Tag: tandenfee

  • Haar op/in/achter/tussen uw tanden hebben

    Haar op/in/achter/tussen uw tanden hebben

    Topdagje vandaag: het jaarlijks familiefeest. Een bijeenkomst waar ik elk jaar naar uitkijk. We zien elkaar niet vaak maar dat merk je niet tijdens de bijeenkomsten met de achterfamilie zoals mijn dochter het noemt. Leg maar eens uit aan een achtjarige hoe dat nu allemaal zit met nichten, neven, achterneven en -nichten en hoe dan de volgende graad van verwantschap heet.

    We zijn met 9 neven en nichten, elk met een gezin dus er zit wel wat volk bij elkaar op zo een moment. De kinderen leven zich buiten uit op het grasveld en op het springkasteel terwijl de volwassenen binnen keuvelen en bijpraten.

    Plots komt mijn dochter vanaf het springkasteel binnen gelopen. Met een tand in haar hand.

    ‘Kijk mama, ik heb een tand gevonden!’ En blij dat ze was.

    ‘Jamaar Heleen, van wie is die tand dan?’

    ‘Oh dat weet ik niet.’

    ‘Waar heb je die tand dan gevonden?’

    ‘In het haar van F (haar achternicht)!’ En maar blinken, zo fier was ze op haar vondst.

    U begrijpt dat ik haar bedenkelijk aankeek bij die uitspraak… F lag op het springkasteel dus ik vermoed dat de tand daar lag en zo in haar haren verstrikt raakte.

    ‘Heleen, die tand moet toch van iemand zijn. Ben jij een tand kwijt? Of heb je iemand zien bloeden uit zijn mond?’ Ik observeerde paniekerig de kinderen van mijn neven en nichten, op zoek naar een huilende kleine met bloed aan zijn mond. Gelukkig zagen ze er allemaal ok uit.

    ‘Nee maar ik heb die tand gevonden dus nu is die van mij.’

    En weg was ze, met andermans tand. Ik riep nog na dat we eigenlijk geen tanden van andere mensen bewaren. Het viel in dovemansoren. Ze had zelfs al gepast of die tand niet in haar mond paste, het bleek niet de juiste maat te zijn :\

    Een half uur later stond ze aan het raam te blinken. Ik gebaar naar mijn mond en vraag haar waar de tand is.

    Diplomatisch als ze is, roept ze voluit dat ik het zeker zou horen achter dat glas: ‘Ik heb ontdekt van wie die tand was en ik heb die terug gegeven aan dat kindje, dat was iemand van een ander feest in die zaal daar!!!!!’ Ah, je bedoelt dus die mensen die 5 m van je vandaan een luchtje aan het scheppen zijn… *slik*

    Tof tof tof. Als je wil weten hoe het voelt om door de grond te zakken van schaamte, ik kan het u in geuren en kleuren vertellen 🙂

     

  • Een tandje hier, een tandje daar.

    Mijn oudste zoon is niet van de dappersten. Heeft hij een pijntje, dan vergaat de wereld. Vorige week scheurde zijn teennagel bijna 2 mm in en hij zei me bloedserieus dat hij maar beter in zijn graf kon gaan liggen. Om u een idee te geven. Stel je dan eens voor dat zo een kind een losse melktand heeft? Zo eentje die een bloedend gat achterlaat als ie er uit valt? Juist ja, het is zijn ergste nachtmerrie tot de zeventiende macht.

    Binnenkort wordt hij 9 jaar dus hij heeft al een paar tanden gewisseld. Geen enkel exemplaar heeft hij zelf uit zijn mond gehaald. Alles hebben we al geprobeerd om zijn losse melktanden op een vreedzame manier te verwijderen. Onderhandelen, babbelen, sussen, afleidingsmanoeuvres, omkoping à la ‘als je hem er binnen de 10 minuten zelf uit haalt, krijg je 2 €’, enz. Om meestal te eindigen in een strijd die gepaard gaat met houdgrepen en alles.

    Vandaag bespraken De Wederhelft en ik onze tactiek aan tafel terwijl zoonlief en de dochter zich boven gingen omkleden. We zagen over het hoofd dat de kleinste stiekem zat te luistervinken. Onze module ‘codetaal’ was dus niet geactiveerd tijdens het gesprek. We spraken af dat we voor de directe aanpak gingen. Geen onderhandelingen maar meteen actie. Wij als team zouden die tand er eens vlotjes uit gaan halen.

    Tot we plots de kleinste naar boven zagen stuiven tegen 200 km per uur. Iets later kwam hij met een glimlach naar beneden. Ons hart kromp met een factor 50.

    ‘Jasper, wat ben je boven gaan doen?’

    -‘Ik ben iets gaan doen.’

    ‘Dat dachten we al. Maar je bent je duidelijk niet gaan omkleden dus wat heb je boven gedaan?’

    – ‘Ik ben tegen grote broer gaan zeggen dat jullie zijn tand er uit gaan kloppen en dat het keihard gaat bloeden en superveel pijn gaat doen. Misschien was hij dat vergeten dus nu weet hij het terug.’

    ‘JASPER!!!!!!!!”””’

    Boven vond ik zoonlief verstopt onder zijn donsdeken. Helemaal ondersteboven van wat dat ettertje kleine broer hem gauw op de mouw kwam spelden. Dus ging ik toch maar voor beperkte onderhandelingen waarna een korte strijd volgde. Geweldloos voor alle duidelijkheid 🙂 En nu maar hopen dat de tandenfee de stakkerd beloont voor het gruwelijke leed dat hem werd aangedaan…

    -‘

  • Den djoef van de week

    6 jaar, 1 maand en 14 dagen geleden hield ik voor het eerst de helft van mijn eigen DNA in mijn armen. Nog wat onwennig en overdonderd door het hele gebeuren maar ik vond het wel iets hebben. Nadien volgden nog 2 stuks op vrij korte tijd. Zo kort dat ik dit schooljaar 3 kleuters in huis had. Ze zitten nu dus ook samen in de vakantieopvang. En daar gebeurde het vandaag…

    Nietsvermoedend reed ik na een zware dagtaak naar de opvang om de kroost op te pikken. Mijn 3 witte musketiers. Bekend en berucht op sommige plaatsen. De oudste kwam vanuit de kudde naar me toe gelopen en bracht me al meteen van mijn melk:

    ‘Mama, ik moet iets belangrijks vertellen!’ Allez vooruit, hij heeft weer eens de liefde van zijn leven gevonden. Wedden dat het weer zo een oude doos van 7 jaar of ouder is?

    – ‘Ah ja? vertel het eens?’

    ‘Mijn onderste tand staat los!’

    Ik wist niet waar ik het had! Stroopte vechtlustig mijn mouwen omhoog om de gore hufter die mijn zoon zijn tanden uit zijn bek slaagt er eens goed van langs te geven. Aan zijn verontruste blik te zien sprak mijn gezicht weer boekdelen. Damn, alweer geveld door een blond moment. Dat kind gaat gewoon zijn melktanden beginnen wisselen door vleestanden zoals hij ze zelf noemt. Ik kalmeerde en glimlachte. Vol bewondering keek ik naar de bewuste wiebeltand. Alweer een mijlpaal die zich aandient. Hij kan vanaf nu zodanig lang aan zijn tanden pulken tot ze er uit vallen, ze dan netjes schoonmaken en in een potje bewaren voor later. Hij wist niet waar hij het had van fierheid.

    Dit mooie moment werd al snel vakkundig om zeep geholpen.

    ‘Mama, komt dan vannacht de tandenfee?’ Huh? Die trut passeert toch enkel in Amerikaanse familiefilms?! Is dat hier ook al doorgedrongen? Blijkbaar wel want toen volgde ‘Want die legt een gouden cent onder mijn kussen als ik mijn tandje er uit haal en die op mijn nachtkastje leg.’ Mijn takenlijstje voor morgen is dus wat langer. Toegevoegd: tandenpotje gaan zoeken en zorgen dat er kleingeld in huis ligt.