Hukselende Vingers

Tag: Halloween

  • Allerheiligen: choose life.

    Allerheiligen: choose life.

    Gisteren Halloween, vandaag Allerheiligen, morgen Allerzielen… De driedaagse van de doden is vandaag halverwege. Het Gezin heeft geen feestdagen nodig om zijn dierbaren te herdenken. We doen dat het ganse jaar door. We gaan in deze periode bewust niet naar het kerkhof, dat doen we op andere momenten. Natuurlijk staan we rond Allerheiligen eens extra stil bij zij die ons ontvallen zijn. Het lijstje groeit helaas elk jaar.

    Maar tegelijk gebruiken we deze periode om onze nog levende dierbaren extra aan te halen. Daar hebben ze nu meer aan dan wanneer ze er niet meer zijn. Met onze kinderen gingen we naar de jaarmarkt, speelden we buiten met diabolo’s en deden we samen huishoudelijke klusjes. We aten verse appel/rozijnencake en genoten van huisbereide warme chocomelk met échte chocolade en marshmallows. En wat we te weinig doen: we keken eens met zijn allen naar een film, lekker languit in de zetel onder een dekentje. Peter en de Draak (de originele!) entertainden ons.

    img_20161101_192723

    Maar we namen ook de tijd om even te reflecteren. Met een klein gebaar en een grote symboliek. Want ook al zijn ze er niet meer, het lichtje van onze special ones schijnt altijd ergens. Niet in het minst in ons hart. Ongeacht hoe lang het geleden is dat ze ons verlieten.

    img_20161101_193951

  • Knutselen: Halloween

    Oh wat heeft de school toch toffe ideetjes! De kinderen van de lagere school mogen morgen verkleed naar school gaan om Halloween te vieren. Hier zagen ze het volledig zitten! Gelukkig koop ik tussendoor verkleedspullen met korting zodat we voor elke gelegenheid iets in huis hebben. Bijna elke gelegenheid.

    Onze oudste van 7 heeft een prachtig skeletpak. Hij vindt het vetcool! Ik denk dat dat goed is. Maar daarmee was de dochter nog niet gesteld. Omdat je een roze glitterprinses bezwaarlijk spooky kan noemen (voor een kind van 5 althans, ik zou hysterisch krijsend weglopen), besloten we nog eens creatief te zijn. Noodgedwongen 🙂 Samen maakten we een leuk spookkostuumpje.

    Men neme een wit hoeslaken. Ecru mag ook, dan is het gewoon een heel oud spook. Knip het zo een beetje op maat van je kind. Belangrijk is dat ze niet bij elke stap over dat laken struikelen want dan komt er te veel echt bloed op te zitten. Knip knip tot het de juiste maat heeft dus. De Wederhelft maakte een matotteke bovenaan om het arme kind op Sus Antigoon te laten lijken. Vervolgens zet je een kruisje waar de ogen ergens achter het laken zitten. Niet te hard duwen, je riskeert een blind kind te creëren. Laken even van het hoofd halen en de ogen uitknippen. Ook weer laken verwijderen van het hoofd, ze hebben hun ogen nadien nog nodig.

    Je zou ook ter hoogte van de neus een gaatje voor zuurstoftoevoer kunnen knippen maar hoe cool is het niet als een spook flauw valt midden op de speelplaats? Juist ja.

    Daarna ga je aan de slag. Een spook dat uit ons gezin komt is niet zomaar een spook. Nope. Het is een uniek en exclusief one of a kind specimen. Tijd om stiften en verf boven te halen met andere woorden.

    En dan krijg je dit:

    IMG_1408 IMG_1409

    Naast de bange spin staat een boos monster. Een woest monster. Laat ons even vergeten dat ze eigenlijk een pompoen wilde tekenen, mama kon zich niet bedwingen 🙂

    Uiteraard mag ook de typische Scream-mond niet ontbreken. Al bij al vind ik dat we het nog goed gedaan hebben.

    Vanavond vlogen hier een skelet en een monster rond dat het een lieve lust was. Raketman, de enige kleuter des huizes, keek geamuseerd toe. Een half uur na bedtijd stond er een mormeltje van 5 naast me te murmelen dat ze niet kon slapen omdat ze buikpijn had. Gevoelige kinderen, het is me wat 😉

  • Halloween voor ornithologen

    Elk jaar op 31 oktober voltrekt zich in onze contreien een prachtig fenomeen. De Oost-Indische Kloefkapper (Latijnse naam: Lompius Kattius des Vadsius), al 22 jaar met uitsterven bedreigd, trekt zich dan terug om te beginnen aan de jaarlijkse broedperiode. Ornitologen overal te lande liggen met hun verrekijker in de aanslag klaar bij de deur van de slaapkamer. Eens de klok 15u48 slaagt, gaat er bij de Oost-Indische Kloefkapper een innerlijk belletje rinkelen. Gestaag sleept hij zich naar boven voor zijn jaarlijkse plicht: het uitbroeden der sokken.

    Heel het gedoe met spoken en pompoenen laat hij noodgedwongen aan zich voorbij gaan om zijn plicht te volbrengen. En het is begot een zware opgave. Alles begint met de selectie van het nest. Niet te groot, niet te klein, sokken van de juiste homo sapiens selecteren en op kleur leggen: het hoort er allemaal bij. 44 dagen lang broedt hij elke dag van zonsopgang tot zonsondergang op zijn buit. Als het regent, mag hij volgens zijn geloof even zijn gevoeg gaan doen en iets eten. Waarna de plicht weer onverbiddelijk roept.

    Af en toe wordt het hem allemaal te machtig en maakt hij een vreselijk angstaanjagend geluid (voor vogels toch). Dat is het sein voor de homo sapiens des huizes om de Oost-Indische Kloefkapper wat morele steun te bieden. Een aai over zijn bolletje volstaat vaak al om hem weer tot rust te brengen. Bij deze zeldzame vogelsoort is het bovendien een mannentaak om het nest permanent te bewaken. De vrouwtjes hebben ondertussen de tijd van hun leven. Ze spelen en ravotten dat het een lieve lust is. Af en toe gaan ze eens kijken bij het nest of alles nog in orde is.

    Ondergetekende had vandaag de unieke kans om op de gevoelige plaat vast te leggen hoe de Oost-Indische Kloefkapper begint aan zijn jaarlijkse broedperiode. Misschien moet ik eens mailen naar Animal Planet of National Geographic? Happy Halloween 🙂

     

    Untitled