Categorie: kattenpret

  • Poes vermist

    Poes vermist

    6 à 7 jaar geleden adopteerden wij een zwerfkatje, Wilma. Ze werd meteen de beste vriend van onze huiskater, Gonzo. Ze zijn een onafscheidelijk stel: spelen samen, eten samen, slapen samen, wassen elkaar, …

    Wilma is altijd al een avonturier geweest. Ze maakt heuse dagtochten in de buurt maar komt wel elke avond thuis eten en slapen. Normaal komt ze in de loop van de dag ook een paar keer dag zeggen. Sinds afgelopen weekend is er geen spoor meer van Wilma te bekennen. We hebben geen idee waar ze zit, of ze nog leeft, of ze in orde is. Het eten dat we ’s nachts voor haar in de veranda zetten (we hebben een kattenluik), wordt niet aangeraakt. Dit zijn voor ons geen fijne feestdagen zo.

    Dit is absoluut niet van haar gewoonte. We missen onze poes allemaal: Gonzo, de kinderen en wijzelf. We maken ons continu zorgen. er vloeien traantjes…

    Wilma staat op verschillende plaatsen geseind, ook op social media kan je niet naast haar opsporingsbericht kijken. Mocht iemand onze Wilma gezien hebben, laat dan alsjeblieft iets weten!

    Alvast bedankt om mee uit te kijken naar ons gezinslid…

    An

    +32 477 61 31 12

    an@dennisenan.be

  • De eerste woordjes

    De eerste woordjes

    Vandaag was er die ene mijlpaal waar je als ouder van een baby maandenlang naar uitkijkt: de eerste woordjes van Mooie Meid. Maandenlang hebben we met haar zitten oefenen, tot vervelens toe. ‘Ma-ma’, ‘pa-pa’. In alle mogelijke intonaties. En telkens keek ze überschattig en speelde met wat haar pad op dat moment kruiste. Maandenlang wezen we als debielen onszelf aan terwijl we ‘ma-ma’, ‘pa-pa’ zeiden. Vijfhonderdachtenzestig keer vroegen we ‘Waar is mama, waar is papa?’ in de hoop dat minstens één keer haar vingertje naar ons zou wijzen. Dat ze iets zou prevelen dat leek op ‘mama of ‘papa’. Niet één keer boekten we succes.

    Mààr als we vroegen: ‘Waar is de poes?’ Dan vlamden haar oogjes naar de kattenkrabpaal. Bij afwezigheid van een kattenbeest aldaar, vloog haar blik naar de veranda waar onze kater geregeld in zijn kartonnen doos ligt te slapen. Als ook daar geen vierpotige pluizenbol te bekennen was, imiteerde ze ons geluidje waarmee wij de katten roepen. Dierenvrienden als we zijn, leerden we Mooie Meid vanaf het prille begin dat ze zachtjes moet doen met de poes. Aaien mag. Aan de staart of snorharen trekken niet. Vrij snel was ze daarmee weg. Dat maakt dat de kat haar redelijk snel tolereerde in zijn omgeving. Naar haar gevoel zijn ze dikke vrienden. Elke dag als hij vanboven in zijn krabpaal ligt te slapen, moet mevrouw naar de kat gedragen worden om even dag te zeggen. Als zij in haar eetstoel mee aan tafel zit, zit de kat als een schaduw naast haar voor het geval er iets lekkers naar beneden zou dwarrelen.

    Vandaag lag Gonzo, onze tienjarige kater, te filosoferen in de zetel. Mooie Meid zat bij mij. Ze kreeg het beest in de mot en schuifelde er naartoe. Ons veertienmaandertje is aan het leren stappen maar ze is nog niet elke keer zelfzeker genoeg om het zonder steun te doen. Dus waggelde ze langs de zetel naar de kat, keek hem aan, streelde hem en zei ‘aai’. ZE ZEI ‘AAI’! Niks ‘mama, niks ‘papa, maar ‘aai’. En de kat keek ons zelfgenoegzaam aan…

    4 kinderen heb ik. 3 keer verliepen die eerste woordjes volgens de boekjes. Ze begonnen met ‘mama’, vrij snel volgde ‘papa en daarna kwam ‘poe’ waarmee ze de kat bedoelden. En dan zet je zoveel jaar later een uitsmijtertje op de wereld die eens goed contrair doet en heel weinig volgens de boekjes doet. Gelukkig is ze de liefste en slimste baby ter wereld, dat compenseert één en ander 🙂

  • De koppige kater

    De koppige kater

    Gonzo, onze geadopteerde Gentse kater met Spaanse roots, wordt binnenkort 10. Dat betekent dat hij voor de tiende keer een kaartje van de dierenarts kreeg om hem te herinneren aan zijn jaarlijks onderzoek. Het beest wordt er helemaal nerveus van. Ik was het kaartje helemaal uit het oog verloren. Onlangs vond ik het tot groot afgrijzen van Gonzo terug. En begon ik preventief met hem wat minder eten en snoepjes te geven voor zijn clash met de weegschaal. Gedaan met de zalm en de steak, gedaan met de overdosis brokjes maar terug een normale portie waar hij het moet mee doen.

    Voor de tiende keer hangt hem een preek boven het hoofd over zijn hangbuik, gemopper omdat hij zijn oren zelf niet schoon houdt en een vermakelijke lach omdat hij zijn meest pissige snoet opzet als hij de dierenarts ziet. Een dierenarts waar wij trouwens al jaren supercontent over zijn.

    Om niet te vergeten dat ik met hem eens bij de dierenarts moet passeren voor zijn groot onderhoud, heb ik alvast zijn transportbox in huis klaar gezet, samen met zijn onderhoudsboekje. En toen ging het mis. Sinds dat ding in huis staat, is onze lamlendige kater plots een actieve buitenkat geworden. Hij is met geen stokken binnen te krijgen, zelfs niet als ik met zijn etensbakje sta te rammelen om hem te lokken. Nee, op 10 meter van de deur gaat hij nukkig met zijn gat in de haag zitten en dwaas naar ons huis staren.

    Maar ik laat me niet zo gemakkelijk verslagen. De transportbox verdwijnt uit het kattenzicht en over enkele dagen sla ik ongenadig toe. Dan vliegt hij in zijn transportbox en zal hij zijn jaarlijkse donderpreek van de dierenarts aanhoren!

     

  • Een dag uit het leven van…

    Een dag uit het leven van…

    Hoe vaak heb ik het al niet moeten aanhoren… ‘Ah, jij werkt 4/5 en bent ’s woensdags thuis?’ Da’s wel plezant hè zo een vrije dag midden in de week, dan heb je eens wat tijd voor jezelf en zo!’ Elke keer glimlach ik dan en denk er het mijne over. Om u een voorbeeld te geven hoe zo een woensdag verloopt, een kort verslagje van vandaag.

    6u: Mooie Meid heeft een hongertje dus tijd voor een flesje. Da’s gelukkig een job voor De Wederhelft maar ik lig er toch op te luisteren.

    6u45: opstaan en nog wat opruimen voor de rest van het huishouden ontwaakt. ’t Is vakantie dus dit is uitslapen. Herinner u dat ik dankzij mijn schildklier  een viertal uurtjes per nacht slaap.

    7u30: ochtendspits met 1 exemplaar dat naar de speelpleinwerking gaat, de rest koos voor een dagje met mama en papa.

    8u: Taxi mama rijdt naar de speelpleinwerking terwijl de poetsvrouw (mijn heldin!) arriveert.

    9u30: doktersafspraak voor mezelf deze keer. ‘Goh An, maak maar een afspraak voor foto’s en een echo want dat lijkt wat op een stressfractuur. By the way, ik zag uw bloedresultaten van de schildklier via mijn collega. Die waren best wel spectaculair.’

    10u: afspraak beeldvorming gemaakt, mijn werkgever verwittigd dat ik morgen wat later start en de oudste zoon opgepikt om boodschappen te doen.

    12u: ‘Hallo mijnheer De Wederhelft, this is Pellenberg. Na die trombose willen we u toch eens zelf onderzoeken. Kom morgen eens binnen voor een punctie alsjeblieft.’ Ik pas meteen de planning voor morgen aan, zoek oplossingen voor geplande afspraken en leg Mooie Meid in bed voor haar middagdutje.

    12u30: etenstijd, dat moet soms ook eens gebeuren.

    13u: Ah, de was is droog, tijd om die binnen te halen, op te plooien, weg te leggen en om de rest op te hangen. Jaja, ondertussen heeft de wasmachine ook al 2 keer gedraaid.

    13u30: Mooie Meid laat via de babyfoon weten dat ze uitgerust is. Speeltijd!

    14u15: tijd voor een gezond tussendoortje voor de aanwezigen thuis. Ik maak een smoothie met bosvruchten, rode bessen, banaan. Ik hoop stiekem dat het me wat energie geeft. Ondertussen laat Pellenberg weten dat we voor morgen geen vervoer moeten voorzien, De Wederhelft kan na die punctie normaal zelf naar huis rijden.

    16u: glas verzamelen, dat kan in de glasbak als ik seffens dochterlief ga oppikken van de speelpleinwerking. Nog even de werkmail checken en dringende zaken briefen aan de collega’s. Uit schuldgevoel omdat ik morgen wat later dan normaal start wegens die beeldvorming van mijn achterpoot.

    17u: glascontainer vullen, vluchten voor de wespen wegens allergie en dochter oppikken.

    17u15: ik zet één voet thuis binnen en zie De Wederhelft met een chagrijnige kat op schoot zitten. Die heeft op zijn hoofd een abces dat net is opengebarsten. Etter all the way. Gelukkig kennen we hier ehbo en kijken we vaak naar The Incredible Dr Pol. De Wederhelft drukt de etter uit Gonzo’s hoofd, ik spoel met zuurstofwater. Ondertussen staat de dochter naast de kat te huilen ‘want Gonzo gaat dood!!!!!’, de zonen vinden die vetzakkerij wel spesjaal. De kat vliegt in de transportbox en samen met de oudste zoon rijd ik naar de dierenarts voor verdere behandeling en instructies over de nazorg.

    18u30: gelukkig heeft De Wederhelft ondertussen eten gemaakt, we moeten onze voetjes maar onder tafel schuiven vandaag. De kat gaat boven liggen mokken.

    19u30: nog even de bankzaken regelen, wat voor de zaak werken, 3 kinders in bed mikken, opruimen, afwassen, babyflesjes steriliseren.

    21u: Vergeef het me, maar ik plof doodop in de zetel.

    Misschien begrijpen jullie nu een beetje dat de woensdag geen rustdag is in dit huishouden. Of waarom ik soms lachend zeg dat gaan werken voor mij ontspannend is 🙂 Vanaf september komt er weer wat getaxi bij als de hobby’s en feestjes van de kinderen terug beginnen. Dat puzzelen we er ook nog wel ergens in.

    Interesse in een cursus timemanagement? Ik help je met plezier op weg om een échte krak te worden die alles georganiseerd krijgt 😉

     

  • De huiskat

    De huiskat

    Dr Pol, ’s werelds koddigste dierenarts, raadt aan om elk kind te laten opgroeien met een huisdier. Je kan je kroost dan betrekken bij de verzorging van de beestjes en ze leren meer over het gedrag van dieren. Dat dachten wij ook toen we Gonzo en later Wilma in huis haalden. We betrekken de kinderen bij hun verzorging. Ze geven de katten eten, aaien hen, spelen met hen, enz. Ze leren héél veel bij over het gedrag van katten maar ik weet niet of het net datgene is wat dr. Pol bedoelde. Wilma is min of meer een kat uit de boekjes. Bij Gonzo zijn er heu… laat ons zeggen ‘lichte afwijkingen’. Ter illustratie:

    Wilma

    Vangt volledig zelfstandig volwassen ratten, vogels, muizen, … Eet ze op met huid, schedel en haar.

     

     

     

    Wast zich vaak en grondig.

     

     

    Blijft al eens een nachtje buiten.

     

    Bewaakt en verdedigt haar territorium.

     

    Gonzo

    Schrikt als er pal naast hem een pasgeboren muisje uit het nest valt en loopt weg.

    Jaagt op bevel van Wilma op muisjes maar kan het niet over zijn hart krijgen ze te doden.

    Vangt vermoedelijk met hulp van de buren chicken wings en gebraden kippenbouten. Brengt zijn prooi wel fier mee naar huis.

    Laat zich wassen door Wilma. Klitten borstelen wij uit zijn vacht en elk jaar krijgt hij van de dierenarts naar zijn voeten omdat zijn oren zo smerig zijn.

    Laat uitschijnen dat hij ’s nachts dapper buiten blijft maar slaapt stiekem op een lekker zacht kussen in de veranda.

    Deelt zijn territorium met Jan en alleman. Laat slakken zich vastzuigen in zijn vacht en laat ander ongedierte rustig over zich kruipen.

     

     

  • Uit het dagboek van Gonzo

    Uit het dagboek van Gonzo

    Grmpf mopper blaas zucht!!!!!

    Hij en Zij zijn hier al maanden het kot op stelten aan het zetten. Ik ben begot helemaal mijn kluts kwijt. Waar normaal een muur is, is nu niks meer. Het vasttapijt dat mijn poezelige voetjes voor eelt behoedde is weg, nu ligt er iets grijs dat vooral heel stoffig is. Ik denk dat Ze het Chappi noemt.

    Rinkaaneen loopt hier vreemd volk door huis en Ze lijken dat allemaal maar normaal te vinden. Die gasten maken wel kabaal en stof hè! Zo kan ik niet slapen!!!! Mijn 2 krabpalen: weg. Mijn salon: weg. Het schoteltje waar mijn etensbakje normaal op staat: weg. De kast waar mijn brokjes in zitten: WEG!!!!!

    Noodgedwongen kampeer ik op Hun bed. Allez ja, ik vind dat  ik geen andere opties heb. Welke kat gaat nu in hemelsnaam in een ordinaire kattenmand liggen pitten? Op de grond dan nog?!

    Het Kind lijkt me te begrijpen. Het komt ’s avonds altijd even bij me zitten en aait me. Het kijkt me begrijpend aan en slaat wartaal uit. Da’s nu al 2 avonden op rij dat Het Kind denkt me te kunnen troosten met zijn tablet. Het zoekt dan poezenfilmpjes waarop Zij snel zegt ‘gebruik als zoekterm maar kattenfilmpjes in plaats van filmpjes van poezen‘.

    Het Kind dwingt me dan te kijken naar horrorfilms: katten in bad, katten in de douche, katten die geborsteld worden, katten en stofzuigers, … Al 2 nachten heb ik de ene nachtmerrie na de andere! Laat dit alsjeblieft snel stoppen!!!

    IMG_20160126_194607

  • Uit het dagboek van Gonzo: verbouwen

    Uit het dagboek van Gonzo: verbouwen

    Hier zijn ze helemaal gek geworden! Echt, ik overweeg om me gaan aan te bieden bij een asiel. Al het meubilair staat her en der verspreid of is gewoon wég. Zelfs mijn salon en mijn krabpalen staan niet waar ze moeten staan. Mijn innerlijke autist wordt stapelgek tegenwoordig.

    ’s Ochtends krijg ik nog de tijd niet om wakker te worden want voor dag en dauw stoppen hier busjes met stevig gebouwde mannen. Die slepen tonnen materiaal binnen en maken daar een kabaal van jewelste mee. Gisteren wandelde ik de living (wat er voor moet door gaan) binnen om het hen eens ferm te zeggen maar denk je dat het iets uithaalde? Noppes. Nada. Ze glimlachten toen ik daar van mijn oren stond te maken. Ze keken letterlijk op me neer, puh!

    Muren gaan hier tegen de vlakte alsof het niks is. Die gasten breken het nest van mijn baasjes af en zij laten hen nog gewoon doen ook! Waar moet mijn kattenbak en mijn eten binnenkort staan als hun nest gesloopt is? Hebben ze daar al eens aan gedacht? Omdat mijn baasjes de ernst niet in zien van wat die vandalen hier aanrichten, besloot ik vandaag het heft in eigen handen te nemen. Parmantig wandelde ik hun nest binnen… en kreeg daar bijna een lading vallende bakstenen over me! En weer keken die bonkige kerels alsof ze het grappig vonden dat ik daar passeerde. Echt, ik had ze in hun enkels kunnen bijten!

    Trouwens, hun bestelwagen mogen ze ook wat beter onderhouden. Ik nam er vanmiddag een kijkje in en struikelde over alle spullen die ze daar in bewaren. Ik wilde net één en ander gaan saboteren om het nest van mijn baasjes te beschermen toen ze me op heterdaad betrapten. Ik vloog uit de camionette. Volgende keer beter.

    Dagen op rij heb ik geen siësta kunnen doen, het wreekt zich op mijn humeur. Hopelijk blijven die vandalen hier weg. Mijn witte pootjes zien begot grijs en bruin door de vuiligheid die ze achterlaten. Ik vind het maar niks. Wat bezielt mijn baasjes toch om hun nest zo te schandaliseren?

    IMG_20150813_163440

  • Kattenperikelen

    Kattenperikelen

    Sinds Gonzo, de zevenjarige kater van het huis, ook buiten komt, beleven we elke dag wel iets… Hij is een behoorlijk klunzige kat. Dat speelt in zijn nadeel als hij wil gaan jagen. Zo ook vandaag.

    In het hoge gras onder de trampoline kwamen 2 kattenoortjes piepen. Een vogeltje vloog voorbij. Achter de kattenoortjes kwam plots een mollige bips tevoorschijn. Ze wiebelde zowaar een beetje. En dan uit het niets: poef! Gonzo die ten aanval trekt… Pseudo-behendig huppelde hij het vogeltje achterna.

    Mààr: vogeltjes zijn slimme beesten. Hun hersenmassa is tig keer kleiner dan die van een kat maar als de kat in kwestie slechts 15% van dat immense brein gebruikt, wint het vogeltje. Onze buren hebben een metershoge haag met daarvoor … nog een metershoge haag. Gonzo sprong op een betonnen paaltje en zag het vogeltje in de haag verdwijnen. ‘Wat die vogel kan, kan ik ook’ moet hij gedacht hebben. Hij sprong omhoog richting verdwenen vogeltje… En viel met zijn klikken en zijn klakken los door de haag van de buren. Het was een dolkomisch zicht.

    Even bleef het stil. Na een tijdje werd ik ongerust dus riep ik hem. Ik hoorde een klaaglijke miauw. Hij wist het even niet meer. De haag bleek dermate vertakt te zijn, dat er geen kat tussen paste. De groene Bekaert-draad die in de haag verstopt zat, hielp ook niet. De kat wist bij God niet hoe hij terug thuis moest geraken.

    Met zijn etensbakje in de hand stond ik tegen de haag te praten. Telkens kreeg ik een droevige miauw als antwoord. Tijd voor een bezoekje aan de buren dus. Terwijl ik al wandelend zijn naam riep en tegen zijn etensbakje tikte, hoorde ik vanachter het groen het belletje van zijn halsbandje. Goed zo, hij volgde me.

    Iets later stond ik bij de poort van de buren en daar kwam een bang katje af getrippeld. Ik nam hem onder de arm en gaf hem thuis wat eten als troost. Mijn kat is een held 🙂

    IMG_20150515_202244De haag met haag op de achtergrond 🙂

  • Binnenkat wordt buitenkat

    Binnenkat wordt buitenkat

    Wij hebben 2 katten, Gonzo en Wilma. De ene is een lamme goedzak, de andere een traumakatje. Sinds ze bij ons wonen, zijn ze niet meer buiten geweest. Ze leken de behoefte ook niet echt te hebben. De afgelopen weken is Gonzo enkele keren buiten geglipt. Daardoor kreeg hij de smaak te pakken. Met de verbouwingen in het vooruitzicht, leek ons dit een goed moment om hem te leren buiten te gaan en liefst ook terug te komen.

    Stap 1: laat uw kat chippen! Te weinig katteneigenaars doen dit. Een eerlijke vinder kan zo eenvoudig achterhalen wie het ongeruste baasje is van de kat die hij vond. Gonzo kreeg aanvullend een halsbandje om met onze adresgegevens. Het enerverende belletje dat er aan hangt, gaat eerdaags mysterieus verdwijnen.

    Gonzo4

    Stap anderhalf: probeer zelf ontspannen te blijven als de kat op verkenning gaat. Geef hem wat ruimte en vrijheid. Geniet van zijn verschrikte blik als er een vogeltje over vliegt. Zwijg wijselijk als hij gras begint te eten, die haarbal komt er misschien buiten al uit in plaats van op uw tapijt. Wij stuurden de kat richting de tuin omdat er langs de straatkant nogal wat snelheidsduivels passeren. Kwestie van niet meteen brokjes roadkill te moeten begraven.

    Stap 2: zorg dat uw kat met honger buiten gaat. Blijf ook goed in de buurt. Na een kwartiertje tracht je hem terug binnen te lokken met eten. Onze kat snapte er niks van.Hij was rustig de tuin aan het verkennen toen hij plots links en rechts etensbakjes hoorde rammelen. Zijn brein ging over op testbeeld en hij produceerde enkel nog een klaaglijke miauw. Dus nam ik hem onder de arm en ging met hem naar binnen. Eens binnen: meteen uw kattenbeest belonen met eten!

    Gonzo2 Gonzo3

    Stap 3: herhaal de vorige stappen gedurende enkele dagen. Laat het hele proces telkens wat langer duren.

    Onze dochter heeft trouwens een vrij goed beeld van wat poezen buiten doen 🙂

    Gonzo1

  • Traumakatjes

    Traumakatjes

    IMG_0615

    3 jaar wordt deze schoonheid vandaag: ons Wilma! Voordien gekend als Hummeltje bij Poezenopvang De Snorhaar waar we haar vandaan haalden. Ze was toen een bang kittentje van enkele maanden oud. Toen het stenen uit de grond vroor in Molenstede, zag zij het levenslicht. Vermoedelijk overleefden mama en papa het koude vriesweer niet. Zij bewees dat ze van het sterke geslacht was en ze haalde het. Samen met enkele andere katjes werd ze gevonden ergens in de sneeuw in Molenstede. Ze was toen ongeveer 3 weken oud.

    De Snorhaar ving haar op, verzorgde haar en begon met de socialisatie. Wij hebben die na de adoptie samen met Gonzo verder gezet. Ze is nog steeds een schichtig katje, wat aan de kleine kant ook, maar zooooo lief! Na enkele dagen bij ons te verblijven, besloot ze dat ik een toffe ben. Ik heb er bijna al mijn psychologische truken voor uit mijn hoed moeten toveren. Maar ik won haar vertrouwen…

    3 jaar later is ze bij mij de perfecte kattin. Heel lief, heel aanhankelijk en een babbelaar eerste klas! Miauwen doet ze niet. Neen, Wilma miept. Waar ik ben, is zij meestal ook. Haar moeilijke start speelt haar wel nog parten. Als ze komt bedelen aan tafel en ik geef haar iets (jaja, dat mag niet, ik weet het), neemt ze het mee om het enkele meters verder haastig op te schrokken. Onverwachte geluiden verontrusten haar. Maar ze heeft al een verdomd lange weg afgelegd.

    Ze panikeert niet meer omdat hier een man en kinders rond lopen. Ze zit in de huiskamer terwijl die barst van leven, rondvliegende dino’s, racende auto’s en vechtende kinderen. Vanuit haar hangmat bovenin de krabpaal kijkt ze toe. Als er bezoek is, komt ze soms al eens stiekem piepen in het deurgat. Tot ze betrapt wordt 🙂

    Gelukkige verjaardag Wilma, we hopen dat je ons nog lang zal entertainen!

     

    IMG_8443