Maand: oktober 2014

  • Renovatie: Bob De Bouwer

    De afgelopen weken hebben we druk onderhandeld. We zijn offertes aan het vergelijken voor elektriciteit, sanitair en ventilatie. We kozen voor zelfbouwpakketten (met hopelijk goede begeleiding). Onder andere Selfmatic en Brainbox werden gecontacteerd. Beiden gaven ons héél veel informatie en een gedetailleerde offerte. Waarvoor dank 🙂

    Van zulke mannen moet je trouwens over veel zaken nadenken. Hoeveel stopcontacten heb je nodig? Hoeveel lichtpunten? Welke radiatoren wil je? Kleur, formaat, type? Waar gaan we ze hangen? Hoe geraken we met buizen en kabels van punt A bij punt B? De ventilatie: C of D? Vraag me niet wat het verschil is, daar heb ik afgehaakt. Het had een invloed op de ramen. Wat voor ketel willen we? Oh en een zonneboiler, daar al eens over nagedacht? De vragenlijst is eindeloos.

    Zolang er gepraat wordt over de kleur van de radiatoren en de stopcontacten, ben ik nog mee. Maar als De Wederhelft begint over de aarding, de stoppenkast, de bekabeling, de ventilatieschacht en zo van die dingen, dan zegt mijn hersenpan ’tuuuuuuuuuuuuuuuuut’ :s Toch vind ik dat ik een zinvolle inbreng in dit onderdeel van de verbouwingen gehad heb 🙂

    Op het internet vonden we interessante informatie voor de financiering van de verwarming en de zonneboiler. Je kan bij IGO (FRGE) een lening afsluiten voor energiebesparende maatregelen. Hier betaal je slechts 2% interest op. We overwegen dit ernstig omdat we zo meer middelen kunnen reserveren voor de rest van de verbouwingen. Uiteindelijk is een rentevoet van 2% zeer interessant. Op een looptijd van 5 jaar, zouden we voor het te ontlenen bedrag (maximaal 10.000 euro) een goeie 500 euro aan interesten betaald hebben. Het overwegen waard dus.

    Wat betreft de keuken en het buitenschrijnwerk moeten we nog enkele zaken bekijken. Da’s momenteel nog niet zo dringend. Onze prioriteit nu is een aannemer vast te leggen voor de nieuwbouw. Dan kunnen we ook de afbraak van de stal inplannen. Voor de kelder onder de nieuwbouw moeten we rekening houden met een onvoorziene kost. Iets met een onderschoeiing tegen het bestaande gedeelte. Vermoedelijk zullen we kiezen voor een gemetste kelder in plaats van een gegoten betonkelder. Maar ook dat ligt nog niet 100% vast.

    Langzaam maar zeker komen we er. We hebben een meer gedetailleerde studie gemaakt van de premies waar we voor in aanmerking komen. Nu maar hopen dat de regering er daar niet te veel van afschaft. De hervorming van de Vlaamse renovatiepremie is toch wel een klein streepje door de rekening: je krijgt je geld nog wel, maar je moet er langer op wachten. In ons budget houden we nog geen rekening met wat we recupereren via premies, zo kan het alleen maar meevallen eens we bezig zijn. Verbouwers stoten niet zelden op onverwachte kosten en op deze manier creëren we daar een buffer(tje) voor.

  • Open Bedrijvendag

    Open Bedrijvendag

    Vandaag dus. Helaas kon ik zelf niet op verkenning gaan door andere verplichtingen. De Wederhelft trok met 2/3 van ons kroost naar het vroegere Concentra in Paal-Beringen. Ze drukken daar 70 titels waaronder Steps, Het Belang van Limburg, Gazet van Antwerpen (de frut) en nog een hoop ander publicitair en/of informatief papierwerk.

    De kinders kwamen tevreden thuis. Niet alleen omdat ze enkele gadgets konden scoren, maar ook omdat ze het heel interessant vonden. Het was best wel spectaculair om te zien welke weg die kranten afleggen doorheen de drukkerij, hoe groot de rollen papier zijn waar op gedrukt wordt, enz.

    Een enthousiaste maar doelgerichte ondervraging leerde me dat ze goed opletten tijdens de rondleiding. Die weten weer wat vertellen morgen op de speelplaats 😉

    IMG_1347 IMG_1353 IMG_1355 IMG_1358

     

     

  • Wie durft beweren dat katten kieskeurig zijn?

    Gonzo, de eigenzinnige huiskater, was de laatste dagen niet in zijn gewone doen. ’s Ochtends komt hij me normaal wakker maken voor zijn brokjes. ’s Avonds rond 22 u krijgt hij ook eten. Wat maakt dat hij elke dag vanaf 21 u nerveus begint te trippelen of me gewoon minutenlang dwaas komt aanstaren. Niet de afgelopen week. ’s Ochtends liet hij me slapen (waarvoor dank) en bekeek hij zijn etensbak niet nadat ik die vulde. Hij ging liever op de vensterbank zitten om te staren naar het rolluik.

    Het viel me op dat de katten meer water drinken dan gewoonlijk. Hun bakjes moeten tussendoor al eens bijgevuld worden. In de kattenbak ontdekte ik dat één van de katten een darmflora heeft die niet ok lijkt te zijn. Voor de plastische mensen onder ons: de kleur, niet de consistentie 😉 Gonzo bleek ten opzichte van vorig jaar ook 300 gram lichter te zijn. Da’s vreemd want hij krijgt dezelfde voeding als gewoonlijk en is niet plots meer gaan bewegen. Omdat het toch tijd was voor zijn jaarlijks onderzoek, besloot ik Gonzo bij zijn nekvel te grabbelen en met hem naar de dierenarts te rijden.

    Net zoals elk jaar, kon ik onderweg terugkeren omdat ik zijn gezondheidsboekje thuis vergat. Dat resulteerde in nog luider geklaag vanuit de kattenbox. Ik heb trouwens een voordeel ontdekt van een wagen met automatische versnellingsbak: ik kon het kopje van Gonzo strelen terwijl ik reed. Dat zorgde voor véél minder gemiauw onderweg. Wel keek hij me geregeld aan met een blik die me vertelde dat het maar goed was dat hij netjes was opgeborgen in zijn transportbox. In de wachtzaal zet ik mijnheer (in zijn box) even neer. Zit ie met zijn snoet pal voor een Duitse herder. Alweer luid gemiauw en een dodelijke blik in mijn richting.

    Eens binnen bij de dierenarts, doet Gonzo zijn hele klaagzang opnieuw. Maar het baat niet: hij moet op de weegschaal en krijgt zijn jaarlijkse inentingen. Again: blik op onweer. Na mijn uitleg besluit de dierenarts dat er best een bloedname gebeurt bij de kat. Ze gaat even de tondeuse halen om dat fatsoenlijk te kunnen doen. Bij het binnenkomen heeft ze versterking bij. Ik kan een glimlach niet onderdrukken. Gonzo is 100% pacifist en voorstander van geweldloze communicatie. Zijn ego lijdt er wel onder: die prachtige witte manen waar nu een vierkantje uit weggeschoren is… Het zal even duren voor hij me dat vergeeft.

    Gelukkig volgt er goed nieuws: geen kattendiabetes, alle ingewanden werken zoals ze horen te werken volgens de resultaten van de bloedanalyse. Gonzo bekijkt me smerig. Hij stinkt nog naar ether of iets dergelijks, zijn pels is wat vettig en hij voelt zich duidelijk verminkt. Wilma komt niet in zijn buurt. Vermoedelijk ligt die onder ons bed te schuddebuiken van het lachen.

    ’s Avonds vinden we de oorzaak van het probleem. We trekken een nieuwe zak brokjes open en alsof het een religieus wonder betrof, fleurt Gonzo helemaal op. Hij miauwt voor eten en vliegt op zijn etensbakje. ’s Anderendaags komt hij me ’s ochtends weer wakker maken. Hij was blijkbaar gewoon zijn brokjes beu… De ploert 😉