Hukselende Vingers

Blog

Gymgala 2014

Dankzij een wedstrijd van sponsor Delhaize, won ik 2 tickets voor een bezoek aan het Gymgala 2014. Vandaag was de Lotto Arena dus the place to be voor mijn oudste zoon en ikzelf. We waren beiden onder de indruk van wat we allemaal zagen. Atleten in alle maten en gewichten, piepjong en jong, lieten zien wat ze in huis hadden. Het was de moeite!

Het gebeuren werd aan elkaar getaterd door een wrapster van Ketnet. Voor de kinderen zat er een verhaallijn in over Gymbo en Gymba. Zo hielden ze hun aandacht een beetje bij het hele gebeuren. België heeft heel wat acrobatisch talent om fier op te zijn. Soms konden we amper de salto’s, schroeven en flikflaks tellen die ze op luttele seconden maakten alsof het niks was. Met dan nog een perfecte landing uiteraard.

Ook het toestelturnen was een streling voor het oog. Al stel ik me de vraag of de buitenlandse atleten zelf de muziek kozen voor hun act. Het kwam wat vreemd over om een Rus te zien trampolinespringen op Mega Mindy bijvoorbeeld. Toen het publiek begon te lachen, zag je dat hij zichzelf al springend afvroeg wat er in hemelsnaam gebeurde.

14 december 2014
Hyperlakse gewrichten: voordelen

Hyperlaksie is iets wat vooral door moeders aan hun dochters doorgegeven wordt. Vandaag illustreerde onze dochter van vijf knap dat dit kwaaltje ook voordelen heeft. Bedankt Sint, nu weten we dat wij elke keer opnieuw kunnen winnen met Twister 🙂

12 december 2014
Hyperlakse gewrichten: gevolgen

Eén van de vervelende gevolgen van hyperlakse gewrichten wist me vorige week opnieuw te vinden: pijnlijke gewrichten. Als je gewrichten te soepel zijn, heb je sneller last van artrose en ben je gevoelig aan ontsteking van de gewrichten of scheurtjes in de gewrichtsbanden.

Al enkele dagen had ik last van mijn schouder. Het begon met nachtelijke pijntjes. Zondag ging ik samen met mijn jongste zoon propere lakens op zijn bed leggen. Ik hield zijn donsdeken met beide handen omhoog zodat hij de overtrek goed naar beneden kon trekken. Dat was er teveel aan. Vanaf toen heb ik overdag meer pijn, een verminderde beweeglijkheid van de schouder en krachtverlies.

Naar de dokter dus. Gelukkig kennen ze me daar al. Maar toch… Hoe beu ben ik het niet gehoord: ‘En je hebt echt niets speciaals gedaan? Niet gevallen of er niets in voelen schieten?’ ‘Tiens, da’s niet de meest courante plaats in het gewricht om zoiets te krijgen.’ En zo gaat het maar door.

Noem mij gerust de koningin van de bizarre kwaaltjes en de abnormale symptomen. Een mens wordt daar zo moedeloos van… Even later stond ik weer buiten met een voorschrift voor ontstekingsremmers, een voorschrift voor de kinesist (mijn tweede thuis) en een voorschrift voor een echografie van de schouder. Het lijkt immers meer op een scheurtje in de pees of het schouderkapsel. Met een beetje geluk verminderen die pilletjes ook de pijn in mijn heup want daar zit ook al een tijdje een ontsteking te broeden…

Het klinkt allemaal zo bekend in mijn oren 🙁 Toen ik in het eerste middelbaar zat, heb ik enkele weken met een mitella rond gelopen omwille van een kapselscheurtje in de schouder. Nooit heb ik geweten hoe ik dat letsel opgelopen heb. Met mijn pols enkele jaren geleden net hetzelfde: een TFCC-scheurtje gekregen tijdens het fitnessen. Ook hier kwam er geen duidelijk trauma aan te pas. Uiteindelijk wel een (overigens mislukte) operatie.

Het is nu dus even afwachten wat de echografie zal zeggen om de verdere behandeling te bepalen. ‘Ah en ja, niet vergeten hè: kalm aan doen met die schouder om het herstel te bevorderen.’ Natuurlijk, mijn 3 kinderen zal ik achter mijn oren hangen en het huishouden doet zichzelf wel. Diepe zucht, soms zit het eens een beetje te hoog.

10 december 2014
Een kinderhand…

Vandaag is dé dag van het jaar voor veel kinderen. Wekenlang hebben ze hun schoen gezet, ellenlange brieven voor de Sint opgesteld, verlanglijstjes gemaakt en naarstig geprobeerd om flink te zijn. Onze kinderen maakten elk een verlanglijstje van meerdere pagina’s. Waar waren ze vandaag het meest tevreden mee? Juist ja, met iets wat niet op hun lijstje stond.

De Sint vond onlangs in een niet nader genoemde winkel aliens met slijm waar je een autopsie op kan uitvoeren. Compleet met mes en ingewanden en al! Ze hebben iets van een 5 € per stuk gekost. Maar hier beleven ze er al enkele uren de tijd van hun leven mee… En wij ook 🙂

6 december 2014
Traumakatjes

3 jaar wordt deze schoonheid vandaag: ons Wilma! Voordien gekend als Hummeltje bij Poezenopvang De Snorhaar waar we haar vandaan haalden. Ze was toen een bang kittentje van enkele maanden oud. Toen het stenen uit de grond vroor in Molenstede, zag zij het levenslicht. Vermoedelijk overleefden mama en papa het koude vriesweer niet. Zij bewees dat ze van het sterke geslacht was en ze haalde het. Samen met enkele andere katjes werd ze gevonden ergens in de sneeuw in Molenstede. Ze was toen ongeveer 3 weken oud.

De Snorhaar ving haar op, verzorgde haar en begon met de socialisatie. Wij hebben die na de adoptie samen met Gonzo verder gezet. Ze is nog steeds een schichtig katje, wat aan de kleine kant ook, maar zooooo lief! Na enkele dagen bij ons te verblijven, besloot ze dat ik een toffe ben. Ik heb er bijna al mijn psychologische truken voor uit mijn hoed moeten toveren. Maar ik won haar vertrouwen…

3 jaar later is ze bij mij de perfecte kattin. Heel lief, heel aanhankelijk en een babbelaar eerste klas! Miauwen doet ze niet. Neen, Wilma miept. Waar ik ben, is zij meestal ook. Haar moeilijke start speelt haar wel nog parten. Als ze komt bedelen aan tafel en ik geef haar iets (jaja, dat mag niet, ik weet het), neemt ze het mee om het enkele meters verder haastig op te schrokken. Onverwachte geluiden verontrusten haar. Maar ze heeft al een verdomd lange weg afgelegd.

Ze panikeert niet meer omdat hier een man en kinders rond lopen. Ze zit in de huiskamer terwijl die barst van leven, rondvliegende dino’s, racende auto’s en vechtende kinderen. Vanuit haar hangmat bovenin de krabpaal kijkt ze toe. Als er bezoek is, komt ze soms al eens stiekem piepen in het deurgat. Tot ze betrapt wordt 🙂

Gelukkige verjaardag Wilma, we hopen dat je ons nog lang zal entertainen!

1 december 2014
DIY: Zelf moisturizer maken

Eczeem kan je proberen te onderdrukken door en droge huid goed vettig te houden. Volgens de kinderarts van onze oudste is een gewone bodylotion vaak nog te vloeibaar. In de apotheek vind je verschillende vette bodycrèmes. Wij maakten vandaag zelf een moisturizer met natuurlijke producten: goedkoop, eenvoudig en zonder chemie die allergische reacties kan uitlokken!

Benodigdheden:

60 ml haver (opgelet: da’s niet hetzelfde als 60 gram!)

180 ml kokosolie

enkele druppels rozemarijnolie (vind je in de natuurwinkel)

1 eetlepel olijfolie

Bereiding:

Maak havermoutpoeder door de vlokken te mixen of gebruik een blender.

Smelt de kokosolie op een laag vuurtje.

Doe er enkele druppeltjes rozemarijnolie bij.

Voeg vervolgens de gemalen havermout toe en meng goed.

Als laatste mag de olijfolie er bij.

Heel goed roeren.

Giet het mengsel in een pot en laat stollen.

Tip: blijf goed roeren tijdens het stollen, anders zakt het havermeel naar de bodem. Eens de vloeistof wat begint in te dikken, kan je de pot in de koelkast zetten.

Waarom gebruiken we net deze ingrediënten?

Havermout

Havermout wordt sinds jaar en dag gebruikt om eczeem te behandelen. Het vermindert de jeuk en gaat roodheid tegen. Havermout kan je ook gebruiken in bad of in een gezichtsmasker.

Kokosolie

Kokosolie verlicht jeuk, roodheid en vermindert de vorming van huidschilfers. Bovendien stimuleert het de productie van collageen.

Rozemarijnolie

Dit is een anti-oxidant met anti-septische eigenschappen. Het vermindert de jeuk en voorkomt droogheid van de huid. Rozemarijn stimuleert de bloedcirculatie en heeft een kalmerend effect op ontstekingen.

Olijfolie

Olijfolie wordt veel gebruikt bij de behandeling van huidkwaaltjes. Het dringt diep door in de opperhuid zodat deze goed gehydrateerd wordt. Het voedt de huid en maakt de huid zacht.

Natuurlijk kan je ook andere oliën gebruiken zoals lavendelolie, amandelolie, …

Bron: heelgezond.wordpress.com

29 november 2014
Eczeem bij kinderen

Onze oudste zoon van 7 heeft het niet getroffen dit jaar. In het voorjaar startten we met een pseudo-allergeenvrij dieet om te achterhalen welke voedselallergieën hem ambeteerden. Dat proces heeft in totaal bijna een half jaar geduurd. Toen dat rond was, doemde het volgende al op…

Het arme kind had vooral ’s avonds last van jeuk op zijn benen de afgelopen zomer. Omdat er niks te zien was, smeerde ik hem af en toe in met bodymilk. De afgelopen weken zag ik op wat hij aan het broeden was: eczeem. Op zijn been en in zijn knieholtes had hij rode vlekken en parelwratjes. Tot bloedens toe krabde hij ze open. Vaak gebeurde dat in zijn slaap.

De pediater schreef een zalf met cortisone voor om de letsels te behandelen. Zijn zeep en verzorgingsproducten hebben we buiten gekieperd. Van de pediater kregen we staaltjes mee van één of andere olie waar ze zich mee kunnen wassen en een speciale bodymilk, eentje van de vettige soort.

Als ik zie wat voor schubben onze dochter op haar benen heeft dankzij haar droog velletje, vermoed ik dat we haar ook best in de gaten houden. Met andere woorden: hopelijk heeft de apotheek die zeep en insmeertoestanden ook in familieverpakking. Misschien moet ik maar eens een prijsvergelijking maken tussen apotheek – tinternet – buurlanden…

Naar het schijnt kan je die producten trouwens zelf maken. Ik heb alleen nog niet ontdekt hoe ik dat moet doen.

Gelukkig had de pediater ook goed nieuws: zijn allergie aan insectenbeten lijkt hij ontgroeid te zijn. Afgelopen zomer had hij amper allergische reacties op muggenbeten. Wat een verschil met vorig jaar zeg 🙂

26 november 2014
How to make your child a Minion…

De 2 oudsten zijn er een weekendje tussenuit met de scouts. Het thema is deze keer ‘filmhelden’. De kinderen mochten verkleed als een filmheld naar het weekend gaan. Hier mogen ze zelf kiezen hoe ze zich willen verkleden. Je zou dan danken dat er kreten komen als ‘een cowboy!’, ‘een prinses!’, ‘een politie-agent!’… Niks ook.

De dochter liet het kiezen aan mij over. Dat was dus eenvoudig geregeld. We maakten met wat hulpstukken een knap elfje van haar. Zoonlief vertelde doodleuk dat hij zich wilde verkleden als Minion. Wel ja, waarom ook niet… De Wederhelft, fan van het genre, vond dit een geweldig idee 🙂 Voor de leken, dit is een Minion:

Ik wist het meteen: dit wordt een uitdaging! Te beginnen met de zoektocht naar een salopet. Bij deze nogmaals een grote merci aan de vriendinnen die Kringwinkels afschuimden en aan de nobele ziel die me uiteindelijk aan een salopet kon helpen. de Wederhelft zorgde er met veel geduld voor dat het logo van Gru er op getoverd werd. Vervolgens begon hij te knutselen aan de enige echte Minion-bril.

Ergens ver weggestoken vond ik een knalgele pet. Perfect! Even wat nerdy Minionhaar inplanten en hop: een Minion is geboren. Zeg nu zelf, dat ziet er toch goed uit hè 🙂

De Wederhelft wist te zeggen dat de andere scouts het een knappe outfit vonden. Zoon tevreden, wij tevreden. Het moet niet altijd gekochte prul zijn. Met een beetje creativiteit kan je best wel leuke dingen maken. Zelfs als je niet handig bent 🙂

21 november 2014
Als de Nacht…

Onlangs ontdekte ik de mannen van de Soundtrack van de Demerbroeken. In het idyllische Zichem strandden ze voor opnames voor een nieuw project. Het heette ‘Als de Nacht…’ Ik las in hun oproep voor figuranten alleen ‘gratis drank’ en schreef me met enkele vriendinnen in. Wij waren aangenaam verrast.

Niet alleen zijn Lennaert Maes en Andries Boone – de muzikanten achter de Soundtrack van de Demerbroeken – een streling voor het oog, die mannen kunnen ook nog eens muziek maken! Kleinkunst kan me altijd wel bekoren. Niet het genre van het Schlagerfestival maar wel de pure, eerlijke muziek met pakkende teksten. Teksten die je aan het denken zetten of net het lichtere werk dat een glimlach op je gezicht tovert. Lennaert speelt met woorden zoals alleen een goede songwriter dat kan. Andries legt muzikaal de juiste accenten om de teksten goed tot hun recht te laten komen.

Ondertussen zijn we enkele maanden verder en is hun CD klaar. Ze mogen er terecht fier op zijn. Deze CD is het sluitstuk van een trilogie rond erfgoed en oude volksverhalen. De urban legends van onze contreien als het ware. En weet je wat? Ze zijn zo kweetnigoemegabekend aan het worden dat zelfs De Standaard aandacht aan hen besteedt! Klik even op de link en beluister enkele fragmenten uit ‘Als de Nacht…’ Tip: schenk eerst een glas wijn in, kruip voor de haard en sluit je ogen nadat je op ‘Play’ drukte. Geniet 🙂

20 november 2014
Knutselen met vingerverf

Terwijl onze jongste smoutebollen maakt met papa, laten de dochter en ikzelf ons nog eens gaan. We maken een ingekaderd schilderijtje met vingerverf.

Benodigdheden:

Deksel van een schoendoos. hoe groter de handen van je kind, hoe groter het deksel moet zijn.

Vingerverf (voor de ongeduldigen: haardroger om de boel sneller droog te krijgen)

stiften

penseel

bekertje water

verfschort

Werkwijze:

Elke hand is één vleugel van de vlinder. Laat je kind dus als eerste de vleugelafdrukken maken. Mijn dochter zette 2 kleuren over elkaar. Eerst de oranje vleugels plaatsen en als die zo goed als droog zijn, de rode er op zetten.

Terwijl de verf droogt, tekent je het kind het lijfje van de vlinder met stift. In kleuren kan met vingerverf.

Bij een kleurig tafereeltje met vlinders, horen ook lieveheersbeestjes…

De vleugels kunnen nog versierd worden met bijvoorbeeld stift of pastelkrijtjes maar wij hebben het simpel gehouden.

Nadien tekende ze er nog een bloem en een paddenstoel bij maar de batterijen van de camera waren leeg 🙂

16 november 2014