Hukselende Vingers

Tag: pseudo-allergeenvrij dieet

  • Voedselallergie: controle Gasthuisberg

    Deze maand mocht zoonlief op controle gaan bij professor Bullens. Hij heeft zich heel goed gehouden aan het pseudo-allergeenvrij dieet. Zo konden wij in de daaropvolgende periode achterhalen op welke voedingsstoffen zijn lichaam reageert.

    Bij Robin zit het hem vooral in rode dingen. Ik kan hem dat niet kwalijk nemen maar da’s een lang verhaal 😉 Met stip op 1: rode kleurstof. Daar reageert hij heel uitgesproken op. Ketchup, Fristi, Kidibul, geverfde eieren met Pasen en andere dingen staan alleen op het menu als er de dagen nadien niks speciaals op het programma staat. Eet of drinkt hij iets waar rode kleurstof in verwerkt is, dan zwelt in zijn neus één en ander op. Het doet hem onophoudelijk snoeven en moeilijk ademen. Gevolg: verstoorde nachtrust met ’s anderendaags prikkelbaar humeurtje en moeite om zich te concentreren. Na 2 à 3 dagen is het weer voorbij.

    Voorts reageert hij op verse tomaten (niet op bliktomaten), aardbeien en frambozen met zekerheid. Van enkele andere voedingsmiddelen zijn we niet 100% zeker. Het gekke is ook dat hij de ene keer meteen allergisch reageert en de andere keer pas nadat hij er meer dan een normale portie van eet. Er is bijvoorbeeld een verschil tussen vleestomaten en kerstomaten merkbaar. Hoe onnozel de nuance kan zijn, voor hem betekent het een wereld van verschil.

    Het stuit vaak ook op onbegrip uit de omgeving, zo een voedselallergie. Niet negatief bedoeld hoor. Maar het is moeilijk om uit te leggen dat Robin bijvoorbeeld wel een aardbei kan eten, maar dat hij er geen 5 mag hebben. Of dat hij wel tomaten uit blik verdraagt maar geen tomatenketchup. Volgens de prof is dit allemaal perfect normaal. Elk allergeen heeft zijn eigen drempel vanaf wanneer ie getriggerd wordt.

    De controle was heel positief. Zolang alles stabiel blijft, moeten we niet terug gaan naar Gasthuisberg. Merken we dat de reacties veranderen of dat hij plots op andere dingen begint te reageren, dan is het tijd om nog eens een afspraak te maken. Ze vertelde wel dat voedselallergieën meestal wel van blijvende aard zijn. Het is niet iets waar je zomaar ‘uit groeit’.

    Voor ons is het een geruststelling nu we weten waar Robin op reageert en dat de reactie niet levensbedreigend is. We laten hem soms zelf de keuze of hij iets wil eten waar hij allergisch aan is of niet. We leggen dan telkens goed uit dat hij dan enkele dagen last gaat hebben. Zondag dronk hij bij oma en opa bijvoorbeeld een beker Fristi, dat heeft hij tot en met vandaag mogen uitzweten.

  • Voedselallergie: een nieuwe wending

    Ondertussen weten we dat zoonlief allergisch reageert op rode kleurstof, aardbeien en vermoedelijk ook tomaten. Work in progress. De komende maanden zullen we nog wel één en ander ontdekken. Gisteren schreef ik al dat ik met de dochter langs de huisarts passeerde omdat ze een snothoofd had. We moeten 3 maal daags haar neus spoelen en er vervolgens neusdruppels in doen. Vannacht werd ze zieker en zieker dus vandaag nam ondergetekende spoedverlof om Florence Nightingale te spelen.

    Vanochtend begon ze te klagen over jeuk. Ik had er eigenlijk geen erg in want er was niks te zien op haar lichaam. In de loop van de dag zag ik haar steeds meer dabben en krabben. Tegen de avond zat ze op enkele plaatsen door haar velletje. Ik vroeg haar om even te strippen voor mama zodat ik kon zien wat er aan de hand was. Daar stond ze dan: rode vlekken en bobbels sierden haar huid. Die waren er vanochtend nog niet! Ik geloof goed dat dat pijn doet en jeukt, de stakkerd!

    De huisarts wist te zeggen dat de kans zeer klein is dat dit een reactie is op de neusspray. Gelukkig mochten we meteen op consultatie komen. Daar volgde het verdict: netelroos oftewel een allergische reactie. En dit soort reactie wijst in 95% van de gevallen op… een voedselallergie. Of ik eens wilde opschrijven wat de dochter gisteren en vandaag gegeten heeft en dat blad bewaren tot deze reactie zich nog eens voordoet? De moed zonk me in de schoenen. Miss H kreeg een siroop (Xyzall) voorgeschreven die de reactie moet onderdrukken.

    Bijna 2 maanden zijn we nu bezig met het pseudo-allergeenvrij dieet voor onze oudste. Bij hem uit de voedselallergie zich via de luchtwegen. Dochterlief zal dus vermoedelijk op andere producten allergisch reageren. Ik hoop van harte voor haar dat dit een eenmalige reactie was. Als we met ons gezin nog eens een half jaar pseudo-allergeenvrij moeten eten, dan ben ik er niet graag bij. Het enige ‘nieuwe’ wat ik in het overzicht van de dochter kon ontdekken, zijn de rode bietjes die we gisteren aten. Als baby at ze dat vaak zonder problemen. Nu was het gemakkelijk enkele jaren geleden dat dit nog eens op tafel kwam. Toevallig is dat ook iets wat je tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet net wel mag eten vanwege een laag risico op allergische reacties.

    Om (groen) te lachen, ben je hier momenteel aan het goede adres :\

     

  • Test voedselallergie: vervolg

    5 weken na de start van het pseudo-allergeenvrij dieet was het vandaag eindelijk dé dag: zoonlief mocht op controle gaan bij de prof in Gasthuisberg! 5 weken heeft hij een beenhard karakter gehad, zich allerlei lekkers ontzegd om het toch maar goed te doen. Ik was supermegakeifier op hem! En uitgerekend ik heb het per ongeluk op de valreep nog verknald 🙁 De paashaas bracht hier hardgekookte eitjes. Maar om duidelijk te maken dat het paashaasklokkeneitjes waren en geen prul die ergens in een legbatterij uit een kiekenpoep vloog, bracht Zoef De Haas hier geverfde en bestickerde eieren voor onze kroost. Toffe pé, dat konijn. Of die haas. Dat mag de zoon tenminste eten want chocolade is een no go.

    ’s Middags mocht hij na zijn boterhammetjes een eitje eten. En smaken dat het deed! ’s Anderendaags liep hij te snoeven en te snotteren. Hij had ook een slechte nacht gehad, wat bij hem resulteert in druk gedrag overdag. Na enkele uren viel mijn frank: de kleurstof was door de eierschalen gedrongen en zat dus ook een beetje in het eiwit. En dat heeft hij binnen. Boosdoener gevonden.

    Mijn vermoeden werd door de prof bevestigd: zwelling in de neus en slijmvorming wat duidt op een allergische reactie. Ze wist me ook te vertellen dat rode kleurstof een klassieker is bij voedselallergieën. Je moet het maar weten. Die kan dus al met stip op de lijst met te vermijden producten.

    Hoe gaat het nu verder? Tot het eind van deze maand blijft Robin zijn dieet volgen. Tegen dan is die rode kleurstof volledig uit zijn lijf. Op 1 mei worden alle verse groenten en fruit toegelaten. Dan is het aan ons om te experimenteren en te observeren. Producten waar hij op reageert, krijgen een oranje licht. Reageert hij bij een tweede poging opnieuw op hetzelfde product, dan krijgt het een rood licht en komt het op de lijst met te vermijden producten. Die lijst zal trouwens een aantal jaren ongewijzigd blijven.

    Een maand later mogen we weer een blok van producten toevoegen aan het dieet. En zo gaat het maar verder. Na een goeie 4 maanden zou zo ongeveer alles getest moeten zijn. Dan gaat hij terug op controle bij de prof voor een bespreking van de resultaten en de verdere begeleiding.

    Het wordt dus een beetje trial and error de komende maanden. We gaan een voedseldagboek maken waar we met kleur aanduiden wat ok is, niet ok of betwijfelbaar. Volgens de prof doet een allergische reactie zich normaalgezien binnen de 24 uren na inname van het product voor. De kunst zal dus zijn om geen 2 ‘nieuwe’ producten op dezelfde dag te gebruiken in de voeding.

    Moesten er mensen zijn met vragen over recepten en suggesties voor een gevarieerde voeding tijdens het pseudo-allergeenvrij dieet: je mag me altijd contacteren.