Hukselende Vingers

Tag: binnenkat

  • Binnenkat wordt buitenkat

    Binnenkat wordt buitenkat

    Wij hebben 2 katten, Gonzo en Wilma. De ene is een lamme goedzak, de andere een traumakatje. Sinds ze bij ons wonen, zijn ze niet meer buiten geweest. Ze leken de behoefte ook niet echt te hebben. De afgelopen weken is Gonzo enkele keren buiten geglipt. Daardoor kreeg hij de smaak te pakken. Met de verbouwingen in het vooruitzicht, leek ons dit een goed moment om hem te leren buiten te gaan en liefst ook terug te komen.

    Stap 1: laat uw kat chippen! Te weinig katteneigenaars doen dit. Een eerlijke vinder kan zo eenvoudig achterhalen wie het ongeruste baasje is van de kat die hij vond. Gonzo kreeg aanvullend een halsbandje om met onze adresgegevens. Het enerverende belletje dat er aan hangt, gaat eerdaags mysterieus verdwijnen.

    Gonzo4

    Stap anderhalf: probeer zelf ontspannen te blijven als de kat op verkenning gaat. Geef hem wat ruimte en vrijheid. Geniet van zijn verschrikte blik als er een vogeltje over vliegt. Zwijg wijselijk als hij gras begint te eten, die haarbal komt er misschien buiten al uit in plaats van op uw tapijt. Wij stuurden de kat richting de tuin omdat er langs de straatkant nogal wat snelheidsduivels passeren. Kwestie van niet meteen brokjes roadkill te moeten begraven.

    Stap 2: zorg dat uw kat met honger buiten gaat. Blijf ook goed in de buurt. Na een kwartiertje tracht je hem terug binnen te lokken met eten. Onze kat snapte er niks van.Hij was rustig de tuin aan het verkennen toen hij plots links en rechts etensbakjes hoorde rammelen. Zijn brein ging over op testbeeld en hij produceerde enkel nog een klaaglijke miauw. Dus nam ik hem onder de arm en ging met hem naar binnen. Eens binnen: meteen uw kattenbeest belonen met eten!

    Gonzo2 Gonzo3

    Stap 3: herhaal de vorige stappen gedurende enkele dagen. Laat het hele proces telkens wat langer duren.

    Onze dochter heeft trouwens een vrij goed beeld van wat poezen buiten doen 🙂

    Gonzo1

  • Traumakatjes

    Traumakatjes

    IMG_0615

    3 jaar wordt deze schoonheid vandaag: ons Wilma! Voordien gekend als Hummeltje bij Poezenopvang De Snorhaar waar we haar vandaan haalden. Ze was toen een bang kittentje van enkele maanden oud. Toen het stenen uit de grond vroor in Molenstede, zag zij het levenslicht. Vermoedelijk overleefden mama en papa het koude vriesweer niet. Zij bewees dat ze van het sterke geslacht was en ze haalde het. Samen met enkele andere katjes werd ze gevonden ergens in de sneeuw in Molenstede. Ze was toen ongeveer 3 weken oud.

    De Snorhaar ving haar op, verzorgde haar en begon met de socialisatie. Wij hebben die na de adoptie samen met Gonzo verder gezet. Ze is nog steeds een schichtig katje, wat aan de kleine kant ook, maar zooooo lief! Na enkele dagen bij ons te verblijven, besloot ze dat ik een toffe ben. Ik heb er bijna al mijn psychologische truken voor uit mijn hoed moeten toveren. Maar ik won haar vertrouwen…

    3 jaar later is ze bij mij de perfecte kattin. Heel lief, heel aanhankelijk en een babbelaar eerste klas! Miauwen doet ze niet. Neen, Wilma miept. Waar ik ben, is zij meestal ook. Haar moeilijke start speelt haar wel nog parten. Als ze komt bedelen aan tafel en ik geef haar iets (jaja, dat mag niet, ik weet het), neemt ze het mee om het enkele meters verder haastig op te schrokken. Onverwachte geluiden verontrusten haar. Maar ze heeft al een verdomd lange weg afgelegd.

    Ze panikeert niet meer omdat hier een man en kinders rond lopen. Ze zit in de huiskamer terwijl die barst van leven, rondvliegende dino’s, racende auto’s en vechtende kinderen. Vanuit haar hangmat bovenin de krabpaal kijkt ze toe. Als er bezoek is, komt ze soms al eens stiekem piepen in het deurgat. Tot ze betrapt wordt 🙂

    Gelukkige verjaardag Wilma, we hopen dat je ons nog lang zal entertainen!

     

    IMG_8443

  • Make that the cat wise

    Make that the cat wise

    We hebben met zijn allen liggen puffen en zweten de afgelopen dagen. Tropisch warm was het hier. Voor een koukleum als ondergetekende is dit een zalige zomer. Ik kom buiten in speelse zomerjurkjes zonder dat het kippenvel over mijn lijf loopt! De katten des huizes zijn echter niet hittebestendig.

    Wilma, een overschotjeskat die bestaat uit alle kleuren van de regenboog, zoekt overdag koele en donkere plekjes op. De ene keer ligt ze languit onder bed, de andere keer ploft ze neer op de frisse tegels van de keukenvloer. ’s Avonds sloft ze naar haar teergeliefde krabpaal in de veranda om haar dag te overpeinzen.

    IMG_0965

    Gonzo, een warmte-absorberende hoofdzakelijk zwarte kat met het IQ van een dakpan, heeft zo zijn eigen manieren om met de warmte om te gaan. Of hij ligt te maffen op onze laptops waar hij telkens opnieuw met zijn klikken en zijn klakken vanaf vliegt (om vervolgens neer te ploffen waar we hem op de grond zetten). Of hij ligt te ronken op de schoenen van de kinderen in de veranda bij temperaturen van boven de 50° C.

    IMG_0954 IMG_0955

    Ik maak geregeld ijsblokjes om in het drinkwater van de katten te doen. Als ik die in hun waterbakjes leg, krijg ik de smerigste blikken toegesmeten van de vierpoters des huizes. Gonzo haalt zijn neus op en draait zich om. Wilma bekijkt die ijsschots onderzoekend, tikt er eens met haar poot tegen en stuift dan naar boven.

    Om maar te zeggen: je kan nooit voor iedereen goed doen. Iedereen heeft zo zijn eigen manieren om met deze Belgische zomer om te gaan 😉

     

  • Binnen/buiten

    Gonzo en Wilma zijn binnenkatten. De ene is een vadsige luiaard wiens neus kapot is, de ander is een traumakatje. Ze voelen zich hier goed bij ons. Allez, dat leiden we af uit hun gedrag, ’t is niet dat ze ons dat komen vertellen. Sinds de verhuis zit ik te denken om hen af en toe eens buiten te laten. Dan kunnen ze in het gras liggen genieten van het zonnetje, achter vlinders aan zitten, door een stel rosse mieren in hun bips gebeten worden, …

    Ze kunnen dan ook door een auto overreden worden, vergiftigd worden door een duivenmelker, er kan een komeet op hun hoofd vallen of ze kunnen gewoon van de aardbol verdwijnen. Daar denk ik liever niet aan eigenlijk. Ik zou hen eerder de buitenwereld willen laten ontdekken in hun eigen belang. Wij starten hier binnenkort namelijk met grote verbouwingswerken. Het lijkt me voor hun stresslevel dan beter dat ze overdag een wandeling kunnen gaan maken dan dat we ze sommige periodes overdag in een kamertje moeten opsluiten.

    Vandaag kreeg ik veel tips en bezorgde reacties over het buiten laten van binnenkatten. Ik ga er met mijn wederhelft eens over vergaderen en dan zien we wel wat we doen. Ik vind het niet natuurlijk dat een kat, het symbool van onafhankelijkheid en zelfstandigheid, een leven lang opgesloten moet zitten. Niet dat ik de indruk heb dat onze poezels iets missen of dat ze het ons kwalijk nemen. Gelukkig maar!

    Als u me nu wilt excuseren, ik kreeg net 2 klauwen in mijn onderrug. Vrij vertaald: ‘Mens, wil je nu eindelijk eens in de zetel komen zitten en over mijn buikje wrijven!!!!’