Hukselende Vingers

Tag: brooddoos

  • Recept: wraps voor de lunchbox

    Wat steek je toch altijd in je lunchbox? Tijdens een hittegolf vallen al enkele opties weg. Tenzij je wilt dat de bokes met salami je kindjes tegemoet lopen als ze ’s middags hun brooddoos openen.

    Daarom een hittebestendige lunchtip (het eerste recept toch), klaar in 5 minuutjes. Of beter nog: laat de kinderen hun wraps zelf klaarmaken.

    Wrap met kip en rode pesto, tadààààà!

    Benodigdheden:

    wraps (ik tel anderhalve per brooddoos, mijn kroost zit in de lagere school… voor mezelf is dat ook voldoende)

    kerstomaatjes (rood en geel)

    vers basilicum

    1 kipfilet

    rode pesto (zelfgemaakt of een potje uit de supermarkt)

    rucola

     

    To do:

    Kook de kipfilet in een gekruide bouillon, laat afkoelen en snijd in dunne reepjes. Dit kan je de avond voordien al doen.

    Bestrijk elke wrap met rode pesto. Daarop komen de kippenreepjes, kerstomaatjes, rucola en basilicumblaadjes.

    Rol het handeltje op, steek in elke wrap 2 cocktailprikkers en snijd middendoor.

     

    Wrap met zalm en kruidenkaas

    Benodigdheden:

    wraps (ik tel anderhalve per brooddoos, mijn kroost zit in de lagere school… voor mezelf is dat ook voldoende)

    kruidenkaas

    gerookte zalm, fijngesneden

    komkommer

    dille

    To do:

    Bestrijk elke wrap met kruidenkaas. Daarop komt wat zalm, dille, dunne schijfjes komkommer.

    Rol het handeltje op, steek in elke wrap 2 cocktailprikkers en snijd middendoor.

     

    Andere variaties met wraps zijn hier héél erg welkom 🙂

  • De groene boterham

    De 2 kleuters des huizes gingen vandaag feesten bij oma en opa. Oma was eerder deze maand jarig en hun nonkel verjaarde afgelopen week. Hun nichtje en de 2 neefjes waren er ook. Na het eten kregen ze alle 5 water uit een plastic beker. Die bekers zijn er in alle maten en kleuren. Al snel begon er onder het kleine grut een spelletje. Een ware denkoefening.

    De eerste zei fier: ‘Ik heb de citroentjesbeker want mijn beker is geel.’

    Dat zette de overige kinderbreintjes aan het werk. Al gauw volgden een frambozenbeker en een mandarijntjesbeker. Maar wat te denken van die groene beker die er nog stond? Diepe plooien vormden zich in hun voorhoofdjes. We opperden dat het misschien een kiwibeker kon zijn om hen uit hun lijden te verlossen. Dat was buiten onze dochter gerekend.

    ‘Neenee papa, da’s geen kiwibeker, die is gemaakt van een boterham!’ Wij keken elkaar glimlachend aan. Ze had weer eens een blond moment hoor. Boterhammen zijn immers niet groen. Maar ik kon het niet laten om even te vragen hoe ze er bij kwam dat een groene beker gemaakt is van boterhammen.

    Heel droogjes antwoordt ze ‘Een boterham wordt toch groen als je die een week in je brooddoos laat zitten hè mama’. Terwijl bekijkt ze me alsof ik het IQ van een kroonkurk heb. Het kind heeft gelijk. Wij keken elkaar verweesd aan en moesten even nadenken hoe we hier pedagogisch verantwoord op konden reageren.