Een drietal weken geleden kreeg dochterlief gaatjes in haar oren. Ze had zelf gespaard voor haar eerste oorbelletjes. Een prachtig stel witgouden oorbelletjes met een helblauw bloemetje er op koos ze. Het paste goed bij haar witte haren en blauwe ogen. Jaja, dat wordt later een hottie 😉
3 weken lang ging alles goed. Dagelijks gaf ze haar oorbelletjes een draaitje en voor de rest kwam ze er niet aan. Vandaag kreeg ik op een onverwacht moment haar linkeroor in de mot. Het blauwe bloemetje was niet meer blauw. Er zat precies een waas over. Tijd voor een groot onderzoek dus. Al snel bleek dat het gaatje in dat oor is beginnen ontsteken met etter en bloed tot gevolg. Ik probeerde het vuil er wat uit te halen zonder aan het oorbelletje te komen. Dat dat begot niet simpel is. Bij de minste beweging van haar oorlel, schoot ze al kermend de hoogte in. Ik begrijp haar helemaal, zelf heb ik het ook al verschillende keren aan de hand aan het oor gehad. Voor zo een klein gaatje te zijn, kwam er toch behoorlijk wat prut en viezigheid uit. Asjemenou :\
We sprongen in de auto en passeerden even langs de juwelier. Daar kregen we heel wat informatie en tips voor een goede verzorging. We staken even de straat over richting apotheek en het schouwspel kon thuis beginnen. Onder het nieuwsgierige oog van de 2 broers probeerde de Wederhelft haar oorlelletje wat te spoelen. Vervolgens ontsmetten (lang leve de ontsmettingsspray!) en een kwakje Terramycine op het staafje van het oorbelletje proberen te smeren zonder het rotding uit haar oor te halen.
Een halve liter tranen en 2 dove broers later was de klus geklaard. Dit staat ons de komende 7 dagen elke avond te wachten…
