Hukselende Vingers

Categorie: kleuterpret

De nuchterheid van een kind

Raketman kan in zijn kinderlijke onschuld een mens in een wip terug met zijn 2 voetjes op de grond zetten. Vandaag moest ik onverwacht overwerken. De Wederhelft (mijn plan B) hing ergens tussen Londen en Brussel in de lucht. De kinderen gaan gewoontegetrouw naar de naschoolse opvang. Normaal zijn ze daar een kwartiertje en dan pik ik hen op. Vandaag was het dus onverwacht wat langer.

Gelukkig had ik de kroost op voorhand verteld dat mama vandaag met veel mensen moest praten. Dat ze daardoor misschien wat langer in de opvang zouden zijn dan gewoonlijk. Ik had alleen niet voorzien dat onze kleinste zijn training van het basket om 18 u niet zou halen. De coach kon ik niet verwittigen want ik was aan het werk. De vorige training had mijn kleine raket al gemist omdat hij ziek was. Aiaiai toch, daar begon mijn moederhart zich schuldig te voelen. Hij kijkt altijd zo uit naar de training…

In de opvang waren nog 3 kinderen toen ik arriveerde, 2 daarvan waren de mijne. Ploink, alweer een scheurtje in mijn hart. Tot ik hun snuitjes zag. Blinken dat ze deden omdat ze een hele film gezien hadden. Het speculaasje in hun handen zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben. Ik verontschuldigde me bij de kleinste omdat hij door mij niet kon gaan basketten. Met zijn grote ogen keek hij me aan en zei: ‘Da’s niet erg mama, jij moest vandaag toch met veel mensen praten hè. Ik weet dat nog hoor.’ Patat, knap zeg! Veel andere kinderen zouden boos of ongelukkig zijn als ze een training zouden missen maar hij nam het erg sportief op.

Toen ik thuis de deur achter me dicht trok, ging mijn telefoon. De baas dat in mijn kaft papieren zitten die hij nog nodig heeft. Dat hij ze wel even komt oppikken. ‘Ik zal het wel binnenbrengen hoor baas, geen probleem.’ ‘Neenee, ik kom het wel gauw halen, ik vind dat niet erg.’ PANIEK! Na enkele dagen alleenstaande moeder geweest te zijn, zag het huis er uit als oorlogsgebied. Als een tornado vloog ik rond om toch een beetje orde in de chaos te scheppen. De kleinste muisde er van onder om even naar het toilet te gaan. Het was me niet eens opgevallen in al mijn gedrevenheid.

Iets later arriveerde de baas. Of hij niet te veel op de rommel wilde letten. Uiteraard niet, een man ziet dat niet. Terwijl we nog even praten bij de voordeur, hoor ik gestommel op de trap achter me. Daar staat hij dan in het midden van de trap: Raketman, met zijn broek en slip op zijn enkels, zijn handen in zijn zij. ‘Mamààà, ik heb kaka gedaan.’ En dan droogjes tegen mijn baas: ‘Wat kom jij hier doen?’ Mjah, gênanter kan het niet worden. Ik probeer zijn slip nog een beetje omhoog te trekken maar hij blijft rustig staan en slaat een babbeltje met de baas. Dit kind staat duidelijk zonder complexen in het leven en daar kan ik alleen maar gelukkig om zijn.

Tegenover mezelf moet ik toegeven dat ik me voor niks zo slecht voelde. In de opvang wordt uitstekend voor de kinderen gezorgd, de wereld vergaat niet als je een keer zonder verwittigen ergens niet komt opdagen (maar ik heb de coach wel meteen een mailtje gestuurd waarom zoonlief er niet was) en we zijn allemaal maar mensen van vlees en bloed dus we gaan al eens de mist in. En als je 4 jaar bent, vindt men het nog schattig als je je kostbare stukken tentoonstelt 😉

23 januari 2015
Raketman strikes again

Vanavond had Raketman training van het basket. Op vrijdag zijn er altijd wat meer ouders die ’s avonds in de cafetaria blijven plakken om naar de trainingen te kijken. De peanuts, het kleinste grut, traint op het veld dat het dichtst bij het raam van de cafetaria ligt. Héél veel ogen zijn dus op de kleintjes gericht tijdens die training.

5 minuten voor het einde van de training arriveerde ik om mijn peanut op te pikken. Met een bezorgd gezicht kwam de coach naar me toe. Op de achtergrond liep mijn kleuter op zijn handen richting zijn jas en sporttas. ‘Ik moet je iets vertellen,’ zei ze. Met Raketman weet je nooit wat je kan verwachten dus ik werd benieuwd. En bezorgd. ‘Jasper heeft vandaag iets vreemds gedaan.’ Mjah, in ons huishouden is ‘vreemd’ een relatief begrip. Even uitleg vragen dus. ‘Plots, midden in de training, trok hij zijn broek naar beneden. Hij stond daar in zijn onderbroek midden op het veld. Ik heb hem gezegd dat hij dat niet meer mag doen.’

Raketman hulde zich in stilzwijgen toen ik hem om uitleg vroeg waar de coach bij stond. Dat betekent meestal dat hij niet goed weet wat hij fout deed. Toen ze weg was, vroeg ik opnieuw waarom hij dat gedaan had. ‘Ik had het veel te warm mama.’ Waarom hij dan zijn trui niet uittrok? Hij bekeek me alsof ik een dom blondje van de hoogste categorie was en zuchtte diep terwijl hij met zijn ogen rolde. ‘Dat mag niet van coach Jolien mama!’ Gevolgd door grote ogen en ‘Ik zweette dààr wel hè mama!’

Daar sta je dan. Boos kan je niet zijn op zo een moment. Hij wilde niks doen wat niet mag van de coach maar hij wilde wel zijn probleem oplossen. We spraken af dat hij in het vervolg wel zijn sweater uittrekt en met blote armen verder sport. Toen we vertrokken, dierf ik niet goed naar al die mensen in de cafetaria kijken. Volgende keer gaat hij in een t-shirt met korte mouwen naar het basket, al vriest het stenen uit de grond 😉

9 januari 2015
Na een schoolvakantie…

… ga je als ouder enkele dagen door de hel. 2 weken duurde de kerstvakantie, het was een leuke periode. We sliepen wat langer, aten wat later en deden leuke dingen. De kinderen gingen maximaal een uurtje later dan normaal naar bed. Voor hen was de vakantie een héél lang weekend. Hobby’s stonden even op pauze zodat we doordeweeks minder gestressed van hot naar her moesten schieten. De familiefeestjes brachten genoeg leven in huis 🙂

En dan nadert het heimelijk: het einde van de vakantie. De boekentassen worden terug naar beneden gehaald. Eten doen we terug wat vroeger. De kroost gaat terug op gewone tijd naar bed. Zo zijn ze het terug wat gewend tegen dat de school terug begint, denk je dan hoopvol. Niks is minder waar!

3 dagen heeft het hier geduurd. ’s Ochtends tranen en miserie omdat ze niet uit hun bed konden. ’s Avonds tranen en miserie om hun huiswerk te maken. De gezinsmaaltijden waren niet de aangenaamste die er waren. Het leek wel of ik hen gebakken autoband met salpeterzuur serveerde. Naar bed gaan was ook een hele begankenis waar zelfs een strafstoel aan te pas kwam om rust te brengen op de bovenverdieping. Keek de ene kleine naar de andere dan volgde er gegarandeerd ruzie. Hoe vaak heb ik hen de afgelopen dagen niet laten spelen met als vuistregel ‘ieder speelt zelf iets en je raakt elkaar niet aan’.

Net tijdens die dagen kwamen er dan ook nog enkele aannemers langs voor onze verbouwingen. Daardoor lag Triple Trouble niet op het normale schoolslaapuur in bed. En dat hebben we geweten.

Gisteren was een dag met veel conflicten. ’s Avonds voelde ik me rotslecht. Heb ik nu echt zo hard gefaald als ouder? Wat voor monsters heb ik op deze wereld gezet? Waarom ben ik zo uitgevlogen, dat maakt de dingen alleen maar erger?! Toen ik hen naar bed bracht, kregen ze elk dezelfde boodschap mee: ‘Ga alsjeblieft flink slapen zodat morgen een leuke dag wordt want mama vond het vandaag geen leuke dag voor jullie en ook niet voor zichzelf.’

Vannacht daalde de Heilige Geest neer in Molenstede. Denk ik, ik kan het anders niet verklaren. Vanochtend waren ze merkelijk flinker. Vanavond verrasten ze me weer aangenaam. Etenstijd en bedtijd was nog niet wat het moest zijn maar er was een positieve evolutie merkbaar. Dat geeft me moed en hoop 🙂

Opgelucht halen we adem. Nog één dagje school en dan begint het weekend. Laat ons er van uitgaan dat het volgende week nog beter zal gaan. Op zulke momenten vraag ik me vaak af of dit elders ook gebeurt. Of dat het enkel mijn kinderen zijn die er last mee hebben om zich terug aan te passen aan het schoolse ritme. Of ben ik de enige die dat durft uit te spreken, dat kan natuurlijk ook 😉

8 januari 2015
Knutselen: nieuwjaarsbrief

Onze jongste maakte in de tweede kleuterklas maar één nieuwjaarsbrief. Oma en opa verdienen ook zo een prachtexemplaar dus we haalden onze knutselkast nog eens leeg.

Benodigdheden:

gekleurd papier

wit papier

zwarte alcoholstift

vingerverf

eierdoosje

Werkwijze:

Teken met zwarte stift een elektriciteitssnoer met sokkels van de lichtjes op een vel wit papier.

Maak een palet met kleine beetjes vingerverf in verschillende kleuren. Kleuren mengen mag uiteraard ook. je kleuter kan nu aan elke sokkel een lampje maken met zijn vingertjes.

Als de verf gedroogd is, kan je de lichtstraaltjes rond de lampjes tekenen.

Uitknippen en op een vel gekleurd papier plakken, dicht plooien en de tekst binnenin plakken.

Klaar!

Nadien kan je kleuter nog lustig smodderen met de restjes verf 😉

Optie: met glitterpapier een hartje/sterretje/whatever maken en in de brief plakken.

2 januari 2015
Knutselen: theelichthoudertjes

Vooruitziend als we zijn, viel vandaag op 24 december 2014 onze euro dat we nog geen tafeldecoratie voor het kerstdiner hebben. Hoog tijd dus voor wat kinderarbeid!

Benodigdheden:

lege en uitgewassen glazen potjes

85 verschillende kleurtjes nagellak (minder mag ook)

nagellakremover en huishoudpapier voor de smodderpotjes

decoratiesteentjes

theelichtjes

Werkwijze:

Laat je kind de potjes versieren door ze aan te stippen met de nagellak. Grotere kinderen kunnen werken met motiefjes, de kleinsten kunnen ad random hun potje onder kliederen.

De nagellak laten drogen, nadien de potjes vullen met een bodempje decoratiesteentjes.

Tot slot in elk potje nog een theelichtje zetten en klaar!

24 december 2014
Handhygiëne

Raketman (4,5 jaar jong) mocht vandaag een handje toesteken in het huishouden. Broer en zus waren naar de scouts, papa trotseerde de Colruyt op zaterdagnamiddag om zijn gezin van eten te voorzien. Ukkie en ik werken grondig als floor managers van de dag. Eerst grondig stofzuigen, ook lijf en leden zodat het hele huis stofvrij is, vervolgens dweilen.

Trots liet hij zijn spierballen rollen om te helpen één en ander aan de kant te zetten voor het grote werk. Stoelen, eetbakjes van de katten, … het moest allemaal wijken voor de dweil. Zoals het hoort werd er duchtig met water en zeep gesmost terwijl we aan het poetsen waren.

Nadien wilde ik hem belonen met een koekje. Omdat de vloer in de keuken nog nat is, stuur ik hem naar de badkamer om zijn handjes te wassen.

Blinkend als de Witte van Zichem komt hij terug naar beneden.

‘Mamààààà, ruik eens aan mijn handjes?’

Wanneer mijn neus 30 cm van zijn handen verwijderd is, lijkt het alsof Fishermans Friend himself me krachtig in het gezicht blaast. ‘Jasper, wat ruik ik? Heb jij je handjes met zeep gewassen?’

‘Néé, met tantpatta want ik vond de téép niet.’

Zucht, ik kan niet boos zijn want het is mijn eigen schuld. De zeep stond nog in de kast. Volgens zijn creatieve logica heeft hij dat goed opgelost. Zeep maakt dingen proper maar tandpasta gebruiken we om onze tandjes proper te maken dus waarom ook niet hè.

Met smaak eet hij zijn koekjes met chocolade op en wast vervolgens in de keuken zijn handen met de juiste zeep 🙂

8 november 2014
Hoe herken je een groeispurt bij opgroeiende kinderen?

Bij deze vraag kan je een foto van mijn dochter kleven. 5,5 jaar jong is ze. Een ranke den met benen als tandenstokers. Ze heeft ook fijne spierwitte haren en blauwe kijkers. Als je haar ziet lopen denk je spontaan ‘ach, wat een fragiel kind is dat ocharme’. Zal ik u eens vertellen wat ze vandaag naar binnen speelde? ’t Is maar dat je niet zou gaan denken dat ze aan anorexia lijdt als je haar ziet lopen.

Ontbijt (9 u): 2 kommen ontbijtgranen met melk. Het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag, zeker omdat ze een uurtje later gaat dansen.

Lunch op verplaatsing (12u30): een kinderspaghetti, 3/4 van een kindermacaroni met ham en kaas, enkele stukjes stokbrood. Dat spoelt ze door met fruitsap en een ander drankje. Of ze nog een dessertje mag? Nee Miss H, toch niet. Dus lurkt ze mijn glas fruitsap ook nog leeg.

Na de scouts (18 u): druiven. Misnoegd omdat er bij de scouts niks te bikken viel. Vorige week at ze daar 2 hamburgers en 2 hot-dogs (en een halve kilo snoepjes en knabbels).

’s Avonds (19 u): 3 porties nasi met als extraatje zure ajuintjes en augurken. Als haar vork na de laatste hap haar bord raakt, vraagt ze of ze een dessertje mag.

Bij tv terwijl ik bolognaisesaus maak voor de lasagne van morgen: enkele champignons en stukjes wortel

Ik weet het zeker: bij de scouts wordt haar totem Zwelgje.

25 oktober 2014
Knutselen: Halloween

Oh wat heeft de school toch toffe ideetjes! De kinderen van de lagere school mogen morgen verkleed naar school gaan om Halloween te vieren. Hier zagen ze het volledig zitten! Gelukkig koop ik tussendoor verkleedspullen met korting zodat we voor elke gelegenheid iets in huis hebben. Bijna elke gelegenheid.

Onze oudste van 7 heeft een prachtig skeletpak. Hij vindt het vetcool! Ik denk dat dat goed is. Maar daarmee was de dochter nog niet gesteld. Omdat je een roze glitterprinses bezwaarlijk spooky kan noemen (voor een kind van 5 althans, ik zou hysterisch krijsend weglopen), besloten we nog eens creatief te zijn. Noodgedwongen 🙂 Samen maakten we een leuk spookkostuumpje.

Men neme een wit hoeslaken. Ecru mag ook, dan is het gewoon een heel oud spook. Knip het zo een beetje op maat van je kind. Belangrijk is dat ze niet bij elke stap over dat laken struikelen want dan komt er te veel echt bloed op te zitten. Knip knip tot het de juiste maat heeft dus. De Wederhelft maakte een matotteke bovenaan om het arme kind op Sus Antigoon te laten lijken. Vervolgens zet je een kruisje waar de ogen ergens achter het laken zitten. Niet te hard duwen, je riskeert een blind kind te creëren. Laken even van het hoofd halen en de ogen uitknippen. Ook weer laken verwijderen van het hoofd, ze hebben hun ogen nadien nog nodig.

Je zou ook ter hoogte van de neus een gaatje voor zuurstoftoevoer kunnen knippen maar hoe cool is het niet als een spook flauw valt midden op de speelplaats? Juist ja.

Daarna ga je aan de slag. Een spook dat uit ons gezin komt is niet zomaar een spook. Nope. Het is een uniek en exclusief one of a kind specimen. Tijd om stiften en verf boven te halen met andere woorden.

En dan krijg je dit:

Naast de bange spin staat een boos monster. Een woest monster. Laat ons even vergeten dat ze eigenlijk een pompoen wilde tekenen, mama kon zich niet bedwingen 🙂

Uiteraard mag ook de typische Scream-mond niet ontbreken. Al bij al vind ik dat we het nog goed gedaan hebben.

Vanavond vlogen hier een skelet en een monster rond dat het een lieve lust was. Raketman, de enige kleuter des huizes, keek geamuseerd toe. Een half uur na bedtijd stond er een mormeltje van 5 naast me te murmelen dat ze niet kon slapen omdat ze buikpijn had. Gevoelige kinderen, het is me wat 😉

23 oktober 2014
Basket voor kleuters

Raketman gaat sinds dit jaar 2 maal per week basketten. Da’s helemaal zijn ding. Qua balgevoel en techniek en zo toch. Rebels als hij is, vormen luisteren en opletten al wel eens een aandachtspunt.

Mijn wandelend metertje weet echter hoe hij dat diplomatisch kan verzachten. Hij doet dan gewoon dit:

Vandaag kon ik hem nog eens zelf in actie zien. Ik moest weer erg veel moeite doen om mijn gezicht in de plooi te houden toen ik mijn stuiterballetje observeerde. De trainingen voor de kleinsten worden door 2 trainers gegeven. Bekwame jongelingen die dat heel goed aanpakken. Maar als ze ook maar één nanoseconde niet opletten, hebben ze prijs. Dan ziet Raketman zijn kans om een stoot uit te halen.

Zijn groepje was een Smurfenspel aan het spelen. De kinderen moeten dan tussen kegels door dribbelen en terwijl probeert Gargamel (een trainer) hun bal af te pakken. Heel leuk om te zien. Ondertussen begonnen op de andere helft van het terrein de groten (14-16 jaar) zich al wat op te warmen in afwachting van hun training. Gargamel was even afgeleid door enkele smurfen en hop! Raketman gaf een duwtje tegen zijn bal zodat die ‘per ongeluk’ op het andere stuk van het terrein terecht kwam.

Da’s een geldige reden om even de lijn over te steken. Zonder bal immers geen training. Terwijl hij zijn bal onschuldig ging terug halen, speelden de smurfjes en Gargamel rustig verder. Niks aan de hand. Dachten zij. Op de achtergrond zag ik vanuit mijn ooghoeken hoe Raketman de bal afpakte van de lange wappers die aan het opwarmen waren. Die gasten hadden er eerst geen erg in. Toen wilden ze hun bal terug. En onze kleine begon prompt verdedigend te spelen. Hij dribbelde tussen de giganten door en liet zich niet onbetuigd. Tot Gargamel hem terug floot.

Flink keerde hij terug naar de Smurfen en speelde vrolijk verder mee. Zijn glimlach verraadde dat hij nog aan het nagenieten was. Dat matchke had hij toch maar weer gehad, dat konden ze hem niet meer afpakken 🙂

17 oktober 2014
Knutselen: herfstimpressie

2 dagen heeft onze dochter aan haar project gewerkt: een herfstimpressie in 3D door Miss H! Deze keer ging ik mijn inspiratie niet halen bij mijnheer Google. Neen, we verzonnen zelf iets. En we zijn er nog fier op ook 🙂

Dochterlief maakte deze week met de klas een boswandeling. Ze bracht een zakje herfst mee naar huis: kleurige bladeren, kastanjes, takken, … Dat kan je toch niet zomaar weg gooien mijn gedacht. Dus we gingen aan de slag.

Benodigdheden:

karton (dient als ondergrond)

lege rol wc-papier

verf in herfstkleuren: zwart, bruin (maken we zelf met rood en groen), rood, oranje, geel

penselen, verfrollertje, kommetje water

lijm

herfstmateriaal

gekleurd zand en trechtertje

Dag 1:

Maak je herfstgrond klaar. Met de verfroller kan je het karton snel bruin verven. Even laten drogen. Daarna met een penseel vegen aanbrengen (groen, rood, oranje, …). best allemaal lichte vegen in ongeveer dezelfde richting. Dat geeft het mooiste effect.

Met datzelfde verfrollertje kan je ook het wc-rolletje bruin verven. Dat doet dienst als boomstam.

Dag 2:

Je kan nog wat vegen op je ondergrond aanbrengen. Plak de boomstam op de bosgrond. Voorzie die van een kruin (afgevallen bladeren en takjes).

Je kan de stam versieren met mooie blaadjes, een pluimpje, …

De andere dingen kan je bij op de ondergrond plakken. Eventueel voorzie je enkele blaadjes van een kleurtje verf. De dochter vond het mooi om bijvoorbeeld de dennenappel met gekleurd zand te versieren.

Uiteindelijk krijg je dit:

Meer moet dat niet zijn 🙂

12 oktober 2014