Tag: citroen

  • Recept: warme pastasalade met kip

    Recept: warme pastasalade met kip

    Die scoort hier altijd goed bij de kroost. Het is een lekkere en voedzame maaltijdsalade die redelijk snel klaar is.

    Ingrediënten voor 4 goede eters

    penne rigate (volkoren)

    extra vierge olijfolie

    2 teentjes knoflook, geperst

    schil van 1 citroen in smalle reepjes (ik rasp de schil, dat heeft meer succes bij de kinderen)

    1 eetlepel citroensap van diezelfde citroen (wat meer mag ook, da’s goesting)

    verse kruiden: basilicum en oregano

    4 tomaten, in blokjes gesneden

    zwarte olijven (eventueel in plakjes snijden)

    3 kipfilets

    klein zakje rucola

    optie: pijnboompitten en parmezaanschilfers

     

    Werkwijze

    Pasta al dente koken.

    Ondertussen meng je olijfolie, knoflook, citroenschil (of zeste), citroensap, basilicum, tomaat, olijven en oregano in een grote schaal. Afkruiden met peper en zout.

    De kip in smalle reepjes of blokjes snijden en goudbruin bakken. IN EEN PAN. Goh, dat kookboek van me heeft goede tips 🙂

    Kipreepjes laten uitlekken en mengen met de pasta en de inhoud van de grote schaal. Garneren met rucola en eventueel met pijnboompitten en parmezaanschilfers.

    Vandaag deed ik er een lekje hazelnootolie en een beetje maanzaad bij. Ook lekker!

    Vrijblijvende tip: marineer uw kieken! Het zal u dankbaar zijn 🙂 Serieus, met gemarineerde kip smaakt het best oké.

    IMG_1703

    Bron: De complete pastakeuken. Jaren geleden gekregen van mijn broer voor kerst. Het was het beste cadeau dat ik in jaren van hem kreeg 😉

  • De groene boterham

    De 2 kleuters des huizes gingen vandaag feesten bij oma en opa. Oma was eerder deze maand jarig en hun nonkel verjaarde afgelopen week. Hun nichtje en de 2 neefjes waren er ook. Na het eten kregen ze alle 5 water uit een plastic beker. Die bekers zijn er in alle maten en kleuren. Al snel begon er onder het kleine grut een spelletje. Een ware denkoefening.

    De eerste zei fier: ‘Ik heb de citroentjesbeker want mijn beker is geel.’

    Dat zette de overige kinderbreintjes aan het werk. Al gauw volgden een frambozenbeker en een mandarijntjesbeker. Maar wat te denken van die groene beker die er nog stond? Diepe plooien vormden zich in hun voorhoofdjes. We opperden dat het misschien een kiwibeker kon zijn om hen uit hun lijden te verlossen. Dat was buiten onze dochter gerekend.

    ‘Neenee papa, da’s geen kiwibeker, die is gemaakt van een boterham!’ Wij keken elkaar glimlachend aan. Ze had weer eens een blond moment hoor. Boterhammen zijn immers niet groen. Maar ik kon het niet laten om even te vragen hoe ze er bij kwam dat een groene beker gemaakt is van boterhammen.

    Heel droogjes antwoordt ze ‘Een boterham wordt toch groen als je die een week in je brooddoos laat zitten hè mama’. Terwijl bekijkt ze me alsof ik het IQ van een kroonkurk heb. Het kind heeft gelijk. Wij keken elkaar verweesd aan en moesten even nadenken hoe we hier pedagogisch verantwoord op konden reageren.