’t Is zover! Hij is klaar! De Wederhelft heeft een ganse week geploeterd met de hulp van de Koters (nu ja, hulp…) en nu is ie helemaal klaar. Met deksel enal 🙂
Miss H doet niet liever dan een aanloop van 20 m nemen om dan head first in de zandbak te duiken. Elke keer opnieuw moet ik dan denken aan de rode vos die ik in een aflevering van Scheire en de Schepping een muis onder de sneeuw zag vangen.
Raketman vind het geweldig om te rollebollen in het zand. En iedereen moet in zijn vreugde delen. Binnen de kortste keren resulteert dat in een Miss H of Robin die met een zandsmoel huilend binnen gestrompeld komen.
Robin betrapte ik dan weer toen hij als een hond in de zandbak stond, met zijn handen was hij een put aan het graven. Het zand vloog achter hem tot 2 m boven zijn poep. Als het niet meer was.
Kort samengevat: Triple Trouble is tevreden nu ze terug een zandbak hebben. Ze kunnen een halve meter diep graven eer ze op beton stoten. Ze graven en ploeteren dat het een lieve lust is, vaak zelfs zonder ruzie te maken. Het doet hen deugd dat ze meer ruimte hebben dan vroeger, ook in de zandbak. Zo een schelp is echt wel te klein voor drie kinders.
Ondertussen heb ik hen ook al geleerd dat een zandbak voor andere doeleinden gebruikt kan worden. Zo hielden ze gisteren een wedstrijd verspringen. Om maar iets te zeggen 🙂 Volgend plan is om af en toe stiekem iets te gaan ingraven in de zandbak en hen er niets van te zeggen. En dan maar in mijn vuistje lachen als hun snoetjes vol verwondering een ontdekking doen…
Een dikke duim voor De Wederhelft is hier toch wel op zijn plaats. Hoe die man bergen werk verzette om de kinders blij te maken, chapeau. Het spitten was een hele klus, net als het plaatsen van de betonwanden en de betondallen onderaan. Zijn rug zal het ongetwijfeld geweten hebben… Hij mag terecht fier zijn op de vruchten van zijn arbeid!
