Tag: auto

  • Summer Jam

    Met Triple Trouble in de auto staat er geregeld kindermuziek op. Ze beginnen (eindelijk) het gekweel van de Studio 100 – helden te ontgroeien. Sorry Gert. Gisteren stond één of ander album op met leuke liedjes voor kinderen. Eéntje er van was dit:

    Net voordien hoorden ze één of andere cover van The Dalton Sisters. Met mijn vingers in mijn oren onderging ik deze aanslag op mijn trommelvliezen. Zij vonden het een übergeweldig nummer. Eindelijk was het gedaan, nu was het mijn tijd om gelukkig te zijn. En toen kwam het…

    ‘Mamàà, mogen we iets anders horen?’

    – ‘Neenee mannekes, luister hier maar eens naar. Mama vindt dat een mooi liedje.’

    De dochter van 6 die net kan lezen bekeek de display aandachtig. Het kind stond ergens op de laatste rij in haar neus te peuteren toen de diplomatie werd uitgedeeld.

    ‘Sèèèèg mama, daar staat 2003, dan is dat wel een oud liedje hoor!!!!! Wij waren toen nog niet eens geboren, weet je dat wel?’

    Paf! Daar vloog mijn happy modus door het raam naar buiten. Ze maakte plaats voor een depressie. Nostalgie naar vroeger nam de overmacht. Dit is het, ik word oud. Dit liedje werd meer dan 10 jaar geleden geboren. Voor mij leek het alsof ik het enkele zomers geleden nog vrolijk mee kweelde. In de auto, raampje open, trendy zonnebril op mijn snoet en dan maar balken als de besten. Die van Idool hadden me toen nog niet ontdekt.

    10 jaar geleden… Toen was er nog geen Wederhelft, geen Triple Trouble, een andere job, geen bijberoep, enz. Gewoon ik in mijn appartementje, mijn thuis. En wat genoot ik daar van!

    Voor alle duidelijkheid: ik ben héél gelukkig met de verrijkingen in mijn leven die er nadien kwamen maar een mens mag al eens nostalgisch terugblikken hè 🙂

  • De opwarming van de aarde

    Af en toe kijk ik met de kinderen naar het journaal. Het is belangrijk dat ze langzaamaan een wereldbeeld vormen en wat op de hoogte zijn van de actualiteit. De 2 oudsten zitten nu respectievelijk in het tweede en het eerste leerjaar. Vorige week zag de oudste op het nieuws een stukje over de opwarming van de aarde en hoe het op dat vlak 5 over twaalf is voor onze wereld. We hebben daar toen wat over gepraat maar daarna hoorde ik er niets meer van.

    Tot gisterenochtend. 7u30 op mijn nuchtere maag in de auto op weg naar school… Denk er aan, het kind is 7 jaar.

    ‘Zeg mama, da’s wel erg hè, die opwarming van onze aarde? Want daardoor smelt het ijs op de Noordpool en dan komt al dat water in de zee dus dan gaat ons land overstromen!’

    ‘Maar mama, als ze weten dat dat gaat gebeuren, waarom maken ze dan zo geen muren zoals we in Nederland zagen?’ We bezochten afgelopen zomer Neeltje Jans…

    ‘Zeg mama, maar ze kunnen toch ook superveel handdoeken op het strand leggen, dan slorpen die al dat water toch op?’ Hmpf, dat betwijfel ik eerlijk gezegd.

    ‘Of weet je mama, als we nu gewoon de zon een beetje stiller zetten, dan wordt het hier op de aarde toch niet zo warm?’ Ik licht even toe dat de zon geen knopje heeft waar we op kunnen duwen en dat ze dat in het nieuws ook niet bedoelden met de opwarming van de aarde.

    ‘Ah nee, da’s waar! Dat komt van die broeikasgassen hè mama! Van die dinges, hoe heet dat weer? Met benzine en steenkool en zo.’ Fossiele brandstoffen jongen. ‘Ah ja, ik wist het woord niet meer. Maar omdat wij allemaal heel veel met de auto rijden op de wereld, zijn er te veel van die gassen hè mama!’ Mjah, het kind heeft een punt. Toch maar even aanvullen dat ook de industrie hier een belangrijke rol speelt.

    ‘Maar mama… Als wij nu zorgen dat het een beetje kouder wordt op de aarde, dan is het toch niet zo erg dat die opwarmt?’ Zo had ik het nog niet bekeken.

    Om maar te zeggen… Ze zien een reportage van enkele minuten tijdens het journaal en enkele dagen later heeft hun grijze massa daar heel wat mee gedaan. Naar mijn mening zaten in zijn betoog enkele verrassende perspectieven om naar het probleem te kijken. Als de groten der aarde eens wat meer out of the box en los van hun bankrekening zouden willen brainstormen, dan is er misschien nog iets mogelijk om de desastreuze gevolgen van global warming te beperken. Mijn zoon van 7 jaar is kandidaat om het hele proces mee te begeleiden 🙂

  • Ken uw auto… en uw garagist.

    Het is zover, mijn ‘bus’ wordt op het einde van de maand 4 jaar. Dat vieren we met een bezoekje aan de autokeuring. Het feestvarken mocht vandaag alvast naar de garage. Ik bestelde een klein onderhoud en een nazicht voor de autokeuring. ‘Of we een anti-corrosietest mogen afnemen van 30 €? Da’s eigenlijk verplicht voor de garantie op de lakverf van de auto.’ Mjah, doe maar dan hè. Veel keuze heb ik niet als ik het goed begrijp.

    Enkele uren later mocht ik mijn wagen gaan ophalen. Ik viel bijna op mijn gat. Ja, ik ben een vrouw. Ja, ik ben blond. Nee, ik ken niks van auto’s. Maar ik voel het als men me in het zak probeert te zetten. Al zeker als het niet de eerste keer is dat dit gebeurt. Vorig jaar kreeg de auto in diezelfde garage een groot nazicht. Dit jaar telde ik ongeveer hetzelfde bedrag neer voor een klein nazicht (+ keuring) en de test voor de lakverf. Dat lijkt me wat aan de dure kant. Soit, ik discussieer daar niet verder over. ’t Is crisis voor iedereen zullen we maar denken…

    Dan komt het… ‘Mevrouw, voor de keuring hebt u wel een probleem vrees ik. Uw auto heeft geen reservewiel. Normaal hangt dat bij uw type van wagen onder de auto en bij u hangt er helemaal niks.’ Goh, dat zou kunnen. Ik heb nog nooit lekke band gehad met deze auto dus ik zou het niet weten. ‘Ah, dan zal dat gestolen zijn, we hebben dat al vaak gehoord hoor dat de reservewielen die onder de auto hangen, gestolen worden.’ Tiens, da’s nu de eerste keer dat ik zoiets hoor. Zal wel aan mij liggen zeker. ‘We kunnen de nodige stukken bestellen om te zorgen dat u terug een reservewiel heeft want anders gaat uw auto afgekeurd worden hoor.’

    Hmmm, toch maar even aftoetsen bij De Wederhelft. Aan de telefoon schiet die in de lach. ‘Natuurlijk heeft uw auto geen reservewiel, wij hebben bij de aankoop van de wagen gekozen voor zo een depannagekit die in uw koffer steekt! Da’s perfect in orde voor de keuring!’

    Jah, daar zakt mijn broek van af hè. Staan ze me daar in de garage met 2 ongerust te maken en een bestelling aan te praten voor iets wat ik niet eens nodig heb. We kochten onze auto in deze garage dus je zou toch denken dat ze dan op zijn minst ‘het dossier’ even nakijken voor ze zulke dingen zeggen? Of dat ze weten dat je bij dit type kan kiezen tussen een reservewiel dat onder de wagen hangt met beugels of een depannagekit en dat die laatste optie ook in orde is voor de autokeuring?