

    edenred

    Dank je wel Edenred! Dit boekje ga ik met bijzondere aandacht bekijken. Je kan hier binnenkort lezen welke recepten we uitprobeerden en hoe dat meeviel 🙂

     

  • Recept: havermoutpap

    Dit is een succes sinds het pseudo-allergeenvrij dieet van onze oudste. Neem dit als ontbijt en je kan er tegen tot ’s middags zonder tussendoortje. Bovendien kan je eindeloos variëren met toevoegingen. Hier volgt ons recept met enkele varianten:

    Basis: 80 gram havermout en een halve liter (magere) melk samen op een zacht vuur aan de kook brengen. Constant roeren want anders plakt de havermout tegen de bodem van je pan.

    Recept 1: meng onder de warme havermoutpap 1 banaan in schijfjes en een halve appel in kleine blokjes. Voor zoetebekken kan er ook een eetlepel honing bij.

    Recept 2: meng onder de warme havermoutpap enkele gedroogde abrikozen (in reepjes gesneden) en wat amandelen.

    Recept 3: meng onder de warme havermoutpap ontdooide rode vruchtenmix en een klein beetje suiker.

     

    Opgelet: havermoutpap eet je best meteen als het nog bloedheet is. Als het begint af te koelen, verandert het in een brij die er niet echt appetijtelijk uit ziet.

    Havermout is goed voor de werking van je darmen. Let er wel op dat je voldoende vocht inneemt gedurende de dag als je vezelrijk eet. Anders vervalt het goede effect van de havermout.

  • Recept: Marokkaanse kip

    Gisteren gingen we nog eens multicultureel eten. Op de website van Njam  vond ik een recept voor Marokkaanse kip. Samen met ons gezelschap besloten we dat het resultaat dik in orde was. En ’t is nog gezond ook! Het recept is voor 4 personen. Als je goede eters hebt zoals hier het geval is, dan mag je overal een beetje bij tellen.

    Wat heb je nodig voor 4 personen?

    3 volledige kippenbillen (boven- en onderbil)

    2 el ras el hanout (te vinden in de supermarkt)

    1 sjalot, fijngesneden

    2 teentjes look, fijngesneden

    1 wortel, in schijfjes (wat weinig naar mijn goesting)

    3 Spaanse pepers

    5 kerstomaten (daar doen we er nog een paar bij)

    2 cm gember, in plakjes

    5 gedroogde abrikozen (het mag wat meer zijn)

    1 el gepelde amandelen (hier waren het ongepelde amandelen, dat ging even goed)

    1 el rozijnen (of doe gewoon een klein doosje, het steekt zo nauw niet)

    2 zestes van citroen

    2 el tamarindesaus (nergens gevonden, ook niet in de Turkse supermarkt, mocht vervangen worden door een scheutje citroensap met wat azijn)

    1 kl orange pepper (gevonden bij Delhaize)

    100 ml water

    1/2 mango in partjes (zonde van de mango, doe die er maar helemaal in)

    handvol muntblaadjes

    zout – peper

     

    Wat te doen volgens Njam TV?

    Versnijd de kip, snij de bovenbillen en onderbillen los. Verhit een scheutje olijfolie in de pan. Kruid kip met zout en ras el hanout. Bak de kip aan in olijfolie.

    Voeg de sjalot, de look en de wortelschijfjes toe. Draai de kippenbillen een eerste keer om en zet het deksel op de pan zodat ze verder kunnen stoven.

    Snij ondertussen de Spaanse pepers in twee. Verwijder de zaadjes en snij de pepers in lange reepjes. Halveer de kerstomaatjes.  Voeg bij de kip samen met de gember, abrikozen, amandelen, rozijnen en citroenzestes. Laat 10 minuutjes doorstoven.

    Breng het stoofpotje op smaak met de tamarinde, de orange pepper en een snuifje zwarte peper. Bevochtig het geheel met 100 ml water en laat doorkoken.

    Serveren:

    Voeg als laatste het sap van een halve limoen en het sap van een halve citroen toe. Werk af met de partjes mango en enkele blaadjes verse munt.

    Serveer met Turks brood.

     

    Zo hadden we iets Turks en iets Marokkaans vreedzaam naast elkaar op tafel staan 🙂 Zet de pan op tafel, uw gasten gaan het laatste druppeltje saus uit de pan willen schrapen met hun brood. Smakelijk!

  • De pruttelpot.

    De pruttelpot.

    De Wederhelft was al een tijdje op zoek naar een betaalbare, ouderwetse, gietijzeren stoofpot. Zo eentje die je een dag op het vuur kan laten staan zonder dat je eten er als een hoopje zwarte as uit komt. Een pruttelpot als het ware. Dikwijls stonden we voor etalages te oohen en te aahen tot we de prijskaartjes zagen. Zo een ding is pokkeduur!

    Vandaag struinden we met de kroost over de braderie in Diest. In de Koning Albertstraat zijn 2 winkels waar we best niet binnen gaan als er minder dan 5.000 euro op onze rekening staat. De ene is een outletshop met allerlei keukenbenodigdheden. Die liepen we wijselijk voorbij. De andere is Het Kookdepot. Het Kookdepot is al jaren een gevestigde waarde in Diest. Je vindt er leuke hebbedingetjes om te kokerellen tegen een eerlijke prijs. Het advies dat Ilse er met de glimlach bij geeft, is onbetaalbaar.

    Zo ook vandaag. We twijfelden tussen een alombekende pot van Le Creuset en eentje van het minder bekende Staub. Na een babbel met Ilse wisten we welke keuze we moesten maken. We kozen het juiste formaat en het voor ons juiste merk. Volgende winter gaan hier een aantal heerlijke gerechtjes uit de pruttelpot op tafel gezwierd worden. Welkom in de familie mijn vriend 🙂

     

    Gietijzeren stoofpot van Staub

    Productbeschrijving:

    Ovale cocotte 31cm – kaneel

    Geëmailleerd gietijzer: optimaal behoud van warmte
    Zwart, mat email aan de binnenkant: duurzaam, krasbestendig
    Zwaar, vlak deksel: optimaal behoud van stoom
    Picots® onderaan het deksel: continue, natuurlijke besprenkeling
    Vernikkelde knop: hittebestendig voor gebruik in de oven (tot 250°C)
    Vlakke bodem, geschikt voor alle vuren, inclusief inductie
    Beperkte levenslange garantie op productiefouten

  • Voedingsetiketten lezen

    Gisteren ging ik naar een info-avond. Het thema was ‘voedingsetiketten lezen’, de babbelaar vooraan een diëtiste. Om er wat van op te steken, nam ik een omgekeerde diabeet mee. Het leek me een interessant onderwerp gezien de voedselallergieën van de oudste zoon waar je elders in deze blog meer over kan lezen.

    Toegegeven, ik weet al wel wat over gezonde voeding en zo. Het is nu eenmaal een onderwerp wat me interesseert en waar ik graag actief mee aan de slag ga. Een aantal dingen klonken me bekend in de oren maar ik heb er toch ook wat van opgestoken. De diëtiste besteedde vooral aandacht aan het interpreteren van de hoeveelheid suikers, vetten en koolhydraten in voedingsmiddelen. Dat was net wat ik nodig had. Ik bekijk die etiketten wel vaak als ik aan het winkelen ben, maar ik heb er geen flauw idee van hoe ik de vermelde hoeveelheden moet interpreteren. Vanaf nu gaat dat wat beter lukken.

    Ik leerde er ook dat light-producten voor kinderen wel kunnen. Voor een vrouw met een missie als ondergetekende is dat interessant. Als ik eerdaags mijn eetplan terug vanonder het stof haal, kan ik zonder scrupules light-room en van die dingen gebruiken. Want dat heb je als vrouw hè. Je wil diëten en anders koken voor jezelf en je gezin en dan komt het vermanend vingertje van je omgeving. Light? En je geeft dat aan je kinderen? je weet toch dat dat niet goed voor ze is hè? Ik zou er toch maar mee opletten!

    Mijn gezelschap vond hier ook een antwoord op iets waar zij al lang naar op zoek was: suikervrije fruityoghurt die geschikt is voor diabeten. Het blijkt toch te bestaan. Zij blij, ik blij 🙂

    Voorts werd er nog gepraat over de fratsen van Piet Huysentruyt. Die man zette half Vlaanderen op het verkeerde spoor door ingrediënten te gebruiken die verboden zijn voor diabeten. Terwijl hij kookt voor diabeten, hij is immers zelf patiënt. Tegenwoordig zou hij bij gebruik van die producten er wel een waarschuwing bij vermelden. Dankzij de diëtiste ken ik ook terug het verschil tussen verzadigde en onverzadigde vetten en hoe ze te herkennen… Dat zat ver weg!

    Na die avond weet ik het zeker: er worden hier opnieuw wijzigingen doorgevoerd in de keuken. Er komt terug light in huis, ik ga voor de schoolkoeken van de kinders wat beter letten op de etiketten en er komt wat minder onverzadigd vet op tafel.

    De opgelegde dagelijkse hoeveelheid groenten en fruit halen we niet elke dag maar ik denk dat dit bij weinig mensen wel lukt. Af en toe eens zondigen lijkt me geen kwaad te kunnen voor een gezond iemand. Het voornaamste voor mij is dat de kinderen gezonde eetgewoontes kennen en er zich aan houden. Tot nu toe zijn we daar goed in geslaagd en dat willen we zo houden. Als ze wat groter zijn, zullen ze dus ook leren hoe ze voedingsetiketten moeten lezen en interpreteren…

  • Rook zelf je vlees/vis

    De Wederhelft kreeg voor Valentijn een rookoventje cadeau (van mij dus). In een tuincentrum kocht hij houtsnippers, rookmot (zagemeel) en gekruide pekel. Je kan dat ook gemakkelijk zelf maken. Met wat water, veel zout en een lading kruiden kom je al ver. Afgelopen weekend kon het experimenteren beginnen. En lekker dat het was! Wie niet zot is van gerookte voedingswaren (zalm, eendenborst, spek, ham, …) van de supermarkt, mag er niet van uit gaan dat ie sowieso geen gerookte beesten lust. Ambachtelijk gerookte vlees of vis heeft een heel andere smaak dan wat je in de supermarkt vindt.

    Je kan kiezen tussen het koud of warm roken van je beest. De Wederhelft heeft een eendenborst warm gerookt (het vlees gaart dan ook) en zalm koud gerookt (vlees blijft dan rauw).

    Hoe gaat het in zijn werk?

    Allereerst: pekelen. Je kan nat of droog pekelen. Basically kies je of je je beest in zout water met kruiden gooit of dat je je beest inwrijft met pekel en kruiden zoals je bijvoorbeeld met een ham doet.

    Vervolgens: Beest afspoelen en afdrogen.

    Koud roken (bv zalm): op een rooster leggen of aan een rookhaak hangen en in de rookoven bevestigen. En dan moet je 4 à 7 u geduld hebben… Als je iets koud rookt, moet je wel opletten dat je je rookoventje niet in volle zon zet, de oven mag maximaal 15 à 20°C warm worden. In de oven plaats je een koude rookgenerator.

    gerookte zalm (koud gerookt)
    gerookte zalm (koud gerookt)

    Warm roken (bv eend): eerst op 40 à 50°C een half uurtje laten drogen in de rookoven. Dan met houtskool de oven warm stoken tot +/- 80°C. Afhankelijk van dikte, grootte en vleessoort een uurtje of langer geduld hebben. Je beest is nu gaar, tijd om te beginnen roken: de rookoven laten afkoelen tot 60 à 70°C. Dit gaat vrij snel als je vochtige rooksnippers op de kolen gooit. De temperatuur houd je constant gedurende 1,5 tot 2 u. Dit doe je door kolen bij te gooien (warmer) of vochtige houtsnippers (rook creëren). Klaar!

    gerookte eendenborst (warm gerookt)
    gerookte eendenborst (warm gerookt)

    Je kan eindeloos variëren met smaken en geuren. Afhankelijk van de houtsoort, de techniek (koud of warm roken) en de kruidenmengelingen die je gebruikt, zal je vlees een andere smaak hebben. Onze kinderen zijn er alvast dol op (en wij ook)!

    Meer info over roken vind je hier.

  • Jong geleerd…

    Als de Koters enkele dagen wat later dan gewoonlijk naar bed gaan, dan wreekt zich dat. Deze week hadden we prijs. De Dochter moest 2 avonden op rij bij de huisarts zijn. De jongens liggen dan in bed maar slapen niet. Hun radar blijft signalen uitsturen tot ze horen dat mama en zus weer thuis zijn. Toevallig moeten ze net dan ook even uit bed om te plassen. En ineens een heel verhaal af te steken. Waardoor ze een half uur tot een uur later dan normaal fatsoenlijk in bed liggen.

    Gisteren was het hier bijgevolg ettertjesdag. Na school hadden ze allemaal de etterkriebels. Zoals het echte broers en zussen betaamt, werken ze dat op elkaar uit. Letterlijk en figuurlijk dus. Tussen het scheidsrechteren door toverde ik een gezonde gezinsmaaltijd op tafel: aardappelen met gemarineerd gebraad (zelf gemarineerd omwille van het pseudo-allergeenvrij dieet van de zoon), rauw witloof en een frisse tomaat-komkommersalade. geserveerd met light mayo en mosterd-dilledressing.

    Aan tafel merkten de Koters dat het tijd was om goede punten te halen. Zonder dat ik hen daar op moest wijzen. Wat zijn ze soms toch natuurtalenten… De oudste begon aarzelend: ‘Mama, ik vind het vlees wel héél lekker hoor.’ Nadat de laatste letter uit zijn mond ontsnapte, richtte zijn blik zich meteen op mijn gezicht. Hij kreeg een bedankje voor het compliment. Zus volgde het voorbeeld: ‘Ja, en de groentjes zijn ook superlekker want dat zijn mijn lievelingsgroentjes!’ Hmpf, vorige week zou ze nog moord en brand geschreeuwd hebben als ik haar een stukje komkommer gaf maar soit. Ook daar volgde een bedankje. Dochterlief was opgelucht dat ze terug een schuif hoger lag.

    Raketman keek broer en zus vragend aan. Hij voelde dat er een druk op zijn schouders rustte. Broer en zus verwachtten duidelijk dat hij ook iets zou zeggen om mama weer blij te maken. Hij stak een flinke hap tomaat in zijn mond en riep al kauwend: ‘Ja, da tijn ook mijn liewelingtwrrrrruitjes!’ Ondertussen lag de halve inhoud van zijn mond al op tafel. Maar hij was wel fier dat hij dit compliment helemaal zelf bedacht had. Blinken dat hij deed zeg 🙂 Als er nu één fruitje is dat hij graag eet, dan zijn het toch wel tomaten zeker en dat had hij eens ferm gezegd om mama te plezieren!

    Zus keek hem verontwaardigd aan en sloeg met haar hand tegen haar voorhoofd. Ze wilde de situatie nog redden met ‘Da’s ni hoor mama, Jasper bedoelt dat hij de groentjes ook lekker vindt!’ Ik was op slag weer beter gezind 😉

  • Voedselallergie: een nieuwe wending

    Ondertussen weten we dat zoonlief allergisch reageert op rode kleurstof, aardbeien en vermoedelijk ook tomaten. Work in progress. De komende maanden zullen we nog wel één en ander ontdekken. Gisteren schreef ik al dat ik met de dochter langs de huisarts passeerde omdat ze een snothoofd had. We moeten 3 maal daags haar neus spoelen en er vervolgens neusdruppels in doen. Vannacht werd ze zieker en zieker dus vandaag nam ondergetekende spoedverlof om Florence Nightingale te spelen.

    Vanochtend begon ze te klagen over jeuk. Ik had er eigenlijk geen erg in want er was niks te zien op haar lichaam. In de loop van de dag zag ik haar steeds meer dabben en krabben. Tegen de avond zat ze op enkele plaatsen door haar velletje. Ik vroeg haar om even te strippen voor mama zodat ik kon zien wat er aan de hand was. Daar stond ze dan: rode vlekken en bobbels sierden haar huid. Die waren er vanochtend nog niet! Ik geloof goed dat dat pijn doet en jeukt, de stakkerd!

    De huisarts wist te zeggen dat de kans zeer klein is dat dit een reactie is op de neusspray. Gelukkig mochten we meteen op consultatie komen. Daar volgde het verdict: netelroos oftewel een allergische reactie. En dit soort reactie wijst in 95% van de gevallen op… een voedselallergie. Of ik eens wilde opschrijven wat de dochter gisteren en vandaag gegeten heeft en dat blad bewaren tot deze reactie zich nog eens voordoet? De moed zonk me in de schoenen. Miss H kreeg een siroop (Xyzall) voorgeschreven die de reactie moet onderdrukken.

    Bijna 2 maanden zijn we nu bezig met het pseudo-allergeenvrij dieet voor onze oudste. Bij hem uit de voedselallergie zich via de luchtwegen. Dochterlief zal dus vermoedelijk op andere producten allergisch reageren. Ik hoop van harte voor haar dat dit een eenmalige reactie was. Als we met ons gezin nog eens een half jaar pseudo-allergeenvrij moeten eten, dan ben ik er niet graag bij. Het enige ‘nieuwe’ wat ik in het overzicht van de dochter kon ontdekken, zijn de rode bietjes die we gisteren aten. Als baby at ze dat vaak zonder problemen. Nu was het gemakkelijk enkele jaren geleden dat dit nog eens op tafel kwam. Toevallig is dat ook iets wat je tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet net wel mag eten vanwege een laag risico op allergische reacties.

    Om (groen) te lachen, ben je hier momenteel aan het goede adres :\

     

  • Test voedselallergie

    Afgelopen weekend zijn we gestart met deel 2 van het traject. Stelselmatig voegen we nieuwe dingen toe aan het dieet en kijken we hoe onze zoon er op reageert. We weten al dat hij reageert op rode kleurstof. Daarom leek het ons best om ons experiment te beginnen met rood fruit.

    Zaterdag kreeg hij bij de lunch verse aardbeien. Hij was zo gelukkig dat hij eindelijk eens iets anders te eten kreeg, dat hij bijna een gans bakje verorberde. Met veel smaak. Dat lijkt me genoeg om een duidelijk testresultaat te geven. Hij dacht er anders over. ’s Namiddags ging hij naar het verjaardagsfeest van een schoolvriendinnetje. Daar at hij onder andere… nog 2 bakjes aardbeien! Hij had dus ongeveer anderhalve kilogram aardbeien in zijn lijf zitten.

    Moest u het zich afvragen: hij had geen rode grote boodschap ’s anderendaags 😉 Wel was er helaas een allergische reactie. Zondag en ook vandaag is er veel gesnoef en geknor. Vermoedelijk van de aardbeien dus. Gisteren kreeg hij voor het eerst een banaan. We weten niet hoe hij hier op reageert omdat de aardbeien nog niet uit zijn lijf zijn. Bedoeling is nu dat we volgende week nog eens aardbeien aanbieden om zeker te zijn of er een allergische reactie is of niet. Nadien proberen we het nog eens met banaan. In tussentijd valt hij even terug op zijn dieet van de afgelopen weken.

    Zo zal het dus nog enkele maanden gaan. Iets proberen en kijken wat er gebeurt. In geval van een reactie ben je een kleine week kwijt vooraleer je weer verder kan testen. Maar we geven niet op!