Hukselende Vingers

Tag: Diest

  • ’t Is keus!

    ’t Is keus!

    Nog enkele dagen en ’t is zover: dan kiezen we opnieuw voor lokale en provinciale bestuurders.
    Al enkele jaren ben ik ondervoorzitter van Open Diest, voorheen bekend als Open VLD Diest. In de aanloop naar de vorige gemeenteraadsverkiezingen besloten we om af te stappen van de ideologische verzuiling op lokaal niveau.
    Open VLD Diest werd Open Diest. We verwelkomden kandidaten die zich niet wilden binden aan een traditionele partij maar die wel geloofden in een positief politiek project voor onze stad, vertrekkend vanuit een liberaal gedachtengoed.

    En dat werkte! Vanuit de oppositie werden we in oktober 2018 plots de grootste partij van de stad! Een duidelijk signaal van de kiezer dat we niet konden negeren. Dus hebben we 6 jaar lang hard gewerkt om ons politiek project verder uit te rollen. We bleven in ons bestuur nieuwe mensen aantrekken. Sommigen met lidkaart, sommigen zonder. Vanuit die open visie gingen we in dialoog met verschillende ervaren politici in onze stad. Langzaam groeide het idee om ons project verder uit te rollen. Begin 2024 konden we bekend maken dat we bij de collega’s van Vooruit een geëngageerde partner vonden die net zoals Open Diest gelooft in lokale politiek over de partijgrenzen heen: Iedereen Diest was geboren!

    Bij de bekendmaking van Iedereen Diest kregen we te maken met weerstand, ook in eigen rangen. We namen de tijd om te luisteren naar de verzuchtingen, te motiveren waarom we ons stadsproject verder uitrollen met de collega’s van Vooruit. Langzaam keerde het tij. De weerstand nam af en we hoorden steeds meer positieve geluiden. Samen met onze partijbesturen en onze kandidaten schreven we een uitgebreid partijprogramma. Een programma dat laat zien dat we samen stad willen maken met elke Diestenaar, dat we geloven in ieders sterktes en talenten en dat we niemand achterlaten in ons beleid.

    In mei promoveerde ik van ondervoorzitter van open Diest naar waarnemend voorzitter van de partij. Het project Iedereen Diest laten slagen werd voor mij plots een belangrijk punt. Ik faal niet graag. Samen met Christophe De Graef, Carina Jankowski en enkele vertrouwelingen kon ik een kieslijst samenstellen voor Iedereen Diest met daarop 27 sterke figuren. Sommigen komen uit Open Diest, sommigen zijn getrouwen van Vooruit en nog anderen kozen resoluut voor Iedereen Diest, als een positief project voor onze stad. Het werd onze taak om deze mensen te verbinden in een gemeenschappelijk en positief project voor onze stad. Dit alles vanuit een progressief  en liberaal gedachtengoed. Groot was de tevredenheid toen de voorgestelde kandidatenlijst door de partijbesturen van Open Diest en Vooruit met een zeer ruime meerderheid werd goedgekeurd!

    Met ons programma en onze kandidaten hebben we elke dag keihard gewerkt. We hebben folders gebust, we hebben huisbezoeken gedaan, we hebben borden gezet, we waren op post als er iets te doen was in Diest of in de deelgemeenten. Net zoals we dat al jaar en dag doen. We hebben veel gedaan, teveel om op te noemen. En we hebben dat met drive gedaan. Niet omdat we postjespakkers zijn. Wel omdat we geloven in de kracht van een stad als Diest met haar prachtige deelgemeenten. De afgelopen jaren werd Diest echt wel op de kaart gezet. En daar willen we graag verder aan werken. Voor u, samen met u.

    Als voorzitter van Open Diest kan ik met fierheid zeggen dat de 27 Iedereen Diest – kandidaten goesting hebben om het beste te maken van deze stad en haar gemeenten. Dat ze dat doen vanuit een positieve ingesteldheid en dat ze het belangrijk vinden zich ten dienste te stellen van de inwoners, ondernemers, bezoekers, enz van onze stad. Zij worden hierin gesteund door ervaren mandatarissen die graag hun kennis, hun ervaring, hun netwerk met dit nieuw bloed delen. Want samenwerken wérkt!

    Gaan stemmen is niet verplicht maar wel ten zeerste aan te raden. Komende zondag tussen 8u en 13u kan jij mee bepalen wie de komende 6 jaren Diest zal besturen.

     

     

     

  • Gesjoemel van Vinci Park in Diest?

    Gesjoemel van Vinci Park in Diest?

    Er is al veel inkt gevloeid over het betalend parkeren in Diest. Of je nu voor of tegen bent, het is er. Het stadsbestuur werkt voor het beheer van en de controle op het betalend parkeren samen met Vinci Park. Vinci Park wordt hier royaal voor vergoed. Maar blijkbaar is dat nog niet genoeg.

    Er scheelt namelijk iets met de parkeerautomaat op de Graanmarkt. Misschien ook wel met de andere automaten, dat heb ik niet getest. Omdat ik mijn smartphone niet op zak had, moest ik nog eens lekker ouderwets met kleingeld naar de parkeerautomaat lopen voor een ticket.

    Op de parkeerautomaat staat dat je minimaal 0,10 € moet betalen. Fair lijkt me.

    IMG_20150829_111029

    Ik steek een muntstuk van 10 cent in de automaat en druk op de groene knop om een ticket te krijgen. Volgende melding verschijnt:

    IMG_20150829_111051

    Het ding drukt geen ticket af. Pas wanneer ik nog 0,10 € extra betaal, drukt ie een parkeerticket af. Eigenlijk is de minimale kost voor het parkeren dus 0,20 € in plaats van 0,10 €.

    Als dit klopt, waarom staat het dan verkeerd aangeduid op de automaten? Zo is het makkelijk geld verdienen… Ik denk dat mensen die in Diest parkeren al ruim voldoende betalen om hun auto ergens kwijt te kunnen. Vinci wordt ook goed vergoed voor het beheer van het betalend parkeren. Vanwaar dan dit euvel? Wordt hier gesjoemeld of scheelt er iets met de automaat?

    nvdr:het blijkt om een misverstand te gaan. Ik dacht dat bij ingave van 10 cent, ik mocht parkeren gedurende 15 minuten (eerste kwartier is gratis in Diest) + het krediet van die 10 cent. Dat blijkt niet zo te zijn volgens enkele Diestenaren. Als je 10 cent in de automaat steekt, mag je voor minder dan 15 minuten parkeren en kan je dus beter een gratis ticket nemen. Als je langer dan 15 minuten wil parkeren, vervalt het gratis kwartier volgens hen.

  • Open landbouwbedrijvendag Diest/Scherpenheuvel-Zichem

    Open landbouwbedrijvendag Diest/Scherpenheuvel-Zichem

    U leest het goed: enkele landbouwbedrijven uit Diest en Scherpenheuvel-Zichem zetten vandaag hun deuren open voor het grote publiek. Het ging meerbepaald om:

    – appels en peren: Distelmans, Dorpveldstraat 260, Webbekom
    – paprika: Vermeiren Tom, Broekstraat 53, Molenstede
    – miniwitloof – Bruyninckx bvba, Schuttersveldstraat 7, Messelbroek
    – aardbeien – Weckx André, Frans Smeyersstraat 128, Scherpenheuvel

    IMG_20150531_175656

    Wij hebben er een dagvullend programma van gemaakt en bezochten met de kinderen elk van deze bedrijven. Zo leren ze welke weg groenten en fruit afleggen voor ze op ons bord terecht komen.

    Telkens was de ontvangst hartelijk. Er waren hapjes en drankjes, hier en daar zelfs animatie voor de kinderen. Vooral de rondleidingen door mensen van het bedrijf waren de moeite waard.

    Je hoorde hen spreken met passie voor hun bedrijf, met respect voor hun product. Een boer is niet langer een man die bij het krieken van de dag op zijn veld staat en met de kippen mee op stok gaat. Neen, het zijn tegenwoordig echte bedrijven die gebruik maken van moderne technieken. Ondanks deze modernisering, blijft de landbouw een arbeidsintensief proces.

    Uit gesprekken met de deelnemende landbouwers onthoud ik dat de meesten een kern van vaste personeelsleden hebben, aangevuld met jobstudenten en seizoensarbeiders voor de piekmomenten. Uiteraard is voor deze mensen de omzet belangrijk maar toch hoor je bij elk van hen een groeiend bewustzijn rond de milieuproblematiek. Allen zijn ze bezig met hemelwaterrecuperatie, biologische bestrijding van ongedierte, warmte-opslag en natuurlijke bestuiving van de planten als het geen zelfbestuivers zijn.

    De keuze is voor ons snel gemaakt. Onze paprika’s bijvoorbeeld, kopen we vanaf nu bij onze straatgenoten. Verser dan dat kan je ze niet hebben want enkele minuten na de pluk kan je ze al mee naar huis nemen. Veel beter toch dan de ingevoerde exemplaren in de supermarkt? En dan zwijgen we nog over de prijsverschillen ten opzichte van de winkels. Support your local farmer met andere woorden 🙂

     

  • Restauranttip: De Groene Munt

    De Wederhelft en ik houden van lekker eten en drinken. Als we de kans hebben, schuiven we ergens onze voetjes onder tafel om eens heerlijk bediend te worden. Gisteren reserveerden we een tafeltje in De Groene Munt. Dit restaurant is een gevestigde waarde in Diest waar we tot onze grote spijt nog niet eerder geraakt waren. Het restaurant is ondergebracht in een prachtig pand met een knap interieur in Engelse stijl. Er is ruim voldoende parkeergelegenheid voor de deur.

    Wij kozen onderstaand menu (6 gangen). De Wederhelft nam er de aangepaste drank bij, ik werd gebombardeerd tot BOB. Als ik een keertje wilde mee proeven van de wijn, was dat geen enkel probleem. Bij reservatie gaf ik door dat de kalfszwezerik en de kokkels niet aan mij besteed zijn, daar bood de chef een waardig alternatief voor. In de plaats van de zwezerik kreeg ik een stoofpotje met heerlijk gegaarde varkenswangetjes en de kokkels werden vervangen door handgepelde grijze garnalen.

    Voor ons is De Groene Munt een klasserestaurant. Elk gerecht werd aantrekkelijk gepresenteerd, de smaken waren ook telkens in harmonie. De wachttijden waren zeker niet te lang, de bediening was vriendelijk en het restaurant straalde rust uit. Dit team moet zeker niet onderdoen voor bijvoorbeeld Couvert Couvert wat betreft de kwaliteit van de gerechten die ze aanbieden. Wij vonden de porties hier in Diest trouwens meer in verhouding tot de prijs van het menu dan in Leuven. Wil je gaan dineren waar je waar voor je geld krijgt, dan moet je zeker eens een tafeltje reserveren in De groene Munt. Ze zien ons daar nog terug, zeker en vast!

     

    Fijnproeversmenu

    • Rundscanneloni – koningskrab – granny smith appel – kataifi garnaal- sojabalsamico

    • Skreihaasje – pestokruim – chiconettes – kokkels – zeebessen – Vin Jaune

    • (*) St.Jacobsvrucht – pastinaakzalf – gefruite bladpeterselie – shii take – breydelham – tartufata

    • (**) Krokante kalfszwezerik – zoete aardappel – croutons – munt – doperwten coulis

    • Intermezzo

    • Hoeve parelhoen paupiette – pistache – abrikoos – courgette – duxelle – risotto – citroentijm jus

    • Frambozen fantasie – lychees – vlierbloesem ijsroom – cuberdon granulaat – kokosschilfers

      of

      Assortiment geaffineerde kazen – vijgenbroodje

       

       

    4 gangen 62 €                          drankformule 30 €

    (*)   5 gangen 77 €                        drankformule 33 €

    (**) 6 gangen 88 €                        drankformule 36 €

  • Ga met je kroost op ontdekking.

    Ga met je kroost op ontdekking.

    Zo kan je de grote vakantie in schoonheid afsluiten. Onze namiddag begon met een bezoek aan de Citadel. Ooit de trots van Diest maar sinds het vertrek van de para’s een locatie waar veel over gediscussieerd wordt. Vandaag was daar gelukkig weinig van te merken. Mijn grootvader zaliger was een paracommando, dat zorgt er mee voor dat ik mijn kinderen dit stuk van defensie wil laten ontdekken. Net als vorig jaar bezochten we met open ogen en oren de Para Remember Day. We hielden halt bij een antieke ziekenwagen van het leger. Triple Trouble luisterde aandachtig naar de uitleg van een vrijwilliger met kennis van zaken. De arme man werd bestookt met een spervuur van vragen. Had ik Triple Trouble laten doen, ze waren met het ding naar huis gereden. Van elke schroef en van elk knopje weten ze nu waarom die in de ziekenwagen zit 🙂

    Het viel me op dat er dit jaar precies minder volk aanwezig was ten opzichte van de voorbije jaren. Komaan Diest, keep the spirit alive! Oké, de sportmarkt is een schot in de roos maar laat toch de Citadel niet links liggen! Dit prachtige domein met zulk een rijke geschiedenis kreeg vandaag niet de aandacht dat het verdient. Het herfstweer zal allicht ook een rol gespeeld hebben.

    IMG_20140830_135630

    Voor het eerst organiseerde men vandaag dus een Sportmarkt in het centrum van Diest. Dat vind ik nu eens een geweldig initiatief zie! Jong en oud kan er uitgebreid kennis maken met het ruime aanbod dat groot – Diest te bieden heeft op sportief vlak. Als ouder is het niet altijd even makkelijk om te weten welke sport jouw kind ligt. Deze sportmarkt is een ideale gelegenheid om een babbel te maken met de vele vrijwilligers die elke sportclub telt. Je ziet ook demonstraties of je krijgt de kans om even mee te doen.

    Dochterlief mocht met haar dansgroep van vzw Twist optreden, haar broers keken goedkeurend toe. Ik bespeurde zelfs enige fierheid bij de jongens toen Miss H op het podium stond. Zijzelf was erg in haar nopjes omdat de broers mee kwamen supporteren. De kroost proefde van karate, volleybal, basket, circusschool en nog véél andere activiteiten.

    IMG_20140830_142700 IMG_20140830_143015 IMG_20140830_143018 IMG_20140830_143021IMG_20140830_145005

    Onze oudste liep al een ganse vakantie te twijfelen tussen de circusschool en taekwondo. Nu heeft hij met beide activiteiten kunnen kennismaken. Het zal ons ongetwijfeld helpen om samen met onze kinderen te kiezen waar ze zich volgend schooljaar na de schooluren op zullen toeleggen… Wat mij betreft mag dit elk jaar zo ergens eind augustus georganiseerd worden. Het zal veel ouders tijd besparen.

  • Parfum kopen doe je zo

    Jarenlang kocht ik parfum bij Ici Paris XL. ‘Ah ja natuurlijk’, hoor ik u denken, ‘want die zijn keigoedkoop’! Net als Planet Parfum en andere ketens. Wel, een nieuwe wereld is voor mij open gegaan de afgelopen maanden. In de aanloop naar de feestdagen was ik op zoek naar een goeie handcrème voor mannen. Ici Paris XL kon me niet verder helpen volgens de verkoopster die ik vastklampte.

    Ik besloot mijn kans te wagen bij Beauty parfumerie Gisèle, al enkele decennia een gevestigde waarde in Diest. Geen 5 minuten later was ik gesteld. Tijdens enkele andere bezoekjes werd ik ook telkens zeer goed verder geholpen. Men nam daar de tijd om me grondig te adviseren zodat ik zeker met de juiste producten naar buiten wandelde. Zo ook vandaag toen ik op jacht was naar een nieuw parfum.

    In één zin zei ik wat voor genre parfum ik normaal altijd draag. Ik ben een mens van weinig woorden en dat geldt al zeker als ik gehaast ben: de dochter moest gaan dansen dus ik had maar een kwartiertje de tijd. Zaakvoerder Francis wist meteen welke flesjes hij uit zijn kast moest toveren. Geduldig liet hij me staaltjes ruiken en ondertussen had hij ook wat aandacht voor de dochter die het allemaal erg fascinerend vond. De geurtjes die me het meest bevielen, werden vervolgens op mijn huid aangebracht. Eerst even de neus terug op nul zetten door een lijntje Rombouts te snuiven. Daarna wist ik meteen welk geurtje het mijne zou worden.

    Ik betaalde met plezier het bedrag dat ik bij Ici Paris XL betaald zou hebben en wandelde buiten met een zak vol staaltjes voor mij en voor De Wederhelft en natuurlijk: dit

    peats

    Wat mij betreft hebben ze er daar een vaste klant bij. Ze gaan mee met hun tijd, beschouwen hun klanten niet als een nummer, adviseren correct en to-the-point en ze proberen je niks anders aan te smeren. Da’s een service die ik bij Ici Paris XL minder terug vind. En ook: ze hebben een heel leuke pagina op Facebook waar ze je vragen snel en volledig beantwoorden.

  • Verfraai uw lichaam

    Juwelen zijn wel en niet aan mij besteed. Ik draag bijvoorbeeld heel graag oorbellen. Mijn lichaam is echter pas tevreden als het echte witgouden exemplaren zijn. Ga ik voor minder dan protesteren mijn oorlelletjes met bloed en etter. Ook als ik anti-allergische oorbellen probeer. Tof tof tof. Dit jaar heb ik nog eens een paar oorbelletjes gekocht om mezelf te belonen voor het harde werk dat ik voor enkele projecten voor de zaak leverde. Met de goudprijzen van tegenwoordig is dat een incentive om u tegen te zeggen.

    Deze maand bezocht ik samen met Het Gezin Kunstkaai in Diest. Dat is een alternatieve kunstmarkt waar vrouwen spontaan in zwijm vallen bij het zien van al dat moois. Ik keek er mijn ogen uit op de vele handgemaakte accessoires, juwelen, enz. Het was zelfs De Wederhelft opgevallen. Zilveren juwelen kunnen me niet bekoren. Die dingen veranderen bij mij na een tijdje van mooi juweel naar zwarte rommel.

    Toch kon ik het niet laten om enkele zilveren ringen eens wat aandachtiger te bestuderen. Ik mocht er eentje uitkiezen van mijn halve trouwboek. Ikke blij 🙂 Met de hulp van de kroost koos ik een mooi exemplaar uit. Advies over het bewaren en onderhoud kreeg ik er gratis bij. De ring moest nog wel op maat gemaakt worden. Vandaag werd mijn uniek stuk geleverd. Want dat heb je wel op van die speciale markten: je vindt er enorm veel speciallekes van de hand van mensen die hun hart in hun hobby of bijberoep leggen. Zij doen niet aan massaproductie. Koop je iets bij hen, dan ben je er zeker van dat je iets speciaals hebt dat je nergens anders nog zal vinden. Zulk ondernemerschap moet aangemoedigd worden!

    Morgen kan ik dus met den deze gaan stoefen op het werk 🙂

    IMG_0511

     

     

  • En avant la muzik!

    Zo heet de nieuwe tournee van Johan Verminnen. 62 jaar jong is hij. Naast wat grijze haren, is zijn snuit amper veranderd. Gisteren deed hij Diest aan met zijn tournee. Tijd om eens te gaan kijken dus. Ik kan mezelf niet bestempelen als een fan van Johan Verminnen. Wel vind ik hem een goeie artiest die knap werk aflevert. Maar ik had hem nog nooit live gezien. Tot gisteren dus. Ik vleide me neer in een stoeltje op de eerste rij in den Amer in Diest. Ondanks het gegeven dat dit een recente nieuwbouw is, heeft een deel van de tribune blijkbaar haar beste tijd al gehad. Zonde. Ach ja, ik laat het niet aan mijn hart komen.

    Licht uit, spots aan. Johan verrast. Hij begint met een (volgens mijn lekenmening) minder bekend lied. Onbekend is duidelijk onbemind bij Verminnen. Johan is ondertussen een vlotte zestiger maar zijn stem heeft nog datzelfde typerende timbre dat hem indertijd groot maakte. Deze stem herken je meteen. Met een warme, volle stem fietst hij door zijn repertoire. Hij doet zelfs de moeite om wat choreografische pasjes te zetten.

    Het publiek smaakt de interactie tussen artiest en tribune. Hij verwerkt enkele verwijzingen naar Diest in zijn liedjes en nam zelfs de moeite om onze deelgemeenten van buiten te leren. In zijn bindteksten schuwt hij de politiek niet. Zo kennen we hem. Hij doorspekte zijn monologen met sappige Brusselse accenten. Je bent voor of tegen, ik kon het best wel appreciëren. Al vond ik weinig leeftijdsgenoten in de zaal.

    De Rue des Bouchers bracht wat leven in de zaal. Dat mag ook wel. Dit liedje werd niet gecomponeerd voor bekrompen salondames die lurken aan een tasje thee. Maar de overige nummers dienden vooral om te genieten. Neen Johan, vraag niet om mee te zingen. Laat ons luisteren naar jouw zang. 100% zuiver en muzikaal perfect ondersteund. Persoonlijk vind ik hem beter klinken als ik hem niet kan zien. Maar da’s goesting hè 😉

    Iedereen at uit zijn hand toen hij zijn klassiekers bracht. ‘Laat me nu toch niet alleen’ is live veel sterker dan op de CD. Ik kende dit liedje voor Clouseau het coverde en ik blijf het origineel veel sterker vinden. Terecht noemt Johan Verminnen dit ‘mijn lied’. Beklijvend moment. Ik prevel het mee van de eerste tot de laatste letter. Terwijl zie ik voor me de gezichten van enkele naasten die ik de afgelopen jaren heb moeten afgeven. Waarom wordt dit lied toch geassocieerd met dood en verdriet? Het gaat over zoveel meer! Maar toch: dit is een waardig einde voor een knappe show.

    DAT HAD JE GEDACHT! Hij gaat van het podium en komt weer terug voor een bisnummer. Een keer of 3-4. Het mocht van mij nog langer duren. Want eerlijk gezegd: 1 nummer miste ik in deze show. Paulien. Ondanks dit kleine puntje kon ik bij het buitengaan alleen maar zeggen ‘Ik voel me goed’. Bedankt voor een mooie avond Johan.

  • De Nieuwe Snaar

    Gisteren pakte Diest uit met Konec van De Nieuwe Snaar in den Amer. Het is de laatste show van deze vrolijke bende die nu een goeie 30 jaar in het vak staat. Ik zag ze enkele jaren geleden tijdens Pulptuur in Kapellen en was er niet meteen wild van. Ik vergezelde De Wederhelft dus met gemengde gevoelens. Met een bijna-onbevooroordeelde blik plofte ik in mijn stoeltje op de tweede rij en stelde vast dat de voorstelling uitverkocht was. Ik meende me een dwaze dwerg te herinneren, al snel bleek het Geert Vermeulen te zijn.

    Ik ga hier niet gans de show bespreken. Doorheen het ganse spektakel kroop 1 gedachte steeds weer in mijn hoofd: hier kunnen veel 50-plussers een voorbeeld aan nemen. Die mannen verkeren in een goede conditie ondanks het vermoedelijk overdadige drankgebruik dat in de sector welig tiert. Ze zijn niet alleen fit, ze zijn ook erg flexibel. Letterlijk en figuurlijk. Ik verdenk Geert er van dat hij net als ik gezegend is met hyperlakse gewrichten. Maar als je ziet hoe die mannen verschillende instrumenten bespelen alsof het niks is, de meest uiteenlopende muziekstijlen ten berde brengen alsof ze nooit iets anders deden en hoe vlot ze improviseren om foutjes vakkundig te verdoezelen, dan denk je zelfs als niet-fan: Wow!

    Jobrotatie, functieverbreding en meer van die zware termen: ik zou voor elk van hen een voorbeeld uit de show van De Nieuwe Snaar kunnen geven. We steken zoveel energie in het voeren van een leeftijdsbewust personeelsbeleid en het verhogen van de organisatiebetrokkenheid bij het OCMW… Een goede teambuilding zou voor deze doelgroep heel eenvoudig zijn: ga eens kijken naar Konec en denk dan eens na over jezelf. Niet negatief bedoeld hoor, ik heb alle respect voor onze 50-plussers. Die mensen doen zwaar werk in vaak moeilijke omstandigheden. Maar ik denk dat de arbeidsvreugde die van De Nieuwe Snaar afdruipt, voor hen een opsteker kan zijn. Beide sectoren zijn niet te vergelijken maar het idee erachter wel. Je werkt voor mensen en met mensen. Je zet je in voor de volle 100%, ook al heb je een mindere dag en een pijntje hier of ginder. Het levert je meerdere staande ovaties en een uitzinnig publiek op.

  • Waar Diest trots op is…

    Vanmiddag bracht ik mijn oudste zoon (het kereltje is net 6 geworden) naar de kleuterschool. Hij is een schrander ventje dus hij gaat vanaf 1 september naar het eerste leerjaar. Terwijl we over de speelplaats wandelden kreeg hij een bepaalde kleuter in het vizier en zei plots:

    ‘Mama, de papa van Charlie hè, die speelt muziek bij de Shits en da’s keimooie muziek!’

    The Shits? Nog nooooooit van gehoord! Mijn brein ging meteen in overdrive, ik moest en zou deze uitspraak begrijpen en er pedagogisch verantwoord op reageren. De Shits… een kleuter die in Diest op school zit… keigoede muziek… Jah, het lampje gaat branden! Dit kan maar 1 ding betekenen!!!!!

    ‘Bedoel je The Scabs jongen?’

    Zijn ogen lichtten op. Wat is hij toch blij met een mama die hem begrijpt. ‘Ja mama, die zijn het! Ken jij die ook?’ Argeloos zei ik ‘Neuh, misschien een beetje.’

    Ik wandelde terug naar de auto, zette de CD van The Scabs op die altijd klaar is om me op te beuren en ik moest eens glimlachen. Een Diestenaar die The Scabs niet kent is geen goede Diestenaar. Ook voor De Wederhelft was het een wezenlijk onderdeel van zijn inburgeringscursus toen hij van Noord-Antwerpen naar Diest verhuisde.  Gelukkig hebben The Scabs me daar goed bij geholpen. In 2011 traden ze op in de Lotto Arena. Lang leve social media, door mijn grote bek heb ik daar veel werk mee gehad. Maar plezant dat dat was! Om een lang verhaal kort te maken: met 2 andere fans van de trots van Diest hadden we het geweldig idee om een busreis naar dat optreden te organiseren. Niet zomaar een busreis, als we iets doen dan doen we het goed. De pers kreeg er lucht van en plots bleek ik een die hard fan van het eerste uur van The Scabs te zijn. Detail: The Scabs bestaan al langer als ik 🙂

    Uiteindelijk werd het een prachtig gebeuren. We hadden +/- 165 busreizigers en dankzij enkele gulle sponsors was er voor iedereen een uniek t-shirt, speciaal voor de gelegenheid door zanger Guy ontworpen. Niks werd over het hoofd gezien: we hadden van 2 bakkers ook een lading koffiekoeken gekregen voor onderweg. Dat was vroeger toch ook het hoogtepunt als je op jaarlijkse schoolreis ging? Dan kreeg je iets speciaals mee in je brooddoos.

    In Antwerpen aangekomen kreeg ik de slappe lach. Terwijl The Scabs in de Lotto Arena de pannen van het dak speelden, probeerde Clouseau in het Sportpaleis hetzelfde te doen. Resultaat: een grappige mix van mensen en veel bussen. Héél véél bussen. Maar ongelofeloos véél bussen! In en rond het Sportpaleis en de Lotto Arena zag je hitsige vrouwmenschen die stonden te popelen om Koen en Kris in actie te zien. Daartussen liep dan het zootje ongeregeld dat eens stevig ging rocken met The Scabs: gescheurde jeans, lang haar, leren frak, legerbottines, horrorshirts, tattoos zo groot als een radiator op hun lijf, … In normale omstandigheden zou de eerste groep schrik hebben van de tweede groep en het op een lopen zetten maar nu verliep alles vreedzaam.

    Ondanks de stress en al het werk, was dat toch wel een erg leuke ervaring. 98% van de medereizigers vond het ook geslaagd. Ik zwijg bewust over de 2 niemendallen die vermist waren toen het tijd was om weer naar huis te gaan. Eentje er van, mijn broer, heeft me een levenslang bustrauma bezorgd. Ach ja, eind goed al goed. Die verloren zonen zijn ook heelhuids thuis geraakt. Met een taxi tijdens een weekendnacht van Antwerpen naar Diest. Maar ook zij hebben zich die avond rot geamuseerd 😉

    Of hoe je kinderen je geheugen kunnen triggeren en je even dat leuke gevoel van toen bezorgen…

    Wacht tot je kinderen in bed liggen, zet dan deze open op vol volume en balk maar eens goed mee: Matchbox Car van The Scabs, live in The Lotto Arena!