Tag: suiker

  • Kinderen en suiker

    1 september betekende niet alleen de start van het nieuwe schooljaar. Ik voerde voor mijn kroost subtiel een andere levenswijze in. Vooral op het gebied van eten en drinken. Dit jaar zijn we al erg veel bezig geweest met gezonde voeding omwille van het pseudo-allergeenvrij dieet dat onze oudste moest volgen. We weten nu welke voedselallergieën hem plagen. We ontdekten ook dat onze kinderen gevoelig zijn aan suiker. Geef hen veel suiker en ze stuiteren een ganse dag rond en weten zich met zichzelf geen blijf. Dat zorgt geregeld voor spanningen en ambras.

    Na een info-avond over gezonde voeding, ben ik beginnen nadenken en eetpatronen analyseren. Ook verpakkingen van dingen die we vaak eten, bestudeerde ik aandachtig. Je zou er versteld van staan hoeveel suiker en vet er in kinderkoeken zit. En waarom moeten die individuele verpakkingen per se 3-4-5 koekjes bevatten voor 1 kind?

    De kroost krijgt nog steeds koekjes en sap maar we kijken wat meer toe op de dosering. Grenadine werd vervangen door suikervrije grenadine. We vonden al varianten met citroensmaak, perzikensmaak en nog enkele andere smaken. Dat krijgen ze in hun drinkbus, aangelengd met water, mee naar school. Op woensdag krijgen ze steevast een brikje melk mee en 2 dagen per week nemen ze water mee. Wanneer ze gaan sporten na school, krijgen ze water mee.

    Voor de speeltijden op school veranderde er ook wat. Voor de eerste speeltijd krijgen ze fruit of knabbelhapjes mee. Dat kunnen noten zijn, kerstomaatjes, olijven, komkommers, stukjes kaas, … Voor de tweede speeltijd krijgen ze al naargelang de soort 1 of 2 koekjes mee. Ofwel zijn het  typische kinderkoeken van Samson, Piet Piraat, enz ofwel zijn het koekjes van bijvoorbeeld Céréal.

    Andere dingen die ze graag eten, zijn al langer aangepast. Als ik bijvoorbeeld pudding maak met mijn vriend, dr. Oetker, dan doe ik dat met magere melk en 30% minder suiker. Meestal eten de kinderen daar hagelslag of chocoladevlokken bij dus ze merken er niks van. Appelmoes maak ik zelf met toevoeging van een beetje suiker. Soms ook gewoon zonder suiker. Zelfde verhaal als ik cake of koekjes bak. Bij pannenkoekenbeslag kan je zonder problemen minder suiker toevoegen omdat er meestal toch zoet beleg op gesmeerd wordt. Of we maken fruitpannenkoeken, ook altijd een succes!

    Grijs brood wordt geregeld vervangen door volkoren of meergranenbrood. Wit brood komt hier sowieso niet op tafel. Op vrijdag is het chocodag, de andere dagen eten ze beleg tussen hun boterhammen. In de brooddoos zitten soms ook knabbelhapjes verstopt.

    Conserven komen hier zelden op tafel. Gefrituurd spul af en toe maar niet wekelijks.

    Ongetwijfeld vergeet ik hier enkele dingen op te sommen. Maar na 1 maand valt het op dat ons huishouden rustiger is. De energie van onze kroost lijkt meer gedoseerd. Dat zorgt voor minder ruzie en spanningen. Wat dan weer goed is voor mijn bloeddruk 😉 De kinderen kunnen nu ook beter genieten van rustige activiteiten zoals puzzelen, lezen of een gezelschapsspelletje spelen. Ze zijn ook minder opvliegend. Ze voelen zich goed in hun vel en missen niks op culinair gebied.

    Ook de avondspits is nu een verademing. Waar ik vroeger vaak tig keer naar boven moest omdat ze bleven feesten en rel schoppen na bedtijd, gebeurt dat nu nog amper. Da’s voor iedereen leuker.

    Het is toch straf wat voeding met een mens doet eigenlijk. Enkele simpele ingrepen zorgen er thuis voor dat het er veel vreedzamer aan toe gaat. Vragen en tips over dit onderwerp zijn steeds welkom bij ondergetekende 😉

  • Voedingsetiketten lezen

    Gisteren ging ik naar een info-avond. Het thema was ‘voedingsetiketten lezen’, de babbelaar vooraan een diëtiste. Om er wat van op te steken, nam ik een omgekeerde diabeet mee. Het leek me een interessant onderwerp gezien de voedselallergieën van de oudste zoon waar je elders in deze blog meer over kan lezen.

    Toegegeven, ik weet al wel wat over gezonde voeding en zo. Het is nu eenmaal een onderwerp wat me interesseert en waar ik graag actief mee aan de slag ga. Een aantal dingen klonken me bekend in de oren maar ik heb er toch ook wat van opgestoken. De diëtiste besteedde vooral aandacht aan het interpreteren van de hoeveelheid suikers, vetten en koolhydraten in voedingsmiddelen. Dat was net wat ik nodig had. Ik bekijk die etiketten wel vaak als ik aan het winkelen ben, maar ik heb er geen flauw idee van hoe ik de vermelde hoeveelheden moet interpreteren. Vanaf nu gaat dat wat beter lukken.

    Ik leerde er ook dat light-producten voor kinderen wel kunnen. Voor een vrouw met een missie als ondergetekende is dat interessant. Als ik eerdaags mijn eetplan terug vanonder het stof haal, kan ik zonder scrupules light-room en van die dingen gebruiken. Want dat heb je als vrouw hè. Je wil diëten en anders koken voor jezelf en je gezin en dan komt het vermanend vingertje van je omgeving. Light? En je geeft dat aan je kinderen? je weet toch dat dat niet goed voor ze is hè? Ik zou er toch maar mee opletten!

    Mijn gezelschap vond hier ook een antwoord op iets waar zij al lang naar op zoek was: suikervrije fruityoghurt die geschikt is voor diabeten. Het blijkt toch te bestaan. Zij blij, ik blij 🙂

    Voorts werd er nog gepraat over de fratsen van Piet Huysentruyt. Die man zette half Vlaanderen op het verkeerde spoor door ingrediënten te gebruiken die verboden zijn voor diabeten. Terwijl hij kookt voor diabeten, hij is immers zelf patiënt. Tegenwoordig zou hij bij gebruik van die producten er wel een waarschuwing bij vermelden. Dankzij de diëtiste ken ik ook terug het verschil tussen verzadigde en onverzadigde vetten en hoe ze te herkennen… Dat zat ver weg!

    Na die avond weet ik het zeker: er worden hier opnieuw wijzigingen doorgevoerd in de keuken. Er komt terug light in huis, ik ga voor de schoolkoeken van de kinders wat beter letten op de etiketten en er komt wat minder onverzadigd vet op tafel.

    De opgelegde dagelijkse hoeveelheid groenten en fruit halen we niet elke dag maar ik denk dat dit bij weinig mensen wel lukt. Af en toe eens zondigen lijkt me geen kwaad te kunnen voor een gezond iemand. Het voornaamste voor mij is dat de kinderen gezonde eetgewoontes kennen en er zich aan houden. Tot nu toe zijn we daar goed in geslaagd en dat willen we zo houden. Als ze wat groter zijn, zullen ze dus ook leren hoe ze voedingsetiketten moeten lezen en interpreteren…