De verstrooide professor

Onze kinderen leren al jong zich te organiseren. Allez, daar streven we toch een beetje naar. Het bevordert hun zelfstandigheid, weet je wel. Deze week is het voor de lagere school ‘zwemweek’. Kinderen tellen de dagen af tot het eindelijk zo ver is: tijdens de uren mogen ze zich buiten de schoolmuren begeven voor een plons in het zwembad.

Maandag werd de zwemweek aangekondigd. 2/3 van onze kroost zit in de lagere school (3e en 2e leerjaar). Ik vroeg hen om tijdig hun zwemtas klaar te maken zodat ze dat zeker niet zouden vergeten te doen. Maandagavond was de klus al geklaard. 2 zwemtassen stonden klaar om in de loop van de week mee naar school te gaan. Ze hadden flink aan alles gedacht: handdoeken, zwemkledij, proper ondergoed, een borstel… Het zat er allemaal in. Fier dat ik op hen was zeg 🙂

Vandaag was het voor de oudste zover: zwemmen!!!! Gisteren zette hij zijn zwemtas alvast klaar bij zijn boekentas want ‘ah ja hè mama, dan kan ik die zeker niet vergeten!’. Vanavond kwam ik thuis met een balorige achtjarige. Zonder zwemtas. Ah ja, die stond nog waar vanochtend zijn boekentas ook stond… ‘En ik heb een gans uur op een stoeltje moeten zitten niksen!’ kwam er verontwaardigd uit. Die heeft hopelijk zijn lesje geleerd.

Zus kon het niet laten om er fijntjes aan toe te voegen: ‘Maar mijn zwemtas staat al klaar voor morgen en ik ga die niet vergeten hoor want ik denk daar altijd aan.’ En het gestechel kon beginnen…

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.