Hukselende Vingers

Categorie: gezondheid

  • Recept: havermoutpap

    Dit is een succes sinds het pseudo-allergeenvrij dieet van onze oudste. Neem dit als ontbijt en je kan er tegen tot ’s middags zonder tussendoortje. Bovendien kan je eindeloos variëren met toevoegingen. Hier volgt ons recept met enkele varianten:

    Basis: 80 gram havermout en een halve liter (magere) melk samen op een zacht vuur aan de kook brengen. Constant roeren want anders plakt de havermout tegen de bodem van je pan.

    Recept 1: meng onder de warme havermoutpap 1 banaan in schijfjes en een halve appel in kleine blokjes. Voor zoetebekken kan er ook een eetlepel honing bij.

    Recept 2: meng onder de warme havermoutpap enkele gedroogde abrikozen (in reepjes gesneden) en wat amandelen.

    Recept 3: meng onder de warme havermoutpap ontdooide rode vruchtenmix en een klein beetje suiker.

     

    Opgelet: havermoutpap eet je best meteen als het nog bloedheet is. Als het begint af te koelen, verandert het in een brij die er niet echt appetijtelijk uit ziet.

    Havermout is goed voor de werking van je darmen. Let er wel op dat je voldoende vocht inneemt gedurende de dag als je vezelrijk eet. Anders vervalt het goede effect van de havermout.

  • Recept: Marokkaanse kip

    Gisteren gingen we nog eens multicultureel eten. Op de website van Njam  vond ik een recept voor Marokkaanse kip. Samen met ons gezelschap besloten we dat het resultaat dik in orde was. En ’t is nog gezond ook! Het recept is voor 4 personen. Als je goede eters hebt zoals hier het geval is, dan mag je overal een beetje bij tellen.

    Wat heb je nodig voor 4 personen?

    3 volledige kippenbillen (boven- en onderbil)

    2 el ras el hanout (te vinden in de supermarkt)

    1 sjalot, fijngesneden

    2 teentjes look, fijngesneden

    1 wortel, in schijfjes (wat weinig naar mijn goesting)

    3 Spaanse pepers

    5 kerstomaten (daar doen we er nog een paar bij)

    2 cm gember, in plakjes

    5 gedroogde abrikozen (het mag wat meer zijn)

    1 el gepelde amandelen (hier waren het ongepelde amandelen, dat ging even goed)

    1 el rozijnen (of doe gewoon een klein doosje, het steekt zo nauw niet)

    2 zestes van citroen

    2 el tamarindesaus (nergens gevonden, ook niet in de Turkse supermarkt, mocht vervangen worden door een scheutje citroensap met wat azijn)

    1 kl orange pepper (gevonden bij Delhaize)

    100 ml water

    1/2 mango in partjes (zonde van de mango, doe die er maar helemaal in)

    handvol muntblaadjes

    zout – peper

     

    Wat te doen volgens Njam TV?

    Versnijd de kip, snij de bovenbillen en onderbillen los. Verhit een scheutje olijfolie in de pan. Kruid kip met zout en ras el hanout. Bak de kip aan in olijfolie.

    Voeg de sjalot, de look en de wortelschijfjes toe. Draai de kippenbillen een eerste keer om en zet het deksel op de pan zodat ze verder kunnen stoven.

    Snij ondertussen de Spaanse pepers in twee. Verwijder de zaadjes en snij de pepers in lange reepjes. Halveer de kerstomaatjes.  Voeg bij de kip samen met de gember, abrikozen, amandelen, rozijnen en citroenzestes. Laat 10 minuutjes doorstoven.

    Breng het stoofpotje op smaak met de tamarinde, de orange pepper en een snuifje zwarte peper. Bevochtig het geheel met 100 ml water en laat doorkoken.

    Serveren:

    Voeg als laatste het sap van een halve limoen en het sap van een halve citroen toe. Werk af met de partjes mango en enkele blaadjes verse munt.

    Serveer met Turks brood.

     

    Zo hadden we iets Turks en iets Marokkaans vreedzaam naast elkaar op tafel staan 🙂 Zet de pan op tafel, uw gasten gaan het laatste druppeltje saus uit de pan willen schrapen met hun brood. Smakelijk!

  • Voedingsetiketten lezen

    Gisteren ging ik naar een info-avond. Het thema was ‘voedingsetiketten lezen’, de babbelaar vooraan een diëtiste. Om er wat van op te steken, nam ik een omgekeerde diabeet mee. Het leek me een interessant onderwerp gezien de voedselallergieën van de oudste zoon waar je elders in deze blog meer over kan lezen.

    Toegegeven, ik weet al wel wat over gezonde voeding en zo. Het is nu eenmaal een onderwerp wat me interesseert en waar ik graag actief mee aan de slag ga. Een aantal dingen klonken me bekend in de oren maar ik heb er toch ook wat van opgestoken. De diëtiste besteedde vooral aandacht aan het interpreteren van de hoeveelheid suikers, vetten en koolhydraten in voedingsmiddelen. Dat was net wat ik nodig had. Ik bekijk die etiketten wel vaak als ik aan het winkelen ben, maar ik heb er geen flauw idee van hoe ik de vermelde hoeveelheden moet interpreteren. Vanaf nu gaat dat wat beter lukken.

    Ik leerde er ook dat light-producten voor kinderen wel kunnen. Voor een vrouw met een missie als ondergetekende is dat interessant. Als ik eerdaags mijn eetplan terug vanonder het stof haal, kan ik zonder scrupules light-room en van die dingen gebruiken. Want dat heb je als vrouw hè. Je wil diëten en anders koken voor jezelf en je gezin en dan komt het vermanend vingertje van je omgeving. Light? En je geeft dat aan je kinderen? je weet toch dat dat niet goed voor ze is hè? Ik zou er toch maar mee opletten!

    Mijn gezelschap vond hier ook een antwoord op iets waar zij al lang naar op zoek was: suikervrije fruityoghurt die geschikt is voor diabeten. Het blijkt toch te bestaan. Zij blij, ik blij 🙂

    Voorts werd er nog gepraat over de fratsen van Piet Huysentruyt. Die man zette half Vlaanderen op het verkeerde spoor door ingrediënten te gebruiken die verboden zijn voor diabeten. Terwijl hij kookt voor diabeten, hij is immers zelf patiënt. Tegenwoordig zou hij bij gebruik van die producten er wel een waarschuwing bij vermelden. Dankzij de diëtiste ken ik ook terug het verschil tussen verzadigde en onverzadigde vetten en hoe ze te herkennen… Dat zat ver weg!

    Na die avond weet ik het zeker: er worden hier opnieuw wijzigingen doorgevoerd in de keuken. Er komt terug light in huis, ik ga voor de schoolkoeken van de kinders wat beter letten op de etiketten en er komt wat minder onverzadigd vet op tafel.

    De opgelegde dagelijkse hoeveelheid groenten en fruit halen we niet elke dag maar ik denk dat dit bij weinig mensen wel lukt. Af en toe eens zondigen lijkt me geen kwaad te kunnen voor een gezond iemand. Het voornaamste voor mij is dat de kinderen gezonde eetgewoontes kennen en er zich aan houden. Tot nu toe zijn we daar goed in geslaagd en dat willen we zo houden. Als ze wat groter zijn, zullen ze dus ook leren hoe ze voedingsetiketten moeten lezen en interpreteren…

  • Rook zelf je vlees/vis

    De Wederhelft kreeg voor Valentijn een rookoventje cadeau (van mij dus). In een tuincentrum kocht hij houtsnippers, rookmot (zagemeel) en gekruide pekel. Je kan dat ook gemakkelijk zelf maken. Met wat water, veel zout en een lading kruiden kom je al ver. Afgelopen weekend kon het experimenteren beginnen. En lekker dat het was! Wie niet zot is van gerookte voedingswaren (zalm, eendenborst, spek, ham, …) van de supermarkt, mag er niet van uit gaan dat ie sowieso geen gerookte beesten lust. Ambachtelijk gerookte vlees of vis heeft een heel andere smaak dan wat je in de supermarkt vindt.

    Je kan kiezen tussen het koud of warm roken van je beest. De Wederhelft heeft een eendenborst warm gerookt (het vlees gaart dan ook) en zalm koud gerookt (vlees blijft dan rauw).

    Hoe gaat het in zijn werk?

    Allereerst: pekelen. Je kan nat of droog pekelen. Basically kies je of je je beest in zout water met kruiden gooit of dat je je beest inwrijft met pekel en kruiden zoals je bijvoorbeeld met een ham doet.

    Vervolgens: Beest afspoelen en afdrogen.

    Koud roken (bv zalm): op een rooster leggen of aan een rookhaak hangen en in de rookoven bevestigen. En dan moet je 4 à 7 u geduld hebben… Als je iets koud rookt, moet je wel opletten dat je je rookoventje niet in volle zon zet, de oven mag maximaal 15 à 20°C warm worden. In de oven plaats je een koude rookgenerator.

    gerookte zalm (koud gerookt)
    gerookte zalm (koud gerookt)

    Warm roken (bv eend): eerst op 40 à 50°C een half uurtje laten drogen in de rookoven. Dan met houtskool de oven warm stoken tot +/- 80°C. Afhankelijk van dikte, grootte en vleessoort een uurtje of langer geduld hebben. Je beest is nu gaar, tijd om te beginnen roken: de rookoven laten afkoelen tot 60 à 70°C. Dit gaat vrij snel als je vochtige rooksnippers op de kolen gooit. De temperatuur houd je constant gedurende 1,5 tot 2 u. Dit doe je door kolen bij te gooien (warmer) of vochtige houtsnippers (rook creëren). Klaar!

    gerookte eendenborst (warm gerookt)
    gerookte eendenborst (warm gerookt)

    Je kan eindeloos variëren met smaken en geuren. Afhankelijk van de houtsoort, de techniek (koud of warm roken) en de kruidenmengelingen die je gebruikt, zal je vlees een andere smaak hebben. Onze kinderen zijn er alvast dol op (en wij ook)!

    Meer info over roken vind je hier.

  • EHBO: te lage lichaamstemperatuur

    Deze week verbroederde mijnheer Spetterpoep met Miss H. Het arme kind sche*t de rand van haar g*t af zoals ze dat hier zeggen. Gisteren begon ze er wat door te komen. Eten en drinken verteerde normaal en bleef terug wat langer intern. So far so good. Tot vanochtend.

    Normaalgezien spurten onze 3 Koters ’s ochtends om ter snelst naar de master bedroom. Ze slingeren dan van de luchter naar de gordijnen om dan vanaf de kast op het bed te springen. Bij wijze van spreken. Onze hevigste, Raketman, spant de kroon. Vanochtend kwam hij met zijn knuffelkoe onze kamer op geslenterd. Verdacht… met zijn grote blauwe kijkers keek hij me zo zielig als mogelijk aan en zei dat hij buikpijn had. Ok, da’s niet onlogisch, hij zal dan de volgende zijn met buikloop.

    Mààr… Logica is in ons gezin ver te zoeken. Al zeker als het op medische toestanden aankomt. Eens beneden begon Raketman te rillen. Hij had nochthans geen koorts. Korte tijd later klonk het allemaal wat ritmischer omdat hij ook begon te klappertanden. Da’s vreemd. Buiten was het al 20°C onder een hemelsblauwe lucht. De stakkerd bevroor haast van de koude. Met 2 verschillende thermometers maten we zijn temperatuur om zeker te zijn dat het juist was.

    35,6°C bleef het. Da’s wat aan de lage kant me dunkt. Zo dacht de dokter van wacht (ah ja, zoiets plannen we in het weekend of op een feestdag) er ook over. In de loop van de dag evolueerde alles gunstig. Hij at goed, dronk goed, speelde wat en had geen last meer van de koude. Vanavond voor het slapengaan, zat hij al op 36,9°C. Da’s voor hem zelfs licht aan de hoge kant. Normaal schommelt zijn temperatuur rond de 36,3°C. Hopelijk heeft zijn lichaam de beestjes nu verslagen.

    Te onthouden: als de temperatuur van je kind onder de 36°C zakt, raadpleeg je best een arts.

  • EHBO: voorwerp in neus

    Ook dat hoort bij opgroeiende kinderen. Vandaag kregen ze popcorn als tussendoortje. Dat geeft wat energie om beter buiten te kunnen ravotten 🙂 De kleinste had toch wel die ene maïskorrel in de kom gevonden die niet transformeerde in een popcorndingetje zeker…

    IMG_20140529_201631En wat doen we daar eigenlijk mee? Juist. We proberen dat in onze neus te stoppen. Plots komen broer en zus met groot alarm binnen gestoven. ‘Mamààààà, Jasper heeft een popcorntje in zijn neus gestoken en nu komt dat er niet meer uihuitttt!’ Enkele tellen later kwam Raketman aarzelend binnen getrippeld. Met een maïskorrel in zijn neus.

    Nu wil het toeval dat de stakkerd verkouden is. Zijn hoofd zit vol snot. Echt vast kon die korrel dus niet zitten. Ik zei hem dat ie eens ferm moest snuiten (zonder zakdoek) terwijl hij het andere neusgat dicht hield. Et voilà, daar bengelde een maïskorrel ter hoogte van zijn mond aan een groene sliert snot. Ik zag zijn tong al in die richting bewegen en kon nog net ‘NEEEEEEE’ roepen. En toen ademde hij in en was de maïskorrel weer verdwenen. Het leek wel een benjisprong voor zotte maïskorrels. Ik onthield uit mijn observatie dat je snot kan laten schuimen als je er wat druk op zet…

    Bij de volgende poging hielden we een zakdoek in de aanslag zodat we de maïskorrel meteen konden verwijderen. Voor de geïnteresseerden: als je kind een voorwerp in de neus er niet uitgesnut/uitgesnoten (wat het ook mag wezen) krijgt, dan ga je best eens langs de huisarts of de dokter met wachtdienst.

    IMG_20140529_201557

     

  • Voedselallergie: een nieuwe wending

    Ondertussen weten we dat zoonlief allergisch reageert op rode kleurstof, aardbeien en vermoedelijk ook tomaten. Work in progress. De komende maanden zullen we nog wel één en ander ontdekken. Gisteren schreef ik al dat ik met de dochter langs de huisarts passeerde omdat ze een snothoofd had. We moeten 3 maal daags haar neus spoelen en er vervolgens neusdruppels in doen. Vannacht werd ze zieker en zieker dus vandaag nam ondergetekende spoedverlof om Florence Nightingale te spelen.

    Vanochtend begon ze te klagen over jeuk. Ik had er eigenlijk geen erg in want er was niks te zien op haar lichaam. In de loop van de dag zag ik haar steeds meer dabben en krabben. Tegen de avond zat ze op enkele plaatsen door haar velletje. Ik vroeg haar om even te strippen voor mama zodat ik kon zien wat er aan de hand was. Daar stond ze dan: rode vlekken en bobbels sierden haar huid. Die waren er vanochtend nog niet! Ik geloof goed dat dat pijn doet en jeukt, de stakkerd!

    De huisarts wist te zeggen dat de kans zeer klein is dat dit een reactie is op de neusspray. Gelukkig mochten we meteen op consultatie komen. Daar volgde het verdict: netelroos oftewel een allergische reactie. En dit soort reactie wijst in 95% van de gevallen op… een voedselallergie. Of ik eens wilde opschrijven wat de dochter gisteren en vandaag gegeten heeft en dat blad bewaren tot deze reactie zich nog eens voordoet? De moed zonk me in de schoenen. Miss H kreeg een siroop (Xyzall) voorgeschreven die de reactie moet onderdrukken.

    Bijna 2 maanden zijn we nu bezig met het pseudo-allergeenvrij dieet voor onze oudste. Bij hem uit de voedselallergie zich via de luchtwegen. Dochterlief zal dus vermoedelijk op andere producten allergisch reageren. Ik hoop van harte voor haar dat dit een eenmalige reactie was. Als we met ons gezin nog eens een half jaar pseudo-allergeenvrij moeten eten, dan ben ik er niet graag bij. Het enige ‘nieuwe’ wat ik in het overzicht van de dochter kon ontdekken, zijn de rode bietjes die we gisteren aten. Als baby at ze dat vaak zonder problemen. Nu was het gemakkelijk enkele jaren geleden dat dit nog eens op tafel kwam. Toevallig is dat ook iets wat je tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet net wel mag eten vanwege een laag risico op allergische reacties.

    Om (groen) te lachen, ben je hier momenteel aan het goede adres :\

     

  • Bij de huisarts in de wachtzaal…

    Vanavond mocht de dochter op bezoek bij de huisarts. Het arme kind zat al enkele dagen niet goed in haar vel en nu blijkt waarom: haar hoofd zit vol snot. In haar neus, in haar keel, achter haar trommelvliezen en in haar maag: snot, snot en nog eens snot. Het verklaart haar mindere eetlust van de afgelopen dagen ineens mee.

    Zoals het gehoorzame burgers betaamt, waren we een kwartiertje te vroeg present. In de wachtzaal zat een gezin met 4 kleine kindjes. De oudste schat ik 6 à 7 jaar, de jongste was tussen 1 en 2 jaar. Daartussen zat nog een exemplaar van 5 en eentje van 3 à 4 jaar. Het waren beeldjes van kinderen. Elk van hen was in stilte met iets anders aan het spelen. De ouders zaten er bij en keken er naar. Als je 4 kinderen zo kan opvoeden dat je er ergens mee kan komen zonder dat je merkt dat ze er zijn kan ik maar 1 woord zeggen: wow!

    Niet dat mijn Triple Trouble zulke amokmakers zijn hoor. Maar die komen geregeld iets vragen, iets vertellen, dan moeten ze eens naar toilet, dan zingen ze wat, enz. Het zijn nu eenmaal kinderen. De deur van het kabinet ging open. Het gezin mocht naar binnen gaan. De ouders gingen voorop. Mama had de kleinste op de arm en eentje aan de hand. Papa sommeerde de oudste om mee binnen te gaan. En de vijfjarige dochter? Die leek niet welkom. Ze keek stilletjes hoe de deur van het kabinet gesloten werd. Ik wist niet goed wat ik zag. Zij leek het gewend te zijn. Rustig kleurde ze verder.

    Op één manier vind ik het ferm dat die ouders dochterlief zo vertrouwen dat ze alleen in de wachtzaal mag achter blijven. Zelf zou ik het niet over mijn hart kunnen krijgen. Wat als ze op verkenning gaat? Wat als ze ergens aan zit? Wat als ze buiten wandelt, de straat op? Of als er iemand binnen komt die het niet zo goed voor heeft met kleine kindjes? Ik ontfermde me over het meisje. Gaf mijn dochter van dezelfde leeftijd een duwtje in de rug om met dat meisje te gaan spelen. Het meisje keek me vragend aan.

    Ze leek het te waarderen dat er een mevrouw was die haar in de gaten hield. Ze kleurde rustig verder. Af en toe keek ze even op om te zien wat ik aan het doen was. Nadien inspecteerde ze het andere speelgoed onder impuls van mijn dochter. Het meisje heeft geen enkele keer gelachen of geprobeerd te communiceren met mijn dochter. Toen de ouders weer buiten kwamen, maakte ze geen aanstalten om naar mama en papa te gaan. Dus maande papa haar aan om te maken dat ze bij de rest was. Samen gingen ze buiten. Ik bleef met een wrang gevoel achter…

    Misschien ben ik een overbezorgde moederkloek. Da’s best mogelijk. Ik vind het straf dat je een kind van 5 alleen achterlaat in de wachtzaal waar constant volk in en uit loopt en waar de deur naar een drukke straat eenvoudig open gaat. We hebben een dik kwartier samen met het gezin in de wachtzaal gezeten. Geen enkele keer hebben ze contact gezocht met hun dochter. Al was het maar om te zeggen wat voor mooie tekening ze gemaakt had. Ik word daar triest van. Misschien zijn er goede redenen die het gedrag van dit gezin verklaren maar voor een buitenstaander als ondergetekende komt dit bizar over 🙁

     

  • Test voedselallergie

    Afgelopen weekend zijn we gestart met deel 2 van het traject. Stelselmatig voegen we nieuwe dingen toe aan het dieet en kijken we hoe onze zoon er op reageert. We weten al dat hij reageert op rode kleurstof. Daarom leek het ons best om ons experiment te beginnen met rood fruit.

    Zaterdag kreeg hij bij de lunch verse aardbeien. Hij was zo gelukkig dat hij eindelijk eens iets anders te eten kreeg, dat hij bijna een gans bakje verorberde. Met veel smaak. Dat lijkt me genoeg om een duidelijk testresultaat te geven. Hij dacht er anders over. ’s Namiddags ging hij naar het verjaardagsfeest van een schoolvriendinnetje. Daar at hij onder andere… nog 2 bakjes aardbeien! Hij had dus ongeveer anderhalve kilogram aardbeien in zijn lijf zitten.

    Moest u het zich afvragen: hij had geen rode grote boodschap ’s anderendaags 😉 Wel was er helaas een allergische reactie. Zondag en ook vandaag is er veel gesnoef en geknor. Vermoedelijk van de aardbeien dus. Gisteren kreeg hij voor het eerst een banaan. We weten niet hoe hij hier op reageert omdat de aardbeien nog niet uit zijn lijf zijn. Bedoeling is nu dat we volgende week nog eens aardbeien aanbieden om zeker te zijn of er een allergische reactie is of niet. Nadien proberen we het nog eens met banaan. In tussentijd valt hij even terug op zijn dieet van de afgelopen weken.

    Zo zal het dus nog enkele maanden gaan. Iets proberen en kijken wat er gebeurt. In geval van een reactie ben je een kleine week kwijt vooraleer je weer verder kan testen. Maar we geven niet op!

  • Test voedselallergie: vervolg

    5 weken na de start van het pseudo-allergeenvrij dieet was het vandaag eindelijk dé dag: zoonlief mocht op controle gaan bij de prof in Gasthuisberg! 5 weken heeft hij een beenhard karakter gehad, zich allerlei lekkers ontzegd om het toch maar goed te doen. Ik was supermegakeifier op hem! En uitgerekend ik heb het per ongeluk op de valreep nog verknald 🙁 De paashaas bracht hier hardgekookte eitjes. Maar om duidelijk te maken dat het paashaasklokkeneitjes waren en geen prul die ergens in een legbatterij uit een kiekenpoep vloog, bracht Zoef De Haas hier geverfde en bestickerde eieren voor onze kroost. Toffe pé, dat konijn. Of die haas. Dat mag de zoon tenminste eten want chocolade is een no go.

    ’s Middags mocht hij na zijn boterhammetjes een eitje eten. En smaken dat het deed! ’s Anderendaags liep hij te snoeven en te snotteren. Hij had ook een slechte nacht gehad, wat bij hem resulteert in druk gedrag overdag. Na enkele uren viel mijn frank: de kleurstof was door de eierschalen gedrongen en zat dus ook een beetje in het eiwit. En dat heeft hij binnen. Boosdoener gevonden.

    Mijn vermoeden werd door de prof bevestigd: zwelling in de neus en slijmvorming wat duidt op een allergische reactie. Ze wist me ook te vertellen dat rode kleurstof een klassieker is bij voedselallergieën. Je moet het maar weten. Die kan dus al met stip op de lijst met te vermijden producten.

    Hoe gaat het nu verder? Tot het eind van deze maand blijft Robin zijn dieet volgen. Tegen dan is die rode kleurstof volledig uit zijn lijf. Op 1 mei worden alle verse groenten en fruit toegelaten. Dan is het aan ons om te experimenteren en te observeren. Producten waar hij op reageert, krijgen een oranje licht. Reageert hij bij een tweede poging opnieuw op hetzelfde product, dan krijgt het een rood licht en komt het op de lijst met te vermijden producten. Die lijst zal trouwens een aantal jaren ongewijzigd blijven.

    Een maand later mogen we weer een blok van producten toevoegen aan het dieet. En zo gaat het maar verder. Na een goeie 4 maanden zou zo ongeveer alles getest moeten zijn. Dan gaat hij terug op controle bij de prof voor een bespreking van de resultaten en de verdere begeleiding.

    Het wordt dus een beetje trial and error de komende maanden. We gaan een voedseldagboek maken waar we met kleur aanduiden wat ok is, niet ok of betwijfelbaar. Volgens de prof doet een allergische reactie zich normaalgezien binnen de 24 uren na inname van het product voor. De kunst zal dus zijn om geen 2 ‘nieuwe’ producten op dezelfde dag te gebruiken in de voeding.

    Moesten er mensen zijn met vragen over recepten en suggesties voor een gevarieerde voeding tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet: je mag me altijd contacteren.