18 februari 2011. Na maanden van denken en overleggen met De Wederhelft spring ik op de trein naar Leuven. Met grote ogen stap ik binnen in het ondernemersloket. Ik, al jaar en dag ambtenaar. In een ondernemersloket. Voor velen lijkt het een contradictio in terminis. Maar de combinatie bestaat en ze werkt.
5 jaar als bijberoeper vlogen voorbij. 5 jaren die mijn leven een nieuwe dimensie gaven waar ik nog elke seconde van geniet. 5 jaren waarin ik veel mensen ontmoette met grote en kleine vragen. Soms eenmalig, soms kwamen ze terug, soms blijven ze jaren plakken.
Elk van deze klanten heeft er voor gezorgd dat ik kon groeien in mijn bijberoep. Ook de mensen en bedrijven waar ik een offerte voor maakte die uiteindelijk niet weerhouden werd. Gelukkig vormt deze groep slechts een kleine minderheid. Maar ze lieten me wel telkens kritisch nadenken.
Iedereen die me de afgelopen jaren op de één of andere manier gesteund heeft, aangemoedigd heeft, bij de hand nam als ik het even niet zag zitten, wie me hielp het licht te zien tijdens één van de vele bijscholingen die ik volgde, wie bijsprong in het huishouden wanneer we door de bomen het bos niet meer zagen of wie welke rol dan ook van betekenis gespeeld heeft in het verhaal van mijn bijberoep: dank u. Oprecht en gemeend. Zonder jullie zou ik niet staan waar ik nu sta. Zonder jullie zou mijn geesteskind niet kunnen blijven groeien.
Dit verhaal is – bij leven en welzijn – nog lang niet ten einde. Integendeel. Wordt vervolgd met veel goesting 🙂
