Tag: risotto

  • Recept: risotto met kalfsgebraad

    Voor dit recept liet ik me inspireren door Jeroen Meus. Omdat ik niet alle vergeten groenten vond in de supermarkt, heb ik zelf iets verzonnen 🙂

    De hoeveelheden waren hier voldoende voor 2 volwassenen, 3 kinderen en een peuter.

    Ingrediënten 

    900 groene asperges

    2 pastinaakwortelen, geschild en in julienne gesneden

    1 bolletje kervel (diepvries)

    +/- 1,2 l groentebouillon (2 blokjes)

    +/- 375 gram risottorijst

    1 ui, geschild en in blokjes gesneden

    1 teentje knoflook, gepeld en fijn gesneden of geplet

    1 blok Gran Padano

    boter en olijfolie

    peper, zout, provençaalse kruiden

    kalfsgebraad

     

    Bereiding

    Wrijf het kalfsgebraad in met olijfolie, kruiden met peper, zout en provençaalse kruiden. Zet in een voorverwarmde oven van 175°C. De gaartijd hangt af van het gewicht en of je al dan niet bevroren vlees gebruikt. Best dus een kookthermometer gebruiken.

    Neem een klein pannetje met deksel. Laat een klontje boter smelten en stoof hierin de pastinaakblokjes. Voeg een klein beetje bouillon toe om ze op zacht vuur verder te laten garen.

    Neem een diepe pan. Ik gebruik voor risotto meestal een sauteerpan. Smelt een klontje boter en voeg een scheut olijfolie toe.

    Doe de ui en knoflook in de pan en laat stoven tot ze glazig zijn. Voeg de risottorijst toe en laat even mee glazig worden. Zet het vuur zachter.

    Tijd om vocht toe te voegen: voeg een geut bouillon toe. Herhaal dit telkens wanneer het vocht bijna volledig geabsorbeerd is door de rijst. Blijf dit herhalen tot de rijst gaar is. Ergens halverwege gooi je het bevroren bolletje kervel er bij.

    Ondertussen gril je de groene asperges lang genoeg zodat ze niet meer hard zijn. Kruid met peper en grof zout.

    Als de rijst bijna gaar is, voeg je de pastinaakblokjes met het restje bouillon toe. Kruiden met peper, zout en provençaalse kruiden.

    Als je houdt van smeuiig, voeg dan een geutje room toe. Rasp een gedeelte van de Gran Padano boven je risotto (hoeveelheid naar eigen smaak). Voeg een klontje boter toe.

    Roer je risotto eens goed door tot de kaas en boter gesmolten zijn.

    Serveer op elk bord een schep risotto met enkele gegrilde asperges en een stukje gebraad.

    Je kan het vlees ook weglaten en er een vegetarisch gerecht van maken.

    Smakelijk!

  • Recept: mediterrane risotto

    Recept: mediterrane risotto

    Zelf verzonnen met gepikte inspiratie…

     

    Ingrediënten:

    350 g risottorijst

    2 dl witte wijn

    1 sjalot

    1 klein blikje tomatenpuree

    3 verse tomaten, ontpit en in blokjes gesneden

    1,2 l groentebouillon

    parmezaanse kaas

    tijm, peper

    bakboter, olijfolie

    verse zwarte olijven

    koningskappers

    een lekker stukje vlees bv steak of kalkoenlapje

     

    Bereiding:

    Fruit de sjalot in wat olijfolie en een klein klontje bakboter. Voeg de risottorijst toe en roer kort tot ie glazig wordt. Dan giet je er de witte wijn bij (niet vergeten zelf eens van de wijn te proeven ^^), samen met de tomatenblokjes en de tijm. Geregeld roeren en scheutjes groentebouillon toevoegen. Ondertussen grill je het vlees.

    IMG_20151104_182646

    Als de rijst gaar is, werk je de risotto af met tomatenpuree, goed doorroeren en dan parmezaanse kaas en een klontje boter toevoegen. Niemand heeft gezegd dat dit een light recept is. Kruiden met peper en zout.

    IMG_20151104_182633

    Serveer de olijven en kappers apart, dien de risotto op met het gegrilde vlees.

  • Oudejaarsmenu 2013

    In theorie was dit ons menu:

    Voorgerecht: Risotto met kreeft en cava (als in ‘cavasaus’)

    Hoofdgerecht: Hindegebraad met bospaddestoelen en mosterdsaus

    Dessert: Koffie-toffeeswirl

    In de praktijk daarentegen…

    De kreeft bleek een leprakreeft zaliger te zijn. Zo eentje die eens voor 5 euro in promotie stond bij O’Cool.  Ze bleek na het koken niet bruikbaar te zijn voor culinaire doeleinden. De katten kregen kreeft als tussendoortje. Wij vervingen ons voorgerecht door ovenhapjes van Colruyt. De katten lachten ons vierkant uit, lieten een boertje en gingen maffen.

    IMG_0512

    De koffie-toffeeswirl werd gemaakt op basis van een recept dat geschreven werd door de dorpsidioot van Zimbabwe. Hier en daar stonden geen hoeveelheden in de ingrediëntenlijst. Bijvoorbeeld: een blikje gecondenseerde melk. Dat kan verschillende formaten hebben hé zeg. Wat een grapjas. Hij gebruikte ook erg duidelijke instructies als ‘klop de slagroom lobbig’. Het recept voor de caramel leverde ons siliconenkit van hoge kwaliteit. Het dessert werd omgetoverd tot vanille-ijs met frambozencoulis. Of frambozenijs. De onderhandelingen lopen nog.

    Het hoofdgerecht was wel geslaagd. Als we de mosterdsaus buiten beschouwing laten. Die smaakte alsof ze al een maand in de koelkast kampeerde. Gelukkig had ik voor de kinderen een varkenshaasje met champignonsaus zodat we hun saus konden pikken. Samen delen heet dat dan 😉 Serveren met ruimtekroketten en iedereen is tevreden.

    Morgen maken we een nieuwjaarsmenu. Dat gaat àf zijn ^^

     

  • Het Vlaamsche goud

    Als kind moest ik er niet van weten. Wie met een asperge naar me durfde te zwaaien, kreeg zeven dagen onheil over zich. Slechte breinen probeerden me wijs te maken dat het schorseneren waren, op dezelfde wijze in een pot gesmeten en met een sausje besprenkeld maar ik wist wel beter. Eigenlijk niet hoor maar de glunderende blik van mijn broer verraadde het snode plan. De rest van mijn jeugd investeerde ik massa’s energie in het verbannen en vermijden van het Vlaamse goud.

    Gaandeweg leerde ik die voze stengels appreciëren. Nu serveer ik ze wekelijks tijdens ‘het seizoen’ zoals men dat noemt. Nu dus. Met andere woorden: wekelijks hebben de gezinsleden en ikzelf zweet en pipi met dat typische aspergegeurtje. Dat vind ik nog steeds pure horror. Nog liever hoor ik iemands nagels over een schoolbord krassen. Anyway, omdat we niet elke week asperges op zijn Vlaams kunnen verorberen, wou ik mijn creatieve persoonlijkheid haar gang eens laten gaan. Vol goede moed sprong ik op mijn surfplank en vond… Niks.

    Gesmolten boter, gepocheerde eieren, een sneetje hesp of wat grijze garnaaltjes: het passeerde allemaal de revue tijdens mijn zoektocht naar ‘asperges anders’. En wat doet An dan? An flanst 5 recepten door elkaar en maakt daar iets van.  Of het eetbaar gaat zijn, weet ik nog niet. Een plan B voor de gezinsleden heb ik ook niet. 1 ding staat vast: woensdag gaat het gebeuren. Dan waag ik me aan een recept dat ik nog moet neerschrijven. Het wordt iets met ‘fideuá de espinacas y albahaca’ dat iedereen ongetwijfeld kent (kuch) en kip. Ik flans er nog wat kruiden bij, samen met enkele geheime ingrediënten en we zien wel wat het geeft. Als er na woensdag niks meer op deze blog verschijnt, dan weet je dat het geen succes was 😉