Tag: politiek

  • ’t Is keus!

    ’t Is keus!

    Nog enkele dagen en ’t is zover: dan kiezen we opnieuw voor lokale en provinciale bestuurders.
    Al enkele jaren ben ik ondervoorzitter van Open Diest, voorheen bekend als Open VLD Diest. In de aanloop naar de vorige gemeenteraadsverkiezingen besloten we om af te stappen van de ideologische verzuiling op lokaal niveau.
    Open VLD Diest werd Open Diest. We verwelkomden kandidaten die zich niet wilden binden aan een traditionele partij maar die wel geloofden in een positief politiek project voor onze stad, vertrekkend vanuit een liberaal gedachtengoed.

    En dat werkte! Vanuit de oppositie werden we in oktober 2018 plots de grootste partij van de stad! Een duidelijk signaal van de kiezer dat we niet konden negeren. Dus hebben we 6 jaar lang hard gewerkt om ons politiek project verder uit te rollen. We bleven in ons bestuur nieuwe mensen aantrekken. Sommigen met lidkaart, sommigen zonder. Vanuit die open visie gingen we in dialoog met verschillende ervaren politici in onze stad. Langzaam groeide het idee om ons project verder uit te rollen. Begin 2024 konden we bekend maken dat we bij de collega’s van Vooruit een geëngageerde partner vonden die net zoals Open Diest gelooft in lokale politiek over de partijgrenzen heen: Iedereen Diest was geboren!

    Bij de bekendmaking van Iedereen Diest kregen we te maken met weerstand, ook in eigen rangen. We namen de tijd om te luisteren naar de verzuchtingen, te motiveren waarom we ons stadsproject verder uitrollen met de collega’s van Vooruit. Langzaam keerde het tij. De weerstand nam af en we hoorden steeds meer positieve geluiden. Samen met onze partijbesturen en onze kandidaten schreven we een uitgebreid partijprogramma. Een programma dat laat zien dat we samen stad willen maken met elke Diestenaar, dat we geloven in ieders sterktes en talenten en dat we niemand achterlaten in ons beleid.

    In mei promoveerde ik van ondervoorzitter van open Diest naar waarnemend voorzitter van de partij. Het project Iedereen Diest laten slagen werd voor mij plots een belangrijk punt. Ik faal niet graag. Samen met Christophe De Graef, Carina Jankowski en enkele vertrouwelingen kon ik een kieslijst samenstellen voor Iedereen Diest met daarop 27 sterke figuren. Sommigen komen uit Open Diest, sommigen zijn getrouwen van Vooruit en nog anderen kozen resoluut voor Iedereen Diest, als een positief project voor onze stad. Het werd onze taak om deze mensen te verbinden in een gemeenschappelijk en positief project voor onze stad. Dit alles vanuit een progressief  en liberaal gedachtengoed. Groot was de tevredenheid toen de voorgestelde kandidatenlijst door de partijbesturen van Open Diest en Vooruit met een zeer ruime meerderheid werd goedgekeurd!

    Met ons programma en onze kandidaten hebben we elke dag keihard gewerkt. We hebben folders gebust, we hebben huisbezoeken gedaan, we hebben borden gezet, we waren op post als er iets te doen was in Diest of in de deelgemeenten. Net zoals we dat al jaar en dag doen. We hebben veel gedaan, teveel om op te noemen. En we hebben dat met drive gedaan. Niet omdat we postjespakkers zijn. Wel omdat we geloven in de kracht van een stad als Diest met haar prachtige deelgemeenten. De afgelopen jaren werd Diest echt wel op de kaart gezet. En daar willen we graag verder aan werken. Voor u, samen met u.

    Als voorzitter van Open Diest kan ik met fierheid zeggen dat de 27 Iedereen Diest – kandidaten goesting hebben om het beste te maken van deze stad en haar gemeenten. Dat ze dat doen vanuit een positieve ingesteldheid en dat ze het belangrijk vinden zich ten dienste te stellen van de inwoners, ondernemers, bezoekers, enz van onze stad. Zij worden hierin gesteund door ervaren mandatarissen die graag hun kennis, hun ervaring, hun netwerk met dit nieuw bloed delen. Want samenwerken wérkt!

    Gaan stemmen is niet verplicht maar wel ten zeerste aan te raden. Komende zondag tussen 8u en 13u kan jij mee bepalen wie de komende 6 jaren Diest zal besturen.

     

     

     

  • De burger betaalt het gelag in Diest

    Afgelopen maandag was er een voor Diest historische gemeenteraadszitting. Veel gemeenten zijn dezer dagen naarstig op zoek naar inkomsten en besparingen op de uitgaven. In Diest is dat niet anders. Jarenlang werd er fors geïnvesteerd in prestigeprojecten waarvan de openlegging van de Demer en de vernieuwing van de stationsomgeving de meest bekende zijn. Nu is men wanhopig op zoek naar geld om de touwtjes aan elkaar te kunnen knopen. Is er een causaal verband?

    De meerderheid (DDS-SP.a) was tijdens deze zitting apetrots dat de aanvullende gemeentebelasting op de personenbelasting en de opcentiemen op de onroerende voorheffing niet stijgen ten opzichte van de afgelopen jaren. Het feit dat ze niet stijgen is op zich een goede zaak. Diest scoort immers al eerder hoog in vergelijking met andere steden van dezelfde omvang. Dat de 17 (!) volgende agendapunten van de gemeenteraad bijna allemaal belastingverhogingen bevatten, lijkt eerder bijzaak voor diezelfde meerderheid.

    De belastingdruk wordt met andere woorden voor elke Diestenaar gevoelig verhoogd. Elke Diestenaar betaalt mee voor de openlegging van de Demer die zogenaamd grotendeels gesubsidieerd wordt, voor de heraanleg van de stationsomgeving die al geruime tijd stil lijkt te liggen, voor de talloze studiebureaus die talloze opdrachten doen in opdracht van de stad waar je dan nadien niks meer van hoort en zo kan ik nog wel even door gaan.

    Bijna 60 personeelsleden (van stad en OCMW samen) worden zonder boe of bah op straat gezet. De voltallige meerderheid stemde hoofdelijk ‘ja’ over de goedkeuring van het nieuwe organogram waar de stadswachten niet langer deel van uitmaken. Vermoedelijk zal morgen tijdens de zitting van de OCMW-raad hetzelfde gebeuren wanneer het gaat over de privatisering van de thuiszorgdiensten. Bijna 60 gezinnen gaan ellendige feestdagen en een onzekere toekomst tegemoet. Veel cliënten van de thuiszorgdiensten verliezen hun broodnodige verzorgende of poetshulp. Natuurlijk kunnen zij overschakelen naar dienstencheques maar ze kunnen dat zeker niet allemaal betalen van hun pensioentje. En als ze moeten kiezen tussen thuishulp of eten en medicatie dan is hun keuze snel gemaakt.

    De partijen die de reputatie hebben op te komen voor het gezin en op te komen voor de werkende mens, laten zich van hun mooiste kant zien. Liever dan te snoeien in hun dure projecten, zetten ze hun achterban in de kou. Wat een schril contrast met de goednieuwsshow die vorig jaar in de aanloop naar de gemeentelijke verkiezingen gelanceerd werd. 1 jaar later komt de waarheid langzaam maar zeker aan het licht. Een tekort aan visie op lange termijn is mee de oorzaak van wat er nu allemaal gebeurt in Diest. Men had anders kunnen besparen en men had andere bronnen van inkomsten kunnen aanboren.

    Wordt ongetwijfeld nog vervolgd…

     

  • Lees eens een boek

    Lees eens een boek

    Vorige week besloot ik in een dol moment eens deel te nemen aan een wedstrijd van Witsand Uitgevers. Tot mijn verbazing won ik nog ook! De prijs was een gesigneerd exemplaar van ‘Macht en gezag’. Dat is het meest recente schrijfsel van em. prof. en voormalig Belgisch premier Mark Eyskens. Zijn 51e boek om precies te zijn (bewijsstuk A: http://www.eyskens.com/styled-2/page43/page43.html). Los van zijn politieke carrière vind ik mijnheer Eyskens een verstandig man. Een kranig oudje ook wel. Vorig jaar ontmoette ik hem tijdens de voorstelling van het boek van mijn achternicht, Ingrid Baraitre (http://www.ingridbaraitre.com/). Hij stond daar netjes tussen het publiek aandachtig te luisteren naar het interview dat ze gaf. Na enig aandringen nam hij kort zelf het woord. Daar stond hij dan: een klein opdondertje met wenkbrauwen die groot genoeg waren om er spinnenrag mee te verwijderen in de living. Jezus, het leken wel 2 suikerspinnen die op zijn voorhoofd plakten! Zijn eerste woorden zijn me helemaal ontgaan omdat ik hem zo aan het observeren was. Ik had me hem in gedachten heel anders voorgesteld: groter vooral. Waarom associëren we macht en aanzien toch altijd met (letterlijk) grote mensen? Is het de schuld van Obama? Aan Sarkozy zal het in elk geval niet liggen 🙂

    In zijn nieuwste boek zoekt hij antwoorden op vragen over politiek en democratie. Volgens de achterflap van het boek heeft hij daar een leven lang over nagedacht. Ik geloof dat. Dit jaar viert hij zijn 80e verjaardag. Dat betekent dat hij al 80 jaar aan het nadenken is over politiek en democratie. Waarmee vult een baby of puber anders zijn dagen? Dat schept voor mij hoge verwachtingen over de inhoud van het boek. De citaten die bij elk titeltje staan, zitten alvast goed. Volgende maand ga ik me aandachtig door dit boek worstelen. Dan kan ik onderbouwd van gedachten wisselen met die man als ik hem nog eens tegen het lijf loop.

    Macht en gezag is het 51e boek van Mark Eyskens.
    Macht en gezag is het 51e boek van Mark Eyskens.