Tag: gordelroos

  • Wat u nog niet wist over gordelroos (zona) bij kindjes

    Februari begon voor Miss H met een bezoekje van Varicella Zoster: het arme kind had zona. U leest er hier meer over. Gordelroos (zona) is familie van de windpokken. Dus korte tijd later had onze jongste de windpokken.  Vanochtend merkte ik enkele bultjes op bij Miss H. Aanvankelijk had ik er eigenlijk geen erg in.

    Tot ze zei dat het jeukte en dat het vannacht pijn had gedaan. Waarom ze dan niks is komen zeggen aan ons bed? ‘Jah mama, dat had geen zin want ’s nachts kunnen we toch niet naar de dokter gaan hè!’ Kleuterlogica,  zelfs als ze slaapdronken zijn. Ik vermoedde iets à la zona maar ik was niet zeker van mijn stuk. Bij De Wederhelft hetzelfde onzekere vermoeden.

    Omdat het vandaag Pasen is en we toch niks te doen hebben (sic), belde ik toch maar eens naar de dokter met wachtdienst. Een uurtje later zaten we al op consultatie. Mijn vermoeden werd bevestigd: zona naast het oog. De dokter prees onze alertheid want we waren er héél snel bij. Maar goed ook. Zona in de buurt van het oog kan heel nasty zijn. Je moet daar goed mee opletten. Het kan ook doortrekken naar het oor of zelfs zorgen voor een gedeeltelijke tijdelijke gezichtsverlamming. Hoe sneller je kan beginnen behandelen, hoe beter dus!

    Met een voorschrift voor Zovirax in siroopvorm trok ik naar de apotheek met wachtdienst. Zoals verwacht had die dit medicijn niet op voorraad. En nu komt het leuke… Voor kindjes kan zona enkel behandeld worden met Zovirax in siroopvorm, er zijn geen alternatieven of generische afgeleiden. Omdat het zo weinig verkocht wordt, hebben ze dat ook niet standaard op voorraad.

    ‘Goh ja, dan bestelt ze dat toch gewoon’ denk je dan… Nope. Op zon- en feestdagen kunnen apothekers na 12 uur geen medicijnen meer bestellen bij hun leverancier. De apothekeres kan ten vroegste morgenochtend de bestelling doorgeven en dan wordt de levering ergens tegen 13 u verwacht. Ondertussen zijn we dan 24 potentieel gevaarlijke uren verder. Dat risico durven we niet lopen. We belden enkele andere apothekers met wachtdienst en kregen telkens hetzelfde antwoord. Van miserie reed ik naar spoed, misschien konden ze me daar iets wijzer maken.

    AZ Diest heeft geen Zovirax in siroopvorm op voorraad, zelfs de pediatrie niet. Die hebben enkel de intraveneuze variant. 2 verpleegkundigen zijn dan de apothekers in de regio beginnen opbellen. Daar ben ik hen erg dankbaar voor. Uiteindelijk bleek een apotheek in Drieslinter, een 30 km van onze deur, per ongeluk een flesje Zovirax op voorraad te hebben. Zo kunnen we toch vandaag nog met de behandeling beginnen. Eind goed, al goed dus. Het is een hele rit maar voor je kind doe je dat meteen.

    Toch maak ik me weer de bedenking ‘wat met mensen die dit niet kunnen’? Het is niet voor iedereen even evident om alles te laten vallen en 30 km te rijden voor een siroopje voor de kinderen. En wat als geen enkele apotheek met wachtdienst het medicijn op voorraad had? Dan moest ik mijn dochter laten hospitaliseren terwijl dit op zich niet nodig is. Misschien overdrijf ik het allemaal omdat ik een bezorgde ouder ben, maar ik vind dit toch een klein hiaatje in onze gezondheidszorg. Dat bedoel ik niet verwijtend. Ergens is het gewoon niet logisch dat een apotheek op zondag na 12 u geen bestellingen meer kan doen tot de volgende dag. Je kan toch niet weten wat er nog op je deur afkomt als je van wacht bent?

    Ooit maakte ik hetzelfde mee toen ik morfine kreeg voorgeschreven op spoed omwille van complicaties na een operatie. Geen enkele apotheek van wacht kon me helpen. Uiteindelijk heeft men me toen terug naar het ziekenhuis gebracht en heb ik daar de juiste medicatie gekregen. Zulke dingen gebeuren blijkbaar wel vaker. Als je dan weet hoe vaak spoeddiensten gebukt gaan onder een stevige werkdruk omdat mensen zich tot spoed wenden terwijl het eigenlijk niet nodig is… Wel, dit concrete geval van medicatie die niet verkrijgbaar is bij de apotheek en niet besteld kan worden, kan perfect vermeden worden.

  • Varicella zoster

    Een paar weken geleden sprong een oude bekende nog eens binnen: varicella zoster. Hij had cadeautjes bij voor de kinderen. Ja, varicella zoster is een hij want het is een pain in the ass. De dochter kreeg een pakketje zona om februari mee te beginnen. Vandaag pakte Raketman zijn pakje uit: waterpokken. Kleine blaasjes veroveren heel zijn lichaam. Vanochtend waren het er hoop en al een dertigtal. Vanavond was het een veelvoud. Op de zotste plaatsen. Nu begrijp ik waarom hij het afgelopen weekend zo ellendig was dat ik hem op sommige momenten met plezier achter het behang geplakt zou hebben.

    Hij is wat koortsig en heeft er wel last van. Gelukkig hebben we nog Perdolan in huis (Nurofen mag je niet geven aan een pokkenkind maar ik weet niet meer waarom). De Wederhelft en ik deden wat kunst- en vliegwerk met onze agenda’s om er voor te kunnen zorgen dat we deze week afwisselend bij de zieke zoon kunnen blijven. We hebben samen gespeeld, gesnoept en geflodderd om het leed te verzachten. Het is natuurlijk rot als je kind ziek is maar toch. Ik heb liever dat hij nu de waterpokken ondergaat dan dat hij het over pakweg twintig jaar over zich krijgt. Ik kreeg het als volwassene en ben daar toen toch niet goed van geweest.

    Toch is het bizar hè. Als Triple Trouble onder hetzelfde dak vertoeft dan gaat het soms goed, soms leidt het tot oorlogen. Vandaag waren broer en zus amper 10 minuten de deur uit als Raketman al aan mijn mouw trok ‘Mama, wanneer komen broer en zus terug naar huis?’. Morgen entertaint De Wederhelft onze kleinste. Dat wordt een mannendagje vermoed ik. Iets met veel tv, snoep, sap en weinig activiteit. En dat ze groot gelijk hebben 😉

    De Dochter had het weer ferm geregeld. Toen ik haar van school ging halen, zei ze apetrots: ‘Mama, ik heb tegen de juf van J gezegd dat hij een weekje niet naar school zal komen omdat hij waterpukkels heeft, oké?’

     

  • Gordelroos

    In de volksmond beter bekend als zona. Het beest logeert hier sinds gisteren. De dochter van 5 bracht het mee naar huis. Het treft normaalgezien vooral zestigplussers. Zelf had ik het ook als kind dus ik zwijg wijselijk. Zona is familie van de waterpokken.  Beiden worden veroorzaakt door het varicella-zostervirus. Woensdag en donderdag kloeg Miss H van buikpijn. Er zit hier geen buikpijn in huis en aan haar pensje was niks te zien dus ik had er geen erg in.

    Gisteren kwam ze na haar douche terug naar beneden. De Wederhelft zei dat ik eens naar haar buik moest kijken. Op haar buik, zijkant en rug had ze groepjes van vlekjes en blaasjes. Niet veel maar je zag wel dat er nog een aantal in de pijplijn zaten. Mijn arendsoog herkende het meteen. Ik zei ‘Jà, da’s zona. Bel de dokter van wacht maar.’ In plaats van ‘ok’ volgde ‘Da’s watte?’ Met de hulp van dokter Google en Wikipedia maakte ik hem duidelijk waar het over ging. Op de achtergrond was Miss H gefascineerd stiekem aan het mee kijken naar al die foto’s van pijntjes.

    Wachtdienst

    Wij naar de dokter van wacht. Die feliciteerde me dat ik er zo snel bij was. Zo kan de behandeling in een vroeg stadium gestart worden om de pijn te beperken. Want zona doet pijn. Daarna reed ik vol vertrouwen naar de apotheek. Mijn dochter zou er nog goed vanaf komen doordat we er zo snel bij waren. Mjah… Bij de apotheek: ‘Oh mevrouw, dat medicijn heb ik nog nooit afgeleverd. *typ typ typ* ‘Oh, ik heb daar een fles van op stock staan, dat wil ik zien! Moment hè mevrouw want ik geloof er niks van!’ Daar sta je dan wortel te schieten met nog 4 wachtenden achter je. Komt ie zelfvoldaan terug ‘Hà, ziedet sè, ik heb dat inderdaad niet.’ Licht geïrriteerd antwoord ik droogjes dat het toch maar goed is dat hij een geautomatiseerd stockbeheer heeft.

    Dag 2

    Vandaag begon aanvankelijk goed. Miss H heeft vannacht geen blaasjes bij gekregen en ze had ook niet veel pijn. Ze kon dus gerust naar de dansles gaan. Toen ik haar daar een uurtje later ging oppikken, stond ze als een miezerig hoopje ellende tussen de juffen te kijken naar de dansende kindjes. Tijd voor Nurofen siroop… Ze heeft tijdens dat uurtje behoorlijk wat blaasjes er bij gekregen. Namiddag heeft ze op haar gemak naar een tekenfilm gekeken met popcorn om de pijn te verzachten.

    Het grootste leed lijkt nu geleden. We zetten de behandeling met siroop en zalf (allebei 4 maal per dag) en pijnstillers wel gewoon verder. Hopelijk geneest het allemaal mooi en krabt ze die rotdingen niet open. Vannacht doen we er preventief kompresjes over.