Onze dochter van 5 is een specialleke. Miss H is een vlotte. Maar echt een vlotte. Dit schooljaar nam het CLB een IQ-test bij haar af. Die bevestigde dat zij duidelijk geen dom blondje is. In de tweede kleuterklas deed ze het dit schooljaar super. Na een aarzelende start waarbij ze haar draai niet goed leek te vinden, keerde het tij dankzij de alertheid van de juf. De juf zorgde voor differentiatie, hoe moeilijk dat soms ook was. Zo konden we samen met de school voorkomen dat onze dochter zich zou gaan vervelen in de klas. Een tijd lang had Miss H haar eigen werkhoekje in de klas waar ze spelletjes kon doen op haar maat. Echt, eeuwig respect voor de juf want we beseffen maar al te goed dat het niet evident is om elk kleutertje in je klas de aandacht te geven die hij of zij nodig heeft.
Ondertussen hadden wij de gelegenheid om één en ander uit te zoeken in het belang van de ontwikkeling van onze dochter. Op die manier konden wij thuis beter op haar behoeften inspelen. We gingen samen met dochterlief op onderzoek om een antwoord te vinden op de vele vragen die ze stelt. Zo weet ze met haar 5 jaar bijvoorbeeld al één en ander over de planeten, over gemeentes en deelgemeentes, over hoe bijtjes honing maken, enz. Als wij haar leerhonger thuis al wat konden stillen, kon zij zich in de klas op andere dingen concentreren. Ze slaagde er in vriendjes te maken. Ze leerde onbezorgd spelen op de speelplaats. Allemaal doodnormale dingen voor veel kinderen. Maar niet voor een specialleke. Vaak als zij begint te praten bekijken kindjes haar vreemd. Omdat ze al dingen kan en weet waar de leeftijdsgenootjes nog niet echt mee bezig zijn. Ondertussen leerde ze thuis verder lezen, schrijven en sommetjes maken. Af en toe kijken we ook samen naar het nieuws en praten we met haar over wat we dan zien.
Na het laatste oudercontact bleef alles maar door mijn hoofd malen. Als onze dochter nu, op het eind van de tweede kleuterklas, al kan wat ze pas moet kunnen als ze in het eerste leerjaar zit… Doen we haar dan een plezier met nog een jaartje kleuterschool? Pas op, het gaat over meer dan dat hoor. We hadden het ook over haar leervermogen, haar socio-emotionele ontwikkeling ,haar interesses, maturiteit, karakter en nog veel meer.
Vorige week namen we aarzelend contact met de school. Of ze eens wilden onderzoeken of onze dochter misschien naar het eerste leerjaar zou mogen gaan in plaats van in de derde kleuterklas te starten. We waren heel blij dat onze vraag meteen ernstig genomen werd door de directie en de betrokken leerkrachten. Er werd contact gelegd met het CLB en met de lagere school. Wij werden uitgenodigd voor een overleg met directie, leerkracht en zorgcoördinator. Vandaag legde onze dochter dan enkele testjes af bij de zorgjuf van de lagere school. Pas dan werd groen licht gegeven voor de overstap naar het eerste leerjaar.
Uit de grond van mijn hart: bedankt aan alle betrokken partijen op school en in het CLB voor hun hulp, advies en begeleiding! Dat betekent veel voor Miss H en voor ons. Ook bedankt aan de ervaringsdeskundigen waar ik bij terecht kan met vragen. Zonder al die hulp en tips had het misschien heel anders gelopen. We hopen dat we de juiste beslissing namen voor onze dochter maar helaas hebben we geen glazen bol die uitsluitsel biedt.
Ik schrijf deze tekst niet om te stoefen over mijn dochter, zeker niet. Maar ik heb ervaren hoe moeilijk het is om over zulke zaken te praten met anderen. Er rust precies een beetje een taboe op. Mensen bekijken je nogal snel met een blik van ‘Ah ja, mijn kind, schoon kind. Stoef maar over uw dochter.’ Op den duur zwijg je dan en probeer je het zelf allemaal uit te zoeken. De juf van Miss H sprak er ons zelf over aan in de loop van het schooljaar en dat was voor ons een hele opluchting. Samen met die juf gingen we op zoek naar antwoorden, begeleiding, resultaten, …
Het blijft voor een stuk zoeken hoor. Je vindt niet alle antwoorden die je nodig denkt te hebben. Je hebt ook geen enkele garantie dat je de juiste keuze maakt door ze al of niet te laten versnellen in de schoolloopbaan. Als ik ook maar 1 ouder kan inspireren of helpen met deze tekst, dan is mijn opzet geslaagd. Wie vragen heeft over het parcours dat we aflegden of waarom we zus of zo deden, mag me altijd contacteren.
