Hukselende Vingers

Tag: siroop

  • Voedselallergie: een nieuwe wending

    Ondertussen weten we dat zoonlief allergisch reageert op rode kleurstof, aardbeien en vermoedelijk ook tomaten. Work in progress. De komende maanden zullen we nog wel één en ander ontdekken. Gisteren schreef ik al dat ik met de dochter langs de huisarts passeerde omdat ze een snothoofd had. We moeten 3 maal daags haar neus spoelen en er vervolgens neusdruppels in doen. Vannacht werd ze zieker en zieker dus vandaag nam ondergetekende spoedverlof om Florence Nightingale te spelen.

    Vanochtend begon ze te klagen over jeuk. Ik had er eigenlijk geen erg in want er was niks te zien op haar lichaam. In de loop van de dag zag ik haar steeds meer dabben en krabben. Tegen de avond zat ze op enkele plaatsen door haar velletje. Ik vroeg haar om even te strippen voor mama zodat ik kon zien wat er aan de hand was. Daar stond ze dan: rode vlekken en bobbels sierden haar huid. Die waren er vanochtend nog niet! Ik geloof goed dat dat pijn doet en jeukt, de stakkerd!

    De huisarts wist te zeggen dat de kans zeer klein is dat dit een reactie is op de neusspray. Gelukkig mochten we meteen op consultatie komen. Daar volgde het verdict: netelroos oftewel een allergische reactie. En dit soort reactie wijst in 95% van de gevallen op… een voedselallergie. Of ik eens wilde opschrijven wat de dochter gisteren en vandaag gegeten heeft en dat blad bewaren tot deze reactie zich nog eens voordoet? De moed zonk me in de schoenen. Miss H kreeg een siroop (Xyzall) voorgeschreven die de reactie moet onderdrukken.

    Bijna 2 maanden zijn we nu bezig met het pseudo-allergeenvrij dieet voor onze oudste. Bij hem uit de voedselallergie zich via de luchtwegen. Dochterlief zal dus vermoedelijk op andere producten allergisch reageren. Ik hoop van harte voor haar dat dit een eenmalige reactie was. Als we met ons gezin nog eens een half jaar pseudo-allergeenvrij moeten eten, dan ben ik er niet graag bij. Het enige ‘nieuwe’ wat ik in het overzicht van de dochter kon ontdekken, zijn de rode bietjes die we gisteren aten. Als baby at ze dat vaak zonder problemen. Nu was het gemakkelijk enkele jaren geleden dat dit nog eens op tafel kwam. Toevallig is dat ook iets wat je tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet net wel mag eten vanwege een laag risico op allergische reacties.

    Om (groen) te lachen, ben je hier momenteel aan het goede adres :\

     

  • Wat u nog niet wist over gordelroos (zona) bij kindjes

    Februari begon voor Miss H met een bezoekje van Varicella Zoster: het arme kind had zona. U leest er hier meer over. Gordelroos (zona) is familie van de windpokken. Dus korte tijd later had onze jongste de windpokken.  Vanochtend merkte ik enkele bultjes op bij Miss H. Aanvankelijk had ik er eigenlijk geen erg in.

    Tot ze zei dat het jeukte en dat het vannacht pijn had gedaan. Waarom ze dan niks is komen zeggen aan ons bed? ‘Jah mama, dat had geen zin want ’s nachts kunnen we toch niet naar de dokter gaan hè!’ Kleuterlogica,  zelfs als ze slaapdronken zijn. Ik vermoedde iets à la zona maar ik was niet zeker van mijn stuk. Bij De Wederhelft hetzelfde onzekere vermoeden.

    Omdat het vandaag Pasen is en we toch niks te doen hebben (sic), belde ik toch maar eens naar de dokter met wachtdienst. Een uurtje later zaten we al op consultatie. Mijn vermoeden werd bevestigd: zona naast het oog. De dokter prees onze alertheid want we waren er héél snel bij. Maar goed ook. Zona in de buurt van het oog kan heel nasty zijn. Je moet daar goed mee opletten. Het kan ook doortrekken naar het oor of zelfs zorgen voor een gedeeltelijke tijdelijke gezichtsverlamming. Hoe sneller je kan beginnen behandelen, hoe beter dus!

    Met een voorschrift voor Zovirax in siroopvorm trok ik naar de apotheek met wachtdienst. Zoals verwacht had die dit medicijn niet op voorraad. En nu komt het leuke… Voor kindjes kan zona enkel behandeld worden met Zovirax in siroopvorm, er zijn geen alternatieven of generische afgeleiden. Omdat het zo weinig verkocht wordt, hebben ze dat ook niet standaard op voorraad.

    ‘Goh ja, dan bestelt ze dat toch gewoon’ denk je dan… Nope. Op zon- en feestdagen kunnen apothekers na 12 uur geen medicijnen meer bestellen bij hun leverancier. De apothekeres kan ten vroegste morgenochtend de bestelling doorgeven en dan wordt de levering ergens tegen 13 u verwacht. Ondertussen zijn we dan 24 potentieel gevaarlijke uren verder. Dat risico durven we niet lopen. We belden enkele andere apothekers met wachtdienst en kregen telkens hetzelfde antwoord. Van miserie reed ik naar spoed, misschien konden ze me daar iets wijzer maken.

    AZ Diest heeft geen Zovirax in siroopvorm op voorraad, zelfs de pediatrie niet. Die hebben enkel de intraveneuze variant. 2 verpleegkundigen zijn dan de apothekers in de regio beginnen opbellen. Daar ben ik hen erg dankbaar voor. Uiteindelijk bleek een apotheek in Drieslinter, een 30 km van onze deur, per ongeluk een flesje Zovirax op voorraad te hebben. Zo kunnen we toch vandaag nog met de behandeling beginnen. Eind goed, al goed dus. Het is een hele rit maar voor je kind doe je dat meteen.

    Toch maak ik me weer de bedenking ‘wat met mensen die dit niet kunnen’? Het is niet voor iedereen even evident om alles te laten vallen en 30 km te rijden voor een siroopje voor de kinderen. En wat als geen enkele apotheek met wachtdienst het medicijn op voorraad had? Dan moest ik mijn dochter laten hospitaliseren terwijl dit op zich niet nodig is. Misschien overdrijf ik het allemaal omdat ik een bezorgde ouder ben, maar ik vind dit toch een klein hiaatje in onze gezondheidszorg. Dat bedoel ik niet verwijtend. Ergens is het gewoon niet logisch dat een apotheek op zondag na 12 u geen bestellingen meer kan doen tot de volgende dag. Je kan toch niet weten wat er nog op je deur afkomt als je van wacht bent?

    Ooit maakte ik hetzelfde mee toen ik morfine kreeg voorgeschreven op spoed omwille van complicaties na een operatie. Geen enkele apotheek van wacht kon me helpen. Uiteindelijk heeft men me toen terug naar het ziekenhuis gebracht en heb ik daar de juiste medicatie gekregen. Zulke dingen gebeuren blijkbaar wel vaker. Als je dan weet hoe vaak spoeddiensten gebukt gaan onder een stevige werkdruk omdat mensen zich tot spoed wenden terwijl het eigenlijk niet nodig is… Wel, dit concrete geval van medicatie die niet verkrijgbaar is bij de apotheek en niet besteld kan worden, kan perfect vermeden worden.

  • Gordelroos

    In de volksmond beter bekend als zona. Het beest logeert hier sinds gisteren. De dochter van 5 bracht het mee naar huis. Het treft normaalgezien vooral zestigplussers. Zelf had ik het ook als kind dus ik zwijg wijselijk. Zona is familie van de waterpokken.  Beiden worden veroorzaakt door het varicella-zostervirus. Woensdag en donderdag kloeg Miss H van buikpijn. Er zit hier geen buikpijn in huis en aan haar pensje was niks te zien dus ik had er geen erg in.

    Gisteren kwam ze na haar douche terug naar beneden. De Wederhelft zei dat ik eens naar haar buik moest kijken. Op haar buik, zijkant en rug had ze groepjes van vlekjes en blaasjes. Niet veel maar je zag wel dat er nog een aantal in de pijplijn zaten. Mijn arendsoog herkende het meteen. Ik zei ‘Jà, da’s zona. Bel de dokter van wacht maar.’ In plaats van ‘ok’ volgde ‘Da’s watte?’ Met de hulp van dokter Google en Wikipedia maakte ik hem duidelijk waar het over ging. Op de achtergrond was Miss H gefascineerd stiekem aan het mee kijken naar al die foto’s van pijntjes.

    Wachtdienst

    Wij naar de dokter van wacht. Die feliciteerde me dat ik er zo snel bij was. Zo kan de behandeling in een vroeg stadium gestart worden om de pijn te beperken. Want zona doet pijn. Daarna reed ik vol vertrouwen naar de apotheek. Mijn dochter zou er nog goed vanaf komen doordat we er zo snel bij waren. Mjah… Bij de apotheek: ‘Oh mevrouw, dat medicijn heb ik nog nooit afgeleverd. *typ typ typ* ‘Oh, ik heb daar een fles van op stock staan, dat wil ik zien! Moment hè mevrouw want ik geloof er niks van!’ Daar sta je dan wortel te schieten met nog 4 wachtenden achter je. Komt ie zelfvoldaan terug ‘Hà, ziedet sè, ik heb dat inderdaad niet.’ Licht geïrriteerd antwoord ik droogjes dat het toch maar goed is dat hij een geautomatiseerd stockbeheer heeft.

    Dag 2

    Vandaag begon aanvankelijk goed. Miss H heeft vannacht geen blaasjes bij gekregen en ze had ook niet veel pijn. Ze kon dus gerust naar de dansles gaan. Toen ik haar daar een uurtje later ging oppikken, stond ze als een miezerig hoopje ellende tussen de juffen te kijken naar de dansende kindjes. Tijd voor Nurofen siroop… Ze heeft tijdens dat uurtje behoorlijk wat blaasjes er bij gekregen. Namiddag heeft ze op haar gemak naar een tekenfilm gekeken met popcorn om de pijn te verzachten.

    Het grootste leed lijkt nu geleden. We zetten de behandeling met siroop en zalf (allebei 4 maal per dag) en pijnstillers wel gewoon verder. Hopelijk geneest het allemaal mooi en krabt ze die rotdingen niet open. Vannacht doen we er preventief kompresjes over.