Tag: etter

  • Een dag uit het leven van…

    Een dag uit het leven van…

    Hoe vaak heb ik het al niet moeten aanhoren… ‘Ah, jij werkt 4/5 en bent ’s woensdags thuis?’ Da’s wel plezant hè zo een vrije dag midden in de week, dan heb je eens wat tijd voor jezelf en zo!’ Elke keer glimlach ik dan en denk er het mijne over. Om u een voorbeeld te geven hoe zo een woensdag verloopt, een kort verslagje van vandaag.

    6u: Mooie Meid heeft een hongertje dus tijd voor een flesje. Da’s gelukkig een job voor De Wederhelft maar ik lig er toch op te luisteren.

    6u45: opstaan en nog wat opruimen voor de rest van het huishouden ontwaakt. ’t Is vakantie dus dit is uitslapen. Herinner u dat ik dankzij mijn schildklier  een viertal uurtjes per nacht slaap.

    7u30: ochtendspits met 1 exemplaar dat naar de speelpleinwerking gaat, de rest koos voor een dagje met mama en papa.

    8u: Taxi mama rijdt naar de speelpleinwerking terwijl de poetsvrouw (mijn heldin!) arriveert.

    9u30: doktersafspraak voor mezelf deze keer. ‘Goh An, maak maar een afspraak voor foto’s en een echo want dat lijkt wat op een stressfractuur. By the way, ik zag uw bloedresultaten van de schildklier via mijn collega. Die waren best wel spectaculair.’

    10u: afspraak beeldvorming gemaakt, mijn werkgever verwittigd dat ik morgen wat later start en de oudste zoon opgepikt om boodschappen te doen.

    12u: ‘Hallo mijnheer De Wederhelft, this is Pellenberg. Na die trombose willen we u toch eens zelf onderzoeken. Kom morgen eens binnen voor een punctie alsjeblieft.’ Ik pas meteen de planning voor morgen aan, zoek oplossingen voor geplande afspraken en leg Mooie Meid in bed voor haar middagdutje.

    12u30: etenstijd, dat moet soms ook eens gebeuren.

    13u: Ah, de was is droog, tijd om die binnen te halen, op te plooien, weg te leggen en om de rest op te hangen. Jaja, ondertussen heeft de wasmachine ook al 2 keer gedraaid.

    13u30: Mooie Meid laat via de babyfoon weten dat ze uitgerust is. Speeltijd!

    14u15: tijd voor een gezond tussendoortje voor de aanwezigen thuis. Ik maak een smoothie met bosvruchten, rode bessen, banaan. Ik hoop stiekem dat het me wat energie geeft. Ondertussen laat Pellenberg weten dat we voor morgen geen vervoer moeten voorzien, De Wederhelft kan na die punctie normaal zelf naar huis rijden.

    16u: glas verzamelen, dat kan in de glasbak als ik seffens dochterlief ga oppikken van de speelpleinwerking. Nog even de werkmail checken en dringende zaken briefen aan de collega’s. Uit schuldgevoel omdat ik morgen wat later dan normaal start wegens die beeldvorming van mijn achterpoot.

    17u: glascontainer vullen, vluchten voor de wespen wegens allergie en dochter oppikken.

    17u15: ik zet één voet thuis binnen en zie De Wederhelft met een chagrijnige kat op schoot zitten. Die heeft op zijn hoofd een abces dat net is opengebarsten. Etter all the way. Gelukkig kennen we hier ehbo en kijken we vaak naar The Incredible Dr Pol. De Wederhelft drukt de etter uit Gonzo’s hoofd, ik spoel met zuurstofwater. Ondertussen staat de dochter naast de kat te huilen ‘want Gonzo gaat dood!!!!!’, de zonen vinden die vetzakkerij wel spesjaal. De kat vliegt in de transportbox en samen met de oudste zoon rijd ik naar de dierenarts voor verdere behandeling en instructies over de nazorg.

    18u30: gelukkig heeft De Wederhelft ondertussen eten gemaakt, we moeten onze voetjes maar onder tafel schuiven vandaag. De kat gaat boven liggen mokken.

    19u30: nog even de bankzaken regelen, wat voor de zaak werken, 3 kinders in bed mikken, opruimen, afwassen, babyflesjes steriliseren.

    21u: Vergeef het me, maar ik plof doodop in de zetel.

    Misschien begrijpen jullie nu een beetje dat de woensdag geen rustdag is in dit huishouden. Of waarom ik soms lachend zeg dat gaan werken voor mij ontspannend is 🙂 Vanaf september komt er weer wat getaxi bij als de hobby’s en feestjes van de kinderen terug beginnen. Dat puzzelen we er ook nog wel ergens in.

    Interesse in een cursus timemanagement? Ik help je met plezier op weg om een échte krak te worden die alles georganiseerd krijgt 😉

     

  • Gezondheid: ontstoken vingernagel

    Gezondheid: ontstoken vingernagel

    Onze dochter erfde de vervelende gewoonte om aan velletjes rond haar vingernagels te prutsen. Ik beken schuld, ik doe dat ook. Bij haar liep het deze keer wel erg slecht af.

    Haar vinger geraakte geïnfecteerd. Kan gebeuren als je ziet waar de vingers van een 5-jarige op een dag zoal in en tussen zitten. Je wilt het soms niet weten.

    Het vingertopje begon roder te worden en op te zwellen. Toen werd het pijnlijk. De etter vloeide rijkelijk, elke dag was er een verse lading klaar. De huisarts schreef Fucicort voor. Da’s een zalf met antibiotica die je plaatselijk kan aanbrengen. 2 maal daags werd de vingertop proper gemaakt, gezalfd en bepleisterd.

    9 dagen later leek er nog niet veel schot in de zaak te komen. Nog steeds rood, gezwollen en etterig.

    vinger

    Meer nog, de bacterie heeft haar vingernagel om zeep geholpen. Dat verklaart waarom het zo pijnlijk blijft. Op de foto ziet het er al behoorlijk goed uit. We komen van ver…

    Bezoek nummer 2 aan de huisarts dus. Hij schrijft Staphycid siroop voor. Nog meer antibiotica. Dat spul blijkt dan ook nog eens moeilijk te verkrijgen te zijn. ‘Tijdelijk niet beschikbaar’ wist de apotheek te zeggen. ‘Ze zijn misschien de verpakking aan het veranderen of zo.’ Wat later vonden we een apotheek die wel de pilletjes heeft. Daar wilde ze de siroop wel mee maken. Deal!

    Zo ziet het er uit, ik noem het Mega Mindy – siroop:

    Staphycid

    Je zou dan denken dat die prut stijf staat van de suiker en zoet zal binnen vloeien bij dochterlief. Niks is minder waar. Het is een bittere brij die zelfs een volwassene bijna aan het kokhalzen krijgt. En dat moet ze dan nog 4 keer per dag innemen… Al een geluk dat ik wat psychologisch onderlegd ben.

    We hopen dat de dochter nu haar lesje geleerd heeft. Geen vingernagel betekent immers ook vele maanden geen nagellak. Nog meer hopen we dat de antibiotica aanslaat want anders moeten we maandag meteen terug naar de huisarts. Wat het vervolg dan zou zijn, weten we (gelukkig?) niet.

     

  • Jong geleerd…

    Als de Koters enkele dagen wat later dan gewoonlijk naar bed gaan, dan wreekt zich dat. Deze week hadden we prijs. De Dochter moest 2 avonden op rij bij de huisarts zijn. De jongens liggen dan in bed maar slapen niet. Hun radar blijft signalen uitsturen tot ze horen dat mama en zus weer thuis zijn. Toevallig moeten ze net dan ook even uit bed om te plassen. En ineens een heel verhaal af te steken. Waardoor ze een half uur tot een uur later dan normaal fatsoenlijk in bed liggen.

    Gisteren was het hier bijgevolg ettertjesdag. Na school hadden ze allemaal de etterkriebels. Zoals het echte broers en zussen betaamt, werken ze dat op elkaar uit. Letterlijk en figuurlijk dus. Tussen het scheidsrechteren door toverde ik een gezonde gezinsmaaltijd op tafel: aardappelen met gemarineerd gebraad (zelf gemarineerd omwille van het pseudo-allergeenvrij dieet van de zoon), rauw witloof en een frisse tomaat-komkommersalade. geserveerd met light mayo en mosterd-dilledressing.

    Aan tafel merkten de Koters dat het tijd was om goede punten te halen. Zonder dat ik hen daar op moest wijzen. Wat zijn ze soms toch natuurtalenten… De oudste begon aarzelend: ‘Mama, ik vind het vlees wel héél lekker hoor.’ Nadat de laatste letter uit zijn mond ontsnapte, richtte zijn blik zich meteen op mijn gezicht. Hij kreeg een bedankje voor het compliment. Zus volgde het voorbeeld: ‘Ja, en de groentjes zijn ook superlekker want dat zijn mijn lievelingsgroentjes!’ Hmpf, vorige week zou ze nog moord en brand geschreeuwd hebben als ik haar een stukje komkommer gaf maar soit. Ook daar volgde een bedankje. Dochterlief was opgelucht dat ze terug een schuif hoger lag.

    Raketman keek broer en zus vragend aan. Hij voelde dat er een druk op zijn schouders rustte. Broer en zus verwachtten duidelijk dat hij ook iets zou zeggen om mama weer blij te maken. Hij stak een flinke hap tomaat in zijn mond en riep al kauwend: ‘Ja, da tijn ook mijn liewelingtwrrrrruitjes!’ Ondertussen lag de halve inhoud van zijn mond al op tafel. Maar hij was wel fier dat hij dit compliment helemaal zelf bedacht had. Blinken dat hij deed zeg 🙂 Als er nu één fruitje is dat hij graag eet, dan zijn het toch wel tomaten zeker en dat had hij eens ferm gezegd om mama te plezieren!

    Zus keek hem verontwaardigd aan en sloeg met haar hand tegen haar voorhoofd. Ze wilde de situatie nog redden met ‘Da’s ni hoor mama, Jasper bedoelt dat hij de groentjes ook lekker vindt!’ Ik was op slag weer beter gezind 😉

  • EHBOntstoken gaatjes in de oren (oorbellen)

    Een drietal weken geleden kreeg dochterlief gaatjes in haar oren. Ze had zelf gespaard voor haar eerste oorbelletjes. Een prachtig stel witgouden oorbelletjes met een helblauw bloemetje er op koos ze. Het paste goed bij haar witte haren en blauwe ogen. Jaja, dat wordt later een hottie 😉

    3 weken lang ging alles goed. Dagelijks gaf ze haar oorbelletjes een draaitje en voor de rest kwam ze er niet aan. Vandaag kreeg ik op een onverwacht moment haar linkeroor in de mot. Het blauwe bloemetje was niet meer blauw. Er zat precies een waas over. Tijd voor een groot onderzoek dus. Al snel bleek dat het gaatje in dat oor is beginnen ontsteken met etter en bloed tot gevolg. Ik probeerde het vuil er wat uit te halen zonder aan het oorbelletje te komen. Dat dat begot niet simpel is. Bij de minste beweging van haar oorlel, schoot ze al kermend de hoogte in. Ik begrijp haar helemaal, zelf heb ik het ook al verschillende keren aan de hand aan het oor gehad. Voor zo een klein gaatje te zijn, kwam er toch behoorlijk wat prut en viezigheid uit. Asjemenou :\

    We sprongen in de auto en passeerden even langs de juwelier. Daar kregen we heel wat informatie en tips voor een goede verzorging. We staken even de straat over richting apotheek en het schouwspel kon thuis beginnen. Onder het nieuwsgierige oog van de 2 broers probeerde de Wederhelft haar oorlelletje wat te spoelen. Vervolgens ontsmetten (lang leve de ontsmettingsspray!) en een kwakje Terramycine op het staafje van het oorbelletje proberen te smeren zonder het rotding uit haar oor te halen.

    Een halve liter tranen en 2 dove broers later was de klus geklaard. Dit staat ons de komende 7 dagen elke avond te wachten…