Boterhammen in het park

Nope, niet de zomerlunches in het park in Brussel. Steeds meer scholen vragen aan ouders een vergoeding voor de middagbewaking. Ze vinden dat een logische evolutie. Op vraag van de vakbonden werd het middagtoezicht in het verleden uit het takenpakket van leerkrachten geschrapt. Er zijn ook steeds meer kindjes die ‘s middags in de school blijven om te eten. De leerkrachten moeten dus op vrijwillige basis op meer kinderen letten dan vroeger.

Respect

Met die laatste zin kan ik akkoord gaan. Het voorgaande ligt wat moeilijker. Als ik kijk naar de school waar Triple Trouble hun broek verslijt, kan ik alleen maar zeggen: respect. Respect voor wat het team van de kleuterschool en lagere school dag in dag uit doet. Vanaf 7u45 is er gratis voorschoolse bewaking door een leerkracht. ‘s Middags eten de kindjes onder het toeziend oog van een leerkracht hun boterhammen op. Gratis (hopelijk blijft dat zo). Om 15u15 zit de schooldag er op maar de kinderen kunnen onder het toeziend oog van enkele keerkrachten tot 16 u spelen op school voor ze naar huis of naar de opvang gaan. Gratis.

Inzet

Tijdens de schooluren halen ze het onderste uit de kan om de kinderen op een leuke manier één en ander bij te leren. Gisteren tijdens het eindeschooljaarsfeest van de kleuterschool leek het alsof de leerkrachten de tijd van hun leven hadden toen ze voor de kinderen een toneelstukje opvoerden tot groot jolijt van veel ouders. De juffen zijn heel aanspreekbaar voor vragen en bemerkingen van ouders. Ze kijken je niet buiten als je voor of na school nog gauw iets wil vragen. Nee, ze nemen met de glimlach de tijd om naar je te luisteren. Elke dag opnieuw. Een afspraak maken na schooltijd is geen enkel probleem.

Juiste oplossing?

Ik begrijp dat er ergens te lande leerkrachten zijn die vinden dat de verhouding niet klopt. Dat er veel van hen verwacht wordt in verhouding tot het loon dat ze krijgen. Maar is de boterhammentaks dan de juiste oplossing? Hiermee straft het beleid weer maar eens de werkende medemens. ‘t Is niet dat wij de keuze hebben om onze kinderen ‘s middags voor een half uur van school te halen en ze dan weer terug te brengen. Da’s niet te combineren met onze job.

Tweeverdieners

Je kan zeggen dat we dan maar schoolpoortmama of -papa moeten worden. En er meteen de gekende vooroordelen tegenaan gooien over 2 auto’s, reizen, villa’s en weet ik veel wat nog allemaal. Wel, om eerlijk te zijn: voor veel tweeverdieners is dat bullshit. Wij hebben een mooi inkomen als tweeverdiener, dat zal ik niet ontkennen. Maar wij kunnen daar geen zotte dingen mee doen. Wij investeren in ons huis zodat onze kinderen daar later de vruchten van plukken. Daarnaast investeren wij in de gezondheid van ons gezin. Als de kinderen ziek zijn, moeten we de dokter en medicatie kunnen betalen. 2 keer per jaar gaan wij met zijn vijven naar de tandarts voor een periodiek nazicht.

Elk van onze kinderen heeft een hobby omdat we dat belangrijk vinden voor hun sociale ontwikkeling. De ene gaat naar de scouts, de ander dansen, enz. Dat kost geen stukken van mensen maar de sollen moeten er wel liggen. Wat we maandelijks kunnen sparen, investeren we weer in ons huis en in onze kinderen. En zo is de cirkel rond.

Dure grap

Als wij voor onze 3 kinderen de boterhammentaks mogen gaan betalen, betekent dat een ferme hap uit het gezinsbudget. Als dat zo is, het zij zo. We gaan er geen ruzie over maken. Maar dat neemt niet weg dat ik het een spijtige zaak vind dat dit in sommige scholen al langer blijkt te bestaan. Hoe zit het met mensen die de eindjes niet aan elkaar kunnen knopen? Geldt voor hen een sociaal tarief? Welk effect heeft de invoering van deze taks op de uitval? Daarmee bedoel ik dan schoolplichtige kinderen die niet op school zitten wanneer ze er moeten zijn? Is daar al ergens een onderzoek naar gedaan?

Ik schiet het idee niet af, maar ik heb er wel enkele bedenkingen bij. Dat wilde ik maar even kwijt.

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.