Hukselende Vingers

Maand: augustus 2014

  • Ga met je kroost op ontdekking.

    Ga met je kroost op ontdekking.

    Zo kan je de grote vakantie in schoonheid afsluiten. Onze namiddag begon met een bezoek aan de Citadel. Ooit de trots van Diest maar sinds het vertrek van de para’s een locatie waar veel over gediscussieerd wordt. Vandaag was daar gelukkig weinig van te merken. Mijn grootvader zaliger was een paracommando, dat zorgt er mee voor dat ik mijn kinderen dit stuk van defensie wil laten ontdekken. Net als vorig jaar bezochten we met open ogen en oren de Para Remember Day. We hielden halt bij een antieke ziekenwagen van het leger. Triple Trouble luisterde aandachtig naar de uitleg van een vrijwilliger met kennis van zaken. De arme man werd bestookt met een spervuur van vragen. Had ik Triple Trouble laten doen, ze waren met het ding naar huis gereden. Van elke schroef en van elk knopje weten ze nu waarom die in de ziekenwagen zit 🙂

    Het viel me op dat er dit jaar precies minder volk aanwezig was ten opzichte van de voorbije jaren. Komaan Diest, keep the spirit alive! Oké, de sportmarkt is een schot in de roos maar laat toch de Citadel niet links liggen! Dit prachtige domein met zulk een rijke geschiedenis kreeg vandaag niet de aandacht dat het verdient. Het herfstweer zal allicht ook een rol gespeeld hebben.

    IMG_20140830_135630

    Voor het eerst organiseerde men vandaag dus een Sportmarkt in het centrum van Diest. Dat vind ik nu eens een geweldig initiatief zie! Jong en oud kan er uitgebreid kennis maken met het ruime aanbod dat groot – Diest te bieden heeft op sportief vlak. Als ouder is het niet altijd even makkelijk om te weten welke sport jouw kind ligt. Deze sportmarkt is een ideale gelegenheid om een babbel te maken met de vele vrijwilligers die elke sportclub telt. Je ziet ook demonstraties of je krijgt de kans om even mee te doen.

    Dochterlief mocht met haar dansgroep van vzw Twist optreden, haar broers keken goedkeurend toe. Ik bespeurde zelfs enige fierheid bij de jongens toen Miss H op het podium stond. Zijzelf was erg in haar nopjes omdat de broers mee kwamen supporteren. De kroost proefde van karate, volleybal, basket, circusschool en nog véél andere activiteiten.

    IMG_20140830_142700 IMG_20140830_143015 IMG_20140830_143018 IMG_20140830_143021IMG_20140830_145005

    Onze oudste liep al een ganse vakantie te twijfelen tussen de circusschool en taekwondo. Nu heeft hij met beide activiteiten kunnen kennismaken. Het zal ons ongetwijfeld helpen om samen met onze kinderen te kiezen waar ze zich volgend schooljaar na de schooluren op zullen toeleggen… Wat mij betreft mag dit elk jaar zo ergens eind augustus georganiseerd worden. Het zal veel ouders tijd besparen.

  • Voedselallergie: controle Gasthuisberg

    Deze maand mocht zoonlief op controle gaan bij professor Bullens. Hij heeft zich heel goed gehouden aan het pseudo-allergeenvrij dieet. Zo konden wij in de daaropvolgende periode achterhalen op welke voedingsstoffen zijn lichaam reageert.

    Bij Robin zit het hem vooral in rode dingen. Ik kan hem dat niet kwalijk nemen maar da’s een lang verhaal 😉 Met stip op 1: rode kleurstof. Daar reageert hij heel uitgesproken op. Ketchup, Fristi, Kidibul, geverfde eieren met Pasen en andere dingen staan alleen op het menu als er de dagen nadien niks speciaals op het programma staat. Eet of drinkt hij iets waar rode kleurstof in verwerkt is, dan zwelt in zijn neus één en ander op. Het doet hem onophoudelijk snoeven en moeilijk ademen. Gevolg: verstoorde nachtrust met ’s anderendaags prikkelbaar humeurtje en moeite om zich te concentreren. Na 2 à 3 dagen is het weer voorbij.

    Voorts reageert hij op verse tomaten (niet op bliktomaten), aardbeien en frambozen met zekerheid. Van enkele andere voedingsmiddelen zijn we niet 100% zeker. Het gekke is ook dat hij de ene keer meteen allergisch reageert en de andere keer pas nadat hij er meer dan een normale portie van eet. Er is bijvoorbeeld een verschil tussen vleestomaten en kerstomaten merkbaar. Hoe onnozel de nuance kan zijn, voor hem betekent het een wereld van verschil.

    Het stuit vaak ook op onbegrip uit de omgeving, zo een voedselallergie. Niet negatief bedoeld hoor. Maar het is moeilijk om uit te leggen dat Robin bijvoorbeeld wel een aardbei kan eten, maar dat hij er geen 5 mag hebben. Of dat hij wel tomaten uit blik verdraagt maar geen tomatenketchup. Volgens de prof is dit allemaal perfect normaal. Elk allergeen heeft zijn eigen drempel vanaf wanneer ie getriggerd wordt.

    De controle was heel positief. Zolang alles stabiel blijft, moeten we niet terug gaan naar Gasthuisberg. Merken we dat de reacties veranderen of dat hij plots op andere dingen begint te reageren, dan is het tijd om nog eens een afspraak te maken. Ze vertelde wel dat voedselallergieën meestal wel van blijvende aard zijn. Het is niet iets waar je zomaar ‘uit groeit’.

    Voor ons is het een geruststelling nu we weten waar Robin op reageert en dat de reactie niet levensbedreigend is. We laten hem soms zelf de keuze of hij iets wil eten waar hij allergisch aan is of niet. We leggen dan telkens goed uit dat hij dan enkele dagen last gaat hebben. Zondag dronk hij bij oma en opa bijvoorbeeld een beker Fristi, dat heeft hij tot en met vandaag mogen uitzweten.

  • Kinderen en festivals

    Kinderen en festivals

    Boerenrock is (ik weiger ‘was’ te zeggen) een kindvriendelijk festival. Kinderen tot 12 jaar hebben gratis toegang tot het festivalterrein en op zondag is er een heuse familiedag. We besloten om met onze kroost naar de familiedag te gaan. Er stonden leuke namen op de affiche en onze kinders hebben nog nooit een festivalletje gedaan. Ze zijn nu 7 – 5 – 4 jaar dus dat wordt wel eens tijd 😉

    IMG_1274

    De organisatie voorzag ruim voldoende springkastelen in alle kleuren en maten. Daarnaast was er een ruim aanbod van animatie voor klein en groot. Er waren demo’s van Twist vzw voor zij die zot zijn van dansen en circustoestanden, er was grime en nog vanalles. Perfect dus!

    Telkens we in de festivaltent met de kinderen naar een optreden gingen kijken, deden ze elk flink hun gehoorbeschermers op. Want ook dat hoorde er een beetje bij: je leert je kinderen van kleins af hoe ze moeten omgaan met muziek en andere dingen die een festival te bieden heeft. Laat ons even zwijgen over de gratis condooms die uitgedeeld werden, mijn moederhart is daar nog niet aan toe.

    IMG_1265

    Tijdens het eerste optreden, de Crazy Disco Show met Zohra, keken ze nog wat aarzelend toe wat er allemaal gebeurde op het podium. Bij Radio Guga begonnen ze al wat los te komen. Radio Guga moet ik trouwens eens met de ladies gaan zien, zonder fout.  Milk Inc bleef een zwarte vlek. Een mens moet nu eenmaal eten en dat doen we niet in de festivaltent maar in open lucht. Na het eten mochten de kinders nog wat spelen tot 2 Fabiola begon. Daarna was het tijd om naar huis te gaan.

    Allemaal waren ze het meest onder de indruk van 2 Fabiola. De ene had vooral de zangeres gezien, de ander had enkel oog voor al die lichtjes. Festivals vinden ze wel leuk, vertrouwden ze me toe toen ik hen naar bed mag. Want dan mag je frietjes eten mama!

    Het viel me wel op (zowel op zaterdag toen De Wederhelft en ik op het festivalterrein vertoefden als op zondag) dat relatief weinig mensen het nut inzien van gehoorbescherming. Ik ben geen fan van Joke Schauvliege maar ik vind het wel belangrijk dat je zelf de nodige voorzorgsmaatregelen neemt om tinnitus te voorkomen. Of dat je dat op zijn minst toch doet bij je kinderen. De organisatie stelde gratis oordopjes ter beschikking voor de volwassenen. Bij de promostand van CM kon je gratis hoofdtelefoons voor kinderen ontlenen mits een waarborg van 20 €. En toch liep daar behoorlijk veel klein en groot volk rond met blote oortjes. Ik begrijp dat niet goed.

    Los daarvan: Boerenrock was boenk er op! 25 jaar bestaan ze dit jaar en voor mijn part mogen ze er nog minstens 25 jaar bij doen. Boerenrock is één van de weinige kleinere festivals die groots zijn in de gemoedelijke sfeer die er heerst. De affiches waren altijd top en dat was dit jaar zeker ook het geval. Als je The Levellers nog niet live aan het werk zag, raad ik je aan om dat zeker eens te doen! Uiteraard ook dikke duimen voor de andere namen op de affiche, ze konden me allemaal bekoren 🙂

    Dit jaar kreeg ik de eer om Boerenrock te beleven als vip en ik kan je zeggen: dat is een aanrader. Je hebt enkele voordelen die andere bezoekers niet hebben maar je wordt er toch niet in de adelstand verheven. Zo heb ik het graag, een vip is ook maar een mens. Geen voorgeselecteerde plaatsen bij de optredens. Nee, je gaat tussen de rest staan en je amuseert je te pletter omdat je zo midden in de ambiance zit in plaats van op je verhoogje. En je drank, die betaal je netjes zelf. Faire regeling. Het blijft uiteindelijk een festival en geen exclusief event. BOERENrock, de naam zegt het 🙂 Dominic en co: ik zou graag volgend jaar nog eens terugkomen. En mijn bloedjes van kinderen ook *hoop doet leven*

     

  • Speelpleinwerking

    Triple Trouble ging vandaag voor het eerst naar speelpleinwerking Dassenaarde. Ze waren erg nieuwsgierig naar het grote onbekende. We vertelden hen dat ze daar heerlijk buiten kunnen ravotten. Dat er juffen zijn zoals in de buitenschoolse kinderopvang. Dat ze daar leuke dingen doen zoals bij de scouts. Fris en vrolijk vertrokken ze vanochtend op missie. Men heeft me verteld dat Dassenaarde een soort van trainingscentrum is voor monitoren. Een goedgeluimde monitrice vertelde me vanochtend dat er dagelijks gemiddeld 100 (!) kindjes komen spelen in Dassenaarde.

    De ganse dag hield ik op het werk angstvallig mijn gsm in de gaten. ‘Hopelijk valt Raketman niet uit een boom.’ ‘Hopelijk sukkelt Miss H door haar soepele gewrichten niet in het gips.’ ‘Hopelijk vindt onze oudste er zijn draai een beetje.’

    Na het werk reed ik naar de heilige grond: Dassenaarde. De kroost beleefde er een superleuke dag. Ze waren laaiend enthousiast en willen er nog supermegavaak naartoe gaan! Eens in de auto waren de batterijtjes leeg en kwam er niet veel meer uit mijn kinders. Thuis vlogen ze beurtelings naar de douche zodat ze er terug een beetje blank uitzagen. 3 tevreden snoetjes nestelden zich bij me in de zetel. En dat voor 3 euro per kind per dag (inclusief een tas soep ’s middags).

    Respect mannekes, echt waar! Chapeau voor het werk dat jullie verrichten daar in Dassenaarde!

  • Knutselen: beestjes maken

    Knutselen: beestjes maken

    Een herfstdag als deze is perfect voor een knutselmiddagje. Miss H koos er voor om nog eens kruipdiertjes te maken… Ziehier ter inspiratie:

    1. Benodigdheden (niet op de foto: pijperagers)

    IMG_20140817_105023

    2. Ontwerp een beest voor uw immer lieve en onschuldige koter

    IMG_20140817_105040

    3. Kliederen maar!

    IMG_20140817_110817 IMG_20140817_105545

    4. Niet vergeten dat sommige kriebelbeestjes vleugels hebben. Mét motiefjes uiteraard.

    IMG_20140817_110051

    5. Ogen hebben ze naar het schijnt ook nodig. Kan je ook maken van papier Рmach̩.

    IMG_20140817_113924

    6. Zo ziet dat er uit als het af is…

    IMG_20140817_155105 IMG_20140817_200904

  • Wild in de tuin

    Wild in de tuin

    Ons stulpje bevindt zich in een bosrijke omgeving. Dat zorgt er voor dat we taferelen te zien krijgen waar we in onze stadswoning enkel van konden dromen. Zoals vanochtend bijvoorbeeld.

    Gonzo, onze immer alerte kater *kuch*, zat gespannen naar buiten te kijken. We wisten niet meteen wat hij nu weer op zich had. Toen zag De Wederhelft het plots…

    Zoef de Haas die onze tuin dagelijks een bezoekje brengt, was er weer. Zoef is een gelovige haas. ‘En op de zevende dag zult gij rusten sprak God’ en zo geschiedde het. Zoef vleide zich neer in onze tuin en deed een dutje. In het midden van de goal van onze kinderen nog wel. De droom van elke jager! Je bent lomp of je bent Zoef.

    Geruime tijd later opende hij verdwaasd zijn oogjes, keek eens rond en bleef nog wat snoezelen. ’t Is zondag… Vervolgens rekte hij zich eens goed uit net zoals onze katten dat doen en hop! Weg was hij. Als een hazewind doorkruiste hij de tuin. Zoef mag zich gelukkig prijzen dat wij dierenliefhebbers zijn. Als we haas willen eten, kopen we die wel in de winkel in plaats van hem zelf neer te knallen 😉

    Haas

     

    Met ons fototoestel konden we helaas geen scherpere foto’s nemen.

  • Renovatie: aansluiting aardgas

    Renovatie: aansluiting aardgas

    Ons huis heeft nog geen aansluiting op het aardgasnet. Toen de straat enkele jaren geleden heraangelegd werd, wilde de vorige eigenaar niet weten van gas in huis. Wij gaan dit nu wel voorzien. Mààr… Vooraleer Eandis aan de slag gaat, moeten wij wat voorbereidend werk doen. Eandis vraagt om een werkput van 1 m³ te voorzien op de plaats waar de gasleiding moet binnen komen. De sleuf tot aan de straat (in dit geval 12 m lang, ook een meter diep) moet je ook zelf uitgraven.

    Graven: da’s hier in Molenstede gemakkelijker gezegd dan gedaan. De kleigrond waar ons huis op staat, werkt niet echt mee. De Wederhelft heeft zich deze zomer al een ongeluk geschupt. Beenderen, stenen, conservenblikken en beton kruisten zijn pad. Bovendien is kleigrond een zware grond om los te werken en in een kruiwagen te smijten met je spade. Tijd dus voor plan B:

    IMG_1228

    De gast die dit graafmachientje kwam leveren wist al snel welk vlees hij in de kuip had. Hij gaf De Wederhelft een korte uitleg over de bediening van dat ding. 1 ding legde hij echter niet uit. Raketman vond het als eerste: de claxon. Verrast draaide de kerel zich om en zei ‘Tiens, ik wist niet dat dit kon. Da’s de eerste keer op al die jaren dat die claxon werkt terwijl de sleutel niet in het contact steekt.’ Wij kijken eigenlijk niet eens verbaasd op. Zoiets kan er maar eentje ontdekken 😉

  • U vraagt zich af wat een kenau is?

    U vraagt zich af wat een kenau is?

    Ik zal het u vertellen. Met enkele voorbeelden uiteraard. Vanmiddag ging ik winkelen. Als er geen kinderen bij zijn die aan mijn mouwen lopen te trekken, vind ik dat ontspannend. Zo ook vandaag. Tot ik binnenwandelde bij Hunkemöller… Mijn arendsogen scanden in een mum van tijd de winkel. Gris, grabbel en pluk: 4 beha’s bengelden aan mijn hand op weg naar de paskamer. Wat ik daar zag, deed mijn tikker op hol slaan.

    Pashokje 1: een oudere dame, mollig gebouwd, past badpakken aan de lopende band. De lopende band is haar echtgenoot die continu af en aan draaft met flashy badpakken om mevrouw te plezieren. Zijn baggy trousers laten net iets te veel van het goede zien. Het zweet parelt van zijn voorhoofd, zijn bril schuift steeds weer naar het topje van zijn neus. Zij beveelt hem wat hij weg mag brengen en wat er in de plaats moet komen. Haar stem verraadt dat ze ooit veel rookte en houdt van een glas wijn. Of porto, ik laat dat in het midden. Stiekem vindt mijnheer dat hij vandaag een geweldige job heeft. Hij kan het niet laten binnen te kijken in elk pashokje dat hij passeert om me vervolgens met rode kaakjes en het gezicht naar de grond voorbij te lopen, weer de winkel in op jacht naar badpakken voor mevrouw.

    Pashokje 2: een puberende dochter, niet van de magerste. Kleine broer staat als een lijfwacht voor het pashokje. Tot grote frustratie van de zus zijn zijn armen net niet lang genoeg om het gordijn van het pashokje van muur tot muur te knellen. De kleine is blij met zijn taak. Terwijl hij het gordijn tegen de muren probeert te duwen, kan hij stiekem in het pashokje rechts van hem kijken. Links zit de oudere dame, daar is hij niet erg in geïnteresseerd. Mama loopt zich de benen vanonder het lijf om ondergoed in de winkel te gaan zoeken voor de dochter. Licht geweld wordt daar niet bij geschuwd. Ik zie haar passeren met slipjes waar ik samen met mijn dochter in zou passen. ‘Alstublieft’ en ‘dank u wel’ staat niet in het woordenboek van de dochter. Rologen en mompelen kan ze als geen ander. Mama begint het stilaan op haar heupen te krijgen, broer is al aan het nadenken over hoe hij aan papa gaat vertellen wat hij allemaal zag in het andere pashokje zonder dat zus het hoort.

    Pashokje 3: nog een puberende dochter, noem haar gerust volslank. Afgaand op het gegrom en gesnauw, zit ze al veel te lang in het pashokje. De kreet ‘EN IK MOET PIPI DOEN!’ bevestigt mijn vermoeden. Moeder schaamt zich rot. Excuseert zich bij de verkoopster en zoekt steun bij iedereen die haar maar wil helpen om haar prinsesje blij te maken. Wie zich in de buurt van de pashokjes bevindt, weet ondertussen dat deze norse juffrouw beha-maat 95E heeft. In mijn jonge jaren waren we als 15-jarige al blij met een A-cup :s Niks is goed voor deze helleveeg en dat zullen mama en de verkoopsters geweten hebben. Uiteindelijk stapt ze met een lang gezicht en 1 beha terug naar buiten. 25 andere beha’s gooit ze op het tafeltje van de winkeljuffrouw om weer in de rekken gehangen te worden.

    De man van pashokje 1 lijkt hetzelfde te denken als ik. Hij poogt meermaals contact te zoeken met een glimlach die zegt ‘Hey, hebt ge dat nu gezien?’ of ‘Amai, da’s ook ni min hè!’. Ik glimlach beleefdheidshalve terug en verplaats mijn gezichtsveld naar de winkel. Plots komt het besef dat ook ik een dochter heb. Een klein lief meisje van 5. Een fashionista wel. Ook zij zal ooit gaan puberen. Na vandaag weet ik het zeker: als het zo ver is, dan mag De Wederhelft met haar lingerie gaan shoppen want anders komt het niet goed 😉

  • Gastronomisch dineren

    Gastronomisch dineren

    Gisterenavond waren we kinderloos. De ideale gelegenheid dus om onszelf eens te trakteren op een etentje. ’s Middags belden we naar Couvert Couvert, daar hadden ze nog een tafeltje vrij voor ons om te dineren. Ondanks dat het een doordeweekse avond was, zat het restaurant beneden vol. Het publiek is heel divers: van de opgedirkte oudere zakenman met vrouw tot het jonge koppeltje dat hun zwangerschap komt vieren. Van Burberry tot H&M, van Audi tot Skoda. Iedereen is welkom. Couvert Couvert is een gastronomisch restaurant in Heverlee, niet ver van de autosnelweg. Het pand is sober maar knap ingericht met classy accenten. De houders van de theelichtjes bijvoorbeeld zijn echt wel knap. Net als de accessoires van Pieter Stockmans. Sober en toch trendy.

     

    We kozen voor het seizoensmenu. Omdat we toch een zee van tijd hadden (er zat geen babysit te wachten), kozen we voor 7 gangen. Daar kwamen vooraf nog enkele bonushapjes bij om ons aperitief wat te verrijken. (Tip: vraag geen Baileys, ze hebben het er niet. De rode porto is een alternatief waar je geen spijt van zal hebben). Het aperitief van het huis is wat droog maar best wel ok. Couvert Couvert gebruikt kwalitatieve producten, vaak uit eigen tuin. Ze hebben een kruidentuin om u tegen te zeggen. Je vindt er kruiden en eetbare bloemen waarvan je bij God niet weet waar je ze zelf zou moeten gaan zoeken. Vooral de paarse shiso is me bijgebleven. Saus wordt aan tafel toegevoegd om het bord helemaal tot zijn recht te laten komen. Telkens was de presentatie zeer verzorgd.
    We hebben héél lekker gegeten, alleen het dessert was iets minder onze dada. Maar dat deed niks af aan het geheel van de avond. Van dit restaurant gaan we nog horen. Ideaal voor een zakenlunch, goede ligging van het pand, kwalitatief en klantvriendelijk personeel en bovenal: uitstekende gerechten! Om het eens met typische bewoordingen te zeggen: een verfijnde keuken 😉
    De sommelier en de bediening waren dik in orde, echt niks op aan te merken. Vriendelijk, beleefd en vooral: ze weten wat ze serveren. Toen ik uitleg vroeg over iets wat op mijn bord lag, moest de garçon niet eerst naar de keuken lopen om zich te informeren. Nope, het antwoord vloeide er uit met de nodige duiding. Na het menu dronken we nog een koffie en een thee als afsluiter. Ook daar kregen we weer enkele zoete bonushapjes.
    We gingen naar huis met een perfect gevoel. 7 gangen, dat klinkt als een vreetfestijn maar toch heb je geen dempig gevoel. De gerechten zijn niet te ‘zwaar’ en je krijgt adempauzes tussendoor. Alles bij elkaar genomen, zaten we ongeveer 3,5 uur aan tafel. Dat was wat we nodig hadden om eens goed te kunnen bijpraten.

    Tonijn uit de Middellandse Zee met groene boontjes, abrikoos en koffie
    ____________________________________________________________________________
    Noordzeekrab met tomaat en Oost – Indische kers
    ____________________________________________________________________________
    Vis volgens marktaanbod, artisjok, “bouchot” mosselen en chorizo
    ____________________________________________________________________________
    Langoustines, couscous, komkommer en koriander
    ____________________________________________________________________________
    Eend uit Challans met perzik en purpere shiso
    ____________________________________________________________________________
    Keuze uit de kaasplank (supplement van 18 € / 23 € )
    ____________________________________________________________________________
    Peer, braambes en ijzerkruid
    ____________________________________________________________________________
    Tomaat “Green Zebra”, framboos en roomijs van anijs en venkel

     

    Couvert

  • Renovatie: het plezante luik

    Kiezen, kiezen en nog eens kiezen. En dan bang wachten tot er in een offerte centen op je keuze geplakt worden 😉

    We begonnen de dag met een bezoek aan Ixina. Voor ons zijn de keuken en de badkamer het belangrijkste onderdeel van ons project. We kozen voor een ruime en comfortabele keuken. Dit is een ruimte waar we met ons gezin veel tijd in doorbrengen. De Wederhelft en ik koken allebei graag en de kinderen helpen graag. We werden zeer goed ontvangen bij Ixina. Doordat we al een vrij goed beeld hebben van wat we willen, verliep het gesprek vlot. We kozen kleurtjes, materialen, elektro, enz. Nu is het wachten op de ontwerpen die ze ons gaan bezorgen. Er was 1 must: een kookeiland. Ik las veel pro en contra over deze dingen maar wij zouden er toch graag eentje hebben. Het was leuk te horen dat we goed nagedacht hadden over ons concept, dat er dingen in zaten waar veel mensen niet bij stilstaan. de ervaring leert…

    Vervolgens wandelden we binnen in de baksteenwinkel. Ongelooflijk hoeveel verschillende soorten baksteen er bestaan! Tegenwoordig bestaat er een heel assortiment aan kleuren en formaten, binnen elke kleur heb je dan nog eens enkele opties (gesmoord, gevlamd, reliëf, vlak, enz). Pfwiejoew! Voor het stukje nieuwbouw kozen we een zwarte baksteen. Maar echt zwartzwart. We kregen enkele referentieadressen om wat huizen te bekijken die in die steen opgetrokken zijn. Dat bevestigde voor ons dat we de goede keuze maakten. Aan de hand van de richtprijzen kunnen we nu ook beter de offertes van aannemers beoordelen. Zo vonden we in 1 offerte bijvoorbeeld een rekenfout twv +/- 3500 euro. Als we zelf eens niet naar bakstenen gaan kijken waren, hadden we het niet eens geweten…

    Alsof dat nog niet genoeg was, ontfermden we ons ook nog over de ramen en deuren. Die zullen van aluminium zijn. Donker ook, zowel in het nieuw te bouwen gedeelte van ons huis als in het bestaand gedeelte. Maar dan begint het weer hè: de opties… Kip of draai? Verzonken dinges of niet? Rolluiken? Glastype? Oh en de schuifdeur: monorail of iets anders? Ook daar is het nu vol spanning wachten op de offerte die we gaan krijgen.

    Tegen het eind van de dag hadden we allebei een punthoofd. Ik weet waar we vanavond op restaurant over gaan babbelen 😉