Hukselende Vingers

Tag: zwemmen

  • Hyperlakse gewrichten bij kinderen

    In dit huishouden zijn moeder en dochter gezegend met te soepele gewrichten. Op zich is dat niet zo erg maar je moet wel met een paar dingen rekening houden. Zo is het voor ons heel belangrijk dat wij voldoende sporten. Onze spieren moeten in goede conditie zijn om de flexibiliteit van onze gewrichten op te vangen. Anders zouden we geregeld op spoed zitten met ontwrichte lichaamsdelen. Om maar een voorbeeldje te geven.

    Onze dochter wordt in januari 6. Veel kinderen kunnen op die leeftijd al fietsen zonder zijwieltjes. Voor haar zit dat er nog niet in. Dat gaat ook nog lang duren vermoed ik. Ze heeft een fiets met zijwieltjes en zelfs daar valt ze nog mee om. Faut le faire. En het ergste is dat ze er helemaal niks aan kan doen. Ik vind het zo rot voor haar 🙁

    Om te fietsen moet je een zekere stabiliteit in je lichaam hebben hebben, vooral in je bekken. Zo blijft je rug mooi recht en zitten je armen juist aan het stuur. Heleen op een fiets zetten is hetzelfde als een bloemzak op een fiets zetten. Sorry dochter… Ze blubbert heen en weer, vindt het evenwicht niet en kan dus ook niet recht blijven. Haar lichaam heeft nog tijd nodig om wat steviger te worden en dan komt dat als vanzelf goed. Maar hoe lang zou dat nog duren?

    We zijn vooral bezorgd dat ze hier op school mee geplaagd zal worden. Veel kinderen van het eerste leerjaar kunnen al fietsen maar zij niet. Gelukkig kan ze al wel zwemmen, vorige week behaalde ze haar zwembrevet. Moesten er ouders zijn die tips hebben om onze dochter toch veilig aan het fietsen te krijgen, dan zijn hun reacties zéér welkom…

    In de eerste kleuterklas werd ze ook al getreiterd omwille van haar gewrichten. Kindjes gaven haar graag een duwtje omdat ze wisten dat Heleentje toch altijd omvalt. Dat willen we niet nog eens meemaken.

  • Live your dream

    Onze 3 junior-stuks mogen onder zachte dwang vanaf hun derde levensjaar gaan sporten. Ze gaan dan wekelijks 2 uurtjes de hort op: een uurtje turnen en een uurtje zwemmen onder de begeleiding van een gemotiveerd team van Spodi. In de vakanties mogen ze deelnemen aan kampen waar ze kunnen proeven van andere sporten (bv taekwondo). Wij vinden het belangrijk dat ze al jong kennismaken met sport en het hele gebeuren dat er rond hangt.

    Onze oudste, hij is nu 6 en zit in het eerste leerjaar, is op dat vlak een hatelijk gemakkelijk kind. Hij doet alles graag, vindt alles leuk en zou dus bij God niet weten welke sport hij gaat kiezen om zich verder in te bekwamen. Hij heeft nu 3 jaar omnisport en zwemmen achter de rug en ik wilde hem graag laten kiezen in welke richting hij verder wilde gaan. Het arme kind wist het niet. Ik heb hem het hemd van zijn lijf gevraagd om er achter te komen. En toen begon ik na te denken. Ik kan hem beter niet gaan laten sporten. Hij is heel competitief ingesteld, wil altijd de eerste en de beste zijn. Als hij dan tijdens zijn hobby ook nog eens het competitiebeest moet gaan uithangen dan vrees ik een beetje overkill. En toen kwam mijn redding in nood… De KSJ kwam haar werking voorstellen in de klassen van de lagere school. Zoonlief vond het allemaal geweldig. Alleen… Ik kan die toch niet naar de KSJ sturen hé zeg. De KSJ! Dus even mijn licht opgestoken bij enkele mama’s en vastgesteld dat er een paar kindjes van zijn klas naar de scouts gaan. Probleem opgelost: hij gaat vanaf deze maand naar de scouts! Zijn peter content, ikke ook content. Daar leren ze meer functioneren in groep, deelnemen aan de groepsdynamiek en andermans rol in de groep respecteren. Geen competitie maar respect, teamgedrag en duurzame vriendschappen. Probleem opgelost.

    De dochter van 4 is een specialleke. Ze heeft hyperlakse gewrichten en valt dus onder de categorie ‘slangenmens’. Dat combineert ze met een uitgesproken voorkeur voor muziek en dans. Ze heeft waarlijk mieren in haar derrière zitten. Het is vertederend om te zien hoe vaak ze onbewust zit mee te wiebelen op het ritme van de muziek. Vorig jaar startte ze ook met omnisport maar dat was geen succes. Met de belofte dat ze dit jaar mag gaan dansen, heeft ze haar jaar omnisport uitgezeten. Ik vertelde haar onlangs dat we zondag eens gaan kijken naar de school waar ze mag gaan dansen binnenkort. Ze keek me aan en zei ‘Maar mama, je kan toch overal dansen?’ Zo is dat meid, je hebt overschot van gelijk. Dans jij maar waar je wil en wanneer je wil, ga er voor. Je hebt een talent en dat moet je ontwikkelen als je er zelf achter staat. Als we haar wat goed begeleiden, staat die over 15 jaar te huppelen als backing vocal van één of andere hottie van het moment.

    En dan de jongste, Raketman die nu 3,5 jaar is… Hij mag deze maand beginnen met de omnisport. Hij kijkt er al naar uit. Ik wens de begeleiders alvast veel sterkte en geen lege batterij van hun telefoon. Kwestie dat ze wekelijks tijdig de ambulance kunnen verwittigen. Het motto van Raketman is ‘Gaan en blijven gaan! Who dares wins!’ Dat blijkt een beetje eigen te zijn aan het derde kind in een gezin. Hij bruist van energie en varkensstreken en is er steeds op uit zijn grenzen te verleggen. Klapt ie door zijn gevaarlijke kuren met tuinstoel en al de grond op dan staat hij recht en klimt er terug op om verder te spelen. Hij heeft wel een erg goed balgevoel. Vanwege mijn allergie aan voetbalouders vermoed ik dat hij vanaf volgend jaar zal gaan basketten. Ik kijk er alvast naar uit!