Auteur: An Baraitre

  • Ken uw auto… en uw garagist.

    Het is zover, mijn ‘bus’ wordt op het einde van de maand 4 jaar. Dat vieren we met een bezoekje aan de autokeuring. Het feestvarken mocht vandaag alvast naar de garage. Ik bestelde een klein onderhoud en een nazicht voor de autokeuring. ‘Of we een anti-corrosietest mogen afnemen van 30 €? Da’s eigenlijk verplicht voor de garantie op de lakverf van de auto.’ Mjah, doe maar dan hè. Veel keuze heb ik niet als ik het goed begrijp.

    Enkele uren later mocht ik mijn wagen gaan ophalen. Ik viel bijna op mijn gat. Ja, ik ben een vrouw. Ja, ik ben blond. Nee, ik ken niks van auto’s. Maar ik voel het als men me in het zak probeert te zetten. Al zeker als het niet de eerste keer is dat dit gebeurt. Vorig jaar kreeg de auto in diezelfde garage een groot nazicht. Dit jaar telde ik ongeveer hetzelfde bedrag neer voor een klein nazicht (+ keuring) en de test voor de lakverf. Dat lijkt me wat aan de dure kant. Soit, ik discussieer daar niet verder over. ’t Is crisis voor iedereen zullen we maar denken…

    Dan komt het… ‘Mevrouw, voor de keuring hebt u wel een probleem vrees ik. Uw auto heeft geen reservewiel. Normaal hangt dat bij uw type van wagen onder de auto en bij u hangt er helemaal niks.’ Goh, dat zou kunnen. Ik heb nog nooit lekke band gehad met deze auto dus ik zou het niet weten. ‘Ah, dan zal dat gestolen zijn, we hebben dat al vaak gehoord hoor dat de reservewielen die onder de auto hangen, gestolen worden.’ Tiens, da’s nu de eerste keer dat ik zoiets hoor. Zal wel aan mij liggen zeker. ‘We kunnen de nodige stukken bestellen om te zorgen dat u terug een reservewiel heeft want anders gaat uw auto afgekeurd worden hoor.’

    Hmmm, toch maar even aftoetsen bij De Wederhelft. Aan de telefoon schiet die in de lach. ‘Natuurlijk heeft uw auto geen reservewiel, wij hebben bij de aankoop van de wagen gekozen voor zo een depannagekit die in uw koffer steekt! Da’s perfect in orde voor de keuring!’

    Jah, daar zakt mijn broek van af hè. Staan ze me daar in de garage met 2 ongerust te maken en een bestelling aan te praten voor iets wat ik niet eens nodig heb. We kochten onze auto in deze garage dus je zou toch denken dat ze dan op zijn minst ‘het dossier’ even nakijken voor ze zulke dingen zeggen? Of dat ze weten dat je bij dit type kan kiezen tussen een reservewiel dat onder de wagen hangt met beugels of een depannagekit en dat die laatste optie ook in orde is voor de autokeuring?

  • Gonzo leest voor uit zijn dagboek

    Gonzo leest voor uit zijn dagboek

    Hij en Zij lieten me gisterenavond weer in de steek. Een ander vrouwenmens komt dan telkens op hun mensenkittens letten. Ze is vriendelijk. Speels ook wel. Misschien ga ik volgende keer eens aan haar pootjes snuffelen. Ze zit in de zetel net zoals Zij. Toen Hij en Zij thuis kwamen, moesten ze het oppasvrouwenmens nog terug naar haar nest brengen. Gek toch dat die dat zelf niet kan vinden. Ze zou beter een voorbeeld nemen aan mij. Zelfs als ik in Hun slaapkamer zit, vind ik nog mijn mandje in de living terug.

    Hij nam haar mee in de transportbox op wielen. Allebei maakten ze zich vast net zoals ze dat met mijn box doen als ik naar de dokter ga. Zij wist wat ik nodig had: Ze gaf me brokjes en water voor Ze zich ging wassen. Zoals gewoonlijk waren die als de wiedeweerga op. Mijn boertje hield ik voor mezelf. Toen Hij terug bij ons nest arriveerde, ging Hij meteen naar binnen. Tijd voor een aaitje leek er niet te zijn. Hij en Zij zullen weer vroeg moeten opstaan dus ik zal hen maar laten doen. Dan krijg ik mijn ontbijt op tijd.

    Ik mis Wilma in de veranda. Tijd om dat lief ding binnen een bezoekje te brengen. Gezwind dartel ik naar de achterdeur… die op slot is! HARGHL! NEE! Hij heeft me buitengesloten! En mijn eten staat hier niet eens! Ik begin te roepen naar Hem:

    ‘Hey, je bent het alfamannetje van de kudde vergeten! Hallooooo! Lief katertje wil in de zetel slapen! Dorst dat ik heb, ge houdt het niet voor mogelijk! Zeg kloefkapper, hoe zit het? Gaat ge die deur hier nog komen open doen voor mij????’

    O jee, ik moet pipi doen :s

    Vannacht zal ik bewijzen dat ik dapper en onversaagd ben. Ze zal fier op me zijn (en hopelijk boos op Hem, gna gna). Een ganse nacht slaap ik braafjes op mijn krabpaal. ’s Ochtends hoor ik haar zoetgevooisde stem. Ze vindt me niet. Ik hoor dat Ze zich zorgen maakt.’ Tijd voor overacting, het zal Hem leren!

    Ik rek me even uit, schraap mijn keel en produceer een zacht krakend ‘miauw’. En Ze hoort het! Natuurlijk hoort Ze het! De deur vliegt open en Ze is blij me te zien. Ze voelt dat ik frisse pootjes heb en geef me een dikke knuffel. Yes, het werkt! Mijn trauma is niet zichtbaar genoeg. Ik doe er nog een schepje bovenop, dan kan ik misschien nog wat anti-haarbalsnoepjes scoren.

    Overal waar ze gaat of staat, plak ik tegen haar aan. Jaja, deze kater heeft gefakete verlatingsangst sinds vannacht. Ze moppert op Hem als Hij zijn gezicht laat zien beneden. Hij wil me aaien. Dat zal wel zijn vriend! Mij scheiden van mijn etensbak doe je niet ongestraft! Ik vlucht de gang in. Omdat ik compleet verzwakt ben na een nacht in de veranda (*kuch*), strompel ik naar de gang voor een bezoekje aan mijn toilet. Daarna neem ik aarzelend een kijkje in de veranda. De plaats des onheils.

    Bij elke pas kijk ik even achterom. Hij moest het maar eens in zijn hoofd halen om me dat nog eens te flikken. Puh! Mijn plan werkt: ik krijg snoepjes. Van Hem. Goedmaaksnoepjes om zijn schuldgevoel weg te gommen. ja vriend, doe maar door. Ik zie dat je nog getormenteerd bent. Wacht, ik zal even zielig kijken en schor miauwen.

    Kitty is not amused.
    Kitty is not amused.
  • Gesprekken op de achterbank

    De zoon van 7 en de dochter van 5 zijn nogal filosofisch aangelegd. Over àlles denken ze grondig na. Ook over de zin van het leven. Vandaag mocht ik daar nog eens getuige van zijn. Zoonlief beet de spits af:

    ‘Mama, ik geloof niet dat ik besta.’

    – ‘Waarom?’

    ‘Wel, ik denk dat ik al dood ben gegaan en dat ik terwijl ik dood ben aan het dromen ben dat ik terug leef en hier nu in de auto zit.’

    – ‘Hoe kom je daar nu zo ineens bij? Heb je vandaag in de klas misschien gepraat over doodgaan en zo?’

    ‘Nee, ik ben gewoon veel te bang om dood te gaan en zo lijkt het minder eng. Want als je dood gaat mama, waar ga je dan eigenlijk naartoe?’

    In mijn hoofd flitsten hemel, hel en 72 maagden voorbij. De dochter redde me gelukkig net op tijd:

    ‘Robiiiiinnnn, als je dood gaat dan ga je toch gewoon naar de ruimte!’

    – ‘Jamaar zeg dat is niet waar, ik heb daar nog geen dode mensen zien rondvliegen! En daarbij hè, dan wil ik een ruimtehelm hebben voor als ik dood ga want anders dan gaat dat niet hè!’

    Wat gaat er soms toch in die hoofdjes van hen om hè…

  • Naar school met Triple Trouble

    Vanaf vandaag telt dit huis 2 kinders in de lagere school en 1 kleutertje in plaats van het omgekeerde. Voor mijn moederhart voelt dat maar vreemd. Ze worden toch zo snel groot om het met een cliché te zeggen… Eén en ander verliep vandaag nogal moeizaam.

    Onze kleinste, Raketman voor de vrienden, startte vandaag in de tweede kleuterklas. Aan school heeft hij een broertje dood, ook al is hij nog maar 4 jaar jong. Hij huilde niet op school maar vrolijk keek hij ook niet bepaald toen hij naar de juf mocht gaan. Troost u jongen, nog 14 jaren en dan zit je leerplicht er op. ’t Is voorbij voordat je er erg in hebt. ’s Avonds vroeg ik hem hoe zijn eerste schooldag geweest was. Terwijl hij naar de grond keek en tegen een steentje stampte mompelde hij ‘Stom, we hebben alleen maar saaie dingen gedaan. Een beetje kleuren en veel op het bankje zitten maar we hebben nog niet met het speelgoed mogen spelen!’ Een uurtje later stelt De Wederhelft hem bij thuiskomst dezelfde vraag. Raketman zet zijn meest fake happy face op en zegt ‘Superleuk!’ Ik kan mijn gezicht niet in de plooi houden 🙂 Hij kreeg van de juf een blauwe pluim omdat hij vandaag niet stout geweest was in de klas. Broer en zus keken goedkeurend toe. Enkele minuten later kwam hij stilletjes zeggen ‘Allez, maar een beetje stout hè mama’… Dat verklaart het gat in zijn broek ter hoogte van de knie 😉

    De oudste van het nest begint aan het tweede leerjaar in de lagere school. Bij aankomst op de speelplaats rende hij meteen naar… zijn vriendinnetjes van het vijfde (nu zesde leerjaar) die hij 2 maanden heeft moeten missen! Daarna ging hij cool dag zeggen tegen zijn kameraden en werd er vrolijk gespeeld. Bij zijn meester had hij een leuke dag want ‘we hebben nog niks geleerd vandaag mama, we hebben alleen maar leuke dingetjes gedaan!’

    Rest ons nog de middelste: Miss H. Al haar vriendjes en al wat haar bekend is van het schoolse leven, liet ze vandaag achter zich om versneld te starten in het eerste leerjaar. 2 maanden lang keek ze daar enorm naar uit! Tot vandaag. Ze kwam op de speelplaats van de lagere school, voordien verboden terrein en nu verplicht om daar te blijven. Wat een grote speelplaats, wat een grote kinderen. En véél! Oeoe en al die juffen en meesters waar ik er precies geen enkele van ken, holy crap! Niemand bekend verscheen in haar gezichtsveld. Ze schoof al een stapje dichter tegen me aan. Ik probeerde haar te overhalen om te gaan spelen op het klimrek samen met grote broer. U raadt het al: de juf trok een hartverscheurend huilende dochter van mijn lijf zodat ik kon vertrekken…

    ’s Avonds zag het er al beter uit. Miss H heeft al wat nieuwe kindjes leren kennen en ze zit naast een toffe gast in de klas. ‘Ah ja mama, uw voornicht is ook naar mij gekomen en die heeft met mij gespeeld en mij gepakt. 3 keer nog wel!’ Mijn voornicht? Na wat doorvragen begrijp ik over wie het gaat. ‘Heleen, dat is mijn achternichtje.’ ‘Waarom bestaat een voornicht niet mama? Waarom zijn er alleen achternichten? Kunnen die niet vooruit gaan?’ Al bij al had ze gelukkig een leuke dag gehad. Al was er wat ontgoocheling omdat ze vandaag nog niks geleerd hebben in de klas en omdat er nog geen huiswerk te maken viel.

    Vanaf morgen gaat alles terug zijn gewone gangetje. Het zal weer even wennen zijn 🙂

  • Ga met je kroost op ontdekking.

    Ga met je kroost op ontdekking.

    Zo kan je de grote vakantie in schoonheid afsluiten. Onze namiddag begon met een bezoek aan de Citadel. Ooit de trots van Diest maar sinds het vertrek van de para’s een locatie waar veel over gediscussieerd wordt. Vandaag was daar gelukkig weinig van te merken. Mijn grootvader zaliger was een paracommando, dat zorgt er mee voor dat ik mijn kinderen dit stuk van defensie wil laten ontdekken. Net als vorig jaar bezochten we met open ogen en oren de Para Remember Day. We hielden halt bij een antieke ziekenwagen van het leger. Triple Trouble luisterde aandachtig naar de uitleg van een vrijwilliger met kennis van zaken. De arme man werd bestookt met een spervuur van vragen. Had ik Triple Trouble laten doen, ze waren met het ding naar huis gereden. Van elke schroef en van elk knopje weten ze nu waarom die in de ziekenwagen zit 🙂

    Het viel me op dat er dit jaar precies minder volk aanwezig was ten opzichte van de voorbije jaren. Komaan Diest, keep the spirit alive! Oké, de sportmarkt is een schot in de roos maar laat toch de Citadel niet links liggen! Dit prachtige domein met zulk een rijke geschiedenis kreeg vandaag niet de aandacht dat het verdient. Het herfstweer zal allicht ook een rol gespeeld hebben.

    IMG_20140830_135630

    Voor het eerst organiseerde men vandaag dus een Sportmarkt in het centrum van Diest. Dat vind ik nu eens een geweldig initiatief zie! Jong en oud kan er uitgebreid kennis maken met het ruime aanbod dat groot – Diest te bieden heeft op sportief vlak. Als ouder is het niet altijd even makkelijk om te weten welke sport jouw kind ligt. Deze sportmarkt is een ideale gelegenheid om een babbel te maken met de vele vrijwilligers die elke sportclub telt. Je ziet ook demonstraties of je krijgt de kans om even mee te doen.

    Dochterlief mocht met haar dansgroep van vzw Twist optreden, haar broers keken goedkeurend toe. Ik bespeurde zelfs enige fierheid bij de jongens toen Miss H op het podium stond. Zijzelf was erg in haar nopjes omdat de broers mee kwamen supporteren. De kroost proefde van karate, volleybal, basket, circusschool en nog véél andere activiteiten.

    IMG_20140830_142700 IMG_20140830_143015 IMG_20140830_143018 IMG_20140830_143021IMG_20140830_145005

    Onze oudste liep al een ganse vakantie te twijfelen tussen de circusschool en taekwondo. Nu heeft hij met beide activiteiten kunnen kennismaken. Het zal ons ongetwijfeld helpen om samen met onze kinderen te kiezen waar ze zich volgend schooljaar na de schooluren op zullen toeleggen… Wat mij betreft mag dit elk jaar zo ergens eind augustus georganiseerd worden. Het zal veel ouders tijd besparen.

  • Voedselallergie: controle Gasthuisberg

    Deze maand mocht zoonlief op controle gaan bij professor Bullens. Hij heeft zich heel goed gehouden aan het pseudo-allergeenvrij dieet. Zo konden wij in de daaropvolgende periode achterhalen op welke voedingsstoffen zijn lichaam reageert.

    Bij Robin zit het hem vooral in rode dingen. Ik kan hem dat niet kwalijk nemen maar da’s een lang verhaal 😉 Met stip op 1: rode kleurstof. Daar reageert hij heel uitgesproken op. Ketchup, Fristi, Kidibul, geverfde eieren met Pasen en andere dingen staan alleen op het menu als er de dagen nadien niks speciaals op het programma staat. Eet of drinkt hij iets waar rode kleurstof in verwerkt is, dan zwelt in zijn neus één en ander op. Het doet hem onophoudelijk snoeven en moeilijk ademen. Gevolg: verstoorde nachtrust met ’s anderendaags prikkelbaar humeurtje en moeite om zich te concentreren. Na 2 à 3 dagen is het weer voorbij.

    Voorts reageert hij op verse tomaten (niet op bliktomaten), aardbeien en frambozen met zekerheid. Van enkele andere voedingsmiddelen zijn we niet 100% zeker. Het gekke is ook dat hij de ene keer meteen allergisch reageert en de andere keer pas nadat hij er meer dan een normale portie van eet. Er is bijvoorbeeld een verschil tussen vleestomaten en kerstomaten merkbaar. Hoe onnozel de nuance kan zijn, voor hem betekent het een wereld van verschil.

    Het stuit vaak ook op onbegrip uit de omgeving, zo een voedselallergie. Niet negatief bedoeld hoor. Maar het is moeilijk om uit te leggen dat Robin bijvoorbeeld wel een aardbei kan eten, maar dat hij er geen 5 mag hebben. Of dat hij wel tomaten uit blik verdraagt maar geen tomatenketchup. Volgens de prof is dit allemaal perfect normaal. Elk allergeen heeft zijn eigen drempel vanaf wanneer ie getriggerd wordt.

    De controle was heel positief. Zolang alles stabiel blijft, moeten we niet terug gaan naar Gasthuisberg. Merken we dat de reacties veranderen of dat hij plots op andere dingen begint te reageren, dan is het tijd om nog eens een afspraak te maken. Ze vertelde wel dat voedselallergieën meestal wel van blijvende aard zijn. Het is niet iets waar je zomaar ‘uit groeit’.

    Voor ons is het een geruststelling nu we weten waar Robin op reageert en dat de reactie niet levensbedreigend is. We laten hem soms zelf de keuze of hij iets wil eten waar hij allergisch aan is of niet. We leggen dan telkens goed uit dat hij dan enkele dagen last gaat hebben. Zondag dronk hij bij oma en opa bijvoorbeeld een beker Fristi, dat heeft hij tot en met vandaag mogen uitzweten.

  • Kinderen en festivals

    Kinderen en festivals

    Boerenrock is (ik weiger ‘was’ te zeggen) een kindvriendelijk festival. Kinderen tot 12 jaar hebben gratis toegang tot het festivalterrein en op zondag is er een heuse familiedag. We besloten om met onze kroost naar de familiedag te gaan. Er stonden leuke namen op de affiche en onze kinders hebben nog nooit een festivalletje gedaan. Ze zijn nu 7 – 5 – 4 jaar dus dat wordt wel eens tijd 😉

    IMG_1274

    De organisatie voorzag ruim voldoende springkastelen in alle kleuren en maten. Daarnaast was er een ruim aanbod van animatie voor klein en groot. Er waren demo’s van Twist vzw voor zij die zot zijn van dansen en circustoestanden, er was grime en nog vanalles. Perfect dus!

    Telkens we in de festivaltent met de kinderen naar een optreden gingen kijken, deden ze elk flink hun gehoorbeschermers op. Want ook dat hoorde er een beetje bij: je leert je kinderen van kleins af hoe ze moeten omgaan met muziek en andere dingen die een festival te bieden heeft. Laat ons even zwijgen over de gratis condooms die uitgedeeld werden, mijn moederhart is daar nog niet aan toe.

    IMG_1265

    Tijdens het eerste optreden, de Crazy Disco Show met Zohra, keken ze nog wat aarzelend toe wat er allemaal gebeurde op het podium. Bij Radio Guga begonnen ze al wat los te komen. Radio Guga moet ik trouwens eens met de ladies gaan zien, zonder fout.  Milk Inc bleef een zwarte vlek. Een mens moet nu eenmaal eten en dat doen we niet in de festivaltent maar in open lucht. Na het eten mochten de kinders nog wat spelen tot 2 Fabiola begon. Daarna was het tijd om naar huis te gaan.

    Allemaal waren ze het meest onder de indruk van 2 Fabiola. De ene had vooral de zangeres gezien, de ander had enkel oog voor al die lichtjes. Festivals vinden ze wel leuk, vertrouwden ze me toe toen ik hen naar bed mag. Want dan mag je frietjes eten mama!

    Het viel me wel op (zowel op zaterdag toen De Wederhelft en ik op het festivalterrein vertoefden als op zondag) dat relatief weinig mensen het nut inzien van gehoorbescherming. Ik ben geen fan van Joke Schauvliege maar ik vind het wel belangrijk dat je zelf de nodige voorzorgsmaatregelen neemt om tinnitus te voorkomen. Of dat je dat op zijn minst toch doet bij je kinderen. De organisatie stelde gratis oordopjes ter beschikking voor de volwassenen. Bij de promostand van CM kon je gratis hoofdtelefoons voor kinderen ontlenen mits een waarborg van 20 €. En toch liep daar behoorlijk veel klein en groot volk rond met blote oortjes. Ik begrijp dat niet goed.

    Los daarvan: Boerenrock was boenk er op! 25 jaar bestaan ze dit jaar en voor mijn part mogen ze er nog minstens 25 jaar bij doen. Boerenrock is één van de weinige kleinere festivals die groots zijn in de gemoedelijke sfeer die er heerst. De affiches waren altijd top en dat was dit jaar zeker ook het geval. Als je The Levellers nog niet live aan het werk zag, raad ik je aan om dat zeker eens te doen! Uiteraard ook dikke duimen voor de andere namen op de affiche, ze konden me allemaal bekoren 🙂

    Dit jaar kreeg ik de eer om Boerenrock te beleven als vip en ik kan je zeggen: dat is een aanrader. Je hebt enkele voordelen die andere bezoekers niet hebben maar je wordt er toch niet in de adelstand verheven. Zo heb ik het graag, een vip is ook maar een mens. Geen voorgeselecteerde plaatsen bij de optredens. Nee, je gaat tussen de rest staan en je amuseert je te pletter omdat je zo midden in de ambiance zit in plaats van op je verhoogje. En je drank, die betaal je netjes zelf. Faire regeling. Het blijft uiteindelijk een festival en geen exclusief event. BOERENrock, de naam zegt het 🙂 Dominic en co: ik zou graag volgend jaar nog eens terugkomen. En mijn bloedjes van kinderen ook *hoop doet leven*

     

  • Speelpleinwerking

    Triple Trouble ging vandaag voor het eerst naar speelpleinwerking Dassenaarde. Ze waren erg nieuwsgierig naar het grote onbekende. We vertelden hen dat ze daar heerlijk buiten kunnen ravotten. Dat er juffen zijn zoals in de buitenschoolse kinderopvang. Dat ze daar leuke dingen doen zoals bij de scouts. Fris en vrolijk vertrokken ze vanochtend op missie. Men heeft me verteld dat Dassenaarde een soort van trainingscentrum is voor monitoren. Een goedgeluimde monitrice vertelde me vanochtend dat er dagelijks gemiddeld 100 (!) kindjes komen spelen in Dassenaarde.

    De ganse dag hield ik op het werk angstvallig mijn gsm in de gaten. ‘Hopelijk valt Raketman niet uit een boom.’ ‘Hopelijk sukkelt Miss H door haar soepele gewrichten niet in het gips.’ ‘Hopelijk vindt onze oudste er zijn draai een beetje.’

    Na het werk reed ik naar de heilige grond: Dassenaarde. De kroost beleefde er een superleuke dag. Ze waren laaiend enthousiast en willen er nog supermegavaak naartoe gaan! Eens in de auto waren de batterijtjes leeg en kwam er niet veel meer uit mijn kinders. Thuis vlogen ze beurtelings naar de douche zodat ze er terug een beetje blank uitzagen. 3 tevreden snoetjes nestelden zich bij me in de zetel. En dat voor 3 euro per kind per dag (inclusief een tas soep ’s middags).

    Respect mannekes, echt waar! Chapeau voor het werk dat jullie verrichten daar in Dassenaarde!

  • Knutselen: beestjes maken

    Knutselen: beestjes maken

    Een herfstdag als deze is perfect voor een knutselmiddagje. Miss H koos er voor om nog eens kruipdiertjes te maken… Ziehier ter inspiratie:

    1. Benodigdheden (niet op de foto: pijperagers)

    IMG_20140817_105023

    2. Ontwerp een beest voor uw immer lieve en onschuldige koter

    IMG_20140817_105040

    3. Kliederen maar!

    IMG_20140817_110817 IMG_20140817_105545

    4. Niet vergeten dat sommige kriebelbeestjes vleugels hebben. Mét motiefjes uiteraard.

    IMG_20140817_110051

    5. Ogen hebben ze naar het schijnt ook nodig. Kan je ook maken van papier – maché.

    IMG_20140817_113924

    6. Zo ziet dat er uit als het af is…

    IMG_20140817_155105 IMG_20140817_200904

  • Wild in de tuin

    Wild in de tuin

    Ons stulpje bevindt zich in een bosrijke omgeving. Dat zorgt er voor dat we taferelen te zien krijgen waar we in onze stadswoning enkel van konden dromen. Zoals vanochtend bijvoorbeeld.

    Gonzo, onze immer alerte kater *kuch*, zat gespannen naar buiten te kijken. We wisten niet meteen wat hij nu weer op zich had. Toen zag De Wederhelft het plots…

    Zoef de Haas die onze tuin dagelijks een bezoekje brengt, was er weer. Zoef is een gelovige haas. ‘En op de zevende dag zult gij rusten sprak God’ en zo geschiedde het. Zoef vleide zich neer in onze tuin en deed een dutje. In het midden van de goal van onze kinderen nog wel. De droom van elke jager! Je bent lomp of je bent Zoef.

    Geruime tijd later opende hij verdwaasd zijn oogjes, keek eens rond en bleef nog wat snoezelen. ’t Is zondag… Vervolgens rekte hij zich eens goed uit net zoals onze katten dat doen en hop! Weg was hij. Als een hazewind doorkruiste hij de tuin. Zoef mag zich gelukkig prijzen dat wij dierenliefhebbers zijn. Als we haas willen eten, kopen we die wel in de winkel in plaats van hem zelf neer te knallen 😉

    Haas

     

    Met ons fototoestel konden we helaas geen scherpere foto’s nemen.