Hukselende Vingers

Tag: crepie

  • Renovatie: kick-off

    Het is zover, we gaan met de grote werken beginnen!

    Volgende maand maakt De Wederhelft een tijdelijke badkamer elders in huis. Dat moet als eerste gebeuren. Zo kunnen we de aannemer laten starten met de voorbereidende werkzaamheden voor de totaalrenovatie: een muur uitbreken en een steunbalk plaatsen, enkele deurgaten dichtmetsen, bestaande ramen verhogen in functie van de nieuwe keuken, een trapgat creëren voor de vaste trap naar de zolder (daar moet de huidige badkamer voor wijken), een bestaand raam vergroten zodat er een schuifraam in kan, enz.

    Als de tijdelijke badkamer klaar is, kunnen we hier in huis beginnen werken. Sanitair en elektriciteit worden als eerste volledig vernieuwd. Dat gaan we zelf doen onder begeleiding van Selfmatic. We zullen tijdelijk zonder centrale verwarming zitten. Daarom hebben we gewacht op het voorjaar om te starten met de werkzaamheden. ’s Avonds kruipen we dan maar gezellig onder en dekentje en op bed leggen we een extra sprei.In de tijdelijke badkamer gaan we wel bijverwarmen met een elektrisch vuurtje, vooral voor de kinderen.

    Daarnaast komt er een ventilatiesysteem type D. Waarom type D? We zijn voor het bestaand gedeelte niet verplicht om dit te doen. In het stuk nieuwbouw dat er op termijn komt, is ventilatie wel een vereiste. Wij kozen voor D-ventilatie in plaats van C (met ventilatieroosters boven de ramen). De investering is groter en het is iets moeilijker te plaatsen, maar we hopen dat er op termijn wel uit te halen. De logica achter de ventilatieroosters ontgaat ons een beetje: je wil goed isolerend glas voor de E-waarde van je woning, maar je zet er dan wel open roosters boven om koude lucht binnen te halen. En ’t is nog lelijk ook in vergelijking met ‘gewone’ ramen.

    Buitenschrijnwerk wordt ook in de loop van dit jaar vervangen. De leverancier van de ramen en deuren moet nog enkele dingen afstemmen met de aannemer. Om koudebruggen te vermijden, moet er bij de plaatsing  van de ramen telkens een stukje van de gevelsteen weg geslepen worden.

    Het dak zal ook dit jaar aan de beurt zijn. Normaalgezien gaan we het houtwerk recycleren. Dat scheelt ferm in de kostprijs. Als alles mee zit, gaan we volgend jaar dus minder verwarmingskosten hebben. Dak, ramen en deuren zijn dan toch al vernieuwd. De buitengevelisolatie moet nog even wachten. Het ziet er naar uit dat we die gaan laten afwerken met crepie. In ons vorige huis hadden we minder goede ervaringen met (minerale) crepie. De nieuwe generatie materialen zou volgens de aannemer van een veel betere kwaliteit zijn.

    De nieuwe keuken plannen we ook nog voor dit jaar. We hebben al enkele ontwerpen die ons aanspreken. deze moeten nog verfijnd worden voor we ons fiat geven. We kiezen voor een ruime, open keuken met kookeiland. Als het budget het toelaat, komen er enkel toestellen van Miele in de keuken te staan.

    Eindelijk wordt één en ander concreet. Ondanks het stof en de vuiligheid waar ik me groen en blauw aan ga ergeren, kijk ik er wel naar uit dat er eindelijk schot in de zaak komt. Ik ben de laatste tijd immers mijn drive een beetje kwijt wat poetsen betreft.

     

  • Als een goed huisvader…

    Vorige week zetten wij ons huis te koop. Wij hebben een knap huis. Echt, ik woon hier dolgraag. Dit jaar hadden wij enkele renovatiewerkzaamheden gepland. De grootste daarvan waren de afwerking van de buitentrap naar de voordeur en de renovatie van de voorgevel. Enkele weken geleden werd de trap onder handen genomen. Er kwam een mooie tegel op, er kwamen plintjes tegen en het geheel werd netjes afgewerkt. Wij blij.

    Toen kochten we een ander huis. Wat doe je anders tijdens de solden hè… Veel mensen zouden dan geen energie meer stoppen in hun huidige woonst en zich focussen op hun nieuwe nest. Wij kunnen dat niet. Wij willen dat dit huisje in orde is en blijft zodat de toekomstige eigenaar er even graag zal wonen als wijzelf. Dus wij hielden woord.

    Afgelopen week ging de aannemer aan de slag. De crepie werd hersteld, enkele andere prulletjes werden afgewerkt en de voorgevel kreeg 2 likjes waterafstotende verf. De crepie kan nu dus tegen een stootje. Hier hangt namelijk een minerale crepie tegen de gevel en die bleek niet echt bestand tegen Belgisch weer en Belgische winters. Her en der waren lelijke vlekken en barsten zichtbaar. Nu dus niet meer. Volgens de buren is het uitzicht een hele verbetering en we kunnen hen eerlijk gezegd geen ongelijk geven.

    Oordeelt u zelf maar…

    IMG_0276

  • Verbouw je huis eens voor de lol

    Als je je sterfdatum zonder geweld wat dichterbij wil brengen, beslis dan om je huis te verbouwen. Wij hebben een knap huis dat mooi gerenoveerd werd door de vorige eigenaars, waarvoor dank. Begin maar eens te renoveren met 3 hevige Koters en 2 drukke jobs. Dat zagen wij niet zitten dus we kochten een huisje dat zo goed als in orde is. We wonen hier ondertussen 4 jaar en hebben nog steeds geen spijt van onze aankoop. Moest de gelegenheid zich voordoen, dan zouden we verhuizen naar een ruimer huis met vooral een ruimere tuin. Maar als het niet is, dan blijven we hier even graag wonen. Er zijn immers behoorlijk wat alternatieven in de buurt waar je je kinderen kan uitlaten. De voorgevel van ons nederige stulpje vroeg echter onze aandacht. Elk jaar zagen we meer en grotere barsten in de crepie verschijnen na het vochtige winterweer. Tijd om in te grijpen dus. We namen een aannemer onder de arm en die is deze week eindelijk gestart. Lang leve de zon want anders zat ik nog steeds barsten te tellen!
    In een ver verleden liep ik stage in een bouwbedrijf. Ik leefde dus met het beeld van de bouwvakker als vroege vogel die met zijn frigobox en ghettoblaster arriveert en de buurt op stelten zet. Na afstel komt iets anders dus eergisteren kreeg ik eindelijk de definitieve bevestiging dat de werken vandaag zouden starten. Eerst zou de trap naar de voordeur betegeld worden en daarna wordt de voorgevel aangepakt: crepie herstellen, waterdicht maken en opnieuw schilderen. Een klus die geen regen verdraagt. Om 9 u zouden ze hier arriveren. Punctueel als ik ben, zat ik al vanaf 10 voor 9 te popelen en uit het raam te staren… en staren… en staren. Stress overmeesterde me. Ik had vandaag wel verlof genomen om alles wat in de gaten te houden maar het was zo een ‘doe 50 klusjes op 1 dag’-verlofdag. Soit, popel popel popel en plots om 9u30 zie ik een verschijning. Geen voze camionette waar een sliert zwarte rook achteraan hangt, geen frigobox, zelfs geen bouwvakkersdécolleté. Moet die gast hier wel zijn? Aan zijn uitleg te horen wel.
    Iets later arriveert zijn collega, de opperbouwvakker. Hem betalen we toch in elk geval. Weer geen stereotiepen. Deze kerel had een ferme bestelwagen bij. Ik mag dat zeggen want ik heb zijn logo ontworpen. De mannen vliegen er meteen in om 10 u. Gek, zij beginnen te werken net op het moment dat de collega’s van het OCMW toe zijn aan hun eerste koffiepauze van de dag. Ik vertrek om mijn takenlijstje spoedig te kunnen inkorten. ’s Middags arriveer ik terug aan ons stulpje.
    Bij het inrijden van de straat zie ik in de verte witte wolken opstijgen. Blinde paniek achter het stuur!!!! Shit, die kukels hebben de boel in de fik gestoken!!!!! Al snel bleek dat ik een blond moment had. De mannen waren rustig hun gang aan het gaan met een slijpschijf. Ze lijken daar helemaal zen van te worden. Samen met de rest van Diest-centrum geniet ik mee van een streepje Industrial-muziek. Een snoefje slijpschijf gecombineerd met een portie betonmolengeluidjes, het vormt een harmonisch geheel. Kuch.
    Na een hindernissenparcours geraak ik terug binnen zonder mijn nek te breken. Fier sta ik te blinken in de gang… en krijg de smerigste blik ooit van de katten des huizes. Doeme toch, ik heb hen niet gewaarschuwd.
    Eerste verwijt: vreemd volk dat te kort bij komt, stel je voor dat die voordeur zou open gaan… Dan zouden ze binnen geraken en wat dan?! Huh?! Daar al eens aan gedacht?
    “’t Is niks Gonzo, die mannen lusten geen Friskies. Ze hebben gedroogde bananen bij.”
    Tweede verwijt: weet jij wel wat voor kabaal die gasten maken? Hoe moeten wij hier in hemelsnaam slapen? Na de nachtpost hebben wij onze rust nodig!
    “Ik weet het poezen maar als ze ’s nachts zouden werken, dan zouden jullie er ook niet mee kunnen lachen. Jullie slapen nu eenmaal 22 u per dag.”

    Verontwaardigd sloffen ze terug naar boven om te bekomen van alle onrust die vandaag hun leven verstoort.

    Als je bezig bent aan je tweede decennium als personeelsdeskundige, dan weet je dat je werkende mensen moet soigneren. De mannen krijgen dus iets fris te drinken van me. ’t Is warm voor iedereen. En bam! Eerste cliché bevestigd: het mag een flesje bier zijn en néé, het hoeft niet in een glas. Oef, ik heb de juiste gasten ingehuurd. Nu weet ik dat het goed komt.
    Van al dat werken krijgt een mens honger dus ze gaan even iets eten. Even. Mijn definitie van dit begrip is duidelijk niet de hunne. Net als ik Child Focus wil bellen, zie ik ze in de verte terug aangesnord komen. Oef! Ze knutselen gans de middag verder aan mijn trap. Wat zijn ze flink! Plots hoor ik dat er ambiance is. Ik steek mijn neus buiten en bam: tweede cliché bevestigd! Een jonge deerne passeerde net op een rokjesdag als deze voorbij mijn deur. Iedereen weet wat er dan gebeurt hè…

    Rond half 6 beginnen ze op te rommelen. Daar kan ik nog mee leven, ze hebben tenslotte een ganse dag het beste van zichzelf geven ondanks de tropische temperaturen. Ik was al blij voor hen dat ze kunnen werken aan de schaduwkant van het huis. Na hun vertrek ga ik stiekem eens kijken. Ondanks dat ie nog maar voor de helft betegeld is, vind ik het resultaat al prachtig! Dit komt goed. Al zal het een verkorting van mijn leven zijn, het komt goed. Morgen beginnen ze terug om 8 u. Ik zet mijn wekker alvast op 8u30.