Hukselende Vingers

Tag: traumakat

  • Traumakatjes

    Traumakatjes

    IMG_0615

    3 jaar wordt deze schoonheid vandaag: ons Wilma! Voordien gekend als Hummeltje bij Poezenopvang De Snorhaar waar we haar vandaan haalden. Ze was toen een bang kittentje van enkele maanden oud. Toen het stenen uit de grond vroor in Molenstede, zag zij het levenslicht. Vermoedelijk overleefden mama en papa het koude vriesweer niet. Zij bewees dat ze van het sterke geslacht was en ze haalde het. Samen met enkele andere katjes werd ze gevonden ergens in de sneeuw in Molenstede. Ze was toen ongeveer 3 weken oud.

    De Snorhaar ving haar op, verzorgde haar en begon met de socialisatie. Wij hebben die na de adoptie samen met Gonzo verder gezet. Ze is nog steeds een schichtig katje, wat aan de kleine kant ook, maar zooooo lief! Na enkele dagen bij ons te verblijven, besloot ze dat ik een toffe ben. Ik heb er bijna al mijn psychologische truken voor uit mijn hoed moeten toveren. Maar ik won haar vertrouwen…

    3 jaar later is ze bij mij de perfecte kattin. Heel lief, heel aanhankelijk en een babbelaar eerste klas! Miauwen doet ze niet. Neen, Wilma miept. Waar ik ben, is zij meestal ook. Haar moeilijke start speelt haar wel nog parten. Als ze komt bedelen aan tafel en ik geef haar iets (jaja, dat mag niet, ik weet het), neemt ze het mee om het enkele meters verder haastig op te schrokken. Onverwachte geluiden verontrusten haar. Maar ze heeft al een verdomd lange weg afgelegd.

    Ze panikeert niet meer omdat hier een man en kinders rond lopen. Ze zit in de huiskamer terwijl die barst van leven, rondvliegende dino’s, racende auto’s en vechtende kinderen. Vanuit haar hangmat bovenin de krabpaal kijkt ze toe. Als er bezoek is, komt ze soms al eens stiekem piepen in het deurgat. Tot ze betrapt wordt 🙂

    Gelukkige verjaardag Wilma, we hopen dat je ons nog lang zal entertainen!

     

    IMG_8443

  • De evolutie van een traumakatje

    Deze week is het 2 jaar geleden dat Wilma in ons leven kwam. Ze was toen een kitten van 3 à 4 maanden oud. Midden in de winter, in de vrieskou en de sneeuw werd ze gevonden ergens in Molenstede. Ze was toen een week of 2 – 3 oud werd geschat. Ze vertoefde in het gezelschap van nog een kitten en enkele oudere katten als ik het me goed herinner. Haar ouders, broers/zusjes zijn vermoedelijk ergens in die periode gestorven. De Snorhaar ontfermde zich over haar, voorzag haar van een warm nestje en de nodige inentingen. Wij waren op slag verliefd toen we haar zagen. Ook al beloofde ze het ons niet gemakkelijk te maken.

    Zo zag ze er toen uit:

    IMG_8434

    In die 2 jaar maakte ze een heuse metamorfose door. Waar ze de eerste dagen kampeerde in haar kattenbak en blies naar alles wat in haar buurt kwam, is ze nu een kattinnetje dat nog steeds snel bang en gestresseerd is maar enorm kan genieten van aaitjes over haar buik en gekrabbel achter haar oren. Met Gonzo klikte het van de eerste minuut.

    Het heeft veel tijd en energie gevergd om van dit Hummeltje een sociaal beestje te maken. Met de nodige psychologische truken werken we daar nog elke dag aan. Maar ze komt er wel. En dat doet ons plezier. Ze komt ’s avonds bij ons zitten. Niet op de schoot, wel op de leuning van de zetel naast ons hoofd. Ze komt als we haar roepen. Ze eet uit onze hand. Gisteren kwam ze voor het eerst bij me in de zetel liggen terwijl mijn echtgenoot er bij zat. De kinderen komt ze soms voorzichtig besnuffelen. Soms laat ze zich eens voorzichtig zien als er bezoek is. Als ze boven op ons bed ligt, wordt ze door mij graag gepakt.

    Om de één of andere reden heeft ze beslist dat ik tof ben en wat meer mag dan de rest van het gezin. Ik maak daar met alle plezier gebruik van 🙂 Wilma, de afgelopen 2 jaar waren supertof. Je bent al even gestoord als de rest van de gezinsleden. Hopelijk mogen we nog lang van je genieten!

    Ik schrijf dit maar om de vele vrijwilligers een hart onder de riem te steken die dagelijks katjes opvangen.  Om mensen die graag een kat willen, te laten zien dat ook een traumakatje de moeite waard is. Dat je van deze beestjes misschien nog meer affectie en dankbaarheid krijgt ten opzichte van een gekweekte dure raskat. Om aan te tonen dat het loont om geduld te hebben. Wij hebben Wilma nu 2 jaar in ons midden en we hebben er nog geen seconde spijt van gehad dat we die beslissing genomen hebben. We zijn blij met kleine dingen die voor haar aartsmoeilijk zijn, zoals bijvoorbeeld bij ons komen liggen als we in de zetel zitten en zich laten aaien.

    Wilma

     

  • Binnen/buiten

    Gonzo en Wilma zijn binnenkatten. De ene is een vadsige luiaard wiens neus kapot is, de ander is een traumakatje. Ze voelen zich hier goed bij ons. Allez, dat leiden we af uit hun gedrag, ’t is niet dat ze ons dat komen vertellen. Sinds de verhuis zit ik te denken om hen af en toe eens buiten te laten. Dan kunnen ze in het gras liggen genieten van het zonnetje, achter vlinders aan zitten, door een stel rosse mieren in hun bips gebeten worden, …

    Ze kunnen dan ook door een auto overreden worden, vergiftigd worden door een duivenmelker, er kan een komeet op hun hoofd vallen of ze kunnen gewoon van de aardbol verdwijnen. Daar denk ik liever niet aan eigenlijk. Ik zou hen eerder de buitenwereld willen laten ontdekken in hun eigen belang. Wij starten hier binnenkort namelijk met grote verbouwingswerken. Het lijkt me voor hun stresslevel dan beter dat ze overdag een wandeling kunnen gaan maken dan dat we ze sommige periodes overdag in een kamertje moeten opsluiten.

    Vandaag kreeg ik veel tips en bezorgde reacties over het buiten laten van binnenkatten. Ik ga er met mijn wederhelft eens over vergaderen en dan zien we wel wat we doen. Ik vind het niet natuurlijk dat een kat, het symbool van onafhankelijkheid en zelfstandigheid, een leven lang opgesloten moet zitten. Niet dat ik de indruk heb dat onze poezels iets missen of dat ze het ons kwalijk nemen. Gelukkig maar!

    Als u me nu wilt excuseren, ik kreeg net 2 klauwen in mijn onderrug. Vrij vertaald: ‘Mens, wil je nu eindelijk eens in de zetel komen zitten en over mijn buikje wrijven!!!!’