Hukselende Vingers

Tag: oorbellen

  • EHBOntstoken gaatjes in de oren (oorbellen)

    Een drietal weken geleden kreeg dochterlief gaatjes in haar oren. Ze had zelf gespaard voor haar eerste oorbelletjes. Een prachtig stel witgouden oorbelletjes met een helblauw bloemetje er op koos ze. Het paste goed bij haar witte haren en blauwe ogen. Jaja, dat wordt later een hottie 😉

    3 weken lang ging alles goed. Dagelijks gaf ze haar oorbelletjes een draaitje en voor de rest kwam ze er niet aan. Vandaag kreeg ik op een onverwacht moment haar linkeroor in de mot. Het blauwe bloemetje was niet meer blauw. Er zat precies een waas over. Tijd voor een groot onderzoek dus. Al snel bleek dat het gaatje in dat oor is beginnen ontsteken met etter en bloed tot gevolg. Ik probeerde het vuil er wat uit te halen zonder aan het oorbelletje te komen. Dat dat begot niet simpel is. Bij de minste beweging van haar oorlel, schoot ze al kermend de hoogte in. Ik begrijp haar helemaal, zelf heb ik het ook al verschillende keren aan de hand aan het oor gehad. Voor zo een klein gaatje te zijn, kwam er toch behoorlijk wat prut en viezigheid uit. Asjemenou :\

    We sprongen in de auto en passeerden even langs de juwelier. Daar kregen we heel wat informatie en tips voor een goede verzorging. We staken even de straat over richting apotheek en het schouwspel kon thuis beginnen. Onder het nieuwsgierige oog van de 2 broers probeerde de Wederhelft haar oorlelletje wat te spoelen. Vervolgens ontsmetten (lang leve de ontsmettingsspray!) en een kwakje Terramycine op het staafje van het oorbelletje proberen te smeren zonder het rotding uit haar oor te halen.

    Een halve liter tranen en 2 dove broers later was de klus geklaard. Dit staat ons de komende 7 dagen elke avond te wachten…

  • Doorboord.

    De dochter droomt al een tijdje van gaatjes. In haar oren dus. Vorig jaar kocht ze fier als een gieter een set oorbellen met haar spaarcentjes. Witgouden bloemetjes met blauwe bloemblaadjes. Veel bling bling dus. Toen lukte het niet om die ineens in haar oren te vijzen bij de juwelier. Ruim een half jaar later was het tijd voor poging 2. 5 jaar is ze ondertussen. Ze kwam vandaag naar me toe en zei ‘Mama, ik weet het zeker. Ik ben er klaar voor. Gaan we naar de oorbellenwinkel?’

    Ik wilde de ernst van die uitspraak even aftoetsen door te vertellen hoe dat in zijn werk gaat als je gaatjes in je oren wilt. Ze doorstond de test met glans. Wij naar de juwelier dus. Daar zetten ze eerst een stipje in het midden van het rondje van elk oorlelletje. Je moet er al bijna hogere studies voor gedaan hebben om dat plaatsje te vinden zonder hulpstukken. Net toen de oorbellenmevrouw het stipje wilde plaatsen, vloog de dochter naar voren en riep enthousiast ‘Kijk daar mama, daar fietst juf Leen!’ Het stipje op de oorlel werd een streep… Vervolgens bleek de stift te dik voor haar kleine oorlelletjes. Nog even van stift wisselen voor de derde poging en toen was het goed.

    Het oorlelgaatjesschietpistool kwam tevoorschijn en de dochter trok wit weg. Na een serieuze test van mijn onderhandelingsskills stemde een bange dochter dan toch toe. Ze kreeg een prik rechts en instant tranen. Vrij snel daarna was ook haar linkeroor doorboord. Ze keek niet bepaald vrolijk naar de mevrouw die haar had toegetakeld. Eens in de spiegel kijken naar haar oorbelletjes was ze ook niet van plan. Een snoepje? Steek het in uw g*t begot! Zonder de dame in kwestie aan te kijken, griste ze toch ferm 2 snoepjes mee voor thuis. Respect voor de dame die Miss H van gaatjes voorzag!

    oorbel

     

    Om het leed te verzachten, gingen we samen een ijsje eten. Daarna was ze er klaar voor om thuis haar piercings te gaan showen. De Wederhelft werd stiekem gebrieft om de nodige ‘ooooh’s’ en ‘aaaah’s’ uit te stoten bij het aanschouwen van dit wonder zodat haar ego voldoende gestreeld werd. Elke vrouw heeft die bevestiging nodig, ook al is ze nog maar 5 😉