Onze verhuis naar Molenstede opent voor de kroost heel wat perspectieven. De grote tuin is er daar eentje van. We investeerden in een degelijke trampoline van Berg. Ze staat er nu enkele weken. De kinderen vinden het geweldig! Ik bewonder hun energie want na enkele minuten mee springen ben ik al buiten adem.
Na 1 week oefenen deed onze jongste van 4 vlotjes dit:
Vandaag lukte de schroef hem al aardig. Wat gaan we met dat baasje nog beleven 😉
Met wc-rolletjes kan je 1001 dingen doen. Ik inspireer me vaak hier. Voor vaderdag (en opadag) lieten we ons nog eens gaan.
Raketman kreeg de eenvoudigste opdracht: een zombie maken.
Benodigdheden:
een wc-rolletje, witte plakkaatverf, wiebeloogjes (of gekleurd papier), verband (wc-papier of crêpepapier kan ook), plakband, veel geduld
To do:
1. wc-rolletje wit verven en laten drogen (ongeduldige mama’s kunnen hiervoor de haardroger inschakelen)
2. Wiebeloogjes kleven. Plan B: uit gekleurd papier 2 kleine rondjes knippen en daar met witte verf een stipje in zetten.
3. Verband rond het wc-rolletje draaien. Opgelet: niet over de oogjes! Bovenaan wat instoppen, vastkleven met plakband en klaar!
De zus waagde zich aan een stropdas.
Benodigdheden:
een wc-rolletje, gekleurd papier, lijm, stickers/kleurpotloden/decoratiemateriaal, een elastiekje of touwtje
To do:
1. Rol het wc-rolletje in gekleurd papier en plak goed vast.
2. Teken een stropdas op gekleurd papier en knip uit.
3. Stropdas versieren.
4. Stropdas aan wc-rolletje kleven.
5. Elastiekje of touw door het wc-rolletje rijgen. Klaar!
De oudste (en minst geduldige) maakte een vlinder.
Benodigdheden:
een wc-rolletje, verf + penseel, wiebeloogjes, pijpenragers (ik kende het woord niet tot vandaag), papier + kleurpotloden
To do:
1. Verf het wc-rolletje in een kleur naar keuze: dit wordt het lijfje van de vlinder. Laten drogen of de haardroger nog eens bovenhalen.
2. Knip de vleugels uit en kleur of versier ze.
3. Plak de wiebeloogjes op het lijfje en niet de pijpenragers (voelsprieten) vast.
4. Maak aan de zijkanten van het lijfje 2 gleuven voor de vleugels. Wie dat wil kan ook eens zot doen en onderaan het lijfje een staart knippen in het wc-rolletje.
5. Vleugels in de gleuven schuiven en op de vouwlijn vastplakken: klaar! Optie: klein gaatje maken en een touwtje door rijgen zodat je de vlinder kan omhoog hangen (ophangen is nogal morbide hè).
Veel plezier 😉
Iedere ouder twijfelt al eens aan zichzelf. Soms stel je jezelf in vraag. Doe ik het wel goed? Geef ik mijn kinderen genoeg aandacht? Mopper ik niet te vaak? Zien ze me graag? Ben ik een goede moeder? Ook als ik niet dagelijks op Facebook 3 statussen en 55 foto’s van mijn übervrolijke kinderen post? Ook als ik niet elke dag een verhaaltje voor het slapengaan voorlees? Als ik niet dagelijks met hen knutsel en dans omdat ik bezig ben met het eten, de badjes en de bedjes? Zouden ze me dat kwalijk nemen? Hoe denken ze eigenlijk over me?
Op zulke momenten doet het deugd als iemand je een hart onder de riem steekt. Als een andere niet-perfecte ouder vertelt over zijn of haar flaters. Of over zijn of haar zwakke momenten. Het doet je beseffen dat je niet de enige bent die maar gewoon een mens is. Dat het niet erg is dat je al eens een mindere dag hebt. Zolang je daar open over communiceert met je kinderen, kunnen ze dat wel een beetje plaatsen. Die anekdotes van anderen, die bemoedigende schouderklopjes, die begripvolle blikken als je met tranen in je ogen vertelt dat je even niet meer wist van welk hout pijlen te maken… Die doen je beseffen dat je kinderen het nog niet zo slecht hebben. Dat er kinderen zijn die blij zouden zijn als ze alleen maar geen bedverhaaltje krijgen.
Toch blijft het vaak bij me knagen. De twijfels over mijn capaciteiten als ouder. Mijn verleden speelt daar een belangrijke rol in. Ik spreek daar eigenlijk zelden over. Maar als je onverwacht op 1 dag van de ene verrassing in de andere valt, dan zweef je. Vandaag waren er oudercontacten voor Miss H (2e kleuterklas) en Raketman (1e kleuterklas). Bij beide juffen verliet ik met opgeheven hoofd het klaslokaal. Fier als een gieter was ik op mijn kinderen. En ook een beetje op mezelf. En nee, ik schaam me niet om dat te zeggen.
Als je dan van je oudste nog dit op onder je neus geduwd krijgt, schiet je gemoed helemaal vol 🙂
De Wederhelft kreeg voor Valentijn een rookoventje cadeau (van mij dus). In een tuincentrum kocht hij houtsnippers, rookmot (zagemeel) en gekruide pekel. Je kan dat ook gemakkelijk zelf maken. Met wat water, veel zout en een lading kruiden kom je al ver. Afgelopen weekend kon het experimenteren beginnen. En lekker dat het was! Wie niet zot is van gerookte voedingswaren (zalm, eendenborst, spek, ham, …) van de supermarkt, mag er niet van uit gaan dat ie sowieso geen gerookte beesten lust. Ambachtelijk gerookte vlees of vis heeft een heel andere smaak dan wat je in de supermarkt vindt.
Je kan kiezen tussen het koud of warm roken van je beest. De Wederhelft heeft een eendenborst warm gerookt (het vlees gaart dan ook) en zalm koud gerookt (vlees blijft dan rauw).
Hoe gaat het in zijn werk?
Allereerst: pekelen. Je kan nat of droog pekelen. Basically kies je of je je beest in zout water met kruiden gooit of dat je je beest inwrijft met pekel en kruiden zoals je bijvoorbeeld met een ham doet.
Vervolgens: Beest afspoelen en afdrogen.
Koud roken (bv zalm): op een rooster leggen of aan een rookhaak hangen en in de rookoven bevestigen. En dan moet je 4 à 7 u geduld hebben… Als je iets koud rookt, moet je wel opletten dat je je rookoventje niet in volle zon zet, de oven mag maximaal 15 à 20°C warm worden. In de oven plaats je een koude rookgenerator.
Warm roken (bv eend): eerst op 40 à 50°C een half uurtje laten drogen in de rookoven. Dan met houtskool de oven warm stoken tot +/- 80°C. Afhankelijk van dikte, grootte en vleessoort een uurtje of langer geduld hebben. Je beest is nu gaar, tijd om te beginnen roken: de rookoven laten afkoelen tot 60 à 70°C. Dit gaat vrij snel als je vochtige rooksnippers op de kolen gooit. De temperatuur houd je constant gedurende 1,5 tot 2 u. Dit doe je door kolen bij te gooien (warmer) of vochtige houtsnippers (rook creëren). Klaar!
Je kan eindeloos variëren met smaken en geuren. Afhankelijk van de houtsoort, de techniek (koud of warm roken) en de kruidenmengelingen die je gebruikt, zal je vlees een andere smaak hebben. Onze kinderen zijn er alvast dol op (en wij ook)!
Meer info over roken vind je hier.
Ik ben geen handige mama. Indertijd haalde ik voor plastische opvoeding met veel moeite 50% op mijn rapport. Toch wil ik af en toe samen met mijn kinderen kunnen knutselen. Daarom af en toe wat tips voor onhandige mama’s…
Wat heb je nodig om blaasmonsters te maken?
Een stenen vloer
Rietjes
Een groot blad papier (bv de plannen van je huis, sorry mijnheer de architect)
Verf + potjes om de verf in te doen
water
stiften
2 zotte kinders
Aan de slag:
Doe in elk potje een scheut verf en leng een beetje aan met water. Aanlengen op zijn Hollands want anders kan je met de verf niks meer aanvangen. Zuinig doen dus.
Verzamel de kinderen rond het blad. Om oorlogen te vermijden, deel je het blad best op in vakken.
Giet in elk vak telkens 2 kleuren verf. Niet te gul gieten of je monster is eigenlijk maar een vlek. De kleuren zullen zich een beetje mengen. (noem het gerust special effects)
Laat je kinderen met een rietje zachtjes over de verfvlekken blazen. De kleuren zullen zich verder mengen en er ontstaan tentakels, staarten, vleugels enzoverder.
Laat de kunstwerken drogen. Onze veranda is daar op een zonnige lentedag ideaal voor.
Als alles goed opgedroogd is, knip je de blaasmonsters uit en kleef je ze op een gekleurd blad. Niet verplicht, ik vind het gewoon leuker.
De kinderen kunnen dan met stiften aan de slag: ogen tekenen (het moeten er niet per se 2 zijn), staarten, vleugels, tentakels, … Al wat een monster volgens hen moet hebben, is juist.
