Hukselende Vingers

Tag: koken

  • Recept: Zalm Wellington

    Recept: Zalm Wellington

    Print

    Zalm Wellington

    Zoals Beef Wellington, maar dan met zalm.
    Gang Hoofdgerecht
    Bereidingstijd 1 uur 30 minuten
    Servings 6 personen
    Author Dennis Heeren

    Ingrediënten

    • 6 st zalmhaasje (1 p/p)
    • 500 g champignons
    • 800 g verse spinazie
    • 2 st sjalot
    • 4-5 teentjes knoflook Vers
    • Bladerdeeg Kant en klaar versmarkt – genoeg bladerdeeg om 6 pakketjes ter grootte van de zalmhaasjes te maken.
    • 1 scheut slagroom >30%VG
    • 1-2 el mascarpone
    • 1 eigeel
    • (Bak)boter
    • Maizena
    • Peper & zout

    Instructies

    Voorbereiding

    • Snipper de sjalot en look fijn.
    • Hak de champignons in kleine stukjes.
    • Was de spinazie en laat goed uitlekken.
    • Verwarm de oven voor zoals de instructies op de verpakking van het bladerdeeg.

    Bereiding

      Duxelle van champignons

      • Smelt een Jeroen Meus klont boter in een pan.
      • Stoof de sjalot en look aan.
      • Voeg de gehakte champignons toe en laat bakken tot er geen vocht meer vrijkomt.
      • Kruid met peper en zout.
      • Voeg één à twee eetlepels mascarpone toe zodat je een smeuige, niet te lopende mengeling krijgt.
      • Houdt warm.

      Spinaziebereiding

      • Stoof de verse spinazie in een beetje boter in een grote pot.
      • Wanneer de spinazie geslonken en gaar is, laat deze dan goed uitlekken in een zeef.
      • Doe de spinazie terug in een pot op een laag vuur en voeg een scheut slagroom toe, maar maak de bereiding niet de vochtig. Eventueel een beetje maizena toevoegen om de room aan de spinazie te binden.

      Wellington samenstellen

      • Rol het bladerdeeg uit. Het is de bedoeling dat we pakketjes (bv. per persoon) maken, dus verdeel de vulling ter grootte van het zalmhaasje zodanig over het bladerdeeg dat je deze kunt sluiten.
      • Leg een tweetal eetlepels duxelle van champignons op het bladerdeeg.
      • Leg daar bovenop een zalmhaasje. Kruid dat nog even met peper en zout.
      • Bovenop de zalm een portie van de spinazie met room.
      • Maak de randen van het bladerdeeg vochtig, en sluit het pakketje. Druk de randen aan met een vork.
      • Strijk wat losgeklopt eigeel over de bovenkant, en prik enkele gaatjes in het pakketje, zodat de stoom kan ontsnappen.

      In de oven

      • Leg de Wellingtons op bakpapier op een ovenplaat en zet deze in de oven.
      • Reken op een 30 – 45 minuten in de oven.
      • Klaar wanneer het bladerdeeg mooi goudbruin is en de kerntemperatuur van de zalm rond de 55°C-60°C ligt.
      • Serveer met een bijgerecht (bv. gebakken aardappeltjes) en wat salade.

    • Recept: Bananenbrood

      Enkele recepten van tinternet bestudeerd en er een eigen twist aan gegeven…

      Ingrediënten:

      3 grote bananen (à point, ze mogen nog niet rondlopen in de fruitschaal)

      3 eetlepels bloemenhoning (of ahornsiroop)

      100 gram havermout, fijngemalen

      2 tikkeneikes

      85 gram speltmeel

      3 eetlepels kokosolie

      1,5 koffielepel bakpoeder

      3 eetlepels melk (koe/soja/n’importe quoi) -> een scheutje melk dus

      enkele walnoten, fijngehakt

      zonnebloempitten naar smaak

      een kinderhandjevol rozijnen

       

      To do:

      Haal de zonnebloempitten uit hun schelpje als je ze zoals ik oogstte van een zonnebloem. Die dingen groeien niet in doosjes aan de muur zoals ze in de supermarkt liggen 😉

      Bakvorm invetten of bakpapier gebruiken: aan u de keuze.

      Plet de bananen, er mogen nog wat stukjes in zitten. Doe dit niet te lang op voorhand. Voeg de honing en de kokosolie toe aan dit prakje.

      Zet de oven alvast aan: 175°C.

      Neem een mengkom voor de fijngemalen havermout, het speltmeel en het bakpoeder.

      Gooi daar je bananenmengsel bij en de eitjes (op voorhand klutsen hoeft niet). Alles goed mengen met een vork. Daarna de melk toevoegen en weer goed mengen.

      Voeg de fijngehakte walnoten, de zonnebloempitten en de rozijnen toe, meng goed.

      Kieper de hele handel in de ingevette bakvorm.

      +/-   50 minuutjes bakken. Als je er met een priem in steekt en die komt er clean weer uit, is je bananenbrood klaar.

       

    • De pruttelpot.

      De pruttelpot.

      De Wederhelft was al een tijdje op zoek naar een betaalbare, ouderwetse, gietijzeren stoofpot. Zo eentje die je een dag op het vuur kan laten staan zonder dat je eten er als een hoopje zwarte as uit komt. Een pruttelpot als het ware. Dikwijls stonden we voor etalages te oohen en te aahen tot we de prijskaartjes zagen. Zo een ding is pokkeduur!

      Vandaag struinden we met de kroost over de braderie in Diest. In de Koning Albertstraat zijn 2 winkels waar we best niet binnen gaan als er minder dan 5.000 euro op onze rekening staat. De ene is een outletshop met allerlei keukenbenodigdheden. Die liepen we wijselijk voorbij. De andere is Het Kookdepot. Het Kookdepot is al jaren een gevestigde waarde in Diest. Je vindt er leuke hebbedingetjes om te kokerellen tegen een eerlijke prijs. Het advies dat Ilse er met de glimlach bij geeft, is onbetaalbaar.

      Zo ook vandaag. We twijfelden tussen een alombekende pot van Le Creuset en eentje van het minder bekende Staub. Na een babbel met Ilse wisten we welke keuze we moesten maken. We kozen het juiste formaat en het voor ons juiste merk. Volgende winter gaan hier een aantal heerlijke gerechtjes uit de pruttelpot op tafel gezwierd worden. Welkom in de familie mijn vriend 🙂

       

      Gietijzeren stoofpot van Staub

      Productbeschrijving:

      Ovale cocotte 31cm – kaneel

      Geëmailleerd gietijzer: optimaal behoud van warmte
      Zwart, mat email aan de binnenkant: duurzaam, krasbestendig
      Zwaar, vlak deksel: optimaal behoud van stoom
      Picots® onderaan het deksel: continue, natuurlijke besprenkeling
      Vernikkelde knop: hittebestendig voor gebruik in de oven (tot 250°C)
      Vlakke bodem, geschikt voor alle vuren, inclusief inductie
      Beperkte levenslange garantie op productiefouten

    • Wat eten we vandaag?

      Mijn loslopend DNA staat nogal bekend om zijn gezonde eetlust. Elk van mijn kindjes is gezegend met 7 magen en een sterfput. Mijn man en ik krijgen op die manier veel voldoening van onze hobby: kokerellen. Echt, de kinderen hier eten graag en meestal ook veel. Toch zijn ze alledrie gezegend met een sprinkhaanfiguur. Hopelijk blijft dat zo.

      De kinderen zijn veel met eten en gezonde voeding bezig. Ik vind het goed dat daar al in de kleuterschool wat aandacht aan besteed wordt. Wij koken hier gevarieerd dus op dat vlak zitten we wel goed. Triple Trouble eet graag groente, fruit, dode beesten, legoblokjes, stickers, …

      En toch zit ik hier een blogje te schrijven dus u voelt het al aankomen… ergens zal er toch iets zijn. Juist ja.

      De vraag waar elke ouder wel eens stuiptrekkingen van krijgt: ‘Mamàààààààààà, wat gaan we vandaag eten?’ U kent het? Ik hoor het per kind zo ongeveer 10 keer per dag. Ze hebben ook al variaties gevonden zoals daar zijn:

      ‘Mamààààà, wat gaan we vanavond eten?’

      ‘Mamààààààà, wat gaan we vanavond als middag eten?’ (die hebben ze geproduceerd voor de wederhelft)

      ‘Mamàààààà, wat gaan we morgen eten?’

      Of zoals enkele dagen geleden weerklonk uit de mond van de kleinste: ‘Mamàààà, wat gaan we eten als het Kerstmis is?’

      Geduldig als ik ben, probeer ik altijd waarheidsgetrouw te antwoorden. Maar soms wordt het ook mij te veel. Zo was ik vorige week Fien de krokodil aan het koken, bleek die toch niet veranderd te zijn in een broccoli toen ik het deksel van de kookpot haalde zeker…

      Vandaag kruiste dit mijn pad:

      IMG_0285

      U raadt het ongetwijfeld al: morgen eten we gegrilde gnoe in versgemaakte smurfensaus!

    • Een dikke streep is ook een lijn.

      In dit huishouden wordt veel gekookt. Zowel De Wederhelft als ik kokerellen met plezier. Als de gelegenheid zich voordoet, zijn we druk in de weer met kookboeken, boodschappenlijstjes en het verzamelen van de nodige attributen. Niet moeilijk dat een mens na verloop van tijd op dieet moet dus. We zijn hier trouwens gezegend met een Bourgondisch nageslacht. Eén en ander zal waarschijnlijk wel met elkaar te maken hebben. Maar toch… Af en toe zet ik ook eens luiewijvenkost op het menu. Dan duik in de diepvriezer, leg de stukken Eoraptor en dodo aan de kant en haal er wat overschotjes uit.

      Vandaag was zo een dag. De Wederhelft bevond zich rond etenstijd ergens tussen Amsterdam en de heimat. De kinderen waren balorig, dat gebeurt wel meer op het einde van een drukke schoolweek. Het gaf me weinig speelruimte om met messen en pannen aan de slag te gaan. Met 3 vermoeide kleuters is samen gezellig tafelen een uitdaging. De keuze was dus rap gemaakt toen ik in de diepvriezer aan het snuisteren was: lasagne, succes gegarandeerd! Eigenlijk had ik er ook wel zin in. Garfield indachtig, zag ik me al volgevreten in de zetel hangen met de zapper in mijn handen. Zo een avond zou het worden.

      Tot het etenstijd was. De 3 vermoeide kleuters veranderden in uitgehongerde aasgieren. Als loslopend wild vlogen ze op hun bord, er nog net op tijd aan denkend dat wij een soort zijn die eet met bestek. Lijdzaam keek ik toe hoe wat ik dacht dat mijn portie lasagne was, als sneeuw voor de zon verdween in heu… nee. Geen schattige kleuterbuikjes maar bodemloze sterfputten! Mja, alles voor de kindjes, ze moeten immers nog groeien.

      Na het eten mogen ze even tv kijken. Strak plan An, dan kan je toch nog stiekem iets anders uit de diepvriezer halen voor jezelf. Als lammetjes vleien ze zich neer in de zetel, zetten hun verstand op nul en kijken naar Nick Jr. Perfect! Ik zet me aan tafel met een heerlijke portie macaroni met ham en kaassaus. Ik ga even niet vermelden dat ik probeer te diëten. De kleinste steekt zijn neus in de lucht en kijkt rond. Ik probeer nog mijn arm voor mijn bord te zetten maar het is te laat. Hij heeft het gezien. In een wip zit hij in zijn eetstoel naast me te blinken.

      ‘Nu een hapje voor Japper mama.’

      ‘Zou je dat wel doen jongen, je hebt net véél lasagne gegeten.’

      ‘Ikke lust da mama, ik eet da ook appeliet?’

      Lap! Hij weet het goed genoeg, die oogjes doen het hem elke keer opnieuw. Ik deel gedwee mijn macaroni met de kleinste. Achteraf bekeken moet ik hem dankbaar zijn. Anders had ik weer grandioos te veel naar binnen gestouwd. Dan zou ik morgenochtend weer boos op mezelf geweest zijn na mijn ontmoeting met de weegschaal. Maar toch. Volgend weekend staat hier opnieuw lasagne op het menu.

    • A new way of life

      Vroeger zei men vaak tegen mij met mijn panlatfiguur: ‘Wacht maar tot ge wat ouder zijt meiske, dan zal het zo gemakkelijk niet meer zijn om slank te blijven.’ Ik moest daar altijd mee lachen. Als ik aan een pak koekjes begon (herinner je nog die heerlijke koeken van The Flintstones met chocolade er tussen?) dan stopte ik pas als het leeg was. Zelfde met chocolade, ijs en zoveel meer. Niks kwam er bij, mijn BMI bleef netjes hangen op 17,9. Zelfs na 3 zwangerschappen bleef ik ongeveer op gewicht en behield ik mijn maatje 36. Probleemloos. Vorig jaar, ergens einde maart, blesseerde ik me tijdens een avondje fitness in Karteria. Enkele onderzoeken later bleek het een TFCC-scheurtje in de pols te zijn. In november ging mijn pols onder het mes, de revalidatie is nog steeds niet afgerond. Als ik mijn kinesist goed begrijp, moet ik niet verwachten dat die pols ooit nog terug de oude gaat worden.

      Pervers gevolg van anderhalf jaar zonder sport is dat ik 2-3 kg bijgekomen ben. Da’s niet veel, ik vind mezelf nog niet te dik of zo. Maatje 38 ipv 36 is gezond, nietwaar? Maar ik wil erger voorkomen. Elk pondje gaat langs het mondje dus daar moet ik het probleem aanpakken. Sporten zit er immers nog niet meteen terug in. Ik hoop daar tegen de zomer terug mee te kunnen starten. Beetje fietsen, beetje wandelen, de typische activiteiten van gepensioneerden. Misschien kan ik best al leren petanque spelen. Zucht.

      Vanaf morgen begin ik met mijn nieuwe eetplan. Ik noem het geen dieet want dan houd ik het niet vol. Ik weiger light te koken en honger te lijden. Dat gaat niet met 3 kleuters in huis. De Wederhelft en ik zijn immers hun rolmodellen dus we moeten het goede voorbeeld geven. En light voor kleuters, dat lijkt me voor niks goed. We eten hier allemaal graag en goed én we kokerellen graag. Ik voer gewoon enkele aanpassingen door in mijn eetgewoonten waar zij geen last van hebben. Welke zijn dat dan?

      – Ik drink al jaren magere melk. Meestal met Can’kao, de suikervrije variant van Nesquick die overigens een veel vollere smaak heeft.

      – Voor mezelf gebruik ik volwaardige rijst en volkoren pasta, voor hen de gewone. Op zich kan iedereen er van eten maar De Wederhelft is er niet zo zot van.

      – Tussendoortjes: koekjes van Weight Watchers, mét chocolade en chocoladerepen van Special K. Ze vallen nog mee van smaak ook. Soms een wortel als ik ’s ochtends tijd en zin heb om die te schillen en in stukjes te snijden. Rijstwafels zijn een no go.

      – Sowieso probeer ik elke dag +/- anderhalve liter water te drinken. Geen makkelijke opgave en ’s nachts geen pretje maar soit.

      – Zuivel: yoghurt en chocoladepudding van Vitalinea.

      – Fruit: minder bananen, meer aardbeien, appels, enz. (Vergeet even dat ik vandaag chocoladefondue gedaan heb aub)

      – Lunch op het werk: verse soep waar mogelijk ipv leftovers van thuis. Maaltijdvervangers zou ik nog niet gebruiken als het me tijdens een foltersessie in Gunatanamo Bay werd aangeboden.

      Voorts ga ik me wat minder winters kleden. Mijn lichaam moet vanaf nu maar wat harder werken om op temperatuur te blijven. Verwend nest! Controlefreak als ik ben, heb ik alvast een werkblad in Excel klaar gemaakt. Zo kan ik dagelijks de evolutie zien. Jaja, ik weet het, je weegt je best eens per week maar ik ben niet gezegd met veel geduld.

      Doelstelling: 5 kilogram kwijt geraken. Dan zit ik terug tussen de 55 kg en de 60 kg en dat vind ik goed voor mijn lengte. Hopelijk lukt me dat op anderhalve maand. Ik ga er immers van uit dat op 1 juli de zomer begint 🙂

      Heb je nog tips voor me dan mag je ze altijd onder dit artikeltje neerschrijven. Binnenkort post ik hier een update over mijn eetplan en mijn gewicht…