Hukselende Vingers

Tag: belonen

  • Clevere kinderen: lusten en lasten.

    Voor lezers die me niet kennen: mijn kindjes zijn nu 7 jaar, 5 jaar en 4 jaar oud. Alle 3 zijn ze niet van gisteren, dat weten we al langer. Vandaag werd dat weer enkele keren duidelijk…

    De oudste

    Tijdens de zomermaanden fiets ik wat vaker naar het werk zodat Koning Auto ook een beetje vakantie heeft. Zo ook vandaag. Wist ik veel dat Mozes van plan was zijn truuk met water nog eens te herhalen maar dat hij daar een halve dag storm en regen voor nodig had. In Zichem, waar ik werk, hadden we regen tot het middaguur. Daarna kwam de zon er door. Toen het tijd werd om naar huis te gaan, kleurde de lucht grijs. Ik moest dus een tandje bijsteken wilde ik droog thuis geraken.

    Ik haalde het, zeiknat van het zweet. Maar behalve wat gedonder waren de weergoden me gunstig gezind. Man en kinders trokken wit weg en keken me aan alsof de heilige maagd Maria voor hen neerdaalde. Tja, ik kan dat effect hebben op mensen 😉 De oudste zoon vloog meteen rond me en liet me niet los, keek me niet meteen aan. Iets later zag ik 2 rode, vochtige oogjes ter hoogte van mijn middel tevoorschijn komen. Blijkt dat het hier stevig geonweerd had en dat de regen met bakken uit de lucht viel. Het was net 2 minuten gedaan toen ik arriveerde. Zoonlief was doodongerust. Hij was er van overtuigd dat ik van mijn fiets zou vliegen en op straat zou vallen en dan zou er een auto aankomen en dan en dan en dan… En ik zou helemaal nat geregend thuis komen en dan met die wind daarbij, ‘daar kan je wel ziek van worden hè mama!’.

    Het heeft me wat tijd gekost om hem duidelijk te maken dat ik bij slecht weer gewoon wat langer werk of ergens onderweg een plaatsje zoek om te schuilen. Maar het gaf me wel een warm gevoel dat ze zo begaan zijn met hun mama…

     

    De jongste

    Etenstijd. Wok op het menu. Met babymaïskolfjes. Niet meteen de favoriete kost van Raketman. Hij moddert maar wat aan met zijn maaltijd en bestek. De Wederhelft ergert zich groen en blauw. Na een tijdje moppert hij: Jongen, als je nu niet flinker gaat eten dan mag je vandaag geen dessert!’ Raketman bekijkt hem eens met zijn puppy-ogen en zegt droogjes met uitgestreken gezicht:
    – ‘Da’s niks papa, er komen nog veel dagen hoor.    … Om vervolgens voort te rommelen in zijn bordje.

    Da’s er nu eens echt eentje die je moeilijk met iets kan straffen. Geen dessert vandaag? Bwah, morgen is er weer een dag. Vroeg naar bed? Oké, dan kan ik nog eens het Diesters kampioenschap verspringen doen in mijn slaapkamer. Op straf gaan zitten in de gang? Ideaal moment om even boven een plasje te gaan doen. Belonen en straffen volgens de Supernanny: het glijdt van hem af. Respect voor de kleine man, die gaat nog ver komen in het leven!

     

    De middelste

    Dochterlief zit momenteel samen met Hello Kitty bij de dokter om een wrat te vermoorden. Ongetwijfeld zal daar ook wel weer een stoot gebeurd zijn. 🙂

     

     

  • Pseudo-allergeenvrij dieet

    De eerste 5 dagen zitten er op. Behalve één zonde op de eerste dag van zijn dieet, heeft zoonlief het formidabel gedaan! Deze week heb ik nog meer dan anders in de keuken gestaan en dat is wel aan de rest van het huis te merken. Tijd dus om eens met stofzuiger en dweil rond te vliegen.

    Het is nog een beetje zoeken voor iedereen maar ik ben eigenlijk apetrots op Robin. 7 jaar wordt hij dit jaar maar hij gaat heel volwassen om met zijn dieet. Hij zondigt niet en houdt zich strikt aan de regels zonder morren. Eigenlijk is er maar 1 regel: hij mag alleen eten en drinken wat hij van mama of papa krijgt. Da’s het gemakkelijkst om te onthouden voor dat baasje.

    Woensdag werd hij danig getest tijdens een schoolvrije dag. Ik nam hem mee naar de markt en naar de winkel. Telkens een lieve verkoopster vroeg of hij een snoepje of een vlezeke wilde, kwam hij eerst vragen of hij dat wel mocht eten met zijn dieet. Voor die reflex heb ik hem beloond met een boekje over dinosaurussen. Hij weet dat hij af en toe een cadeautje zal krijgen op voorwaarde dat hij zich strikt aan zijn dieet houdt. Hopelijk gaat dat helpen om de komende maanden zonder al te veel tranen en honger door te komen.

    Ook als ouder kom je praktische beslommeringen en belemmeringen tegen die je aanvankelijk niet voorzag. Morgen gaat Robin naar een verjaardagsfeestje, hij krijgt dan van ons boterhammen, een stukje cake en een blikje toegelaten limonade mee. Da’s nog eenvoudig opgelost. Deze week had hij echter een uitnodiging bij voor een ander feestje. Dat gaat door in een binnenspeeltuin. Da’s dus een ‘no go’ hè. Ik mag hem geen eten of drinken mee geven want dat is daar niet toegelaten. Dan heb ik liever dat hij thuis blijft dan dat ik de kat bij de melk zet want daar krijgen ze meestal toch frietjes of pannenkoeken en sloten frisdrank. Hij begrijpt het en maakt er geen punt van. Ikke alweer superfier.

    De scouts gaan binnenkort op weekend. Voor Robin is het nog een groot vraagteken of hij mee zal mogen gaan. Enkele dagen voordien gaan we op controle in Gasthuisberg en daar zal het verdere verloop van het dieet toegelicht worden. Stel dat ik dan meteen al enkele dingen terug aan zijn voeding mag toevoegen, dan kan hij mee. Als dat niet het geval is, zal hij moeten thuis blijven. Da’s logistiek gezien anders niet haalbaar. Wij kunnen (en willen) niet van de leiding verwachten dat ze ieder moment van de dag er over waken dat Robin niet iets in zijn mond stopt wat hij niet mag hebben. Voor ons is het ook niet doenbaar om voor een gans weekend eten, drinken, tussendoortjes, enz mee te geven.

    Het goede nieuws is dat we na enkele dagen merken dat de symptomen lijken af te nemen. De allergische reactie zet zich bij Robin op de luchtwegen. Dat maakt dat hij zonder medicatie constant snoeft en last heeft van een verstopte neus. Heel vervelend overdag maar nog meer ’s nachts want dat vreet aan je nachtrust. Elke nacht werd hij verschillende keren wakker om naar adem te happen. Hij snoeft minder sinds hij op dieet staat. Hopelijk zet die trend zich door zodat hij ook weer beter gaat slapen. Dat resulteert logischerwijs in een minder onrustig en overprikkeld kind. Dat komt iedereen ten goede 🙂