Categorie: Renovatie

  • Uit het dagboek van Gonzo

    Uit het dagboek van Gonzo

    Grmpf mopper blaas zucht!!!!!

    Hij en Zij zijn hier al maanden het kot op stelten aan het zetten. Ik ben begot helemaal mijn kluts kwijt. Waar normaal een muur is, is nu niks meer. Het vasttapijt dat mijn poezelige voetjes voor eelt behoedde is weg, nu ligt er iets grijs dat vooral heel stoffig is. Ik denk dat Ze het Chappi noemt.

    Rinkaaneen loopt hier vreemd volk door huis en Ze lijken dat allemaal maar normaal te vinden. Die gasten maken wel kabaal en stof hè! Zo kan ik niet slapen!!!! Mijn 2 krabpalen: weg. Mijn salon: weg. Het schoteltje waar mijn etensbakje normaal op staat: weg. De kast waar mijn brokjes in zitten: WEG!!!!!

    Noodgedwongen kampeer ik op Hun bed. Allez ja, ik vind dat  ik geen andere opties heb. Welke kat gaat nu in hemelsnaam in een ordinaire kattenmand liggen pitten? Op de grond dan nog?!

    Het Kind lijkt me te begrijpen. Het komt ’s avonds altijd even bij me zitten en aait me. Het kijkt me begrijpend aan en slaat wartaal uit. Da’s nu al 2 avonden op rij dat Het Kind denkt me te kunnen troosten met zijn tablet. Het zoekt dan poezenfilmpjes waarop Zij snel zegt ‘gebruik als zoekterm maar kattenfilmpjes in plaats van filmpjes van poezen‘.

    Het Kind dwingt me dan te kijken naar horrorfilms: katten in bad, katten in de douche, katten die geborsteld worden, katten en stofzuigers, … Al 2 nachten heb ik de ene nachtmerrie na de andere! Laat dit alsjeblieft snel stoppen!!!

    IMG_20160126_194607

  • Gedeelde smart is halve smart

    Gedeelde smart is halve smart

    Een zonnige herfstdag leent zich perfect tot verplicht buiten spelen voor de kinderen. Vandaag was dat niet anders. Terwijl ik binnen de werf terug wat op een huis wilde laten lijken, speelden Raketman en Miss H met balletjes. Na enkele keren bonk, ploink en TOK gehoord te hebben, was het tijd voor een moederlijke preek. Of ze wilden ophouden met steeds tegen de veranda te gooien met die balletjes. Dat de ramen (enkele beglazing van 40 jaar oud) daar stuk van kunnen gaan. Dat Raketman zo al 2 keer eigenhandig een raam naar de filistijnen hielp. Dat een tuin van 15 are groot genoeg is om met balletjes in te spelen. En zo ging het nog even door. Plechtig beloofden ze zich elders te gaan uitleven met de balletjes.

    Ik was nog niet goed terug binnen of er klonk gerinkel en gekletter. Buiten een oorverdovende stilte. Die 2 wisten hoe laat het was… Ik stoof naar buiten voor een minder gemoedelijke preek. Of ik niet net gevraagd had om niet tegen de veranda te gooien? Of ze nog wisten waarom ik dat gevraagd had? Dat ze het bij De Wederhelft konden gaan uitleggen als die klaar was met winkelen. Raketman pleitte non-verbaal schuldig, Miss H hield zich op de achtergrond. Hij had het balletje tegen het raam gegooid, dat was duidelijk.

    IMG_20151011_110648

    De Wederhelft arriveerde. Ze stommelden naar hem toe en biechtten hun zware misdaad op. Een preek volgde. Miss H huilde met plaatsvervangend verdriet voor Raketman, hij haalde zijn beruchte ‘maar ik ben nog maar een kleutertje’-gezicht boven. Miss H stamelde sorry voor haar schuldig verzuim. Ik antwoordde dat het goed was dat ze sorry zei, ook al was haar balletje niet tegen het raam gekomen maar dat ik toch niet kon zeggen: “’t Is niks, zo erg is dat niet dat het raam stuk is.’

    Ik stuurde Raketman met zijn spaarvarken mee naar de winkel om een oplossing voor het raam te kopen. Bedremmeld mompelde hij: ‘Maar dan zitten er bijna geen centjes meer in mijn varkentje.’ Miss H kon het niet langer aanzien. Zonder iets te zeggen, liep ze naar haar spaarpot en haalde er centjes uit. Ze wilde 50/50 doen. Daar was ik zo van gepakt dat mijn boosheid meteen weg was. Samen gingen ze met De Wederhelft naar de winkel. Ze kochten er een folie – ‘Die kostte 5,42 euro mama!’ zodat we de veranda terug wat veiliger kunnen maken.

    Om maar te zeggen… Vaak voel ik me schuldig dat ik zo dikwijls loop te mopperen op de kinderen maar als je dan getuige bent van zo een warm tafereel, weet je weer waarom je het doet. De kinderen hebben duidelijk het hart op de juiste plaats en kennen de belangrijke waarden in het leven. Dat ze die zo mooi kunnen toepassen zonder dat wij iets zeggen of vragen, daar kan je als ouder alleen maar dankbaar voor zijn. Stiekem ook wel apetrots, dat ook. En vooral koester je de hoop dat het zo zal blijven. Miss H kreeg uitgebreide felicitaties van ons allebei voor haar gebaar naar broer toe. Ze had hem even goed alleen kunnen laten opdraaien voor de schade die hij veroorzaakte. Maar ze besefte dat ze toch ook wel in de fout  was door net zoals hij met haar balletje tegen de veranda te blijven gooien.

     

     

  • Renovatie: update

    Renovatie: update

    Sinds de vorige update onderging ons huis een ware metamorfose: het evolueerde van een woonhuis naar een werf naar iets wat op een huis lijkt. De vloer werd uitgebroken in de living en de eetkamer. Onder de vloer en het bouwafval bleek nog een vloer te zitten…

    IMG_20150708_173604

    Na het bouwverlof werd in deze ruimte een dikke laag gewapend beton gestort. Daar komt nog isolatie op, chape en een korrelvloer.

    De aannemer is na anderhalve week bijna klaar met zijn werkzaamheden: muren uitbreken, andere muren opmetselen, grond- en rioleringswerken, enz. De stookolietank werd gereinigd en verwijderd. Een regenton en septische put zitten nu op die plaats in de grond.

    P1000464 P1000449

    Vandaag startte Kwadro met het vervangen van het buitenschrijnwerk. Dat gaat behoorlijk vlot vooruit. Die gasten werken ook vrij proper. Net zoals onze aannemer trouwens, hem bevelen we sterk aan voor wie bouw- of verbouwplannen heeft.

    Tussen al dat gewroet en gewoel ploetert De Wederhelft verder met het vernieuwen van sanitair, elektriciteit en het voorzien van ventilatie.

    P1000439 P1000427

    Kort samengevat: onze dagen zijn te kort, onze nachten ook 😉

     

     

     

  • Uit het dagboek van Gonzo: verbouwen

    Uit het dagboek van Gonzo: verbouwen

    Hier zijn ze helemaal gek geworden! Echt, ik overweeg om me gaan aan te bieden bij een asiel. Al het meubilair staat her en der verspreid of is gewoon wég. Zelfs mijn salon en mijn krabpalen staan niet waar ze moeten staan. Mijn innerlijke autist wordt stapelgek tegenwoordig.

    ’s Ochtends krijg ik nog de tijd niet om wakker te worden want voor dag en dauw stoppen hier busjes met stevig gebouwde mannen. Die slepen tonnen materiaal binnen en maken daar een kabaal van jewelste mee. Gisteren wandelde ik de living (wat er voor moet door gaan) binnen om het hen eens ferm te zeggen maar denk je dat het iets uithaalde? Noppes. Nada. Ze glimlachten toen ik daar van mijn oren stond te maken. Ze keken letterlijk op me neer, puh!

    Muren gaan hier tegen de vlakte alsof het niks is. Die gasten breken het nest van mijn baasjes af en zij laten hen nog gewoon doen ook! Waar moet mijn kattenbak en mijn eten binnenkort staan als hun nest gesloopt is? Hebben ze daar al eens aan gedacht? Omdat mijn baasjes de ernst niet in zien van wat die vandalen hier aanrichten, besloot ik vandaag het heft in eigen handen te nemen. Parmantig wandelde ik hun nest binnen… en kreeg daar bijna een lading vallende bakstenen over me! En weer keken die bonkige kerels alsof ze het grappig vonden dat ik daar passeerde. Echt, ik had ze in hun enkels kunnen bijten!

    Trouwens, hun bestelwagen mogen ze ook wat beter onderhouden. Ik nam er vanmiddag een kijkje in en struikelde over alle spullen die ze daar in bewaren. Ik wilde net één en ander gaan saboteren om het nest van mijn baasjes te beschermen toen ze me op heterdaad betrapten. Ik vloog uit de camionette. Volgende keer beter.

    Dagen op rij heb ik geen siësta kunnen doen, het wreekt zich op mijn humeur. Hopelijk blijven die vandalen hier weg. Mijn witte pootjes zien begot grijs en bruin door de vuiligheid die ze achterlaten. Ik vind het maar niks. Wat bezielt mijn baasjes toch om hun nest zo te schandaliseren?

    IMG_20150813_163440

  • Renovatie: kleine update

    Renovatie: kleine update

    Het zijn drukke dagen hier. Lange dagen. Samen met de kinderen steken we elk weekend de handen uit de mouwen. Doordeweeks ’s avonds zijn we ook altijd even bezig met kleinere werkjes. Ons project wordt nu wel erg concreet. De aannemer heeft zijn startdatum bevestigd dus we hebben een deadline voor ons voorbereidend werk.

    Gisteren en vandaag hebben we in de eetkamer de vloerbekleding (vasttapijt…) verwijderd. Nu weten we hoe stof van 30 jaren rijping proeft. Ook de bekleding van de schouw moest er aan geloven. Veel stof, veel afval. Hier en daar zijn ook al sleuven in de muren uitgeslepen voor de elektriciteit.

    IMG_20150620_205926 IMG_20150620_211005 IMG_20150621_144333

     

    Plots stond er vanmiddag een opkoper aan de deur, de man werd hartelijk ontvangen. Hij nam al ons oud ijzer mee en we kregen er nog een prijsje voor ook. Het betekende wel wat extra labeur want we moesten nog enkele onderdelen van de mazoutbrander uit de kelder naar boven slepen. Maar het is weg en dat maakt ons blij 🙂

    En zo kunnen we elke week enkele dingen van ons lijstje schrappen. Deze quick wins zorgen er voor dat we er de moed wat kunnen in houden. Want soms is het allemaal toch wel een beetje veel. We weten dat de moeilijkste maanden nu bezig zijn dus we bijten door. De kinderen gaan er ook goed mee om, de katten iets minder. Al die veranderingen en dat kabaal bezorgt hen stress. Dat zorgt er voor dat er ’s nachts een kater tussen mijn benen slaapt. Dat doet ie normaal nooit! Wilma komt zelfs ook even op bed geploft om na een aaitje weer te verdwijnen.

  • Het mysterie van de brievenbus

    Wat voelde ik me vandaag toch weer een ontaarde moeder… Vanaf dat de kinderen terug buiten spelen, vond ik geregeld gras en mos in onze brievenbus. Enkele keren betrapte ik hen op heterdaad toen ze lustig steentjes in de brievenbus aan het proppen waren. Op zich is dat onschuldig kattenkwaad maar het is behoorlijk vervelend om zo de post uit je brievenbus te moeten vissen. Vooral als het een ganse dag geregend heeft. Niks zo leuk als een onleesbaar rekeningnummer op een factuur bijvoorbeeld… Ik heb daar al een paar keer flink voor gemopperd op de kroost, net als De Wederhelft.

    Vorige week hadden we het er aan tafel nog met hen over. Bij hoog en bij laag hielden ze hun onschuld staande. Dus volgde er nog een preek van De Wederhelft over liegen. Dat gras en viezigheid in de brievenbus steken erg is maar dat liegen nog erger is. Alle 3 keken ze heel onschuldig en zeiden dat ze van niks wisten.

    Vandaag kwam de aap uit de mouw. Mijn bloedjes van kinderen wisten eerlijk waar van niks. Eén of andere struisvogelsoort koos onze brievenbus blijkbaar uit als broedplaats. Het beestje doet al weken verwoede pogingen om een nest te maken, elke dag opnieuw. Vandaag had ie een productieve dag want de brievenbus was bijna voor de helft gevuld. En op het gras lag te blinken: 1 ei. Helaas sneuvelde het toen ik de post uit de brievenbus haalde.

    IMG_20150420_172601

    Meteen na die ontdekking heb ik me geëxcuseerd bij elk van de Koters. De kleinste zei als eerste: ‘Maar dan moet papa eigenlijk sorry tegen mij zeggen want hij zei dat ik niet mocht liegen.’ Het mannetje heeft gelijk. Dus ’s avonds nam Raketman de telefoon en belde naar papa. ‘Hallo papa, met Jasper. Jij moet eigenlijk sorry tegen mij zeggen want ik had het niet gedaan maar de vogeltjes wilden een nestje maken en toen heeft mama het eitje kapot gedaan dus ik heb niet gelogen.’ Stemgeluid aan de andere kant van de lijn. Raketman zweeg in alle talen en keek triest. Stiekem fluisterde ik hem toe of er iets was. ‘Papa moet sorry tegen mij zeggen maar hij doet het niet.’ Tijd om me even te moeien, anders ging ik zoonlief helemaal niet in bed krijgen.

    Na de sorry van papa ging hij flink (kuch) slapen. En ik realiseerde me dat ik een dode op mijn geweten heb. Beste mama vogel en papa vogel, ik respecteer jullie nestdrang en zal een kaartje op de brievenbus hangen voor de postbode 🙂

     

    PS: weet iemand wat voor vogel dit soort eitjes legt? Het was een wit ei van ongeveer 1 cm met bruine vlekjes.

    PS: vogels vinden ons tof, herinner je nog deze 😉

     

  • Renovatie: kick-off

    Het Valentijnsweekend leek ons het ideale moment om met het grote werk te beginnen. Er werd hier geslepen, gebeiteld, afgebroken, gevloekt en gezucht. Onze oudste van 7 mocht De Wederhelft helpen. Dat kind deed dat supergoed. Uitgedost met stofbril, mondmasker en gehoorbeschermers, hielp hij het stof bestrijden terwijl De Wederhelft veel kabaal maakte met zijn machinerie. De nieuwe elektriciteitskast hangt nu te pronken tegen de keldermuur. Dat op zich was al een heel karwei. De kelder is namelijk niet hoog genoeg voor De Wederhelft om recht te kunnen staan en dat wreekt zich op zijn rug. Had ie maar geen meter negentig moeten worden 😉

    Bij de huidige elektriciteitskast zijn we op verkenning gegaan. Zo ontdekten we dat mensen in de jaren ’50 – ’60 gloednieuwe pyama’s van de bomma gebruikten als isolatie tussen binnenmuur en buitenmuur. Ze zaten zelfs nog in de originele verpakking! Hard labeur was het om een sleuf voor te bereiden van de huidige elektriciteitskast naar de kelder, waar de nieuwe kast hangt. Het verraste ons dat het pleisterwerk relatief goed standhield tijdens het slijpen. Laat ons hopen dat dit overal in huis zo zal zijn. Ik vermoed namelijk dat we na de werken plafonds en muren terug gaan moeten laten bepleisteren omdat de boel gaat afbrokkelen. Het huidige pleisterwerk heeft immers de pensioengerechtigde leeftijd in mensenjaren bereikt.

    In de stal is de grote opruimactie op kruissnelheid gekomen. Daar wordt vanaf morgen hard gewerkt. We voorzien er een tijdelijke badkamer met toilet. Dat moet dienen tot de nieuwe (ook tijdelijke maar soit) badkamer op de bovenverdieping klaar is. Het zal wennen zijn om met handdoek en negligé door de veranda te struinen op weg naar de douche in plaats van je boven in de badkamer om te kleden.

    Als alles mee zit, beginnen we deze week ook aan de verdere voorbereidingen voor het vervangen van elektriciteit en sanitair. Tegelijkertijd gaan we ventilatie (D) in huis voorzien. Kort samengevat: drukke en stoffige tijden breken hier aan 😉

  • Renovatie: nieuwe keuken

    Onze huidige keuken is naar schatting 125 jaar oud. Het was vroeger ongetwijfeld een degelijke keuken maar ze is op. Palliatief. Het werkblad, van spaanplaat, is gezwollen en krom getrokken van het vocht. Hier en daar zijn stukjes van de houtlookafwerking verdwenen, vooral aan de randen van het werkblad. De kastdeurtjes sluiten even goed aan als de bovenste snijtanden van Vanessa Paradis. De spoelbak van inox is nog çava, gelukkig. De oven heeft in de deur een dubbele beglazing. Tussen de 2 raampjes zit een spinnenweb. De afzuigkap zuigt iets af maar we weten niet wat. Tijdens het koken is de omgeving rond de kookplaat altijd erg vochtig. U leest het al, er moet hier dringend iets gebeuren.

    De Wederhelft en ik zijn allebei graag bezig met koken. De kinderen hebben die passie geërfd. We brengen als gezin dus veel tijd door in de keuken. Doordat we bij de renovatie kozen voor een grote open ruimte beneden, wilden we een degelijke keuken. Mooi en praktisch maar ook met degelijke toestellen. En kiddieproof.

    Tijd om de grens eens over te steken dus. In Nederland vonden we onze droomkeuken tegen een betaalbare prijs. We werden tijdens elk bezoek aan de winkel goed ontvangen. De verkoper die ons opvolgde was voorbestemd om aan ons toegewezen te worden. Great minds think alike weet je wel. En humor, dat ook. Onze keuken heeft véél opbergruimte, een groot kookeiland en nog wat praktische dingetjes. Tijdens onze eerste afspraak gaven we elkaar les. Magnetron versus microgolfoven, hal versus inkom, pompbak versus spoelbak en ga zo maar door. Toen de taalbarrière weggewerkt was, kon het echte werk beginnen.

    Doordat we in vorige huizen al verschillende keukentypes konden uitproberen, weten we nu heel goed wat we willen. Het eerste ontwerp met allemaal toestellen van Miele (een mens mag al eens dromen), kwam nogal duur uit.  Ver boven ons budget eigenlijk. Dus smeten we Miele er uit en opteerden we voor Siemens. Daar hebben we ook al mee gewerkt en daar waren we ook tevreden over.

    Voor de oven was mijn eis wel dat daar een pyrolyse-fynctie op zit. Toen de apparatuur ter sprake kwam, zat de opperverkoper er ook bij. Die man begreep ons. Onze koddige verkoper keek vreemd toen ik het woord uitsprak. Toen hij de uitleg hoorde, zei hij droogjes met dat sappige accent van hem: ‘Aaaaahhhhh, jullie willen een privé-crematorium’. Ik vond hem geweldig 🙂 Een kat zal er nog net in passen ^^

    Kleine tip nog voor wie in Nederland op keukenjacht gaat: Google is je beste vriend. Aanvankelijk werd er een dubbele spoelbak in inox voorzien van ongeveer 2000 euro. Dan zat er nog niet eens een afdruiprek bij. Wij hebben er ooit eentje gehad van Blanco in composiet en mét afdruiprek en daar waren we heel tevreden over. Da’s krasvrij, spatvrij en nog vrij van vanalles. We vonden die spoelbak online voor ergens iets in de 300 €. Na een telefoontje met iemand van de hoofdzetel en met de leverancier van het werkblad, krijgen we die inclusief plaatsingskosten ed voor een kleine meerprijs. Nog steeds meer dan de helft goedkoper dan de spoelbakken die de winkel standaard in haar aanbod heeft. En mooier naar mijn mening.

    Hetzelfde zou je kunnen doen voor de kranen en de toestellen maar daar zijn we niet op door gegaan. Wij zijn héél tevreden met onze toekomstige nieuwe keuken. Het is een duur pareltje geworden maar het is ons die investering waard. We gaan er van uit dat de keuken toch minstens 20 jaar zal dienen. Dat gecombineerd met de plaats die de keuken in ons huis heeft en het intensieve gebruik er van, doet ons geloven dat deze aderlating ons gelukkig zal helpen maken. En daar plukken onze kinderen en mee-eters de vruchten van 🙂

  • Renovatie: kick-off

    Het is zover, we gaan met de grote werken beginnen!

    Volgende maand maakt De Wederhelft een tijdelijke badkamer elders in huis. Dat moet als eerste gebeuren. Zo kunnen we de aannemer laten starten met de voorbereidende werkzaamheden voor de totaalrenovatie: een muur uitbreken en een steunbalk plaatsen, enkele deurgaten dichtmetsen, bestaande ramen verhogen in functie van de nieuwe keuken, een trapgat creëren voor de vaste trap naar de zolder (daar moet de huidige badkamer voor wijken), een bestaand raam vergroten zodat er een schuifraam in kan, enz.

    Als de tijdelijke badkamer klaar is, kunnen we hier in huis beginnen werken. Sanitair en elektriciteit worden als eerste volledig vernieuwd. Dat gaan we zelf doen onder begeleiding van Selfmatic. We zullen tijdelijk zonder centrale verwarming zitten. Daarom hebben we gewacht op het voorjaar om te starten met de werkzaamheden. ’s Avonds kruipen we dan maar gezellig onder en dekentje en op bed leggen we een extra sprei.In de tijdelijke badkamer gaan we wel bijverwarmen met een elektrisch vuurtje, vooral voor de kinderen.

    Daarnaast komt er een ventilatiesysteem type D. Waarom type D? We zijn voor het bestaand gedeelte niet verplicht om dit te doen. In het stuk nieuwbouw dat er op termijn komt, is ventilatie wel een vereiste. Wij kozen voor D-ventilatie in plaats van C (met ventilatieroosters boven de ramen). De investering is groter en het is iets moeilijker te plaatsen, maar we hopen dat er op termijn wel uit te halen. De logica achter de ventilatieroosters ontgaat ons een beetje: je wil goed isolerend glas voor de E-waarde van je woning, maar je zet er dan wel open roosters boven om koude lucht binnen te halen. En ’t is nog lelijk ook in vergelijking met ‘gewone’ ramen.

    Buitenschrijnwerk wordt ook in de loop van dit jaar vervangen. De leverancier van de ramen en deuren moet nog enkele dingen afstemmen met de aannemer. Om koudebruggen te vermijden, moet er bij de plaatsing  van de ramen telkens een stukje van de gevelsteen weg geslepen worden.

    Het dak zal ook dit jaar aan de beurt zijn. Normaalgezien gaan we het houtwerk recycleren. Dat scheelt ferm in de kostprijs. Als alles mee zit, gaan we volgend jaar dus minder verwarmingskosten hebben. Dak, ramen en deuren zijn dan toch al vernieuwd. De buitengevelisolatie moet nog even wachten. Het ziet er naar uit dat we die gaan laten afwerken met crepie. In ons vorige huis hadden we minder goede ervaringen met (minerale) crepie. De nieuwe generatie materialen zou volgens de aannemer van een veel betere kwaliteit zijn.

    De nieuwe keuken plannen we ook nog voor dit jaar. We hebben al enkele ontwerpen die ons aanspreken. deze moeten nog verfijnd worden voor we ons fiat geven. We kiezen voor een ruime, open keuken met kookeiland. Als het budget het toelaat, komen er enkel toestellen van Miele in de keuken te staan.

    Eindelijk wordt één en ander concreet. Ondanks het stof en de vuiligheid waar ik me groen en blauw aan ga ergeren, kijk ik er wel naar uit dat er eindelijk schot in de zaak komt. Ik ben de laatste tijd immers mijn drive een beetje kwijt wat poetsen betreft.

     

  • Renovatie: update

    Renovatie: update

    Het is even stil geweest rond ons verbouwingsproject. We waren nogal druk bezig met plannen, cijferen, herplannen, hercijferen en ga zo maar door. De levering van SelfMatic voor elektriciteit, sanitair en ventilatie (we kozen uiteindelijk voor de D-ventilatie) is bijna in orde. De Wederhelft heeft al enkele avonden geprutst aan onze toekomstige elektriciteitskast. Jeezes, daar zitten veel draadjes in voor een leek als ik :\

    IMG_1585

    Vorige week kwamen enkele dakwerkers langs. We weten niet goed of we het dak best volledig vernieuwen of dat we bijvoorbeeld het hout behouden. De adviezen zijn ook tegenstrijdig. We zijn benieuwd naar de offertes in elk geval. Misschien moeten we toch maar voor een 15e opinie over het dak gaan. Om horentjes van te krijgen…

    Ramen en deuren, nog zoiets. De ene zegt dat we naast het schuifraam een deur kunnen zetten, de andere zegt dat dat niet mogelijk is. Voor ramen en deuren hebben we de keuze al beperkt tot 2 kanshebbers die met de opdracht kunnen gaan lopen. Hun prijzen liggen vrij dicht bij elkaar en over beiden hoorden we positieve verhalen. Beiden zouden nog dit voorjaar de klus kunnen klaren. Mààr… Dan moeten we eerst nog een aannemer vinden die hier enkele voorbereidende werken wil komen doen. Een bestaand raamgat groter maken bijvoorbeeld waar dan ineens een poutrel (schrijf je dat zo?) gestoken moet worden. Naar het schijnt.

    We willen ook nog een trapgat laten maken in de zoldervloer. Daar zouden we graag een vaste trap voorzien want ik heb het zo niet voor die uitschuifbare (veel te smalle) trappen van vroeger. Als we dan toch bezig zijn, zou er ook een muur uitgebroken mogen worden om onze toekomstige keuken te kunnen plaatsen. Ook hier is weer een poutrel (jaja, whatever) nodig.

    Veiligheidshalve sluiten we toch maar een extra verzekeringspolis af voor dit project. Da’s niet echt goedkoop. We hopen dat we die verzekering niet gaan nodig hebben maar je weet het niet op voorhand hè. Dus spelen we op zeker. Het zou ons toch wat zorgen moeten besparen als er iets gebeurt tijdens de verbouwingen. Ondanks de héél véél kleine lettertjes in de polis.

    Tot nu toe zien we het allemaal nog zitten. We zullen het over enkele maanden nog eens bekijken als we volop in het stof en de vuiligheid zitten 😉