Maand: juli 2017

  • Een dag uit het leven van…

    Een dag uit het leven van…

    Hoe vaak heb ik het al niet moeten aanhoren… ‘Ah, jij werkt 4/5 en bent ’s woensdags thuis?’ Da’s wel plezant hè zo een vrije dag midden in de week, dan heb je eens wat tijd voor jezelf en zo!’ Elke keer glimlach ik dan en denk er het mijne over. Om u een voorbeeld te geven hoe zo een woensdag verloopt, een kort verslagje van vandaag.

    6u: Mooie Meid heeft een hongertje dus tijd voor een flesje. Da’s gelukkig een job voor De Wederhelft maar ik lig er toch op te luisteren.

    6u45: opstaan en nog wat opruimen voor de rest van het huishouden ontwaakt. ’t Is vakantie dus dit is uitslapen. Herinner u dat ik dankzij mijn schildklier  een viertal uurtjes per nacht slaap.

    7u30: ochtendspits met 1 exemplaar dat naar de speelpleinwerking gaat, de rest koos voor een dagje met mama en papa.

    8u: Taxi mama rijdt naar de speelpleinwerking terwijl de poetsvrouw (mijn heldin!) arriveert.

    9u30: doktersafspraak voor mezelf deze keer. ‘Goh An, maak maar een afspraak voor foto’s en een echo want dat lijkt wat op een stressfractuur. By the way, ik zag uw bloedresultaten van de schildklier via mijn collega. Die waren best wel spectaculair.’

    10u: afspraak beeldvorming gemaakt, mijn werkgever verwittigd dat ik morgen wat later start en de oudste zoon opgepikt om boodschappen te doen.

    12u: ‘Hallo mijnheer De Wederhelft, this is Pellenberg. Na die trombose willen we u toch eens zelf onderzoeken. Kom morgen eens binnen voor een punctie alsjeblieft.’ Ik pas meteen de planning voor morgen aan, zoek oplossingen voor geplande afspraken en leg Mooie Meid in bed voor haar middagdutje.

    12u30: etenstijd, dat moet soms ook eens gebeuren.

    13u: Ah, de was is droog, tijd om die binnen te halen, op te plooien, weg te leggen en om de rest op te hangen. Jaja, ondertussen heeft de wasmachine ook al 2 keer gedraaid.

    13u30: Mooie Meid laat via de babyfoon weten dat ze uitgerust is. Speeltijd!

    14u15: tijd voor een gezond tussendoortje voor de aanwezigen thuis. Ik maak een smoothie met bosvruchten, rode bessen, banaan. Ik hoop stiekem dat het me wat energie geeft. Ondertussen laat Pellenberg weten dat we voor morgen geen vervoer moeten voorzien, De Wederhelft kan na die punctie normaal zelf naar huis rijden.

    16u: glas verzamelen, dat kan in de glasbak als ik seffens dochterlief ga oppikken van de speelpleinwerking. Nog even de werkmail checken en dringende zaken briefen aan de collega’s. Uit schuldgevoel omdat ik morgen wat later dan normaal start wegens die beeldvorming van mijn achterpoot.

    17u: glascontainer vullen, vluchten voor de wespen wegens allergie en dochter oppikken.

    17u15: ik zet één voet thuis binnen en zie De Wederhelft met een chagrijnige kat op schoot zitten. Die heeft op zijn hoofd een abces dat net is opengebarsten. Etter all the way. Gelukkig kennen we hier ehbo en kijken we vaak naar The Incredible Dr Pol. De Wederhelft drukt de etter uit Gonzo’s hoofd, ik spoel met zuurstofwater. Ondertussen staat de dochter naast de kat te huilen ‘want Gonzo gaat dood!!!!!’, de zonen vinden die vetzakkerij wel spesjaal. De kat vliegt in de transportbox en samen met de oudste zoon rijd ik naar de dierenarts voor verdere behandeling en instructies over de nazorg.

    18u30: gelukkig heeft De Wederhelft ondertussen eten gemaakt, we moeten onze voetjes maar onder tafel schuiven vandaag. De kat gaat boven liggen mokken.

    19u30: nog even de bankzaken regelen, wat voor de zaak werken, 3 kinders in bed mikken, opruimen, afwassen, babyflesjes steriliseren.

    21u: Vergeef het me, maar ik plof doodop in de zetel.

    Misschien begrijpen jullie nu een beetje dat de woensdag geen rustdag is in dit huishouden. Of waarom ik soms lachend zeg dat gaan werken voor mij ontspannend is 🙂 Vanaf september komt er weer wat getaxi bij als de hobby’s en feestjes van de kinderen terug beginnen. Dat puzzelen we er ook nog wel ergens in.

    Interesse in een cursus timemanagement? Ik help je met plezier op weg om een échte krak te worden die alles georganiseerd krijgt 😉

     

  • Hypothyreoïdie

    Als je schildklier wat aan de luie kant is gedurende een langere tijd, spreekt men van hypothyreoïdie. Na een bevalling piekt de schildklier om vervolgens terug te zakken tot normale waarden. Bij mij loopt het weer een beetje anders. De afgelopen jaren was mijn schildklier nogal wispelturig. Dan stond ze eens te hoog, dan weer te laag maar telkens zonder veel erg. Tijdens mijn zwangerschap kwakkelde mijn schildklier een beetje maar toen opteerde de dokter om niet te behandelen.

    De afgelopen weken kreeg ik weer last van allerlei kwaaltjes waardoor ik wist dat ik best nog eens bloed kon laten prikken bij de huisarts. Daar bleek dat mijn schildklier zo slecht werkt, dat ze geen waarden konden meten in mijn bloed. Best wel vervelend als je weet dat dit onnozele kliertje zowat heel je metabolisme regelt.

    De huisarts wond er geen doekjes om. Een trage schildklier zien ze wel vaker maar dit was toch wel wat extreem. ‘We moeten dit behandelen An, je kan deze keer niet afwachten.’ Zo gezegd, zo gedaan. Ik slik nu dagelijks een pilletje met hormonen, over enkele weken wordt er terug bloed geprikt om te kijken of het de goede kant op gaat. Maar het zal even duren voor alles terug ok is.

    Symptomen

    Hoe herken je zoiets nu? Er zijn een waaier aan mogelijke symptomen, een trage schildklier profileert zich bij iedereen anders. Ik zeg alleen maar hoe het bij mij gaat, misschien heeft iemand er iets aan. Als je met een allegaartje aan vage klachten bij de dokter komt, denkt die niet meteen aan de schildklier heb ik horen zeggen.

    Vermoeidheid

    Een verpletterende vermoeidheid. Je sleept je als het ware door de dag. Niet evident met 4 kinderen waaronder een baby van 5 maanden en een revaliderende wederhelft zonder over al de rest dan nog te spreken. Je geraakt niet vooruit, al wat men je vraagt is eigenlijk teveel. Tot… je in je bed ligt. Dan zegt je lichaam: ‘Ah nee hè, slapen gaan we niet doen hoor.’ Om je een idee te geven: ik slaap al enkele weken van ongeveer 23 u tot ergens tussen 2 en 3 u ’s nachts. Vanaf dan lig ik te luisteren hoe alles en iedereen hier in huis vredig ligt te slapen. Tegen 6 u, opstaantijd op werkdagen, begin ik terug moe te worden.

    Gewicht

    Mjah. Meer dan 5 kilogram extra in amper 3 à 4 weken tijd. Zonder er iets speciaals voor te doen. Frustrerend want na de bevalling heb ik heel mijn garderobe vernieuwd omdat ik vrij snel terug ‘op gewicht’ zat. Zelfs als je op je eten let, blijf je bijkomen.

    Temperatuur

    Je hebt het koud. Al is het zomer en loopt iedereen te puffen: je hebt het koud. Ik draag verschillende laagjes kledij in de hoop dat het niet te hard opvalt. Vandaag is het 30°C: ik draag een jeans en een shirt met korte mouwen. Toch zou ik een vestje goed kunnen verdragen. Tot… ik in bed lig. Zweten als een rund zeg. Zo erg dat ik mijn kussen moet draaien en op een handdoek gaan liggen omdat mijn plaats in bed kleddernat is. Ik denk dat je dat kunt vergelijken met ‘vapeurs’ in de menopauze.

    Psychisch

    Je hebt de neiging om er wat down bij te lopen. De vermoeidheid zal er allicht geen goed aan doen. Je zit niet goed in je vel, hebt niet de energie om te lachen met een komedie op tv. Als je baby weer iets nieuws kan, ben je blij maar je voelt dat het je moeite kost.

    Libido

    Misschien wat taboe om er over te spreken maar ik vind dat het gezegd mag worden. Je libido kan je ergens in de frigo gaan zoeken als je schildklier het laat afweten.

    Huid

    Een droge huid. Steek het niet op de ouderdom. Ik merk het vooral in mijn gezicht, aan mijn armen, handen, voeten en benen. Ondanks dagelijks smeren met een crème van bij de apotheek en een dure dagcrème met speciaal masker voor de droge huid voor mijn gezicht.

    Concentratie

    Misschien hangt het samen met de vermoeidheid maar ik kan me niet goed concentreren. Gelukkig ben ik van nature een controlefreak die alles in een agenda zet. Zelfs typen gaat niet zo vlot als anders.

    Nagels

    Vinger- en teennagels dus. Ze zijn broos. Scheuren snel.

    Kortademigheid

    Zelfs na een rustige wandeling met de kinderwagen. Of als ik de trap naar boven neem. Misschien hangt het ook samen met de vermoeidheid.

    Vergeetachtigheid

    Lach me dus niet uit als ik twee keer hetzelfde vraag. Of als ik je 2 keer op een dag hetzelfde vertel. Nu begrijp ik hoe sommige bejaarden zich voelen…

     

    Op zich is het allemaal niet het eind van de wereld. Er zijn ergere dingen. Maar het is vervelend. Ik ga er voorts niet over klagen, we zien wel hoe snel de medicatie werkt en de dosis op punt staat. Men vraagt me of stress er voor iets tussen zit gezien de zware periode waar we als gezin door aan het gaan zijn. Ik weet het niet. Ik ga niet aan Google vragen naar oorzaken en zo, daar heb ik geen boodschap aan. Hopelijk is dit tekstje op één of andere manier nuttig voor wie het leest.