Hyperlaksie is iets wat vooral door moeders aan hun dochters doorgegeven wordt. Vandaag illustreerde onze dochter van vijf knap dat dit kwaaltje ook voordelen heeft. Bedankt Sint, nu weten we dat wij elke keer opnieuw kunnen winnen met Twister 🙂
Tag: gewrichten
-
Hyperlakse gewrichten: gevolgen
Eén van de vervelende gevolgen van hyperlakse gewrichten wist me vorige week opnieuw te vinden: pijnlijke gewrichten. Als je gewrichten te soepel zijn, heb je sneller last van artrose en ben je gevoelig aan ontsteking van de gewrichten of scheurtjes in de gewrichtsbanden.
Al enkele dagen had ik last van mijn schouder. Het begon met nachtelijke pijntjes. Zondag ging ik samen met mijn jongste zoon propere lakens op zijn bed leggen. Ik hield zijn donsdeken met beide handen omhoog zodat hij de overtrek goed naar beneden kon trekken. Dat was er teveel aan. Vanaf toen heb ik overdag meer pijn, een verminderde beweeglijkheid van de schouder en krachtverlies.
Naar de dokter dus. Gelukkig kennen ze me daar al. Maar toch… Hoe beu ben ik het niet gehoord: ‘En je hebt echt niets speciaals gedaan? Niet gevallen of er niets in voelen schieten?’ ‘Tiens, da’s niet de meest courante plaats in het gewricht om zoiets te krijgen.’ En zo gaat het maar door.
Noem mij gerust de koningin van de bizarre kwaaltjes en de abnormale symptomen. Een mens wordt daar zo moedeloos van… Even later stond ik weer buiten met een voorschrift voor ontstekingsremmers, een voorschrift voor de kinesist (mijn tweede thuis) en een voorschrift voor een echografie van de schouder. Het lijkt immers meer op een scheurtje in de pees of het schouderkapsel. Met een beetje geluk verminderen die pilletjes ook de pijn in mijn heup want daar zit ook al een tijdje een ontsteking te broeden…
Het klinkt allemaal zo bekend in mijn oren 🙁 Toen ik in het eerste middelbaar zat, heb ik enkele weken met een mitella rond gelopen omwille van een kapselscheurtje in de schouder. Nooit heb ik geweten hoe ik dat letsel opgelopen heb. Met mijn pols enkele jaren geleden net hetzelfde: een TFCC-scheurtje gekregen tijdens het fitnessen. Ook hier kwam er geen duidelijk trauma aan te pas. Uiteindelijk wel een (overigens mislukte) operatie.
Het is nu dus even afwachten wat de echografie zal zeggen om de verdere behandeling te bepalen. ‘Ah en ja, niet vergeten hè: kalm aan doen met die schouder om het herstel te bevorderen.’ Natuurlijk, mijn 3 kinderen zal ik achter mijn oren hangen en het huishouden doet zichzelf wel. Diepe zucht, soms zit het eens een beetje te hoog.
-
Hyperlakse gewrichten bij kinderen
In dit huishouden zijn moeder en dochter gezegend met te soepele gewrichten. Op zich is dat niet zo erg maar je moet wel met een paar dingen rekening houden. Zo is het voor ons heel belangrijk dat wij voldoende sporten. Onze spieren moeten in goede conditie zijn om de flexibiliteit van onze gewrichten op te vangen. Anders zouden we geregeld op spoed zitten met ontwrichte lichaamsdelen. Om maar een voorbeeldje te geven.
Onze dochter wordt in januari 6. Veel kinderen kunnen op die leeftijd al fietsen zonder zijwieltjes. Voor haar zit dat er nog niet in. Dat gaat ook nog lang duren vermoed ik. Ze heeft een fiets met zijwieltjes en zelfs daar valt ze nog mee om. Faut le faire. En het ergste is dat ze er helemaal niks aan kan doen. Ik vind het zo rot voor haar 🙁
Om te fietsen moet je een zekere stabiliteit in je lichaam hebben hebben, vooral in je bekken. Zo blijft je rug mooi recht en zitten je armen juist aan het stuur. Heleen op een fiets zetten is hetzelfde als een bloemzak op een fiets zetten. Sorry dochter… Ze blubbert heen en weer, vindt het evenwicht niet en kan dus ook niet recht blijven. Haar lichaam heeft nog tijd nodig om wat steviger te worden en dan komt dat als vanzelf goed. Maar hoe lang zou dat nog duren?
We zijn vooral bezorgd dat ze hier op school mee geplaagd zal worden. Veel kinderen van het eerste leerjaar kunnen al fietsen maar zij niet. Gelukkig kan ze al wel zwemmen, vorige week behaalde ze haar zwembrevet. Moesten er ouders zijn die tips hebben om onze dochter toch veilig aan het fietsen te krijgen, dan zijn hun reacties zéér welkom…
In de eerste kleuterklas werd ze ook al getreiterd omwille van haar gewrichten. Kindjes gaven haar graag een duwtje omdat ze wisten dat Heleentje toch altijd omvalt. Dat willen we niet nog eens meemaken.
-
Ben je van de trap gevallen?
Ja, en het betekent niet dat ik naar de kapper geweest ben! Gisteren gleed ik van de keldertrap. ’t Is te zeggen… interpreteer ‘glijden’ niet te elegant. Het ging eerder van boem, baf, knotsenbol en onderweg nog proberen te redden wat er te redden valt. Gelukkig zat ons bezoek buiten nietsvermoedend te babbelen. Het was voor mij een opluchting dat niemand me in mijn fancy zomerjurkje zag liggen tussen de flessen frisdrank en de aardappelen.
Op zich ben ik de dag gisteren nog vrij goed door gekomen. Er was wel een pijntje hier en een pijntje daar maar soit. 3 bevallingen zonder epidurale zijn net iets harder om te doorstaan. Tegen de avond begon één en ander wel wat beter voelbaar te worden.
Een val van de trap is een aanrader voor mensen die zich bewust willen worden van hun eigen lichaam. Elke beweging vannacht zorgde er voor dat ik klaarwakker was. Vanochtend stond ik op met een assortiment aan pijntjes. Het ene was al wakkerder dan het andere. Bon, dan gaan we maar met de auto naar het werk in plaats van per fiets.
Op het werk heb ik me vrij goed kunnen houden. Ik was erg moe en zo stijf als een plank. Normaal huppel ik op de trap en stap ik met een stevige tred door de gang, vandaag gin het iets meer op het gemakje. Mijn enkel blijft me wel zorgen baren. Ik denk dat de gewrichtsbanden licht geraakt zijn. Dat kan je hebben met hyperlakse gewrichten: je breekt niet snel iets maar je gewrichten zien af.
Wat hebben we geleerd?
Draag geen sierlijke zomerschoentjes met gladde zool als je een steile trap moet overwinnen.
Dit huis krijgt een nieuwe keldertrap. Een stevig exemplaar met ruime treden.
Eeuwig respect voor Sly Stallone, Jackie Chan, Bruce Willis en consoorten die de ochtend na de vechtpartij van hun leven fris uit bed springen en wat ochtendgymnastiek doen.
Wilma, ons traumakatje, komt ’s nachts gemiddeld 8 keer aan ons bed kijken of we al wakker zijn. Groot was haar verbazing toen ik elke keer over haar bolletje wreef vannacht 🙂