Hukselende Vingers

Tag: ambtenaar

  • Pensioenen lokale besturen

    Vandaag organiseerde de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (zeg maar de VVSG) een studiedag over dit thema. In hoofdberoep ben ik personeelsdeskundige bij een OCMW. Ik was dus erg blij toen onze secretaris voorstelde dat ik er samen met hem naartoe zou gaan.

    De aanbevelingen van de Pensioencommissie 2020-2040 kwamen uitgebreid aan bod. Da’s niet moeilijk als je bekijkt wie de sprekers waren:

    – Mark Suykens, algemeen directeur VVSG

    – Daniel Bacquelaine, minister van Pensioenen

    – Ria Janvier, gewoon hoogleraar Universiteit Antwerpen en lid van de ‘Commissie pensioenhervorming 2020-2040’

    – Johan Janssens, administrateur-generaal Pensioensdienst voor de Overheidssector

    – Saskia Lommelen Esofac

    – Kris Rutten, Ethias

    – Peter Vinck, Belfius Insurance

    – Marijke De Lange, stafmedewerker personeel VVSG

    – Jan Verschooten, ondervoorzitter studiecommissie vergrijzing en adjunct-commissaris Planbureau

    En als afsluiter:

    Debat onder leiding van Guy Tegenbos (De Standaard): Waarheen met de pensioenen van de lokale besturen?


    Pascal Van Derstraeten, adviseur overheidspensioenen van het kabinet minister van Pensioenen Bacquelaine

    Ria Janvier, gewoon hoogleraar Universiteit Antwerpen en lid van de ‘Commissie pensioenhervorming’

    Mil Luyten, ACOD (namens het gemeenschappelijk vakbondsfront)

    Mark Suykens, algemeen directeur VVSG

     

    5 stappen om de overheidspensioenen betaalbaar te houden

    De minister lichtte toe hoe volgens hem de overheidspensioenen betaalbaar zouden moeten blijven voor de lokale besturen. Enkele van de aangehaalde maatregelen zijn al in voege of zijn bijna doorheen de mallemolen die koninklijke besluiten produceert:

    1. Invoering van een gemengd pensioen bij de overheid

    Wie als statutair ambtenaar op pensioen gesteld wordt, ziet zijn ganse loopbaan als ambtenaar statutair gevaloriseerd worden in de pensioenberekening. Inclusief prestaties geleverd in contractueel dienstverband. De minister stelt voor om hier een einde aan te maken. Prestaties geleverd in contractueel dienstverband, geven recht op een pensioen in de regeling van de privé-sector. Zo moeten ook geen bijdragen van de RVP (Rijksdienst voor Pensioenen) overgeheveld worden naar de PDOS (Pensioendienst voor de Overheidssector). Een herziening van het juridisch kader rond de tweede pensioenpijler dringt zich op om dit mogelijk te maken.

    2. Pensioen wordt berekend op basis van de wedde die de ambtenaar genoot gedurende de 10 jaar voorafgaand aan de oppensioenstelling.

    Vroeger gebeurde dit op basis van de wedde van de 5 jaren voorafgaand op de oppensioenstelling. Dit klinkt misschien zwaarwichtig maar eigenlijk heeft deze maatregel maar een beperkte invloed. Wie jong begint aan zijn carrière als ambtenaar zit, afhankelijk van de functionele loopbaan, gemiddeld na 25 à 27 jaar aan zijn loonplafond (behoudens bevorderingen). Men heeft dan grosso modo nog 20 jaar te gaan. Aan maximumtarief. Voor deze ambtenaren maakt de nieuwe maatregel dus geen enkel verschil.

    3. Leeftijd en loopbaanvoorwaarde voor de toegang tot het pensioen worden verstrengd

    We moeten met zijn allen langer werken. Ook de ambtenaren. In 2019 moet men minstens 63 jaar jong zijn én minstens 42 loopbaanjaren tellen om toegang te hebben tot het vervroegd pensioen. Dat betekent dat vervroegd pensioen nog enkel mogelijk is voor wie op zijn 21e als ambtenaar begon te werken zonder enige onderbreking.

    4. Afschaffing ziektepensioen

    Statutaire personeelsleden die door Medex definitief ongeschikt verklaard worden voor elke functie (die met andere woorden zelfs geen telefoon meer kunnen opnemen), worden vervroegd gepensioneerd. Dat kan op eender welke leeftijd gebeuren. Vaak hebben deze mensen slechts een schraal pensioen waar zij niet mee kunnen rond komen. De minister stelt voor om dit te vervangen door een uitkering via de Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (ZIV). Hiervoor moet behoorlijk wat wetgeving aangepast worden. Momenteel heeft een statutair ambtenaar immers geen recht op uitkeringen via het ziekenfonds omdat voor ambtenaren een specifieke regeling bestaat voor ziekte.

    5. Invoering van een puntensysteem

    Dit is een voorstel van de commissie 2020-2040. Hoe dat er in de praktijk uit moet gaan zien, is nog niet in detail bekend. Hogere lonen genereren meer punten, lagere lonen leveren minder punten op.

    Achterpoortje

    Zoals beschreven in stap 3 van het plan van de minister, wordt het moeilijker om vervroegd met pensioen te gaan als ambtenaar. Of dat had u gedacht. Dit is België… Een ambtenaar wordt ambtshalve met pensioen gesteld op het moment dat hij na zijn 60e verjaardag 365 kalenderdagen ziekteverlof voorgeschreven kreeg. En reken maar dat er dokters bestaan die mee durven werken aan dergelijke constructies.

    Betaalbaarheid

    Ambtenarenpensioenen zijn welvaartsvaste pensioen dankzij de indexeringen en herwaarderingen die van toepassing zijn. Dit maakt dat het, ondanks het beknibbelen van de regering Di Rupo en de huidige regering, nog steeds dure pensioenen zijn. Waar velen los aan voorbij gaan, is dat de lokale besturen zelf instaan voor de betaalbaarheid van hun pensioenen. Als enigen in dit land. Overige pensioenstelsels (sector privé, sector zelfstandigen, politie, …) krijgen hier en daar wat geld toegestopt van andere overheden. Dit is voor de lokale besturen niet langer houdbaar.

    Maar hoe kan er een financiële injectie komen ten gunste van de lokale besturen om hun pensioenlasten te kunnen dragen? Als we zien dat 25% van de BTW-inkomsten in dit land doorgesluisd worden naar de sociale zekerheid, aldus mevrouw Janvier, waarom kan hier dan niet een deeltje van overgemaakt worden aan de lokale besturen? De jaarlijkse stijging van de gemeentelijke bijdrage met 3,5% gaat quasi volledig naar de financiering van de pensioenen.

    Ik beperk me tot het bovenstaande maar er kan uiteraard veel meer over de pensioenproblematiek over de verschillende stelsels heen gezegd worden. Zoals ik het vandaag hoorde verwoorden: de vergrijzing van de bevolking zorgt voor een verkaling van de budgetten. Hoe kunnen we onze pensioenen (en bij uitbreiding onze ganse sociale zekerheid) betaalbaar houden? Wie graag eens van gedachten wisselt, mag gerust een berichtje achterlaten.

  • De Dag van het Personeel

    ACV Openbare Diensten riep vandaag blijkbaar uit tot de Dag van het Personeel. Tof tof tof, mooi initiatief. We hebben al secretaressendag, dag van de verzorgende, dag van de onthaalouder en nog een rits andere doelgroepdagen dus deze kan er nog wel bij. Wie zo een speciaal beroep heeft dat nog geen zot op het idee kwam om die te vieren, awel die wordt vandaag gevierd: de ambtenaar. Ikke dus ook 🙂

    Als personeelsverantwoordelijke zit je vaak in een moeilijke positie. Enerzijds is er het personeel wat aan je mouw trekt voor vanalles en nog wat, anderzijds is er het bestuur (in de privé: de bazen en het management) die verwachten dat je loyaal bent. Constant moet je het evenwicht bewaken om niet afgeschilderd te worden als een syndicalist of een bazenpoeper. Tijdens de 11 jaren dat ik op een personeelsdienst werk, heb ik al verschillende varianten van deze termen leren kennen. Een groep vakbondsmensen ziet ons, personeelsdeskundigen, als ellendelingen die de beslissingen van het bestuur willens nillens door de strot van het personeel willen rammen en denkt dat we niets liever doen dan ons verschuilen onder de paraplu der politici. Een andere groep begrijpt dat we soms met onze rug tegen de muur staan maar dat we echt wel ons best doen voor alle personeelsleden, ongeacht hun kleur of overtuiging en dat we iedereen hetzelfde behandelen. Dit terzijde.

    Deze voormiddag stond er een afgevaardigde met gadgets voor onze personeelsleden aan het onthaal. Ik ga deze persoon niet omschrijven om verschillende redenen. Hij had naast een zakje met gadgets ook nog wat flyers en een poster bij. Wegens tijdsgebrek van betrokkene liep bibi plots rond met een zakje rommel en wat flyers van het ACV. Gelukkig keken weinig ogen mijn richting uit. Als personeelsdeskundige blijf je immers best van vakbondsspul af. Da’s mijn gedacht hè. Ik wil met elke vakbond even constructief kunnen samenwerken.

    Mijn nieuwsgierig kantje kreeg de bovenhand. In het zakje bleken sleutelhangerledlampjes te zitten. Knalgroene met het logo van ACV Openbare Diensten er op. Gemaakt door kleine, fijne kinderhandjes ergens in China. Handjes die 1 keer per dag een beetje eten krijgen, handjes die 16 uren per dag sleutelhangerledlampjes maken. Handjes die geen schoolboek kunnen vasthouden. Echt ACV, kon je niets beters bedenken? Wat wel meer gebeurt met brol uit lageloonlanden, geschiedde ook hier: tig sleutelhangerledlampjes waren ofwel kapot ofwel gingen ze kapot nadat je 1 keer op het knopje drukte. Mooi cadeau voor onze personeelsleden. Mede hierdoor was er niet voor iedereen een sleutelhangerledlampjes. Da’s een leuke garantie op ambras in ’t kot. Bedankt, ACV.

    Er zijn tig openbare besturen die aan sociale tewerkstelling doen of die mensen detacheren naar sociale tewerkstellingsinitiatieven. Waarom kregen zij niet de eer om iets kleins en fijns in elkaar te boksen voor de personeelsleden van de openbare sector? Bij ons in Scherpenheuvel heb je bijvoorbeeld de Vlaspit. Daar maken ze prachtige kaarsen. Waarom daar niet een paar duizend theelichtjes bestellen voor de ambtenaren in die regio? Waarom niet een kleinigheidje bestellen bij een sociale werkplaats? Vermoedelijk speelt de factor ‘kostprijs’ een rol in het beslissingsproces. Ik heb daar alle respect voor.

    Maar als je dan toch beslist om cadeautjes uit te delen: doe het dan goed. Kom niet af met prullen die niet werken. De operationele sleutelhangerledlampjes liggen vermoedelijk vanaf vanmiddag stof te vergaren in donkere bureaulades of archiefkasten. Wil je werken aan naambekendheid, kom dan met iets origineler voor de dag. Ik geef het maar even mee. Los daarvan: tof dat er iemand aandacht heeft voor de ambtenaar an sich. Het mag eens gezegd worden dat ze niet allemaal zijn zoals Jomme Dockx of Bonaventuur Verastenhoven.

    Heel treffend was het nieuwsbericht dat de VVSG vandaag publiceerde, op de dag van het personeel van de openbare diensten. Hieruit blijkt weer maar eens hoe gemakkelijk ambtenaren van lokale besturen door burgers en hogere overheden (dus eigenlijk zo bijna door iedereen) gebruikt worden als pispaal en hoe vaak ze frustraties, verbale en non-verbale agressie moeten verwerken omwille van gebeurtenissen waar ze zelf geen fluit aan kunnen veranderen. Hopelijk staat de goegemeente daar eens bij stil op deze dag van het personeel van de openbare diensten. Een dag die doodgezwegen wordt in de media.

     

  • Bloed geven neemt leven

    4 keer per jaar denk ik aan de zieke(lijke) medemens. Ik doneer dan een zakje van mijn fantastisch bloed aan het Rode Kruis. Ze zijn daar telkens heel blij mee. Ook al krijg ik als ambtenaar geen rustdag meer na een bloedgift, ik blijf mijn ding doen uit overtuiging. Het kan maar helpen als ik ooit voor de poorten van de hemel sta en er moet gedelibereerd worden.

    Vandaag was het weer zover. Een broeierig hete dag is niet bepaald iets wat je kan catalogeren onder ‘ideale omstandigheden voor bloedgift’. De bloeddruk van veel mensen is lager bij warm weer omdat de bloedvaten dan verwijden. Ook bij mij. Bijkomend aandachtspunt: elke keer opnieuw heb ik het snelheidsrecord ‘zakje vullen’, bloed spuit uit mijn aders alsof het niks is! Als je dan na je gift te hevig recht staat, kan je wel eens last krijgen met de zwaartekracht.

    Vandaag echter ging het niet vooruit. Ik had mezelf al onnozel geknepen in het balletje dat ze je geven en toch kwam er geen schot in de zaak. Plots begint dan nog die machine ellendig te doen omdat het niet vlot genoeg gaat. Dit is verdacht. Er komt een verpleegkundige kijken. Wat blijkt? Ze waren vergeten de beveiliging te breken. Eens dat gebeurd was, liep alles vlot door.

    Nadat ik verlost ben van de naald, wandel ik naar het babbeltafeltje om te bekomen bij een drankje en een koekje. En dan passeer je ze: de mensen die bleekjes hun eerste bloedgift aan het doen zijn en de mensen die voor pampes op een draagberrie liggen. Ik lach daar niet mee want ik heb het enkele jaren geleden ook meegemaakt.

    Daarom beste medemens: ik doe een warme oproep om uw goed hart te laten zien (liefst figuurlijk, laat het maar zitten in uw borstkas) en ook eens een keertje te gaan bloed geven. Je helpt er een ander mee, je komt eens onder de mensen, je krijgt gratis een korte check-up van je algemene gezondheid en je bloed wordt nagekeken. Wat heb je er bij te verliezen?