Tag: festival

  • Kinderen en festivals

    Kinderen en festivals

    Boerenrock is (ik weiger ‘was’ te zeggen) een kindvriendelijk festival. Kinderen tot 12 jaar hebben gratis toegang tot het festivalterrein en op zondag is er een heuse familiedag. We besloten om met onze kroost naar de familiedag te gaan. Er stonden leuke namen op de affiche en onze kinders hebben nog nooit een festivalletje gedaan. Ze zijn nu 7 – 5 – 4 jaar dus dat wordt wel eens tijd 😉

    IMG_1274

    De organisatie voorzag ruim voldoende springkastelen in alle kleuren en maten. Daarnaast was er een ruim aanbod van animatie voor klein en groot. Er waren demo’s van Twist vzw voor zij die zot zijn van dansen en circustoestanden, er was grime en nog vanalles. Perfect dus!

    Telkens we in de festivaltent met de kinderen naar een optreden gingen kijken, deden ze elk flink hun gehoorbeschermers op. Want ook dat hoorde er een beetje bij: je leert je kinderen van kleins af hoe ze moeten omgaan met muziek en andere dingen die een festival te bieden heeft. Laat ons even zwijgen over de gratis condooms die uitgedeeld werden, mijn moederhart is daar nog niet aan toe.

    IMG_1265

    Tijdens het eerste optreden, de Crazy Disco Show met Zohra, keken ze nog wat aarzelend toe wat er allemaal gebeurde op het podium. Bij Radio Guga begonnen ze al wat los te komen. Radio Guga moet ik trouwens eens met de ladies gaan zien, zonder fout.  Milk Inc bleef een zwarte vlek. Een mens moet nu eenmaal eten en dat doen we niet in de festivaltent maar in open lucht. Na het eten mochten de kinders nog wat spelen tot 2 Fabiola begon. Daarna was het tijd om naar huis te gaan.

    Allemaal waren ze het meest onder de indruk van 2 Fabiola. De ene had vooral de zangeres gezien, de ander had enkel oog voor al die lichtjes. Festivals vinden ze wel leuk, vertrouwden ze me toe toen ik hen naar bed mag. Want dan mag je frietjes eten mama!

    Het viel me wel op (zowel op zaterdag toen De Wederhelft en ik op het festivalterrein vertoefden als op zondag) dat relatief weinig mensen het nut inzien van gehoorbescherming. Ik ben geen fan van Joke Schauvliege maar ik vind het wel belangrijk dat je zelf de nodige voorzorgsmaatregelen neemt om tinnitus te voorkomen. Of dat je dat op zijn minst toch doet bij je kinderen. De organisatie stelde gratis oordopjes ter beschikking voor de volwassenen. Bij de promostand van CM kon je gratis hoofdtelefoons voor kinderen ontlenen mits een waarborg van 20 €. En toch liep daar behoorlijk veel klein en groot volk rond met blote oortjes. Ik begrijp dat niet goed.

    Los daarvan: Boerenrock was boenk er op! 25 jaar bestaan ze dit jaar en voor mijn part mogen ze er nog minstens 25 jaar bij doen. Boerenrock is één van de weinige kleinere festivals die groots zijn in de gemoedelijke sfeer die er heerst. De affiches waren altijd top en dat was dit jaar zeker ook het geval. Als je The Levellers nog niet live aan het werk zag, raad ik je aan om dat zeker eens te doen! Uiteraard ook dikke duimen voor de andere namen op de affiche, ze konden me allemaal bekoren 🙂

    Dit jaar kreeg ik de eer om Boerenrock te beleven als vip en ik kan je zeggen: dat is een aanrader. Je hebt enkele voordelen die andere bezoekers niet hebben maar je wordt er toch niet in de adelstand verheven. Zo heb ik het graag, een vip is ook maar een mens. Geen voorgeselecteerde plaatsen bij de optredens. Nee, je gaat tussen de rest staan en je amuseert je te pletter omdat je zo midden in de ambiance zit in plaats van op je verhoogje. En je drank, die betaal je netjes zelf. Faire regeling. Het blijft uiteindelijk een festival en geen exclusief event. BOERENrock, de naam zegt het 🙂 Dominic en co: ik zou graag volgend jaar nog eens terugkomen. En mijn bloedjes van kinderen ook *hoop doet leven*

     

  • Zondagse filosofie

    Gisteren was er een leuke girls night out. Met 2 toffe madammen mocht ik mee naar Heistival in Heist-oep-den-Baareg. Mooi meegenomen was dat het een gratis festivalletje is en dat The Scabs er ook hun snoet lieten zien. De dames in kwestie bleken onderling veel gelijkenissen te vertonen, we konden gemakkelijk zussen zijn van elkaar.

    Waarom ik dat denk en waarom me dat opvalt? Omdat ons ras dun gezaaid is. Zelfs in deze eenentwintigste eeuw. Ja we zijn vrouwen en ja, we zien onze kinderen graag en ja, we zouden alles voor hen doen. Maar we zijn ook vrouwen die vrij in het leven willen staan, die zich niet opsluiten en isoleren, die niet alles opofferen voor hun kind of gezin. En dat doen we niet omdat we egoïstisch zijn, maar omdat we dat nodig hebben.

    We voelen ons daar niet schuldig om, waarom zouden we? Waar zijn onze naasten het meest mee gebaat? Met een sikkeneurig kreng dat thuis tegen de muren oploopt of met een mama/partner die zich goed voelt in haar vel en dat ook uitstraalt? Wij hebben gisteren samen een fantastisch leuke avond gehad, we hebben veel gebabbeld en gezongen, veel gelachen en plezier gemaakt en vervolgens zijn we moe maar tevreden braafjes terug naar huis gegaan. Zo mooi kan het leven zijn. Het is wat je er zelf van maakt.

    Getrouwd zijn en moeder zijn staat niet gelijk aan alles opgeven en een sloor worden. Ik druk het nogal cru uit maar dat heeft een reden. Ik krijg de vliegende tering van vrouwen die naar school gaan, een toffe job vinden, trouwen, kinderen krijgen en dan veranderen in Assepoester. De versie van Assepoester zoals ze in het begin van het sprookje is: niet buiten komen, wassen en plassen en that’s it. Vooral over niks kunnen meepraten en alleen maar oog hebben voor je kookpotten, je stofvod en je kroost. Alle respect voor hun keuze, ik zou het niet kunnen. Ik meen het, ik respecteer dat echt. Maar aanvaard alsjeblieft ook dat er andere vrouwen bestaan in plaats van hen met de grond gelijk te maken.

    Op verschillende fora heerst al jaren een discussie tussen thuisblijvende mama’s en werkende mama’s. Ik blijf er bewust tussenuit. Respecteer dat iedereen anders is en laat mekaar gewoon doen. Met dat eeuwige gehakketak is niemand gebaat. Let wel: ik wil hier niemand aanvallen hoor. Ik krijg er gewoon vaak grijze haren van als ik dergelijke discussies hoor of lees. En na een avondje met gelijkgestemde zielen besloot ik er eens iets over te tokkelen. Nèh, het moest er even uit 😉

     

  • Suikerrock

    Deze week is Tienen naar jaarlijkse gewoonte helemaal in de ban van Suikerrock. Een festival voor jong en oud. Een gevestigde waarde in festivalland ook. Ooit gratis, nu pure afzetterij. Wil je op zaterdag het hoofdpodium bewonderen, dan mag je daar in voorverkoop 50 euro plus 4 euro reservatiekosten voor afdokken. Per persoon. Maar ik heb het er voor over. Suikerrock is naar mijn mening een charmant stadsgebeuren waar het nog gezelligheid troef is. Samen met Aarschot vormen Tienen en Diest de marginale driehoek dus af en toe moeten we onze confraters van de andere hoeken eens een bezoekje brengen. Eventueel ook wat marginalen uitwisselen 🙂

    Hopelijk zitten de weergoden wat mee. Een beetje zon is welkom maar 38° hoeft het nu echt niet te zijn. Regen of sneeuw valt bij voorkeur elders uit de lucht volgend weekend. Ik smeer alvast mijn benen in om een dagje kasseien te vreten. Da’s één van de weinige minpuntjes voor mensen zoals ik die wat sukkelen met hun gewrichten. Die hobbelige ondergrond waar je gans de dag op slentert, afgewisseld met wat op en neer springen en ter plaatse wiebelen op het ritme van de muziek. Maar we laten het niet aan ons hartje komen en kijken er alvast naar uit!

    Moesten er mensen uit de omgeving van Diest willen carpoolen: wij hebben nog vrije plaatsen in onze auto. Geef me een seintje en we spreken iets af.