Categorie: kinderpret

How to make your child a Minion…

De 2 oudsten zijn er een weekendje tussenuit met de scouts. Het thema is deze keer ‘filmhelden’. De kinderen mochten verkleed als een filmheld naar het weekend gaan. Hier mogen ze zelf kiezen hoe ze zich willen verkleden. Je zou dan danken dat er kreten komen als ‘een cowboy!’, ‘een prinses!’, ‘een politie-agent!’… Niks ook.

De dochter liet het kiezen aan mij over. Dat was dus eenvoudig geregeld. We maakten met wat hulpstukken een knap elfje van haar. Zoonlief vertelde doodleuk dat hij zich wilde verkleden als Minion. Wel ja, waarom ook niet… De Wederhelft, fan van het genre, vond dit een geweldig idee 🙂 Voor de leken, dit is een Minion:

Ik wist het meteen: dit wordt een uitdaging! Te beginnen met de zoektocht naar een salopet. Bij deze nogmaals een grote merci aan de vriendinnen die Kringwinkels afschuimden en aan de nobele ziel die me uiteindelijk aan een salopet kon helpen. de Wederhelft zorgde er met veel geduld voor dat het logo van Gru er op getoverd werd. Vervolgens begon hij te knutselen aan de enige echte Minion-bril.

Ergens ver weggestoken vond ik een knalgele pet. Perfect! Even wat nerdy Minionhaar inplanten en hop: een Minion is geboren. Zeg nu zelf, dat ziet er toch goed uit hè 🙂

De Wederhelft wist te zeggen dat de andere scouts het een knappe outfit vonden. Zoon tevreden, wij tevreden. Het moet niet altijd gekochte prul zijn. Met een beetje creativiteit kan je best wel leuke dingen maken. Zelfs als je niet handig bent 🙂

21 november 2014
De opwarming van de aarde

Af en toe kijk ik met de kinderen naar het journaal. Het is belangrijk dat ze langzaamaan een wereldbeeld vormen en wat op de hoogte zijn van de actualiteit. De 2 oudsten zitten nu respectievelijk in het tweede en het eerste leerjaar. Vorige week zag de oudste op het nieuws een stukje over de opwarming van de aarde en hoe het op dat vlak 5 over twaalf is voor onze wereld. We hebben daar toen wat over gepraat maar daarna hoorde ik er niets meer van.

Tot gisterenochtend. 7u30 op mijn nuchtere maag in de auto op weg naar school… Denk er aan, het kind is 7 jaar.

‘Zeg mama, da’s wel erg hè, die opwarming van onze aarde? Want daardoor smelt het ijs op de Noordpool en dan komt al dat water in de zee dus dan gaat ons land overstromen!’

‘Maar mama, als ze weten dat dat gaat gebeuren, waarom maken ze dan zo geen muren zoals we in Nederland zagen?’ We bezochten afgelopen zomer Neeltje Jans…

‘Zeg mama, maar ze kunnen toch ook superveel handdoeken op het strand leggen, dan slorpen die al dat water toch op?’ Hmpf, dat betwijfel ik eerlijk gezegd.

‘Of weet je mama, als we nu gewoon de zon een beetje stiller zetten, dan wordt het hier op de aarde toch niet zo warm?’ Ik licht even toe dat de zon geen knopje heeft waar we op kunnen duwen en dat ze dat in het nieuws ook niet bedoelden met de opwarming van de aarde.

‘Ah nee, da’s waar! Dat komt van die broeikasgassen hè mama! Van die dinges, hoe heet dat weer? Met benzine en steenkool en zo.’ Fossiele brandstoffen jongen. ‘Ah ja, ik wist het woord niet meer. Maar omdat wij allemaal heel veel met de auto rijden op de wereld, zijn er te veel van die gassen hè mama!’ Mjah, het kind heeft een punt. Toch maar even aanvullen dat ook de industrie hier een belangrijke rol speelt.

‘Maar mama… Als wij nu zorgen dat het een beetje kouder wordt op de aarde, dan is het toch niet zo erg dat die opwarmt?’ Zo had ik het nog niet bekeken.

Om maar te zeggen… Ze zien een reportage van enkele minuten tijdens het journaal en enkele dagen later heeft hun grijze massa daar heel wat mee gedaan. Naar mijn mening zaten in zijn betoog enkele verrassende perspectieven om naar het probleem te kijken. Als de groten der aarde eens wat meer out of the box en los van hun bankrekening zouden willen brainstormen, dan is er misschien nog iets mogelijk om de desastreuze gevolgen van global warming te beperken. Mijn zoon van 7 jaar is kandidaat om het hele proces mee te begeleiden 🙂

6 november 2014
Hyperlakse gewrichten bij kinderen

In dit huishouden zijn moeder en dochter gezegend met te soepele gewrichten. Op zich is dat niet zo erg maar je moet wel met een paar dingen rekening houden. Zo is het voor ons heel belangrijk dat wij voldoende sporten. Onze spieren moeten in goede conditie zijn om de flexibiliteit van onze gewrichten op te vangen. Anders zouden we geregeld op spoed zitten met ontwrichte lichaamsdelen. Om maar een voorbeeldje te geven.

Onze dochter wordt in januari 6. Veel kinderen kunnen op die leeftijd al fietsen zonder zijwieltjes. Voor haar zit dat er nog niet in. Dat gaat ook nog lang duren vermoed ik. Ze heeft een fiets met zijwieltjes en zelfs daar valt ze nog mee om. Faut le faire. En het ergste is dat ze er helemaal niks aan kan doen. Ik vind het zo rot voor haar 🙁

Om te fietsen moet je een zekere stabiliteit in je lichaam hebben hebben, vooral in je bekken. Zo blijft je rug mooi recht en zitten je armen juist aan het stuur. Heleen op een fiets zetten is hetzelfde als een bloemzak op een fiets zetten. Sorry dochter… Ze blubbert heen en weer, vindt het evenwicht niet en kan dus ook niet recht blijven. Haar lichaam heeft nog tijd nodig om wat steviger te worden en dan komt dat als vanzelf goed. Maar hoe lang zou dat nog duren?

We zijn vooral bezorgd dat ze hier op school mee geplaagd zal worden. Veel kinderen van het eerste leerjaar kunnen al fietsen maar zij niet. Gelukkig kan ze al wel zwemmen, vorige week behaalde ze haar zwembrevet. Moesten er ouders zijn die tips hebben om onze dochter toch veilig aan het fietsen te krijgen, dan zijn hun reacties zéér welkom…

In de eerste kleuterklas werd ze ook al getreiterd omwille van haar gewrichten. Kindjes gaven haar graag een duwtje omdat ze wisten dat Heleentje toch altijd omvalt. Dat willen we niet nog eens meemaken.

2 november 2014
Hoe herken je een groeispurt bij opgroeiende kinderen?

Bij deze vraag kan je een foto van mijn dochter kleven. 5,5 jaar jong is ze. Een ranke den met benen als tandenstokers. Ze heeft ook fijne spierwitte haren en blauwe kijkers. Als je haar ziet lopen denk je spontaan ‘ach, wat een fragiel kind is dat ocharme’. Zal ik u eens vertellen wat ze vandaag naar binnen speelde? ’t Is maar dat je niet zou gaan denken dat ze aan anorexia lijdt als je haar ziet lopen.

Ontbijt (9 u): 2 kommen ontbijtgranen met melk. Het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag, zeker omdat ze een uurtje later gaat dansen.

Lunch op verplaatsing (12u30): een kinderspaghetti, 3/4 van een kindermacaroni met ham en kaas, enkele stukjes stokbrood. Dat spoelt ze door met fruitsap en een ander drankje. Of ze nog een dessertje mag? Nee Miss H, toch niet. Dus lurkt ze mijn glas fruitsap ook nog leeg.

Na de scouts (18 u): druiven. Misnoegd omdat er bij de scouts niks te bikken viel. Vorige week at ze daar 2 hamburgers en 2 hot-dogs (en een halve kilo snoepjes en knabbels).

’s Avonds (19 u): 3 porties nasi met als extraatje zure ajuintjes en augurken. Als haar vork na de laatste hap haar bord raakt, vraagt ze of ze een dessertje mag.

Bij tv terwijl ik bolognaisesaus maak voor de lasagne van morgen: enkele champignons en stukjes wortel

Ik weet het zeker: bij de scouts wordt haar totem Zwelgje.

25 oktober 2014
Knutselen: Halloween

Oh wat heeft de school toch toffe ideetjes! De kinderen van de lagere school mogen morgen verkleed naar school gaan om Halloween te vieren. Hier zagen ze het volledig zitten! Gelukkig koop ik tussendoor verkleedspullen met korting zodat we voor elke gelegenheid iets in huis hebben. Bijna elke gelegenheid.

Onze oudste van 7 heeft een prachtig skeletpak. Hij vindt het vetcool! Ik denk dat dat goed is. Maar daarmee was de dochter nog niet gesteld. Omdat je een roze glitterprinses bezwaarlijk spooky kan noemen (voor een kind van 5 althans, ik zou hysterisch krijsend weglopen), besloten we nog eens creatief te zijn. Noodgedwongen 🙂 Samen maakten we een leuk spookkostuumpje.

Men neme een wit hoeslaken. Ecru mag ook, dan is het gewoon een heel oud spook. Knip het zo een beetje op maat van je kind. Belangrijk is dat ze niet bij elke stap over dat laken struikelen want dan komt er te veel echt bloed op te zitten. Knip knip tot het de juiste maat heeft dus. De Wederhelft maakte een matotteke bovenaan om het arme kind op Sus Antigoon te laten lijken. Vervolgens zet je een kruisje waar de ogen ergens achter het laken zitten. Niet te hard duwen, je riskeert een blind kind te creëren. Laken even van het hoofd halen en de ogen uitknippen. Ook weer laken verwijderen van het hoofd, ze hebben hun ogen nadien nog nodig.

Je zou ook ter hoogte van de neus een gaatje voor zuurstoftoevoer kunnen knippen maar hoe cool is het niet als een spook flauw valt midden op de speelplaats? Juist ja.

Daarna ga je aan de slag. Een spook dat uit ons gezin komt is niet zomaar een spook. Nope. Het is een uniek en exclusief one of a kind specimen. Tijd om stiften en verf boven te halen met andere woorden.

En dan krijg je dit:

Naast de bange spin staat een boos monster. Een woest monster. Laat ons even vergeten dat ze eigenlijk een pompoen wilde tekenen, mama kon zich niet bedwingen 🙂

Uiteraard mag ook de typische Scream-mond niet ontbreken. Al bij al vind ik dat we het nog goed gedaan hebben.

Vanavond vlogen hier een skelet en een monster rond dat het een lieve lust was. Raketman, de enige kleuter des huizes, keek geamuseerd toe. Een half uur na bedtijd stond er een mormeltje van 5 naast me te murmelen dat ze niet kon slapen omdat ze buikpijn had. Gevoelige kinderen, het is me wat 😉

23 oktober 2014
Karel Appel

Bijna vakantie dus je weet wat dat betekent: oudercontacten! Vandaag mocht ik voor 2/3 kroost gaan luisteren bij de juf en de meester in de lagere school. Terwijl ik in de gang stond te wachten, viel mijn oog op enkele knutselwerkjes die tegen de muur hingen. De oudste heeft recent voor een toets moeten leren over slakken en appels. Nu blijkt dat ze ook bezig geweest zijn over Karel Appel.

Mijn kennis over deze man zat ver weg maar ik apprecieer zijn werk wel (net als dat van Dali overigens). Alle kinderen mochten met verf aan de slag gaan om een werkje in de stijl van Appel te maken. Je ziet dan werkjes met een zon, een Belgische driekleur, een masker, …

Toen zag ik de creatie van mijn zoon. Zijn werk heet ‘Katje omgekeerd’. Bij het lezen van de titel fronste ik mijn wenkbrauwen. Toen ik het werkje in de mot kreeg, kon ik alleen maar fier zijn. Ik vind dat hij dat geweldig goed gedaan heeft. Oordeelt u zelf maar 🙂

21 oktober 2014
Basket voor kleuters

Raketman gaat sinds dit jaar 2 maal per week basketten. Da’s helemaal zijn ding. Qua balgevoel en techniek en zo toch. Rebels als hij is, vormen luisteren en opletten al wel eens een aandachtspunt.

Mijn wandelend metertje weet echter hoe hij dat diplomatisch kan verzachten. Hij doet dan gewoon dit:

Vandaag kon ik hem nog eens zelf in actie zien. Ik moest weer erg veel moeite doen om mijn gezicht in de plooi te houden toen ik mijn stuiterballetje observeerde. De trainingen voor de kleinsten worden door 2 trainers gegeven. Bekwame jongelingen die dat heel goed aanpakken. Maar als ze ook maar één nanoseconde niet opletten, hebben ze prijs. Dan ziet Raketman zijn kans om een stoot uit te halen.

Zijn groepje was een Smurfenspel aan het spelen. De kinderen moeten dan tussen kegels door dribbelen en terwijl probeert Gargamel (een trainer) hun bal af te pakken. Heel leuk om te zien. Ondertussen begonnen op de andere helft van het terrein de groten (14-16 jaar) zich al wat op te warmen in afwachting van hun training. Gargamel was even afgeleid door enkele smurfen en hop! Raketman gaf een duwtje tegen zijn bal zodat die ‘per ongeluk’ op het andere stuk van het terrein terecht kwam.

Da’s een geldige reden om even de lijn over te steken. Zonder bal immers geen training. Terwijl hij zijn bal onschuldig ging terug halen, speelden de smurfjes en Gargamel rustig verder. Niks aan de hand. Dachten zij. Op de achtergrond zag ik vanuit mijn ooghoeken hoe Raketman de bal afpakte van de lange wappers die aan het opwarmen waren. Die gasten hadden er eerst geen erg in. Toen wilden ze hun bal terug. En onze kleine begon prompt verdedigend te spelen. Hij dribbelde tussen de giganten door en liet zich niet onbetuigd. Tot Gargamel hem terug floot.

Flink keerde hij terug naar de Smurfen en speelde vrolijk verder mee. Zijn glimlach verraadde dat hij nog aan het nagenieten was. Dat matchke had hij toch maar weer gehad, dat konden ze hem niet meer afpakken 🙂

17 oktober 2014
Knutselen: herfstimpressie

2 dagen heeft onze dochter aan haar project gewerkt: een herfstimpressie in 3D door Miss H! Deze keer ging ik mijn inspiratie niet halen bij mijnheer Google. Neen, we verzonnen zelf iets. En we zijn er nog fier op ook 🙂

Dochterlief maakte deze week met de klas een boswandeling. Ze bracht een zakje herfst mee naar huis: kleurige bladeren, kastanjes, takken, … Dat kan je toch niet zomaar weg gooien mijn gedacht. Dus we gingen aan de slag.

Benodigdheden:

karton (dient als ondergrond)

lege rol wc-papier

verf in herfstkleuren: zwart, bruin (maken we zelf met rood en groen), rood, oranje, geel

penselen, verfrollertje, kommetje water

lijm

herfstmateriaal

gekleurd zand en trechtertje

Dag 1:

Maak je herfstgrond klaar. Met de verfroller kan je het karton snel bruin verven. Even laten drogen. Daarna met een penseel vegen aanbrengen (groen, rood, oranje, …). best allemaal lichte vegen in ongeveer dezelfde richting. Dat geeft het mooiste effect.

Met datzelfde verfrollertje kan je ook het wc-rolletje bruin verven. Dat doet dienst als boomstam.

Dag 2:

Je kan nog wat vegen op je ondergrond aanbrengen. Plak de boomstam op de bosgrond. Voorzie die van een kruin (afgevallen bladeren en takjes).

Je kan de stam versieren met mooie blaadjes, een pluimpje, …

De andere dingen kan je bij op de ondergrond plakken. Eventueel voorzie je enkele blaadjes van een kleurtje verf. De dochter vond het mooi om bijvoorbeeld de dennenappel met gekleurd zand te versieren.

Uiteindelijk krijg je dit:

Meer moet dat niet zijn 🙂

12 oktober 2014
Open Bedrijvendag

Vandaag dus. Helaas kon ik zelf niet op verkenning gaan door andere verplichtingen. De Wederhelft trok met 2/3 van ons kroost naar het vroegere Concentra in Paal-Beringen. Ze drukken daar 70 titels waaronder Steps, Het Belang van Limburg, Gazet van Antwerpen (de frut) en nog een hoop ander publicitair en/of informatief papierwerk.

De kinders kwamen tevreden thuis. Niet alleen omdat ze enkele gadgets konden scoren, maar ook omdat ze het heel interessant vonden. Het was best wel spectaculair om te zien welke weg die kranten afleggen doorheen de drukkerij, hoe groot de rollen papier zijn waar op gedrukt wordt, enz.

Een enthousiaste maar doelgerichte ondervraging leerde me dat ze goed opletten tijdens de rondleiding. Die weten weer wat vertellen morgen op de speelplaats 😉

5 oktober 2014
Kinderen en suiker

1 september betekende niet alleen de start van het nieuwe schooljaar. Ik voerde voor mijn kroost subtiel een andere levenswijze in. Vooral op het gebied van eten en drinken. Dit jaar zijn we al erg veel bezig geweest met gezonde voeding omwille van het pseudo-allergeenvrij dieet dat onze oudste moest volgen. We weten nu welke voedselallergieën hem plagen. We ontdekten ook dat onze kinderen gevoelig zijn aan suiker. Geef hen veel suiker en ze stuiteren een ganse dag rond en weten zich met zichzelf geen blijf. Dat zorgt geregeld voor spanningen en ambras.

Na een info-avond over gezonde voeding, ben ik beginnen nadenken en eetpatronen analyseren. Ook verpakkingen van dingen die we vaak eten, bestudeerde ik aandachtig. Je zou er versteld van staan hoeveel suiker en vet er in kinderkoeken zit. En waarom moeten die individuele verpakkingen per se 3-4-5 koekjes bevatten voor 1 kind?

De kroost krijgt nog steeds koekjes en sap maar we kijken wat meer toe op de dosering. Grenadine werd vervangen door suikervrije grenadine. We vonden al varianten met citroensmaak, perzikensmaak en nog enkele andere smaken. Dat krijgen ze in hun drinkbus, aangelengd met water, mee naar school. Op woensdag krijgen ze steevast een brikje melk mee en 2 dagen per week nemen ze water mee. Wanneer ze gaan sporten na school, krijgen ze water mee.

Voor de speeltijden op school veranderde er ook wat. Voor de eerste speeltijd krijgen ze fruit of knabbelhapjes mee. Dat kunnen noten zijn, kerstomaatjes, olijven, komkommers, stukjes kaas, … Voor de tweede speeltijd krijgen ze al naargelang de soort 1 of 2 koekjes mee. Ofwel zijn het typische kinderkoeken van Samson, Piet Piraat, enz ofwel zijn het koekjes van bijvoorbeeld Céréal.

Andere dingen die ze graag eten, zijn al langer aangepast. Als ik bijvoorbeeld pudding maak met mijn vriend, dr. Oetker, dan doe ik dat met magere melk en 30% minder suiker. Meestal eten de kinderen daar hagelslag of chocoladevlokken bij dus ze merken er niks van. Appelmoes maak ik zelf met toevoeging van een beetje suiker. Soms ook gewoon zonder suiker. Zelfde verhaal als ik cake of koekjes bak. Bij pannenkoekenbeslag kan je zonder problemen minder suiker toevoegen omdat er meestal toch zoet beleg op gesmeerd wordt. Of we maken fruitpannenkoeken, ook altijd een succes!

Grijs brood wordt geregeld vervangen door volkoren of meergranenbrood. Wit brood komt hier sowieso niet op tafel. Op vrijdag is het chocodag, de andere dagen eten ze beleg tussen hun boterhammen. In de brooddoos zitten soms ook knabbelhapjes verstopt.

Conserven komen hier zelden op tafel. Gefrituurd spul af en toe maar niet wekelijks.

Ongetwijfeld vergeet ik hier enkele dingen op te sommen. Maar na 1 maand valt het op dat ons huishouden rustiger is. De energie van onze kroost lijkt meer gedoseerd. Dat zorgt voor minder ruzie en spanningen. Wat dan weer goed is voor mijn bloeddruk 😉 De kinderen kunnen nu ook beter genieten van rustige activiteiten zoals puzzelen, lezen of een gezelschapsspelletje spelen. Ze zijn ook minder opvliegend. Ze voelen zich goed in hun vel en missen niks op culinair gebied.

Ook de avondspits is nu een verademing. Waar ik vroeger vaak tig keer naar boven moest omdat ze bleven feesten en rel schoppen na bedtijd, gebeurt dat nu nog amper. Da’s voor iedereen leuker.

Het is toch straf wat voeding met een mens doet eigenlijk. Enkele simpele ingrepen zorgen er thuis voor dat het er veel vreedzamer aan toe gaat. Vragen en tips over dit onderwerp zijn steeds welkom bij ondergetekende 😉

29 september 2014